Hebreus 4
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA
1 Tehuu besaꞌ ia ita muste afi naruꞌ, nana huu Ramatuaꞌ a bei helu nae, Ria lahenda nara bisa hahae ao nara sama-sama roo Ni. De, bosoꞌ losa neme emi mai ruma riꞌ tipa heni hata fo Ramatuaꞌ a helu so a.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Ita tamanene tutui malole ria so, sama leoꞌ ita bei-baꞌin boe. Tehuu no ara ta ramahere tutuiꞌ ria fa, de ara ta onto hata-hata esa boeꞌ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Tehuu kalu ita tamahere, sona ita bisa hahae aoꞌ ara sama-sama too Manetualain. Fai a ulu na Ana helu leo naꞌ neuꞌ ita bei-baꞌi nara so, tehuu basa de namanasa ma nafada si nae,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Nai tutuiꞌ laꞌeneuꞌ Manetualain adu lalai noo dae-bafoꞌ a, hapu duduiꞌ laꞌeneuꞌ Manetualain hahae aon nae,
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ma nai babati fekeꞌ bali, Manetualain dedea neuꞌ ita bei-baꞌin nae,
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 De, Manetualain nau fo lahenda nara hahae ao nara, fo rasoda sama-sama roo Ni. Tehuu ita bei-baꞌin fo ramanene rauluꞌ tutui malole ria, ara ta bisa masoꞌ leo naꞌ reu, nana huu ara ta tao tuka Ramatuaꞌ a hihii-nanaun.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Tehuu Ramatuaꞌ a here na ledo-fai fekeꞌ, de Ria lahenda nara bisa masoꞌ reu hahae ao nara sama-sama ro Ni. Huu fo Ana pake baꞌi Daud de dedea nae,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Baꞌi Daud dedea nae, “faiꞌ ia”, ana ta nafada laꞌeneuꞌ fai a riꞌ, tepoꞌ fo Yosua napipipi-nalalaꞌo noo bei-baꞌi ra upu-anan masoꞌ leo dae Kanaan reu. Baꞌi Daud dedea nae leoꞌ na, tehuu lahenda sira mate si dooꞌ a so.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Huu ria na, ita bubuluꞌ tae, Ramatuaꞌ a ator na ledo-fai fekeꞌ, fo Ria lahenda nara bisa hahae ao nara, ela rasoda sama-sama roo Ni.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Ma lahenda fo masoꞌ leo naꞌ neu ela hahae aon sama-sama noo Manetualain, ana hahae neme nonoi-tataon mai, sama leoꞌ Ramatuaꞌ a boe hahae neme Ria nonoi-tataon mai, naraa laꞌe fai kahitu na, tepoꞌ fo Ana adu basa dae-bafoꞌ ia.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 De, mahehere ao mara ela emi bisa masoꞌ meu hahae ao mara, fo masoda sama-sama moo Manetualain. Bosoꞌ losa ta hapu esa masoꞌ leo naꞌ neu boeꞌ, nana huu ana ta nau namenene Ramatuaꞌ a Dedea-nafadan, sama leoꞌ ita bei-baꞌi nara.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Manetualain Dedea-nafada nara ratudu eno masoda matetuꞌ. Sira ranuu kuasa fo masoꞌ leo ita dale nara reu, ela teteni ita duduꞌa-aafin, ma ita hihii-nanaun katemaꞌ. Dedea-nafadaꞌ sira tebe tande na lena heni felas esa, hina aopaaꞌ a losa dui-aalun, de fee basan pelaꞌ-pela.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Nai lalai no dae-bafoꞌ a katemaꞌ, ta hapu esa nananafuniꞌ neme Manetualain mai, huu fo Ana bisa nita matetuꞌ basa-basan. Ma neuꞌ ko ita muste teu tasare Ni, ela tui basa-basan fo ita tao so a.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ita muste homu tahere ita namahere na, nana huu Manetualain Anan, Yesus, dadi neuꞌ ita malaka agama madema nan seli so. Huu fo Ana nai Manetualain matan nai nusatetu-ikutemaꞌ a, fo nasalaꞌe neuꞌ ita.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ana bisa nasalaꞌe natalolole ita, huu fo Ana bubuluꞌ nae, ita nana lahenda dae-bafoꞌ. Maneniko lahenda duduku-papauꞌ ita ela tao salaꞌ, sona mudaꞌ laesaꞌ rala ita. Yesus boe nanaduduku-papauꞌ sama no ita, tehuu ta parnaa rala Ni fa.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Huu ria na, mai fo ita tapararani oaꞌ ara taneneaꞌ too Manetualain nai kadera pareta Na. Huu fo Ria riꞌ dale malole. De, maneniko ita hule-haradoi neuꞌ Ana, sona tantu Ana nau natudu dale kasian Na, fo tulu-fali ita naraa laꞌe ledo-fain.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.