2 Coríntios 7

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Toranoo susue kara! Huu no Manetualain helu fee ita basa hihii-nanauꞌ ia ra, de ita muste tao lalao-lalafu daleꞌ ara, ma ita masoda na. Kekeo-kakanuꞌ baianaꞌ boe, bosoꞌ feen leo nai ita ao-ina na. Huu fo ita nau dadi lalao-lalafuꞌ matetuꞌ soaneuꞌ Manetualain, ela tatudu tae, ita biiꞌ ma hada-horomata Ni.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Toranoo kara! Fee ami mamanaꞌ. Sipoꞌ ami no malole nai emi dale mara. Maulu na tepoꞌ fo ami nai emi talada, ami ta parnaa tao salaꞌ soaneuꞌ lahenda esa boeꞌ. Ami ta parnaa leleꞌo lahenda fo tao salaꞌ. Ami boe ta parnaa tipu-dai lahenda fo saka oontoꞌ neme sira mai.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Au ta anuu maksud sale emi fa. Huu fo au afada ae, ami sue-lai emi. Leo mae ita mate do tasoda boe, ami moo emi teiesa-daleꞌesa.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Besaꞌ ia au ta teisusa-dalehedi soꞌ, huu fo au amahere emi. Au boe dedea bauinaꞌ laꞌeneuꞌ emi. Emi boe matetea au dale ka. De, leo mae ami hapu susa rupaꞌ ara, tehuu au amahoꞌo-atadale aroo nana huu emi.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Tepoꞌ fo ami leo propinsi Makedonia mai a, ami sota maan seli. Huu fo ami hapu susa ii-onaꞌ. Ami mareresiꞌ moo lahenda dea. Ami boe bii-mamataꞌu nai ami dale mara.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Tehuu Manetualain riꞌ natetea lahenda fo mopo makate na, ma nameda nan beraꞌ a. Ana natetea ami dale mara, fai fo Ana fee Titus leo ami mai.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Titus mamai na, natetea ami dale mara. Huu fo tui nae, ana bei nai naa, emi matetea ria dale na. Ami mamanene leoꞌ na, ria boe dadi natetea daleꞌ soaneuꞌ ami. Ana tui nae, emi mahiiꞌ mita au, ma emi masaledale matetuꞌ neuꞌ dedeaꞌ fo maulu na dadi nai emi talada. Ria boe tui laꞌeneuꞌ emi saka enoꞌ fo nau tao daleꞌ neuꞌ au. Huu ria na, de au amahoꞌo-atadale.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Au bubuluꞌ ae, au toꞌo-asaꞌai emi uniꞌ susura fo maulu na au haitua fee emi a, memaꞌ tao na emi susa. Tehuu au ta asaledale duiꞌ susuraꞌ ria. (Sekona te tepoꞌ ria, au asaledale baiꞌ, fai fo au bubuluꞌ ae, au susura ka tao na emi susa, leo mae noi hate mataꞌ.)
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Tehuu besaꞌ ia, au amahoꞌo-atadale. Au ta amahoꞌo nana huu tepoꞌ ria emi susa. Taꞌa! Au amahoꞌo nana huu tepoꞌ ria au susura ka isi-liin lea-nore emi fo saledale-tuꞌetei mara. Boe ma emi manaku sala-siko mara, ma foa ela emi hihii-nanauꞌ tadalu mara, fo matafali mai tuka Manetualain eno roo-tetu Na. Manetualain riꞌ tao na emi masaledale leo naꞌ. No ria na, ta ami riꞌ tao mahehediꞌ emi dale mara fa.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Kalu ita tasaledale sala-sikoꞌ ara tuka Manetualain hihii-nanaun, sona ita saledale-tuꞌetei ara ta tao hihii-nanauꞌ soꞌ, ma tatafali mai tuka eno roo-tetuꞌ. Ria riꞌ poꞌi-tata na ita teme Manetualain huhuku na mai, ma ita ta tasaledale laꞌo naroo. Tehuu maneniko ita tasaledale noi nai bafa-dooꞌ ara, sona sama leoꞌ lahenda nai dae-bafoꞌ a biasa nara, de neuꞌ ko ita bika-bati temeꞌ Manetualain mai.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Soba emi dodoo! Tepoꞌ fo emi lees au susura ka, au bubuluꞌ emi masaledale sala-siko mara tuka Manetualain hihii-nanaun. Huu fo ria tao na emi moi-tao sota maan seli, ela sae-safe heni hihii-nanauꞌ tadaluꞌ a, neme emi masoda ma mai. Emi mamaꞌaiꞌ noo tadalu mara. Emi biiꞌ, boso losa emi tao seluꞌ tadaluꞌ bali. Emi mahiiꞌ mita au, ma sadia nau tao malole maroo. Emi boe sadia nau huku lahenda mana tao salaꞌ. Huu no emi tao roo-tetuꞌ leoꞌ na, de emi lalao-lalafuꞌ. No ria na, ta hapu esa sale emi boeꞌ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 De susura maulu ki fo riꞌ au duiꞌ a, ta fee lahenda mana tao tadaluꞌ. Au boe ta duiꞌ fee lahenda fo riꞌ doidosoꞌ nana huu lahenda fekeꞌ a nonoi-tatao tadalun. Tehuu au duiꞌ susuraꞌ fee emi, fo ela au atudu ae, emi helu basa nai Manetualain mata Na, nana teteaꞌ. Ma emi sue-lai matetuꞌ ami.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Basa ia ra, ratetea au dale ka.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Au parnaa io emi nai Titus matan laꞌeneuꞌ emi nonoi-tatao malolem. Au afada ni ae, ta parnaa emi tao mamamaeꞌ au. Basa hihii-nanauꞌ fo parnaa ami tuin neuꞌ emi a, nana tebe. Ma basa hihii-nanauꞌ fo ami tuin neuꞌ Titus laꞌeneuꞌ emi a, tebe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 De fai bea ma ana nafarene emi nonoi-tataom, ma emi dedea-nafadam, sona sue na emi seli. Ma nafarene tepoꞌ fo leo emi naaꞌ neu a, emi sipoꞌ ana noo hada-horomata, tehuu emi boe dale mara dodaꞌ neuꞌ au susura ka.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au amahoꞌo-atadale, nana huu au bisa amahere emi nai basa hihii-nanauꞌ ara. De au dale ka ta dodaꞌ neuꞌ emi soꞌ!
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.