João 6

rhg (RHG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iyar bade Isaye Galil doriyar dusora farot giye, (ziyanore Ṭaiberiya doriya o ho.)
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Ar ek beši ḍõr mainšor dole hibar fise fise giye, kiyollahoile hibaye biyaraimma okkolore aram goijjilde he keramot okkol hitara dekkil.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Tarfore Isaye ek faharor uwore giye edde heṛe hibaye hibar sahabi okkolore loi boišše.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Hẽtte Ihudi uddar id hãse aššil.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Toi Isaye hibar suk tuille ek ḍõr mainšor dol hibar mikka aiyedde dekiyore, hibaye Filipore hodde, "Itara háibolla ãra ruṭi hontu kiniyum?"
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Hibaye hitare ei hotagan šude forikka goribolla hoiye, kiyollahoile hibaye ki goribo hiyan hibaye agottu loti zanito.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filipe hibare zuwabe hodde, "Hitarar fotti ekzone ek ṭukura gori faibolla dui šot dinaror ruṭiye o no kulaibo!"
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Hibar sahabi okkol butore ekzon, Andreas, Simon Fitoror bái, hite hibare hodde,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 "Eṛe ek gura fuwattu fãswa buṭkar aṭar ruṭi edde duwa mas ase, kintu edun mainšore hin diyore ki oibo?"
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Isaye hodde, "Mainšore buwagorai do." He zagaganot beši ker aššil, manuš okkol heṛe uwore boišše. (Onumanik fãs hazar furuš manuš heṛe aššil.)
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Tarfore Isaye he ruṭigun loi Allare šukuriya zanaiye edde zara boišše hitara ze zedun saiye hitare hedun hedun bag gori diye. Hibaye mas o hen gori bag gori diye.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Toi hitara beggune feṭ bori hái bade hibaye sahabi okkolore hodde, "Ze ṭuragun basi roiye hin beggun ekku fũwati dola goro, zene kissu nošto oi no zagoi."
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Toi hitara hen goijje, hána hái bade ze he fãswa ruṭittu ṭura basi aššil hinore hitara dola gori baro barang oiye.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Isar ei keramoti ham deki mainše howahoi šuru goijje, "Iba oilde he nobi ze duniyait aiyer."
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Isaye buzi faijje ze hitara aibo edde hitara hibare raza banaibolla zur goribo; hetolla hiba hentu šoṛi zaigoiyore ekela abar faharot giyegoi.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Toi hazinna zehon oiye, sahabi okkol lamat doriyar hãsat giye,
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 edde ekkan not uiṭṭe edde Kofornahumor mikka baisa diye. Ar hẽtte andar aiššil edde ehon o Isaye hitara loi ottor no o.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Heṛe beši zure bataš bonor zoriya fani beši utaltal oiye.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Hitara zẽtte tin sair mail no solai giye, bade dekedde Isaye fanir uwottu ãṛiyore hitarar mikka agguwai aiyer. Ar hitara beši ḍoraiye.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Kintu Isaye hitarare hodde, "Iba ãi, no ḍoraiyo."
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Hitara hibare not tuli loito saiye, edde hehon nogan hitara zeṛe zat aššil he zagar kulot fõissegoi.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tarfordin, ze manuš okkol doriyar oinno farot tiyai aššil, hitara deikke ze, heṛe ekkan bade ar hono no nu aššil, ar ze hibar sahabi okkol ziyanot uiṭṭe, Isaye hibar sahabi okkolor fũwati no hiyanot no uṛe, kintu hitara ekela gilgoi.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Ar Ṭaiberiyattu ho ekkan no, zeṛe Malike šukuriya zanai bade mainše ruṭi háil, he zagar ḍake aišše.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Mainšor dol okkole zehon dekilo ze Isa otóba hibar sahabi okkol kiye heṛe nai, hetunot hitara nogunot uiṭṭe edde Isare tuwaibolla Kofornahumot giye.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ar hitara hibare doriyar ofarot faiyore, hitara hibare hodde, "Rabbi, õne eṛe hõtte aiššo?"
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Isaye hitarare zuwab diye edde hodde, "Ãi tũwarare soiyi hoir, tũwara sinnor ham deikko boli tũwara ãre tuwodde no, bolke feṭ bori ruṭi hái faijjo boli.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Nošto oi zaiboide hánalla ham no goijjo, bolke hána zin akeri zibon foijjonto takibo, zin Adomor Fute tũwarare dibo, hinolla goro. Kiyollahoile he Baf Allah nize hibar uwore sil maijje."
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Henot hitara hibare fusar goredde, "Henoile ãra Allar ham okkol goribolla ãrattu ki gora foribo?"
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Isaye hitarare zuwabe hodde, "Allar ham oilde in: hibar uwore biššaš ano, zare Allaye defeṛaiye."
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Toi hitara hibare hodde, "Õne ki en sinno goror, zin dekiyore ãra õnore biššaš gori faijjum? Õne en ki ham goriba de?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Ãrar bafdada okkole bošoti sara elehat manna háil, zendilla leka ase: 'Hibaye hitarare behostottu háibolla ruṭi diye.'"
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, tũwarare ruṭi behostottu Musaye diyede no, kintu ãr Bafe tũwarare behostottu he soiyi ruṭi de.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kiyollahoile Allar ruṭi oilde hiba ze ruṭi behostottu nise lami aiye edde duniyaire zibon de."
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Hitara hodde, "Malik, ei ruṭi ãrare hamiša do."
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Isaye hitarare hodde, "Ãi oilamde he zibon ruṭi; hite ze ãr hãse aiye, hitattu buka no lagibo, ar hite ze ãre uwore biššaš ane, hite tiraši no oibo, hono dinolla.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Kintu ãi tũwarare hoiyi, tũwara ãre deikko, ar ehon o biššaš no goror.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Bafe zarare ãre diye, hitara beggun ãr hãse aibo, ar hite ze ãr hãse aiye, hitare ãi honodin baire felai no diyum.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Kiyollahoile ãi behostottu ãr issa mozin ham goribolla lami aiššide no, bolke hibar issa furon goribolla, ze ãre defeṛaiye.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ar ze ãre defeṛaiye, hibar issa oilde iyan ze, hibaye beggun zarare ãre diye, hentu ekzon o zene ãi no harai, bolke šešor dinot hitarare uwafes tuli.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Ar ãr Bafor issa oilde iyan ze, fotti ekzon ze Futore sa edde hibar uwore biššaš ane, hite akeri zibon fa; ar ãi hitarare šešor dinot uwafes tuliyum."
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Henot Ihudi okkole hibar berudde monmona šuru goijje, kiyollahoile hibaye hoil, "Ãi he ruṭi ze behostottu nise lami aišši."
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Hitara hodde, "Iba ki Yusufor fut, Isa no ne? Zar baf mare ãra sini? Ite kengori endilla hoi fare, 'ãi behostottu nise lami aišši'?"
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Isaye zuwabe hodde, "Tũwara ekzon loi ar ekzone monmonani bon goro;
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Ãr Baf, ze ãre defeṛaiye, hibaye ṭani nu anile honokiye ãr hãse ai no fare, ar ãi hitare šešor dinot uwafes tuliyum.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Nobi okkolor kitabot leka ase: 'Hitara beggune Allar duwara šikka faibo.' Fottikiye ze Bafore funer edde hibattu šikka fa, hite ãr hãse aiyer.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Endilla no ze Bafore honokiye deke, hiba ze Allar hãsottu aišše, šude hibaye deikke Bafore.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, hite ze ãr uwore biššaš ane hitattu akeri zibon ase.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Ãi oilamde he zibonor ruṭi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tũwarar bafdada okkole bošoti sara elehat manna háil, ar hitara morigiyegoi.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Iba oilde he ruṭi ziba behostottu nise lami aišše, zene ze honokiye hibattu há, edde no morer.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Ãi oilamde he zinda ruṭi, ziba behostottu lami aišše. Hite ze ei ruṭi há, hite sirohalolla basibo. Ar ze ruṭi ãi diyum hiyan oilde ãr ga, ziyan ãi diyum duniyair zibonolla."
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Ei hota funiyore Ihudi okkol ekzone ar ekzon loi doromoro barabari gori howa šuru goijje, "Ite kengori ãrare hitar ga haito di fare?"
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Isaye hitarare hodde, "Ãi tũwarare soiyi soiyi hoir, Adomor Futor gusto zodi no ho, ar zodi no fiyo hibar lou, toile tũwarar butore zibon nai.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Hite ze ãr gusto edde lou há hitattu akeri zibon ase, ar ãi šeš dinot hitare uwafes tuliyum.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ãr gusto oilde asol hána, ãr lou oilde asol fibar ziniš.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Hite ze ãr gusto edde lou há, hite ãr butore take ar ãi o hitar butore taki.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Zendilla zinda Bafe ãre defeṛaiye ar hibar duwara zinda asi, ṭik hendilla ze ãre há hite o ãr duwara zinda takibo.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Iba oilde he ruṭi ze behostottu nise lami aišše. Tũwarar bafdada okkole manna háil edde morigiyegoi, kintu ze honokiye ei ruṭi háibo hite sirohalolla basibo."
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 In okkol hibaye Kofornahumor sinagogot šikka dedde šomot hoil.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Hibar sahabi okkolor butore boute ei hota funiyore hodde, "In beši koṭin šikka. Hone inore gosi faribo?"
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Hibar sahabi okkole ei babute monmonar, hiyan Isaye buzi fariyore hitarare hodde, "Iyanor zoriya ki tũwara forizorgoi?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Hetunot tũwara ki bafiba Adomor Fut age zeṛe aššil heṛe uṛi zargoide dekile?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Ruhuye zibon de; gustoye hono kissu faida no de, ze hota okkol ãi tũwarare hoilam, hin oilde Ruh edde zibon.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Tarfore o tũwarar butore en hozon ase, zara biššaš no gore." Kiyollahoile Isaye šuruttu loti zanito, hitara hontara zara hibare biššaš goribo, ar hite honnuwa ze hibar loi beimani goribo.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Ar hibaye hodde, "Etolla ãi tũwarare hoilam, zodi ãr Bafor torfottu kemota diya no o, toile honokiye ãr hãse ai no fare."
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Iyar bade hibar bout sahabi okkol uwafes firi giyegoi edde hibar loi ar sola fira no gore.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Toi Isaye he barozonore fusar goijje, "Tũwara o ki uwafes firi zaibolla issa goror?"
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Simon Fitore zuwabe hodde, "Malik, ãra har hãse zaiyum? Akeri zibonor kalam to õnor hãse ase.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ãra biššaš goijji, ãra zani ze, õne Allar he Pakzon."
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Toi Isaye hitarare hodde, "Ãi ki tũwara barozonore basi no loi ne? Zodi o tũwarar butore ekzon šoitan."
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 (Ei hota hibaye Iskariyoti Simonor fut Ehudar babute hoiyede, kiyollahoile hite, he barozonor butore ekzon oi bade o, hiba loi beimani goribo.)
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.