Lucas 18

rhg (RHG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Toi hibaye hitarare ekkan mesal kahanir babute hoiye zene hitara hamiša munazat gore edde niraš no o.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Hibaye hodde,"Ek šohorot maze ekzon bisarhar aššil. Hite no ḍoraito Allare, ar no manito manušore.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ar he šohorot ek rari maya fuwa aššil. Hibaye he bisarharor hãse zai hoitode, 'Oinnair berudde tiyai ãr bifokkor hatottu ãre uddar goro!'
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 "Bisarhare hoto din foijjonto kissu no gore, kintu bade mone mone hite hodde, 'Zodi o ãi Allare no ḍorai, manušore no mani.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Tarfore o ei rari mayafuwawaye ãre zalar, hetolla oinnaittu ibare ãi uddar goriyum. Ar no oilede hibaye hamiša ãre zalat takibo.'"
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Toi Malik Isaye hodde, "Ošot bisarhare ki hor funor ne!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Toile zara din rait Allar hãse handa haṛi gore, he Allar basai gora okkolore ki hitarar oinnair berudde tiyai soiyi bisar no goribo? Naki hin goitte Allaye deri goribo?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ãi tũwarare hoir, hibaye toratori hitarar fokke niyai bisar gori dibo. Kintu Adomor Fut zẽtte aibo, hẽtte ki hibaye ei duniyait iman dekibo?"
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Zara nizore nize forhesgarde biššaš goitto ar oinno mainšore hela gorito, hendilla hoekzon mainšore Isaye ei mesal kahanigan hoiye:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 "Duizon manuše dórmogórot munazat goitto giye. Hitarar butore ekzon aššilde Foroši alem ar ekzon hazna adaigoroya.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Foroši alemwaye zai en zagat tiyayegoi zeṛe hitare deha za. Toi hite hitar nizor babute duwa gorer, hite hodde, 'Oh Allah, ãi tũware šukuriya zanai ze ãi oinno mainšor ḍoilla no, ṭok, ošot edde zena goroya no, enki oi hazna adai goroyar ḍoilla o no.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ãi haftaye dui bar ruza raki, ãr šomosto hamanir doš bagor ek bag tũware di.'
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 "Kintu hazna adaigoroya manušwaye dure tiyaiye edde asmanor uzu suk tuli o sai no farer, bolke hite buk bajjai bajjai hodde, 'Oh Allah, ãi gunagar, ãre rahamot goro.'
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 "Ãi tũwarare hoir, he hazna adai goroyare Allaye forhesgar hoi mani loiye, hite arame górot firi giyegoi. Kintu he forošire no. Toile buzi so! Ze honokiye nizore usol gore hitare niso gora oibo, ar ze nizore niso gore hitare usol gora oibo."
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Hitara gura gura dudor fuwain okkolore o Isar hãse ainne, Isaye zene hitarar uwore hat rake. Sahabi okkole hen deki hitarare gozgozaiye.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Kintu Isaye gura fuwaindore hãse ḍaikke edde hodde, "Gura fuwaindore ãr hãse aito do, hitarare band no diyo, kiyollahoile Allar raijjo itarar ḍoilla mainšor.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ãi tũwarare soiyi hoir, ze honokiye ugguwa gura fuwar ḍoilla oi Allar raijjo no gose, hite hono mote heṛe goli no faribo."
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Ek Ihudi netaye Isare fusar goredde: "Oh bala ustad, akéri zibonor miraz faite ãttu ki gora foribo?"
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Kintu Isaye hitare hodde, "Ãre kiyolla bala hor? Allah ekzon sara ar honokiye bala no.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Tũi to hokumgun zano, 'Zena no goijjo, kun no goijjo, suri no goijjo, misa goba no diyo, tũwar baf mare ijjot goro.'"
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Hite hodde, "Gura halottu loti ãi in okkol falon gori aiyir."
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Isaye ei hota funiyore hitare hodde, "Ehon o tũwattu ekkan ham baki ase. Zo, tũwattu za kissu ase hin beggun besi felo, ar gorib okkolore baṛi do, henot behostot dón faiba. Tarfore ai ãr fisa lo."
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Ei hota funi hite beši ferešan oiye, kiyollahoile hite aššilde ek ḍõr tuwangor manuš.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Toi Isaye hitar uzu saiyore hodde, "Tuwangor okkololla Allar raijjot gola ken duk!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Tuwangor okkol Allar raijjot golattuwaro fuišor fa bai uṭ gola aro asan."
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Zara fuinne hitara hodde, "Henoile uddar hone oi faribo? Henoile Allar raijjot hone goli faribo?"
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Isaye hodde, "Ziyan mainšolla ošombob, hiyan Allalla šombob."
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Toi Fitore hodde: "Ãralla ken oibo? So, ãra nizor hár kissu felai aišši edde õnor fisa loiyi!"
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi hoir, ze honokiye Allar raijjolla buli nizor gór ba bou, bái boin, ma baf, ba fuwain eri diye,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 hitara fottikiyor ei zugot o bout gun edde aiyedde zugot o akéri zibon faibo."
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Bade Isaye hibar barozon sahabire ek ḍeikka loi zai hodde: "So, ãra Zeruzalem zair, Adomor Futor befare nobi okkole zin zin leikke, he mozin ãre di furon oibo.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 He zonore Oihudi okkolor hatot tuli diya oibo. Hitara he zonore loi ṭaṭṭa edde ofoman goribo, ar hibar gat sep maribo,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 beša beši souk maribo edde hibare mari felaibo. Ar tin dinor din abar zinda uṛi zaiboi."
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Kintu sahabi okkole in kissu buzi no fare. Hitarattu Isaye hoiyede hotar mani gufon roigiyegoi. Hitara Isar hota buzi uṛi no fare.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Ar zẽtte Isa Zeriku šohoror hãsa hãsi aišše, he šomot ekzon anda manuše rastar kinare mager.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 He anda manušwaye manuš okkolor ãṛar abaz funi fusar goredde: Ki oiyede?
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Mainše hitare hodde: "Nasarator Isa ei fõt bai aiyer."
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Hetunot hite guzori hodde: "Oh Nasarator Isa, Daudor šontan, ãre uwore doya goro."
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Zara age age giye, hitara, suf tak, hoi he manušware dõk diye. Kintu hite aro beši sikkarai howa šuru goijje, "Oh Daudor šontan ãr uwore doya goro."
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Toi Isa tiyaiye edde he manušware Isar hãse anibolla hokum goijje. Hite zehon Isar ḍake aišše Isaye hitare fusar goredde,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 "Tui ki sos, ãi tolla ki gorium?"
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Isaye hodde, "Dor, deki far! Tor imane tore aram goijje."
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Henot hite hehon suke deki faijje edde Allar tarif gori gori Isar fisa loiye. Ar manušor dol, zara iyan deikke hitara o Allar tarif goijje.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.