Romanos 9
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 Ita fo riꞌ nanahekeꞌ too Kristus, dedea matetuꞌ. De, au ta dedea fufudiꞌ neuꞌ emi. Au dale ana boboko ka boe nafada au nae, Manetualain Dula-dale Na ator au dale ka.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Sekona te sira nana, lahenda Israel, riꞌ lahenda nusaꞌ esa fo naua-nanale nan seli. Neme fai a ulu na mai Manetualain soꞌu naa si dadi reuꞌ Ria ana nara so. Ana natudu kuasa kahere Na soa-neuꞌ asa. Ana heke hehelu-barataa rupaꞌ ara, no si. Ana fee Atoran Na neuꞌ asa. Sira siꞌ doꞌo-tabe neuꞌ Ana, ma ralalau Ni. Ana helu nau natudu dale malole Na neuꞌ asa.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Sira nana tititi-nonosiꞌ reme ami bei-baꞌim, siꞌ baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob (lahenda hai nadeꞌ ‘Israel’ neme baꞌi Yakob mai). Ma Kristus, nana riꞌ Manetualain helu memaꞌ neme fai a ulu na, fo nau feen mai, Ria boe tititi-nonosiꞌ neme ami lahenda Yahudi a bei-baꞌi mara mai. Kristus nana riꞌ Manetualain fo pareta basa-basan boe. De naraa kalu lahenda io-oa Ni losa doo na neu. Tebe!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Leo mae lahenda Israel dodouꞌ bei ta sipoꞌ Kristus, tehuu lahenda ta bisa rafada rae, Manetualain hehelu-barata na ta dadi. Huu fo ta basa lahenda fo dadi reme bei-baꞌi Israel nana, Manetualain lahendan fo riꞌ Ana here naa si.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Conto leo-leoꞌ, lahenda dodouꞌ dadi reme ami bei-baꞌim, riꞌ baꞌi Abraham. Tehuu sira basa ta Abraham tititi-nonosin fo Manetualain here a. Manetualain nafada neuꞌ Abraham nae, “Au alelaꞌ noi o tititi-nonosim fo riꞌ dadi reme o anam Isak mai.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ria sosoa na nae, neme fai a uluꞌ na mai losaꞌ besaꞌ ia, ta basa tititi-nonosiꞌ fo reme ita lahenda Yahudi a baꞌin Abraham mai, riꞌ dadi reuꞌ Manetualain ana nara. Adaꞌ noi tititi-nonosiꞌ fo riꞌ neme Manetualain hehelu na neuꞌ Abaraham a, riꞌ Manetualain rekeꞌ asa reuꞌ Ria ana matetu nara.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Manetualain heke hehelu-barataaꞌ no Abraham nae, “Teu manamaiꞌ ia te, Au atafali seluꞌ mai. Tepoꞌ ria te, o saom Sara boki na ana touꞌ esa so.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ta noi ria fa. Ami baꞌim Isak no saon Ribka boki ana kaduaꞌ.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Sama leoꞌ Manetualain nafada nai Ria Susura Makamoi Na laꞌe-neuꞌ ana kaduaꞌ sira nae,
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 De ita bei tae ubeaꞌ? Bate ruma nau rae, “Manetualain naetuꞌ dedeaꞌ ta beibeberaꞌ?” Ta bisa fa!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Fai a ulu na Manetualain nafada neuꞌ baꞌi Musa nae,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 De Manetualain natudu dale kasian Na neuꞌ lahenda, ta huu lahenda ria hihii-nanaun do, nonoi-tataon, tehuu no Manetualain hihii-nanaun.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Sama leoꞌ manaduiꞌ nai Susura Makamoiꞌ a, Manetualain dedea no mane Masir a nae, “Au soꞌu o dadi mane, nana huu Au nau pake o, fo atudu kuasa Ka neuꞌ lahenda dodouꞌ. No ria na, lahenda rai dae-bafoꞌ ia katemaꞌ bisa soꞌu-fua Au nade Ka.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 De maneniko Manetualain nau tao na lahenda esa laka batu, sona Ana tao tuka Ria hihii Na. Ma kalu Ana nau natudu dale kasian Na neuꞌ lahenda esa, sona Ana tao tuka Ria hihii Na boe.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Uniꞌ ko leo lahenda fo nadedea laka neuꞌ au nae, “Kalu leoꞌ na, de maneniko Manetualain nau tao hata esa, sona bea riꞌ bisa nalena laka neuꞌ Ana? Taꞌa, hete? Ubeaꞌ taon de Ana nau sale ita? Ria ta beibeberaꞌ!”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Kalu hapu ruma afi leo naꞌ, au ataa leo iaꞌ: “O afi mae o ia, nana bea?! O nau madedea laka neuꞌ Manetualain, do?” Bosoꞌ leo naꞌ! Huu fo nai Manetualain Susura Makamoi Na daleꞌ manaduiꞌ nae, “Maneniko lahenda tao hata esa, hapun nai bea hata ria bisa natane natafaliꞌ lahenda fo tao ni a nae, ‘Ubeaꞌ taon de o tao au leoꞌ ia!?’ ”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Conto leo-leoꞌ mana tao ureꞌ a. Neme dae pilas kaboaꞌ esa mai, ana nanuu haak fo nau tao na kusi makadilaꞌ esa, ela lahenda io ni. Ria boe nanuu haak pake dae kaboaꞌ ria fo tao mamana kadafuꞌ, tuka noi ria hihii-nanaun.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Leoꞌ na boe neuꞌ Manetualain. Ana nanuu haak fo tao tuka Ria hihii-nanaun. Ana nau natudu neuꞌ basa lahenda ra nae, Ana namanasa ma ta sipoꞌ lahenda tao tadaluꞌ hata-hata esa boeꞌ. Ria boe nau natudu neuꞌ lahenda nae, Ana nanuu kuasa dodou-inaꞌ, tehuu Ana bei nanenete neuꞌ lahenda tatao sala rupa nara. Sekona te lahenda fo tao salaꞌ, ara roi rahaniꞌ ledo-fai na fo ralulutuꞌ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ana nanenete leo naꞌ, ela natudu neuꞌ lahenda dodouꞌ nae, Ana nau natudu dale kasian Na neuꞌ lahenda ruma. Sira nana, siꞌ Ana here memaꞌ asa fo nau soꞌu nadedema si. No ria na Ana nau lahenda bubuluꞌ rae, Ria riꞌ kahereꞌ nan seli.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ita boe nai daleꞌ sama-sama to lahenda fo riꞌ Ana soꞌu nadedema si a. Ana here memaꞌ ita fo dadi teuꞌ Ria lahenda nara. Ita ruma teme lahenda Yahudi a, ma ruma teme lahenda nusa fekeꞌ ara.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Fai a ulu na, Manetualain pake mana nesi matan Hosea, de duiꞌ laꞌe-neuꞌ lahenda fo ta Yahudi fa nae,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ria boe duiꞌ nae,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Manetualain mana nesi mata feken, Yesaya parnaa naloo bou-bou laꞌe-neuꞌ lahenda Israel ara nae,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Neuꞌ ko losa ledo-fain,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Fai a ulu na, Yesaya boe nafada laꞌe-neuꞌ lahenda Yahudi ra nae,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 De ita nau tae ubeaꞌ? Tae, lahenda fo ta Yahudi fa rai basa mamanaꞌ ain, fo riꞌ maulu na ta saka enoꞌ ela nau malole ro Manetualain, besaꞌ ia malole ro Ni so, nana huu ara ramahere Yesus Kristus.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Sekona te lahenda Israel ara, soba nau tao tuka Musa Atoran na ela ara bisa malole ro Manetualain, tehuu ta dadi boeꞌ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 — ausente —
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 — ausente —
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.