2 Coríntios 7

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Toranoo susue kara! Huu no Manetualain helu fee ita basa hihii-nanauꞌ ia ra, de ita muste tao lalao-lalafu daleꞌ ara, ma ita masoda na. Kekeo-kakanuꞌ baianaꞌ boe, bosoꞌ feen leo nai ita ao-ina na. Huu fo ita nau dadi lalao-lalafuꞌ matetuꞌ soaneuꞌ Manetualain, ela tatudu tae, ita biiꞌ ma hada-horomata Ni.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Toranoo kara! Fee ami mamanaꞌ. Sipoꞌ ami no malole nai emi dale mara. Maulu na tepoꞌ fo ami nai emi talada, ami ta parnaa tao salaꞌ soaneuꞌ lahenda esa boeꞌ. Ami ta parnaa leleꞌo lahenda fo tao salaꞌ. Ami boe ta parnaa tipu-dai lahenda fo saka oontoꞌ neme sira mai.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Au ta anuu maksud sale emi fa. Huu fo au afada ae, ami sue-lai emi. Leo mae ita mate do tasoda boe, ami moo emi teiesa-daleꞌesa.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Besaꞌ ia au ta teisusa-dalehedi soꞌ, huu fo au amahere emi. Au boe dedea bauinaꞌ laꞌeneuꞌ emi. Emi boe matetea au dale ka. De, leo mae ami hapu susa rupaꞌ ara, tehuu au amahoꞌo-atadale aroo nana huu emi.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Tepoꞌ fo ami leo propinsi Makedonia mai a, ami sota maan seli. Huu fo ami hapu susa ii-onaꞌ. Ami mareresiꞌ moo lahenda dea. Ami boe bii-mamataꞌu nai ami dale mara.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Tehuu Manetualain riꞌ natetea lahenda fo mopo makate na, ma nameda nan beraꞌ a. Ana natetea ami dale mara, fai fo Ana fee Titus leo ami mai.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Titus mamai na, natetea ami dale mara. Huu fo tui nae, ana bei nai naa, emi matetea ria dale na. Ami mamanene leoꞌ na, ria boe dadi natetea daleꞌ soaneuꞌ ami. Ana tui nae, emi mahiiꞌ mita au, ma emi masaledale matetuꞌ neuꞌ dedeaꞌ fo maulu na dadi nai emi talada. Ria boe tui laꞌeneuꞌ emi saka enoꞌ fo nau tao daleꞌ neuꞌ au. Huu ria na, de au amahoꞌo-atadale.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Au bubuluꞌ ae, au toꞌo-asaꞌai emi uniꞌ susura fo maulu na au haitua fee emi a, memaꞌ tao na emi susa. Tehuu au ta asaledale duiꞌ susuraꞌ ria. (Sekona te tepoꞌ ria, au asaledale baiꞌ, fai fo au bubuluꞌ ae, au susura ka tao na emi susa, leo mae noi hate mataꞌ.)
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Tehuu besaꞌ ia, au amahoꞌo-atadale. Au ta amahoꞌo nana huu tepoꞌ ria emi susa. Taꞌa! Au amahoꞌo nana huu tepoꞌ ria au susura ka isi-liin lea-nore emi fo saledale-tuꞌetei mara. Boe ma emi manaku sala-siko mara, ma foa ela emi hihii-nanauꞌ tadalu mara, fo matafali mai tuka Manetualain eno roo-tetu Na. Manetualain riꞌ tao na emi masaledale leo naꞌ. No ria na, ta ami riꞌ tao mahehediꞌ emi dale mara fa.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Kalu ita tasaledale sala-sikoꞌ ara tuka Manetualain hihii-nanaun, sona ita saledale-tuꞌetei ara ta tao hihii-nanauꞌ soꞌ, ma tatafali mai tuka eno roo-tetuꞌ. Ria riꞌ poꞌi-tata na ita teme Manetualain huhuku na mai, ma ita ta tasaledale laꞌo naroo. Tehuu maneniko ita tasaledale noi nai bafa-dooꞌ ara, sona sama leoꞌ lahenda nai dae-bafoꞌ a biasa nara, de neuꞌ ko ita bika-bati temeꞌ Manetualain mai.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Soba emi dodoo! Tepoꞌ fo emi lees au susura ka, au bubuluꞌ emi masaledale sala-siko mara tuka Manetualain hihii-nanaun. Huu fo ria tao na emi moi-tao sota maan seli, ela sae-safe heni hihii-nanauꞌ tadaluꞌ a, neme emi masoda ma mai. Emi mamaꞌaiꞌ noo tadalu mara. Emi biiꞌ, boso losa emi tao seluꞌ tadaluꞌ bali. Emi mahiiꞌ mita au, ma sadia nau tao malole maroo. Emi boe sadia nau huku lahenda mana tao salaꞌ. Huu no emi tao roo-tetuꞌ leoꞌ na, de emi lalao-lalafuꞌ. No ria na, ta hapu esa sale emi boeꞌ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 De susura maulu ki fo riꞌ au duiꞌ a, ta fee lahenda mana tao tadaluꞌ. Au boe ta duiꞌ fee lahenda fo riꞌ doidosoꞌ nana huu lahenda fekeꞌ a nonoi-tatao tadalun. Tehuu au duiꞌ susuraꞌ fee emi, fo ela au atudu ae, emi helu basa nai Manetualain mata Na, nana teteaꞌ. Ma emi sue-lai matetuꞌ ami.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Basa ia ra, ratetea au dale ka.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Au parnaa io emi nai Titus matan laꞌeneuꞌ emi nonoi-tatao malolem. Au afada ni ae, ta parnaa emi tao mamamaeꞌ au. Basa hihii-nanauꞌ fo parnaa ami tuin neuꞌ emi a, nana tebe. Ma basa hihii-nanauꞌ fo ami tuin neuꞌ Titus laꞌeneuꞌ emi a, tebe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 De fai bea ma ana nafarene emi nonoi-tataom, ma emi dedea-nafadam, sona sue na emi seli. Ma nafarene tepoꞌ fo leo emi naaꞌ neu a, emi sipoꞌ ana noo hada-horomata, tehuu emi boe dale mara dodaꞌ neuꞌ au susura ka.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au amahoꞌo-atadale, nana huu au bisa amahere emi nai basa hihii-nanauꞌ ara. De au dale ka ta dodaꞌ neuꞌ emi soꞌ!
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.