Romanos 9

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ita fo riꞌ nanahekeꞌ too Kristus, dedea matetuꞌ. De, au ta dedea fufudiꞌ neuꞌ emi. Au dale ana boboko ka boe nafada au nae, Manetualain Dula-dale Na ator au dale ka.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 — ausente —
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Sekona te sira nana, lahenda Israel, riꞌ lahenda nusaꞌ esa fo naua-nanale nan seli. Neme fai a ulu na mai Manetualain soꞌu naa si dadi reuꞌ Ria ana nara so. Ana natudu kuasa kahere Na soa-neuꞌ asa. Ana heke hehelu-barataa rupaꞌ ara, no si. Ana fee Atoran Na neuꞌ asa. Sira siꞌ doꞌo-tabe neuꞌ Ana, ma ralalau Ni. Ana helu nau natudu dale malole Na neuꞌ asa.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Sira nana tititi-nonosiꞌ reme ami bei-baꞌim, siꞌ baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob (lahenda hai nadeꞌ ‘Israel’ neme baꞌi Yakob mai). Ma Kristus, nana riꞌ Manetualain helu memaꞌ neme fai a ulu na, fo nau feen mai, Ria boe tititi-nonosiꞌ neme ami lahenda Yahudi a bei-baꞌi mara mai. Kristus nana riꞌ Manetualain fo pareta basa-basan boe. De naraa kalu lahenda io-oa Ni losa doo na neu. Tebe!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Leo mae lahenda Israel dodouꞌ bei ta sipoꞌ Kristus, tehuu lahenda ta bisa rafada rae, Manetualain hehelu-barata na ta dadi. Huu fo ta basa lahenda fo dadi reme bei-baꞌi Israel nana, Manetualain lahendan fo riꞌ Ana here naa si.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Conto leo-leoꞌ, lahenda dodouꞌ dadi reme ami bei-baꞌim, riꞌ baꞌi Abraham. Tehuu sira basa ta Abraham tititi-nonosin fo Manetualain here a. Manetualain nafada neuꞌ Abraham nae, “Au alelaꞌ noi o tititi-nonosim fo riꞌ dadi reme o anam Isak mai.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ria sosoa na nae, neme fai a uluꞌ na mai losaꞌ besaꞌ ia, ta basa tititi-nonosiꞌ fo reme ita lahenda Yahudi a baꞌin Abraham mai, riꞌ dadi reuꞌ Manetualain ana nara. Adaꞌ noi tititi-nonosiꞌ fo riꞌ neme Manetualain hehelu na neuꞌ Abaraham a, riꞌ Manetualain rekeꞌ asa reuꞌ Ria ana matetu nara.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Manetualain heke hehelu-barataaꞌ no Abraham nae, “Teu manamaiꞌ ia te, Au atafali seluꞌ mai. Tepoꞌ ria te, o saom Sara boki na ana touꞌ esa so.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ta noi ria fa. Ami baꞌim Isak no saon Ribka boki ana kaduaꞌ.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Sama leoꞌ Manetualain nafada nai Ria Susura Makamoi Na laꞌe-neuꞌ ana kaduaꞌ sira nae,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 De ita bei tae ubeaꞌ? Bate ruma nau rae, “Manetualain naetuꞌ dedeaꞌ ta beibeberaꞌ?” Ta bisa fa!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Fai a ulu na Manetualain nafada neuꞌ baꞌi Musa nae,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 De Manetualain natudu dale kasian Na neuꞌ lahenda, ta huu lahenda ria hihii-nanaun do, nonoi-tataon, tehuu no Manetualain hihii-nanaun.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Sama leoꞌ manaduiꞌ nai Susura Makamoiꞌ a, Manetualain dedea no mane Masir a nae, “Au soꞌu o dadi mane, nana huu Au nau pake o, fo atudu kuasa Ka neuꞌ lahenda dodouꞌ. No ria na, lahenda rai dae-bafoꞌ ia katemaꞌ bisa soꞌu-fua Au nade Ka.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 De maneniko Manetualain nau tao na lahenda esa laka batu, sona Ana tao tuka Ria hihii Na. Ma kalu Ana nau natudu dale kasian Na neuꞌ lahenda esa, sona Ana tao tuka Ria hihii Na boe.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Uniꞌ ko leo lahenda fo nadedea laka neuꞌ au nae, “Kalu leoꞌ na, de maneniko Manetualain nau tao hata esa, sona bea riꞌ bisa nalena laka neuꞌ Ana? Taꞌa, hete? Ubeaꞌ taon de Ana nau sale ita? Ria ta beibeberaꞌ!”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Kalu hapu ruma afi leo naꞌ, au ataa leo iaꞌ: “O afi mae o ia, nana bea?! O nau madedea laka neuꞌ Manetualain, do?” Bosoꞌ leo naꞌ! Huu fo nai Manetualain Susura Makamoi Na daleꞌ manaduiꞌ nae, “Maneniko lahenda tao hata esa, hapun nai bea hata ria bisa natane natafaliꞌ lahenda fo tao ni a nae, ‘Ubeaꞌ taon de o tao au leoꞌ ia!?’ ”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Conto leo-leoꞌ mana tao ureꞌ a. Neme dae pilas kaboaꞌ esa mai, ana nanuu haak fo nau tao na kusi makadilaꞌ esa, ela lahenda io ni. Ria boe nanuu haak pake dae kaboaꞌ ria fo tao mamana kadafuꞌ, tuka noi ria hihii-nanaun.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Leoꞌ na boe neuꞌ Manetualain. Ana nanuu haak fo tao tuka Ria hihii-nanaun. Ana nau natudu neuꞌ basa lahenda ra nae, Ana namanasa ma ta sipoꞌ lahenda tao tadaluꞌ hata-hata esa boeꞌ. Ria boe nau natudu neuꞌ lahenda nae, Ana nanuu kuasa dodou-inaꞌ, tehuu Ana bei nanenete neuꞌ lahenda tatao sala rupa nara. Sekona te lahenda fo tao salaꞌ, ara roi rahaniꞌ ledo-fai na fo ralulutuꞌ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ana nanenete leo naꞌ, ela natudu neuꞌ lahenda dodouꞌ nae, Ana nau natudu dale kasian Na neuꞌ lahenda ruma. Sira nana, siꞌ Ana here memaꞌ asa fo nau soꞌu nadedema si. No ria na Ana nau lahenda bubuluꞌ rae, Ria riꞌ kahereꞌ nan seli.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ita boe nai daleꞌ sama-sama to lahenda fo riꞌ Ana soꞌu nadedema si a. Ana here memaꞌ ita fo dadi teuꞌ Ria lahenda nara. Ita ruma teme lahenda Yahudi a, ma ruma teme lahenda nusa fekeꞌ ara.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Fai a ulu na, Manetualain pake mana nesi matan Hosea, de duiꞌ laꞌe-neuꞌ lahenda fo ta Yahudi fa nae,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ria boe duiꞌ nae,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Manetualain mana nesi mata feken, Yesaya parnaa naloo bou-bou laꞌe-neuꞌ lahenda Israel ara nae,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Neuꞌ ko losa ledo-fain,
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Fai a ulu na, Yesaya boe nafada laꞌe-neuꞌ lahenda Yahudi ra nae,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 De ita nau tae ubeaꞌ? Tae, lahenda fo ta Yahudi fa rai basa mamanaꞌ ain, fo riꞌ maulu na ta saka enoꞌ ela nau malole ro Manetualain, besaꞌ ia malole ro Ni so, nana huu ara ramahere Yesus Kristus.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Sekona te lahenda Israel ara, soba nau tao tuka Musa Atoran na ela ara bisa malole ro Manetualain, tehuu ta dadi boeꞌ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 — ausente —
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 — ausente —
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.