João 6

rhg (RHG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iyar bade Isaye Galil doriyar dusora farot giye, (ziyanore Ṭaiberiya doriya o ho.)
1 Depois disso, partiu Jesus para o outro lado do mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ar ek beši ḍõr mainšor dole hibar fise fise giye, kiyollahoile hibaye biyaraimma okkolore aram goijjilde he keramot okkol hitara dekkil.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Tarfore Isaye ek faharor uwore giye edde heṛe hibaye hibar sahabi okkolore loi boišše.
3 E Jesus subiu ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Hẽtte Ihudi uddar id hãse aššil.
4 E a Páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Toi Isaye hibar suk tuille ek ḍõr mainšor dol hibar mikka aiyedde dekiyore, hibaye Filipore hodde, "Itara háibolla ãra ruṭi hontu kiniyum?"
5 Então, Jesus, levantando os olhos e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Hibaye hitare ei hotagan šude forikka goribolla hoiye, kiyollahoile hibaye ki goribo hiyan hibaye agottu loti zanito.
6 Mas dizia isso para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Filipe hibare zuwabe hodde, "Hitarar fotti ekzone ek ṭukura gori faibolla dui šot dinaror ruṭiye o no kulaibo!"
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Hibar sahabi okkol butore ekzon, Andreas, Simon Fitoror bái, hite hibare hodde,
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 "Eṛe ek gura fuwattu fãswa buṭkar aṭar ruṭi edde duwa mas ase, kintu edun mainšore hin diyore ki oibo?"
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isso para tantos?
10 Isaye hodde, "Mainšore buwagorai do." He zagaganot beši ker aššil, manuš okkol heṛe uwore boišše. (Onumanik fãs hazar furuš manuš heṛe aššil.)
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Tarfore Isaye he ruṭigun loi Allare šukuriya zanaiye edde zara boišše hitara ze zedun saiye hitare hedun hedun bag gori diye. Hibaye mas o hen gori bag gori diye.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos, pelos que estavam assentados; e igualmente também os peixes, quanto eles queriam.
12 Toi hitara beggune feṭ bori hái bade hibaye sahabi okkolore hodde, "Ze ṭuragun basi roiye hin beggun ekku fũwati dola goro, zene kissu nošto oi no zagoi."
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Toi hitara hen goijje, hána hái bade ze he fãswa ruṭittu ṭura basi aššil hinore hitara dola gori baro barang oiye.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Isar ei keramoti ham deki mainše howahoi šuru goijje, "Iba oilde he nobi ze duniyait aiyer."
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Isaye buzi faijje ze hitara aibo edde hitara hibare raza banaibolla zur goribo; hetolla hiba hentu šoṛi zaigoiyore ekela abar faharot giyegoi.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 Toi hazinna zehon oiye, sahabi okkol lamat doriyar hãsat giye,
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 edde ekkan not uiṭṭe edde Kofornahumor mikka baisa diye. Ar hẽtte andar aiššil edde ehon o Isaye hitara loi ottor no o.
17 E, entrando no barco, passaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado perto deles.
18 Heṛe beši zure bataš bonor zoriya fani beši utaltal oiye.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Hitara zẽtte tin sair mail no solai giye, bade dekedde Isaye fanir uwottu ãṛiyore hitarar mikka agguwai aiyer. Ar hitara beši ḍoraiye.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco, e temeram.
20 Kintu Isaye hitarare hodde, "Iba ãi, no ḍoraiyo."
20 Porém ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Hitara hibare not tuli loito saiye, edde hehon nogan hitara zeṛe zat aššil he zagar kulot fõissegoi.
21 Então, eles, de boa mente, o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tarfordin, ze manuš okkol doriyar oinno farot tiyai aššil, hitara deikke ze, heṛe ekkan bade ar hono no nu aššil, ar ze hibar sahabi okkol ziyanot uiṭṭe, Isaye hibar sahabi okkolor fũwati no hiyanot no uṛe, kintu hitara ekela gilgoi.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sós
23 Ar Ṭaiberiyattu ho ekkan no, zeṛe Malike šukuriya zanai bade mainše ruṭi háil, he zagar ḍake aišše.
23 (contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças);
24 Mainšor dol okkole zehon dekilo ze Isa otóba hibar sahabi okkol kiye heṛe nai, hetunot hitara nogunot uiṭṭe edde Isare tuwaibolla Kofornahumot giye.
24 vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ar hitara hibare doriyar ofarot faiyore, hitara hibare hodde, "Rabbi, õne eṛe hõtte aiššo?"
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Isaye hitarare zuwab diye edde hodde, "Ãi tũwarare soiyi hoir, tũwara sinnor ham deikko boli tũwara ãre tuwodde no, bolke feṭ bori ruṭi hái faijjo boli.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Nošto oi zaiboide hánalla ham no goijjo, bolke hána zin akeri zibon foijjonto takibo, zin Adomor Fute tũwarare dibo, hinolla goro. Kiyollahoile he Baf Allah nize hibar uwore sil maijje."
27 Trabalhai não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará, porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Henot hitara hibare fusar goredde, "Henoile ãra Allar ham okkol goribolla ãrattu ki gora foribo?"
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Isaye hitarare zuwabe hodde, "Allar ham oilde in: hibar uwore biššaš ano, zare Allaye defeṛaiye."
29 Jesus respondeu e disse-lhes: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Toi hitara hibare hodde, "Õne ki en sinno goror, zin dekiyore ãra õnore biššaš gori faijjum? Õne en ki ham goriba de?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Ãrar bafdada okkole bošoti sara elehat manna háil, zendilla leka ase: 'Hibaye hitarare behostottu háibolla ruṭi diye.'"
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, tũwarare ruṭi behostottu Musaye diyede no, kintu ãr Bafe tũwarare behostottu he soiyi ruṭi de.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo que Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kiyollahoile Allar ruṭi oilde hiba ze ruṭi behostottu nise lami aiye edde duniyaire zibon de."
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Hitara hodde, "Malik, ei ruṭi ãrare hamiša do."
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Isaye hitarare hodde, "Ãi oilamde he zibon ruṭi; hite ze ãr hãse aiye, hitattu buka no lagibo, ar hite ze ãre uwore biššaš ane, hite tiraši no oibo, hono dinolla.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome; e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Kintu ãi tũwarare hoiyi, tũwara ãre deikko, ar ehon o biššaš no goror.
36 Mas vos disse que também vós me vistes e, contudo, não credes.
37 Bafe zarare ãre diye, hitara beggun ãr hãse aibo, ar hite ze ãr hãse aiye, hitare ãi honodin baire felai no diyum.
37 Tudo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Kiyollahoile ãi behostottu ãr issa mozin ham goribolla lami aiššide no, bolke hibar issa furon goribolla, ze ãre defeṛaiye.
38 Porque eu desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ar ze ãre defeṛaiye, hibar issa oilde iyan ze, hibaye beggun zarare ãre diye, hentu ekzon o zene ãi no harai, bolke šešor dinot hitarare uwafes tuli.
39 E a vontade do Pai, que me enviou, é esta: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último Dia.
40 Ar ãr Bafor issa oilde iyan ze, fotti ekzon ze Futore sa edde hibar uwore biššaš ane, hite akeri zibon fa; ar ãi hitarare šešor dinot uwafes tuliyum."
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: que todo aquele que vê o Filho e crê nele tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último Dia.
41 Henot Ihudi okkole hibar berudde monmona šuru goijje, kiyollahoile hibaye hoil, "Ãi he ruṭi ze behostottu nise lami aišši."
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Hitara hodde, "Iba ki Yusufor fut, Isa no ne? Zar baf mare ãra sini? Ite kengori endilla hoi fare, 'ãi behostottu nise lami aišši'?"
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Isaye zuwabe hodde, "Tũwara ekzon loi ar ekzone monmonani bon goro;
43 Respondeu, pois, Jesus e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Ãr Baf, ze ãre defeṛaiye, hibaye ṭani nu anile honokiye ãr hãse ai no fare, ar ãi hitare šešor dinot uwafes tuliyum.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último Dia.
45 Nobi okkolor kitabot leka ase: 'Hitara beggune Allar duwara šikka faibo.' Fottikiye ze Bafore funer edde hibattu šikka fa, hite ãr hãse aiyer.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Endilla no ze Bafore honokiye deke, hiba ze Allar hãsottu aišše, šude hibaye deikke Bafore.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, hite ze ãr uwore biššaš ane hitattu akeri zibon ase.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Ãi oilamde he zibonor ruṭi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tũwarar bafdada okkole bošoti sara elehat manna háil, ar hitara morigiyegoi.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Iba oilde he ruṭi ziba behostottu nise lami aišše, zene ze honokiye hibattu há, edde no morer.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ãi oilamde he zinda ruṭi, ziba behostottu lami aišše. Hite ze ei ruṭi há, hite sirohalolla basibo. Ar ze ruṭi ãi diyum hiyan oilde ãr ga, ziyan ãi diyum duniyair zibonolla."
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer desse pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Ei hota funiyore Ihudi okkol ekzone ar ekzon loi doromoro barabari gori howa šuru goijje, "Ite kengori ãrare hitar ga haito di fare?"
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, Adomor Futor gusto zodi no ho, ar zodi no fiyo hibar lou, toile tũwarar butore zibon nai.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do Homem e
54 Hite ze ãr gusto edde lou há hitattu akeri zibon ase, ar ãi šeš dinot hitare uwafes tuliyum.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último Dia.
55 Ãr gusto oilde asol hána, ãr lou oilde asol fibar ziniš.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Hite ze ãr gusto edde lou há, hite ãr butore take ar ãi o hitar butore taki.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Zendilla zinda Bafe ãre defeṛaiye ar hibar duwara zinda asi, ṭik hendilla ze ãre há hite o ãr duwara zinda takibo.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Iba oilde he ruṭi ze behostottu nise lami aišše. Tũwarar bafdada okkole manna háil edde morigiyegoi, kintu ze honokiye ei ruṭi háibo hite sirohalolla basibo."
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 In okkol hibaye Kofornahumor sinagogot šikka dedde šomot hoil.
59 Ele disse essas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Hibar sahabi okkolor butore boute ei hota funiyore hodde, "In beši koṭin šikka. Hone inore gosi faribo?"
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Hibar sahabi okkole ei babute monmonar, hiyan Isaye buzi fariyore hitarare hodde, "Iyanor zoriya ki tũwara forizorgoi?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito disso, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Hetunot tũwara ki bafiba Adomor Fut age zeṛe aššil heṛe uṛi zargoide dekile?
62 — ausente —
63 Ruhuye zibon de; gustoye hono kissu faida no de, ze hota okkol ãi tũwarare hoilam, hin oilde Ruh edde zibon.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos disse são espírito e vida.
64 Tarfore o tũwarar butore en hozon ase, zara biššaš no gore." Kiyollahoile Isaye šuruttu loti zanito, hitara hontara zara hibare biššaš goribo, ar hite honnuwa ze hibar loi beimani goribo.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam e quem era o que o havia de entregar.
65 Ar hibaye hodde, "Etolla ãi tũwarare hoilam, zodi ãr Bafor torfottu kemota diya no o, toile honokiye ãr hãse ai no fare."
65 E dizia: Por isso, eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai lhe não for concedido.
66 Iyar bade hibar bout sahabi okkol uwafes firi giyegoi edde hibar loi ar sola fira no gore.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos tornaram para trás e já não andavam com ele.
67 Toi Isaye he barozonore fusar goijje, "Tũwara o ki uwafes firi zaibolla issa goror?"
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Fitore zuwabe hodde, "Malik, ãra har hãse zaiyum? Akeri zibonor kalam to õnor hãse ase.
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna,
69 Ãra biššaš goijji, ãra zani ze, õne Allar he Pakzon."
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho de Deus.
70 Toi Isaye hitarare hodde, "Ãi ki tũwara barozonore basi no loi ne? Zodi o tũwarar butore ekzon šoitan."
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? E um de vós é um diabo.
71 (Ei hota hibaye Iskariyoti Simonor fut Ehudar babute hoiyede, kiyollahoile hite, he barozonor butore ekzon oi bade o, hiba loi beimani goribo.)
71 E isso dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.