João 11
rhg (RHG) vs ARIB
1 Betaniyat ekzon ošuikka manuš aššil, nam Lazarus; ar hite Moriyam edde hibar boin Martár farar manuš.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Iba he Moriyam, ze Malikore kušbo tel loi ḍoli dil, ar hibar nizor sul loi ṭeng fũsi dil, zar bái Lazarusottu ehon ošuk.)
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Hetolla boinain okkole Isar hãse hóbor defeṛaiye, "Malik, zar loi õne kuši hitattu ehon ošuk."
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Isaye ei hota funiyore hodde, "Ei ošuk moribolla no o, kintu Allar tarifolla, zene iyanor duwara Allar Fut mohimawala oi fare."
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Isaye Martá, hibar boin edde Lazarusore ador gorito.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hibaye zehon hitattu ošuk oiyede fuinne, hiba zeṛe aššil heṛe aro dui din taigiyegoi.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Tarfore hibaye sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra abar Ehudiyat zai."
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Sahabi okkole hibare hodde, "Rabbi, ei kissu din age no ne Ihudi okkole õnore fattor maitto saiye, ar õne abar heṛe zodde?"
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Isaye zuwabe hodde, "Dinot ki baro gonḍa nai ne? Ar hite ze dinot solafira gore, hite ujaṭ no há, kiyollahoile hite ei duniyair fohor deke.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ar hite ze raitta solafira gore, hite ujaṭ há, kiyollahoile hitar butore fohor nai."
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Hibaye in okkol hoiye, in bade hibaye hitarare hodde, "Ãrar bondu Lazarus gumot foijje, kintu ãi hitare gumottu tulibolla heṛe zair."
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Toi sahabi okkole hodde, "Malik, hite gum giyede oilede hite bala oi zaiboi."
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Kintu Isaye hitar moronor babute hoilde, kintu hitara ṭaijje hibaye amfam gumor hota hor.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Toi Isaye foriškar gori hoiye, "Lazarus morigiyegoi,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ar tũwaralla hoi ãi kuši ze ãi heṛe nu aššilam, zene tũwara biššaš gori faro; hetolla aiyo, ãra Lazarusor hãse zai."
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Hetunot Tomas, (zare Didymus ho) hibaye oinno fũwajja sahabi okkolore hodde, "Aiyo, ãra o zai, zene ãra o hitar fũwati mori fari."
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Isa aiyore zani faijje ze, Lazarus hẽtte hoborot asede sair din oiye.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betaniya aššilde Zeruzalemor hãsa hãsi, onumanik tin kilomiṭaror fõt.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ihudi okkolor butottu boute Martá edde Moriyamor hãse aišše, zene hitarar báiyor babute šantona di fare.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Martáye zehon fuinne ze Isa aiyer, hiba zaiyore hibar loi deha goijje, ar Moriyam gorot boiṛa taigiyegoi.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martáye Isare hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr báiwa no morito.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Kintu ãi zani, õne Allar hãse ze kissu saiba, hin Allaye õnore dibo."
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Isaye hibare hodde, "Tor bái abar uṛibo."
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martáye hodde, "Ãi zani šeš hale uwafes zindar šomot hite o uṛibo."
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Isaye hodde, "Ãi oilamde he uwafes zinda edde he zibon. Hite ze ãr uwore biššaš ane hite morile o zinda takibo;
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ar hite ze zinda edde ãre biššaš gore hite hono din no moribo, iyan ki biššaš goros?"
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Hibaye hodde, "Oi, Malik, ãi biššaš gori õne he Messiyah, Allar Fut, ze duniyait aibar hota."
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ei hota hoi Martá zaiyore hibar boin Moriyamore gufone ḍakiyore hodde, "Malik eṛe ase, ar tore ḍaker."
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Moriyame ei hota funiyore, toratori uiṭṭe edde hibar hãse giye.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Isa hetunot o farar butore no aiye, kintu ehono he zagat zeṛe Martáye hiba loi deha oil.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ze Ihudi okkol Moriyamor górot aššil edde hibare šantona diyat aššil, hitara dekedde Moriyam toratori uṛi baire giye, ar hitara o hibar fise fise giye, ar mone goijje ze hibaye hoboror ḍake handito zar boli.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Toi Moriyam, Isa zeṛe aššil, hiba heṛe aišše edde hibare dekiyore hibar ṭengot foijje edde hodde, "Malik, õne zodi eṛe takita, toile ãr bái no morito."
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Toi Isaye hibar handani edde hibar fũwati ze Ihudi okkol aššil, hitara handani dekiyore hibar dilor butore hoisali oiye, toi hibaye hodde,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 "Tũwara hitare hoṛe raikko?"
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Isaye hainde.
35 Jesus chorou.
36 Toi Ihudi okkole hodde, "So, hiba hitare loi hondilla kuši."
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Kintu hitarar hodune hodde, "Iba hiba no ne, ze he anda manušwar suk ze kuli diye, hibaye ki ite no morefan gori no farito ne?"
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Henot Isar dilot abar o hoisali oiye edde hoboror hãse aišše, ar hiba aššilde ugguwa guha, ar hiyanor uwore ugguwa šil aššil.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Isaye hodde, "Šilgan šoraifelo."
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Isaye hibare hodde, "Ãi ki tore no hoi ne, ze tui zodi biššaš goros, toile tui Allar mohima dekibi?"
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tarfore hitara šilgan šoraifelaiye. Isaye hibar suk uwor mikka tuille edde hodde,"Baf, ãi tũware šukuriya gori, ze tũi ãre fuinno.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ar ãi zani ze tũi ãre hamiša funo; kintu eṛe ze manuš okkol tiyaiye hitaralla ãi ei hota hoir, zene hitara ekin gore, ze tũi ãre defeṛaiyo."
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 In okkol hoi bade, hibaye ek zur abaz loi hodde, "Lazarus, niyoli ai."
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Henot morawa niyoli aišše; hitar hat ṭeng aššil kafonor hor loi banda, ar hitar mukot aššil ekkan gamsa loi banda.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bout Ihudi okkol zara Moriyamor hãse aiššil, edde Isaye ki goijje hin dekiyore, hitara hibar uwore biššaš ainne.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kintu hitarar kiye kiye Foroši okkolor hãse giye, edde Isaye ki goijje hin hitarare hoiye.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Toi ḍõr imam edde Foroši okkole ḍõr šoba Sanhedrinore ekottro goriyore hodde, "Ãra ehon ki goriyum? Ei manušwaye bout sinnor ham okkol gorer.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ãra zodi itare endilla solito di, toile beggune hitar uwore biššaš anibo; ar Romiyo okkol aiyore ãrar paki zaga edde ãrar zati dunigun hari loibo."
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ar hitarar butore ekzon, Kaifas name, he bosoror ḍõr imam, hibaye hitarare hodde, "Tũwara kissu no zano.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ar bafi no sor ne ze, iyan ãralla bala oibo, mainšolla ekzon manuš more, edde guṛa zati dongšo no o."
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ei hota hite nizottu hoiye hen no, kintu hite he bosoror ḍõr imam hisabe hite nobi hisabe hota hoiye, ze Isa zatilla moribo,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 šude he zatilla no, bolke he Allar fuwain okkololla o, zara šiṛašitta oi roiye, zene hibaye hitarare dola gore edde ek gore.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 He dinottu loti hitara felain goijje ze hitara hibare marifelaibo.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Hetolla Isaye Ihudi okkol loi ar kulasa solafira no gore, kintu hentu zaigoiyore bošoti sara elehar ḍake Efraim name ekkan šohorot giye, zeṛe hiba hibar sahabi okkolore loi taikke.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Hẽtte Ihudi okkolor uddar id hãse aiššil, ar boute uddar idor age hitara nizore paksaf goribolla dešottu uwore Zeruzalem giye.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Hitara Isare tuwat aššil, edde dormogórot tiyaiyore ekzone oinnozonore hodde, "Tũwarattu ken lage? Hiba idot nu aibo ne ki?"
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ḍõr imam edde Foroši okkole hokum dilo ze, Isa hoṛe ase hiyan zodi honokiye zane hóborgan hitarare de, zene hitara Isare dori fare.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.