João 6
rhg (RHG) vs NAA
1 Iyar bade Isaye Galil doriyar dusora farot giye, (ziyanore Ṭaiberiya doriya o ho.)
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ar ek beši ḍõr mainšor dole hibar fise fise giye, kiyollahoile hibaye biyaraimma okkolore aram goijjilde he keramot okkol hitara dekkil.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Tarfore Isaye ek faharor uwore giye edde heṛe hibaye hibar sahabi okkolore loi boišše.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Hẽtte Ihudi uddar id hãse aššil.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Toi Isaye hibar suk tuille ek ḍõr mainšor dol hibar mikka aiyedde dekiyore, hibaye Filipore hodde, "Itara háibolla ãra ruṭi hontu kiniyum?"
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Hibaye hitare ei hotagan šude forikka goribolla hoiye, kiyollahoile hibaye ki goribo hiyan hibaye agottu loti zanito.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filipe hibare zuwabe hodde, "Hitarar fotti ekzone ek ṭukura gori faibolla dui šot dinaror ruṭiye o no kulaibo!"
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Hibar sahabi okkol butore ekzon, Andreas, Simon Fitoror bái, hite hibare hodde,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 "Eṛe ek gura fuwattu fãswa buṭkar aṭar ruṭi edde duwa mas ase, kintu edun mainšore hin diyore ki oibo?"
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Isaye hodde, "Mainšore buwagorai do." He zagaganot beši ker aššil, manuš okkol heṛe uwore boišše. (Onumanik fãs hazar furuš manuš heṛe aššil.)
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Tarfore Isaye he ruṭigun loi Allare šukuriya zanaiye edde zara boišše hitara ze zedun saiye hitare hedun hedun bag gori diye. Hibaye mas o hen gori bag gori diye.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Toi hitara beggune feṭ bori hái bade hibaye sahabi okkolore hodde, "Ze ṭuragun basi roiye hin beggun ekku fũwati dola goro, zene kissu nošto oi no zagoi."
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Toi hitara hen goijje, hána hái bade ze he fãswa ruṭittu ṭura basi aššil hinore hitara dola gori baro barang oiye.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Isar ei keramoti ham deki mainše howahoi šuru goijje, "Iba oilde he nobi ze duniyait aiyer."
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Isaye buzi faijje ze hitara aibo edde hitara hibare raza banaibolla zur goribo; hetolla hiba hentu šoṛi zaigoiyore ekela abar faharot giyegoi.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Toi hazinna zehon oiye, sahabi okkol lamat doriyar hãsat giye,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 edde ekkan not uiṭṭe edde Kofornahumor mikka baisa diye. Ar hẽtte andar aiššil edde ehon o Isaye hitara loi ottor no o.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Heṛe beši zure bataš bonor zoriya fani beši utaltal oiye.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Hitara zẽtte tin sair mail no solai giye, bade dekedde Isaye fanir uwottu ãṛiyore hitarar mikka agguwai aiyer. Ar hitara beši ḍoraiye.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Kintu Isaye hitarare hodde, "Iba ãi, no ḍoraiyo."
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Hitara hibare not tuli loito saiye, edde hehon nogan hitara zeṛe zat aššil he zagar kulot fõissegoi.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Tarfordin, ze manuš okkol doriyar oinno farot tiyai aššil, hitara deikke ze, heṛe ekkan bade ar hono no nu aššil, ar ze hibar sahabi okkol ziyanot uiṭṭe, Isaye hibar sahabi okkolor fũwati no hiyanot no uṛe, kintu hitara ekela gilgoi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ar Ṭaiberiyattu ho ekkan no, zeṛe Malike šukuriya zanai bade mainše ruṭi háil, he zagar ḍake aišše.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Mainšor dol okkole zehon dekilo ze Isa otóba hibar sahabi okkol kiye heṛe nai, hetunot hitara nogunot uiṭṭe edde Isare tuwaibolla Kofornahumot giye.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ar hitara hibare doriyar ofarot faiyore, hitara hibare hodde, "Rabbi, õne eṛe hõtte aiššo?"
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Isaye hitarare zuwab diye edde hodde, "Ãi tũwarare soiyi hoir, tũwara sinnor ham deikko boli tũwara ãre tuwodde no, bolke feṭ bori ruṭi hái faijjo boli.
26 Jesus respondeu:
27 Nošto oi zaiboide hánalla ham no goijjo, bolke hána zin akeri zibon foijjonto takibo, zin Adomor Fute tũwarare dibo, hinolla goro. Kiyollahoile he Baf Allah nize hibar uwore sil maijje."
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Henot hitara hibare fusar goredde, "Henoile ãra Allar ham okkol goribolla ãrattu ki gora foribo?"
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Isaye hitarare zuwabe hodde, "Allar ham oilde in: hibar uwore biššaš ano, zare Allaye defeṛaiye."
29 Jesus respondeu:
30 Toi hitara hibare hodde, "Õne ki en sinno goror, zin dekiyore ãra õnore biššaš gori faijjum? Õne en ki ham goriba de?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Ãrar bafdada okkole bošoti sara elehat manna háil, zendilla leka ase: 'Hibaye hitarare behostottu háibolla ruṭi diye.'"
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, tũwarare ruṭi behostottu Musaye diyede no, kintu ãr Bafe tũwarare behostottu he soiyi ruṭi de.
32 Jesus lhes disse:
33 Kiyollahoile Allar ruṭi oilde hiba ze ruṭi behostottu nise lami aiye edde duniyaire zibon de."
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Hitara hodde, "Malik, ei ruṭi ãrare hamiša do."
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Isaye hitarare hodde, "Ãi oilamde he zibon ruṭi; hite ze ãr hãse aiye, hitattu buka no lagibo, ar hite ze ãre uwore biššaš ane, hite tiraši no oibo, hono dinolla.
35 Jesus respondeu:
36 Kintu ãi tũwarare hoiyi, tũwara ãre deikko, ar ehon o biššaš no goror.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Bafe zarare ãre diye, hitara beggun ãr hãse aibo, ar hite ze ãr hãse aiye, hitare ãi honodin baire felai no diyum.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kiyollahoile ãi behostottu ãr issa mozin ham goribolla lami aiššide no, bolke hibar issa furon goribolla, ze ãre defeṛaiye.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ar ze ãre defeṛaiye, hibar issa oilde iyan ze, hibaye beggun zarare ãre diye, hentu ekzon o zene ãi no harai, bolke šešor dinot hitarare uwafes tuli.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ar ãr Bafor issa oilde iyan ze, fotti ekzon ze Futore sa edde hibar uwore biššaš ane, hite akeri zibon fa; ar ãi hitarare šešor dinot uwafes tuliyum."
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Henot Ihudi okkole hibar berudde monmona šuru goijje, kiyollahoile hibaye hoil, "Ãi he ruṭi ze behostottu nise lami aišši."
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Hitara hodde, "Iba ki Yusufor fut, Isa no ne? Zar baf mare ãra sini? Ite kengori endilla hoi fare, 'ãi behostottu nise lami aišši'?"
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Isaye zuwabe hodde, "Tũwara ekzon loi ar ekzone monmonani bon goro;
43 Jesus respondeu:
44 Ãr Baf, ze ãre defeṛaiye, hibaye ṭani nu anile honokiye ãr hãse ai no fare, ar ãi hitare šešor dinot uwafes tuliyum.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Nobi okkolor kitabot leka ase: 'Hitara beggune Allar duwara šikka faibo.' Fottikiye ze Bafore funer edde hibattu šikka fa, hite ãr hãse aiyer.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Endilla no ze Bafore honokiye deke, hiba ze Allar hãsottu aišše, šude hibaye deikke Bafore.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, hite ze ãr uwore biššaš ane hitattu akeri zibon ase.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ãi oilamde he zibonor ruṭi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tũwarar bafdada okkole bošoti sara elehat manna háil, ar hitara morigiyegoi.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Iba oilde he ruṭi ziba behostottu nise lami aišše, zene ze honokiye hibattu há, edde no morer.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ãi oilamde he zinda ruṭi, ziba behostottu lami aišše. Hite ze ei ruṭi há, hite sirohalolla basibo. Ar ze ruṭi ãi diyum hiyan oilde ãr ga, ziyan ãi diyum duniyair zibonolla."
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ei hota funiyore Ihudi okkol ekzone ar ekzon loi doromoro barabari gori howa šuru goijje, "Ite kengori ãrare hitar ga haito di fare?"
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, Adomor Futor gusto zodi no ho, ar zodi no fiyo hibar lou, toile tũwarar butore zibon nai.
53 Jesus respondeu:
54 Hite ze ãr gusto edde lou há hitattu akeri zibon ase, ar ãi šeš dinot hitare uwafes tuliyum.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ãr gusto oilde asol hána, ãr lou oilde asol fibar ziniš.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Hite ze ãr gusto edde lou há, hite ãr butore take ar ãi o hitar butore taki.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Zendilla zinda Bafe ãre defeṛaiye ar hibar duwara zinda asi, ṭik hendilla ze ãre há hite o ãr duwara zinda takibo.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Iba oilde he ruṭi ze behostottu nise lami aišše. Tũwarar bafdada okkole manna háil edde morigiyegoi, kintu ze honokiye ei ruṭi háibo hite sirohalolla basibo."
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 In okkol hibaye Kofornahumor sinagogot šikka dedde šomot hoil.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Hibar sahabi okkolor butore boute ei hota funiyore hodde, "In beši koṭin šikka. Hone inore gosi faribo?"
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Hibar sahabi okkole ei babute monmonar, hiyan Isaye buzi fariyore hitarare hodde, "Iyanor zoriya ki tũwara forizorgoi?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Hetunot tũwara ki bafiba Adomor Fut age zeṛe aššil heṛe uṛi zargoide dekile?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Ruhuye zibon de; gustoye hono kissu faida no de, ze hota okkol ãi tũwarare hoilam, hin oilde Ruh edde zibon.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Tarfore o tũwarar butore en hozon ase, zara biššaš no gore." Kiyollahoile Isaye šuruttu loti zanito, hitara hontara zara hibare biššaš goribo, ar hite honnuwa ze hibar loi beimani goribo.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ar hibaye hodde, "Etolla ãi tũwarare hoilam, zodi ãr Bafor torfottu kemota diya no o, toile honokiye ãr hãse ai no fare."
65 E prosseguiu:
66 Iyar bade hibar bout sahabi okkol uwafes firi giyegoi edde hibar loi ar sola fira no gore.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Toi Isaye he barozonore fusar goijje, "Tũwara o ki uwafes firi zaibolla issa goror?"
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simon Fitore zuwabe hodde, "Malik, ãra har hãse zaiyum? Akeri zibonor kalam to õnor hãse ase.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ãra biššaš goijji, ãra zani ze, õne Allar he Pakzon."
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Toi Isaye hitarare hodde, "Ãi ki tũwara barozonore basi no loi ne? Zodi o tũwarar butore ekzon šoitan."
70 Então Jesus lhes disse:
71 (Ei hota hibaye Iskariyoti Simonor fut Ehudar babute hoiyede, kiyollahoile hite, he barozonor butore ekzon oi bade o, hiba loi beimani goribo.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.