João 11
rhg (RHG) vs VC
1 Betaniyat ekzon ošuikka manuš aššil, nam Lazarus; ar hite Moriyam edde hibar boin Martár farar manuš.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (Iba he Moriyam, ze Malikore kušbo tel loi ḍoli dil, ar hibar nizor sul loi ṭeng fũsi dil, zar bái Lazarusottu ehon ošuk.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Hetolla boinain okkole Isar hãse hóbor defeṛaiye, "Malik, zar loi õne kuši hitattu ehon ošuk."
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Isaye ei hota funiyore hodde, "Ei ošuk moribolla no o, kintu Allar tarifolla, zene iyanor duwara Allar Fut mohimawala oi fare."
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Isaye Martá, hibar boin edde Lazarusore ador gorito.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Hibaye zehon hitattu ošuk oiyede fuinne, hiba zeṛe aššil heṛe aro dui din taigiyegoi.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tarfore hibaye sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra abar Ehudiyat zai."
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Sahabi okkole hibare hodde, "Rabbi, ei kissu din age no ne Ihudi okkole õnore fattor maitto saiye, ar õne abar heṛe zodde?"
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Isaye zuwabe hodde, "Dinot ki baro gonḍa nai ne? Ar hite ze dinot solafira gore, hite ujaṭ no há, kiyollahoile hite ei duniyair fohor deke.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ar hite ze raitta solafira gore, hite ujaṭ há, kiyollahoile hitar butore fohor nai."
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Hibaye in okkol hoiye, in bade hibaye hitarare hodde, "Ãrar bondu Lazarus gumot foijje, kintu ãi hitare gumottu tulibolla heṛe zair."
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Toi sahabi okkole hodde, "Malik, hite gum giyede oilede hite bala oi zaiboi."
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Kintu Isaye hitar moronor babute hoilde, kintu hitara ṭaijje hibaye amfam gumor hota hor.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Toi Isaye foriškar gori hoiye, "Lazarus morigiyegoi,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 ar tũwaralla hoi ãi kuši ze ãi heṛe nu aššilam, zene tũwara biššaš gori faro; hetolla aiyo, ãra Lazarusor hãse zai."
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Hetunot Tomas, (zare Didymus ho) hibaye oinno fũwajja sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra o zai, zene ãra o hitar fũwati mori fari."
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Isa aiyore zani faijje ze, Lazarus hẽtte hoborot asede sair din oiye.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betaniya aššilde Zeruzalemor hãsa hãsi, onumanik tin kilomiṭaror fõt.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ihudi okkolor butottu boute Martá edde Moriyamor hãse aišše, zene hitarar báiyor babute šantona di fare.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Martáye zehon fuinne ze Isa aiyer, hiba zaiyore hibar loi deha goijje, ar Moriyam gorot boiṛa taigiyegoi.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Martáye Isare hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr báiwa no morito.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Kintu ãi zani, õne Allar hãse ze kissu saiba, hin Allaye õnore dibo."
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Isaye hibare hodde, "Tor bái abar uṛibo."
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Martáye hodde, "Ãi zani šeš hale uwafes zindar šomot hite o uṛibo."
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Isaye hodde, "Ãi oilamde he uwafes zinda edde he zibon. Hite ze ãr uwore biššaš ane hite morile o zinda takibo;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 ar hite ze zinda edde ãre biššaš gore hite hono din no moribo, iyan ki biššaš goros?"
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Hibaye hodde, "Oi, Malik, ãi biššaš gori õne he Messiyah, Allar Fut, ze duniyait aibar hota."
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ei hota hoi Martá zaiyore hibar boin Moriyamore gufone ḍakiyore hodde, "Malik eṛe ase, ar tore ḍaker."
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Moriyame ei hota funiyore, toratori uiṭṭe edde hibar hãse giye.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Isa hetunot o farar butore no aiye, kintu ehono he zagat zeṛe Martáye hiba loi deha oil.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ze Ihudi okkol Moriyamor górot aššil edde hibare šantona diyat aššil, hitara dekedde Moriyam toratori uṛi baire giye, ar hitara o hibar fise fise giye, ar mone goijje ze hibaye hoboror ḍake handito zar boli.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Toi Moriyam, Isa zeṛe aššil, hiba heṛe aišše edde hibare dekiyore hibar ṭengot foijje edde hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr bái no morito."
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Toi Isaye hibar handani edde hibar fũwati ze Ihudi okkol aššil, hitara handani dekiyore hibar dilor butore hoisali oiye, toi hibaye hodde,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 "Tũwara hitare hoṛe raikko?"
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Isaye hainde.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Toi Ihudi okkole hodde, "So, hiba hitare loi hondilla kuši."
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kintu hitarar hodune hodde, "Iba hiba no ne, ze he anda manušwar suk ze kuli diye, hibaye ki ite no morefan gori no farito ne?"
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Henot Isar dilot abar o hoisali oiye edde hoboror hãse aišše, ar hiba aššilde ugguwa guha, ar hiyanor uwore ugguwa šil aššil.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Isaye hodde, "Šilgan šoraifelo."
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Isaye hibare hodde, "Ãi ki tore no hoi ne, ze tui zodi biššaš goros, toile tui Allar mohima dekibi?"
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tarfore hitara šilgan šoraifelaiye. Isaye hibar suk uwor mikka tuille edde hodde,"Baf, ãi tũware šukuriya gori, ze tũi ãre fuinno.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ar ãi zani ze tũi ãre hamiša funo; kintu eṛe ze manuš okkol tiyaiye hitaralla ãi ei hota hoir, zene hitara ekin gore, ze tũi ãre defeṛaiyo."
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 In okkol hoi bade, hibaye ek zur abaz loi hodde, "Lazarus, niyoli ai."
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Henot morawa niyoli aišše; hitar hat ṭeng aššil kafonor hor loi banda, ar hitar mukot aššil ekkan gamsa loi banda.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bout Ihudi okkol zara Moriyamor hãse aiššil, edde Isaye ki goijje hin dekiyore, hitara hibar uwore biššaš ainne.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kintu hitarar kiye kiye Foroši okkolor hãse giye, edde Isaye ki goijje hin hitarare hoiye.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Toi ḍõr imam edde Foroši okkole ḍõr šoba Sanhedrinore ekottro goriyore hodde, "Ãra ehon ki goriyum? Ei manušwaye bout sinnor ham okkol gorer.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ãra zodi itare endilla solito di, toile beggune hitar uwore biššaš anibo; ar Romiyo okkol aiyore ãrar paki zaga edde ãrar zati dunigun hari loibo."
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ar hitarar butore ekzon, Kaifas name, he bosoror ḍõr imam, hibaye hitarare hodde, "Tũwara kissu no zano.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ar bafi no sor ne ze, iyan ãralla bala oibo, mainšolla ekzon manuš more, edde guṛa zati dongšo no o."
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ei hota hite nizottu hoiye hen no, kintu hite he bosoror ḍõr imam hisabe hite nobi hisabe hota hoiye, ze Isa zatilla moribo,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 šude he zatilla no, bolke he Allar fuwain okkololla o, zara šiṛašitta oi roiye, zene hibaye hitarare dola gore edde ek gore.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 He dinottu loti hitara felain goijje ze hitara hibare marifelaibo.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Hetolla Isaye Ihudi okkol loi ar kulasa solafira no gore, kintu hentu zaigoiyore bošoti sara elehar ḍake Efraim name ekkan šohorot giye, zeṛe hiba hibar sahabi okkolore loi taikke.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Hẽtte Ihudi okkolor uddar id hãse aiššil, ar boute uddar idor age hitara nizore paksaf goribolla dešottu uwore Zeruzalem giye.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Hitara Isare tuwat aššil, edde dormogórot tiyaiyore ekzone oinnozonore hodde, "Tũwarattu ken lage? Hiba idot nu aibo ne ki?"
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ḍõr imam edde Foroši okkole hokum dilo ze, Isa hoṛe ase hiyan zodi honokiye zane hóborgan hitarare de, zene hitara Isare dori fare.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.