João 11

rhg (RHG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Betaniyat ekzon ošuikka manuš aššil, nam Lazarus; ar hite Moriyam edde hibar boin Martár farar manuš.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Iba he Moriyam, ze Malikore kušbo tel loi ḍoli dil, ar hibar nizor sul loi ṭeng fũsi dil, zar bái Lazarusottu ehon ošuk.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Hetolla boinain okkole Isar hãse hóbor defeṛaiye, "Malik, zar loi õne kuši hitattu ehon ošuk."
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Isaye ei hota funiyore hodde, "Ei ošuk moribolla no o, kintu Allar tarifolla, zene iyanor duwara Allar Fut mohimawala oi fare."
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Isaye Martá, hibar boin edde Lazarusore ador gorito.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hibaye zehon hitattu ošuk oiyede fuinne, hiba zeṛe aššil heṛe aro dui din taigiyegoi.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Tarfore hibaye sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra abar Ehudiyat zai."
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Sahabi okkole hibare hodde, "Rabbi, ei kissu din age no ne Ihudi okkole õnore fattor maitto saiye, ar õne abar heṛe zodde?"
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Isaye zuwabe hodde, "Dinot ki baro gonḍa nai ne? Ar hite ze dinot solafira gore, hite ujaṭ no há, kiyollahoile hite ei duniyair fohor deke.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ar hite ze raitta solafira gore, hite ujaṭ há, kiyollahoile hitar butore fohor nai."
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Hibaye in okkol hoiye, in bade hibaye hitarare hodde, "Ãrar bondu Lazarus gumot foijje, kintu ãi hitare gumottu tulibolla heṛe zair."
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Toi sahabi okkole hodde, "Malik, hite gum giyede oilede hite bala oi zaiboi."
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Kintu Isaye hitar moronor babute hoilde, kintu hitara ṭaijje hibaye amfam gumor hota hor.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Toi Isaye foriškar gori hoiye, "Lazarus morigiyegoi,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ar tũwaralla hoi ãi kuši ze ãi heṛe nu aššilam, zene tũwara biššaš gori faro; hetolla aiyo, ãra Lazarusor hãse zai."
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Hetunot Tomas, (zare Didymus ho) hibaye oinno fũwajja sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra o zai, zene ãra o hitar fũwati mori fari."
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Isa aiyore zani faijje ze, Lazarus hẽtte hoborot asede sair din oiye.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betaniya aššilde Zeruzalemor hãsa hãsi, onumanik tin kilomiṭaror fõt.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ihudi okkolor butottu boute Martá edde Moriyamor hãse aišše, zene hitarar báiyor babute šantona di fare.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Martáye zehon fuinne ze Isa aiyer, hiba zaiyore hibar loi deha goijje, ar Moriyam gorot boiṛa taigiyegoi.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Martáye Isare hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr báiwa no morito.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kintu ãi zani, õne Allar hãse ze kissu saiba, hin Allaye õnore dibo."
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Isaye hibare hodde, "Tor bái abar uṛibo."
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martáye hodde, "Ãi zani šeš hale uwafes zindar šomot hite o uṛibo."
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Isaye hodde, "Ãi oilamde he uwafes zinda edde he zibon. Hite ze ãr uwore biššaš ane hite morile o zinda takibo;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 ar hite ze zinda edde ãre biššaš gore hite hono din no moribo, iyan ki biššaš goros?"
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Hibaye hodde, "Oi, Malik, ãi biššaš gori õne he Messiyah, Allar Fut, ze duniyait aibar hota."
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ei hota hoi Martá zaiyore hibar boin Moriyamore gufone ḍakiyore hodde, "Malik eṛe ase, ar tore ḍaker."
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Moriyame ei hota funiyore, toratori uiṭṭe edde hibar hãse giye.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Isa hetunot o farar butore no aiye, kintu ehono he zagat zeṛe Martáye hiba loi deha oil.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ze Ihudi okkol Moriyamor górot aššil edde hibare šantona diyat aššil, hitara dekedde Moriyam toratori uṛi baire giye, ar hitara o hibar fise fise giye, ar mone goijje ze hibaye hoboror ḍake handito zar boli.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Toi Moriyam, Isa zeṛe aššil, hiba heṛe aišše edde hibare dekiyore hibar ṭengot foijje edde hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr bái no morito."
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Toi Isaye hibar handani edde hibar fũwati ze Ihudi okkol aššil, hitara handani dekiyore hibar dilor butore hoisali oiye, toi hibaye hodde,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 "Tũwara hitare hoṛe raikko?"
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Isaye hainde.
35 Jesus chorou.
36 Toi Ihudi okkole hodde, "So, hiba hitare loi hondilla kuši."
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kintu hitarar hodune hodde, "Iba hiba no ne, ze he anda manušwar suk ze kuli diye, hibaye ki ite no morefan gori no farito ne?"
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Henot Isar dilot abar o hoisali oiye edde hoboror hãse aišše, ar hiba aššilde ugguwa guha, ar hiyanor uwore ugguwa šil aššil.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Isaye hodde, "Šilgan šoraifelo."
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Isaye hibare hodde, "Ãi ki tore no hoi ne, ze tui zodi biššaš goros, toile tui Allar mohima dekibi?"
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Tarfore hitara šilgan šoraifelaiye. Isaye hibar suk uwor mikka tuille edde hodde,"Baf, ãi tũware šukuriya gori, ze tũi ãre fuinno.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ar ãi zani ze tũi ãre hamiša funo; kintu eṛe ze manuš okkol tiyaiye hitaralla ãi ei hota hoir, zene hitara ekin gore, ze tũi ãre defeṛaiyo."
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 In okkol hoi bade, hibaye ek zur abaz loi hodde, "Lazarus, niyoli ai."
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Henot morawa niyoli aišše; hitar hat ṭeng aššil kafonor hor loi banda, ar hitar mukot aššil ekkan gamsa loi banda.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Bout Ihudi okkol zara Moriyamor hãse aiššil, edde Isaye ki goijje hin dekiyore, hitara hibar uwore biššaš ainne.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Kintu hitarar kiye kiye Foroši okkolor hãse giye, edde Isaye ki goijje hin hitarare hoiye.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Toi ḍõr imam edde Foroši okkole ḍõr šoba Sanhedrinore ekottro goriyore hodde, "Ãra ehon ki goriyum? Ei manušwaye bout sinnor ham okkol gorer.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ãra zodi itare endilla solito di, toile beggune hitar uwore biššaš anibo; ar Romiyo okkol aiyore ãrar paki zaga edde ãrar zati dunigun hari loibo."
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ar hitarar butore ekzon, Kaifas name, he bosoror ḍõr imam, hibaye hitarare hodde, "Tũwara kissu no zano.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Ar bafi no sor ne ze, iyan ãralla bala oibo, mainšolla ekzon manuš more, edde guṛa zati dongšo no o."
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ei hota hite nizottu hoiye hen no, kintu hite he bosoror ḍõr imam hisabe hite nobi hisabe hota hoiye, ze Isa zatilla moribo,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 šude he zatilla no, bolke he Allar fuwain okkololla o, zara šiṛašitta oi roiye, zene hibaye hitarare dola gore edde ek gore.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 He dinottu loti hitara felain goijje ze hitara hibare marifelaibo.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Hetolla Isaye Ihudi okkol loi ar kulasa solafira no gore, kintu hentu zaigoiyore bošoti sara elehar ḍake Efraim name ekkan šohorot giye, zeṛe hiba hibar sahabi okkolore loi taikke.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Hẽtte Ihudi okkolor uddar id hãse aiššil, ar boute uddar idor age hitara nizore paksaf goribolla dešottu uwore Zeruzalem giye.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Hitara Isare tuwat aššil, edde dormogórot tiyaiyore ekzone oinnozonore hodde, "Tũwarattu ken lage? Hiba idot nu aibo ne ki?"
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ḍõr imam edde Foroši okkole hokum dilo ze, Isa hoṛe ase hiyan zodi honokiye zane hóborgan hitarare de, zene hitara Isare dori fare.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.