João 11
rhg (RHG) vs NVT
1 Betaniyat ekzon ošuikka manuš aššil, nam Lazarus; ar hite Moriyam edde hibar boin Martár farar manuš.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 (Iba he Moriyam, ze Malikore kušbo tel loi ḍoli dil, ar hibar nizor sul loi ṭeng fũsi dil, zar bái Lazarusottu ehon ošuk.)
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Hetolla boinain okkole Isar hãse hóbor defeṛaiye, "Malik, zar loi õne kuši hitattu ehon ošuk."
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Isaye ei hota funiyore hodde, "Ei ošuk moribolla no o, kintu Allar tarifolla, zene iyanor duwara Allar Fut mohimawala oi fare."
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Isaye Martá, hibar boin edde Lazarusore ador gorito.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Hibaye zehon hitattu ošuk oiyede fuinne, hiba zeṛe aššil heṛe aro dui din taigiyegoi.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tarfore hibaye sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra abar Ehudiyat zai."
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Sahabi okkole hibare hodde, "Rabbi, ei kissu din age no ne Ihudi okkole õnore fattor maitto saiye, ar õne abar heṛe zodde?"
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Isaye zuwabe hodde, "Dinot ki baro gonḍa nai ne? Ar hite ze dinot solafira gore, hite ujaṭ no há, kiyollahoile hite ei duniyair fohor deke.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ar hite ze raitta solafira gore, hite ujaṭ há, kiyollahoile hitar butore fohor nai."
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Hibaye in okkol hoiye, in bade hibaye hitarare hodde, "Ãrar bondu Lazarus gumot foijje, kintu ãi hitare gumottu tulibolla heṛe zair."
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Toi sahabi okkole hodde, "Malik, hite gum giyede oilede hite bala oi zaiboi."
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Kintu Isaye hitar moronor babute hoilde, kintu hitara ṭaijje hibaye amfam gumor hota hor.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Toi Isaye foriškar gori hoiye, "Lazarus morigiyegoi,
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 ar tũwaralla hoi ãi kuši ze ãi heṛe nu aššilam, zene tũwara biššaš gori faro; hetolla aiyo, ãra Lazarusor hãse zai."
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Hetunot Tomas, (zare Didymus ho) hibaye oinno fũwajja sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra o zai, zene ãra o hitar fũwati mori fari."
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Isa aiyore zani faijje ze, Lazarus hẽtte hoborot asede sair din oiye.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betaniya aššilde Zeruzalemor hãsa hãsi, onumanik tin kilomiṭaror fõt.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ihudi okkolor butottu boute Martá edde Moriyamor hãse aišše, zene hitarar báiyor babute šantona di fare.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Martáye zehon fuinne ze Isa aiyer, hiba zaiyore hibar loi deha goijje, ar Moriyam gorot boiṛa taigiyegoi.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Martáye Isare hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr báiwa no morito.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kintu ãi zani, õne Allar hãse ze kissu saiba, hin Allaye õnore dibo."
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Isaye hibare hodde, "Tor bái abar uṛibo."
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Martáye hodde, "Ãi zani šeš hale uwafes zindar šomot hite o uṛibo."
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Isaye hodde, "Ãi oilamde he uwafes zinda edde he zibon. Hite ze ãr uwore biššaš ane hite morile o zinda takibo;
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 ar hite ze zinda edde ãre biššaš gore hite hono din no moribo, iyan ki biššaš goros?"
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Hibaye hodde, "Oi, Malik, ãi biššaš gori õne he Messiyah, Allar Fut, ze duniyait aibar hota."
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Ei hota hoi Martá zaiyore hibar boin Moriyamore gufone ḍakiyore hodde, "Malik eṛe ase, ar tore ḍaker."
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Moriyame ei hota funiyore, toratori uiṭṭe edde hibar hãse giye.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Isa hetunot o farar butore no aiye, kintu ehono he zagat zeṛe Martáye hiba loi deha oil.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ze Ihudi okkol Moriyamor górot aššil edde hibare šantona diyat aššil, hitara dekedde Moriyam toratori uṛi baire giye, ar hitara o hibar fise fise giye, ar mone goijje ze hibaye hoboror ḍake handito zar boli.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Toi Moriyam, Isa zeṛe aššil, hiba heṛe aišše edde hibare dekiyore hibar ṭengot foijje edde hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr bái no morito."
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Toi Isaye hibar handani edde hibar fũwati ze Ihudi okkol aššil, hitara handani dekiyore hibar dilor butore hoisali oiye, toi hibaye hodde,
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 "Tũwara hitare hoṛe raikko?"
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Isaye hainde.
35 Jesus chorou.
36 Toi Ihudi okkole hodde, "So, hiba hitare loi hondilla kuši."
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Kintu hitarar hodune hodde, "Iba hiba no ne, ze he anda manušwar suk ze kuli diye, hibaye ki ite no morefan gori no farito ne?"
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Henot Isar dilot abar o hoisali oiye edde hoboror hãse aišše, ar hiba aššilde ugguwa guha, ar hiyanor uwore ugguwa šil aššil.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Isaye hodde, "Šilgan šoraifelo."
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Isaye hibare hodde, "Ãi ki tore no hoi ne, ze tui zodi biššaš goros, toile tui Allar mohima dekibi?"
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tarfore hitara šilgan šoraifelaiye. Isaye hibar suk uwor mikka tuille edde hodde,"Baf, ãi tũware šukuriya gori, ze tũi ãre fuinno.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ar ãi zani ze tũi ãre hamiša funo; kintu eṛe ze manuš okkol tiyaiye hitaralla ãi ei hota hoir, zene hitara ekin gore, ze tũi ãre defeṛaiyo."
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 In okkol hoi bade, hibaye ek zur abaz loi hodde, "Lazarus, niyoli ai."
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Henot morawa niyoli aišše; hitar hat ṭeng aššil kafonor hor loi banda, ar hitar mukot aššil ekkan gamsa loi banda.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Bout Ihudi okkol zara Moriyamor hãse aiššil, edde Isaye ki goijje hin dekiyore, hitara hibar uwore biššaš ainne.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Kintu hitarar kiye kiye Foroši okkolor hãse giye, edde Isaye ki goijje hin hitarare hoiye.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Toi ḍõr imam edde Foroši okkole ḍõr šoba Sanhedrinore ekottro goriyore hodde, "Ãra ehon ki goriyum? Ei manušwaye bout sinnor ham okkol gorer.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ãra zodi itare endilla solito di, toile beggune hitar uwore biššaš anibo; ar Romiyo okkol aiyore ãrar paki zaga edde ãrar zati dunigun hari loibo."
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ar hitarar butore ekzon, Kaifas name, he bosoror ḍõr imam, hibaye hitarare hodde, "Tũwara kissu no zano.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ar bafi no sor ne ze, iyan ãralla bala oibo, mainšolla ekzon manuš more, edde guṛa zati dongšo no o."
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ei hota hite nizottu hoiye hen no, kintu hite he bosoror ḍõr imam hisabe hite nobi hisabe hota hoiye, ze Isa zatilla moribo,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 šude he zatilla no, bolke he Allar fuwain okkololla o, zara šiṛašitta oi roiye, zene hibaye hitarare dola gore edde ek gore.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 He dinottu loti hitara felain goijje ze hitara hibare marifelaibo.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Hetolla Isaye Ihudi okkol loi ar kulasa solafira no gore, kintu hentu zaigoiyore bošoti sara elehar ḍake Efraim name ekkan šohorot giye, zeṛe hiba hibar sahabi okkolore loi taikke.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Hẽtte Ihudi okkolor uddar id hãse aiššil, ar boute uddar idor age hitara nizore paksaf goribolla dešottu uwore Zeruzalem giye.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Hitara Isare tuwat aššil, edde dormogórot tiyaiyore ekzone oinnozonore hodde, "Tũwarattu ken lage? Hiba idot nu aibo ne ki?"
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ḍõr imam edde Foroši okkole hokum dilo ze, Isa hoṛe ase hiyan zodi honokiye zane hóborgan hitarare de, zene hitara Isare dori fare.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.