2 Coríntios 7

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Toranoo susue kara! Huu no Manetualain helu fee ita basa hihii-nanauꞌ ia ra, de ita muste tao lalao-lalafu daleꞌ ara, ma ita masoda na. Kekeo-kakanuꞌ baianaꞌ boe, bosoꞌ feen leo nai ita ao-ina na. Huu fo ita nau dadi lalao-lalafuꞌ matetuꞌ soaneuꞌ Manetualain, ela tatudu tae, ita biiꞌ ma hada-horomata Ni.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Toranoo kara! Fee ami mamanaꞌ. Sipoꞌ ami no malole nai emi dale mara. Maulu na tepoꞌ fo ami nai emi talada, ami ta parnaa tao salaꞌ soaneuꞌ lahenda esa boeꞌ. Ami ta parnaa leleꞌo lahenda fo tao salaꞌ. Ami boe ta parnaa tipu-dai lahenda fo saka oontoꞌ neme sira mai.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Au ta anuu maksud sale emi fa. Huu fo au afada ae, ami sue-lai emi. Leo mae ita mate do tasoda boe, ami moo emi teiesa-daleꞌesa.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Besaꞌ ia au ta teisusa-dalehedi soꞌ, huu fo au amahere emi. Au boe dedea bauinaꞌ laꞌeneuꞌ emi. Emi boe matetea au dale ka. De, leo mae ami hapu susa rupaꞌ ara, tehuu au amahoꞌo-atadale aroo nana huu emi.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tepoꞌ fo ami leo propinsi Makedonia mai a, ami sota maan seli. Huu fo ami hapu susa ii-onaꞌ. Ami mareresiꞌ moo lahenda dea. Ami boe bii-mamataꞌu nai ami dale mara.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Tehuu Manetualain riꞌ natetea lahenda fo mopo makate na, ma nameda nan beraꞌ a. Ana natetea ami dale mara, fai fo Ana fee Titus leo ami mai.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Titus mamai na, natetea ami dale mara. Huu fo tui nae, ana bei nai naa, emi matetea ria dale na. Ami mamanene leoꞌ na, ria boe dadi natetea daleꞌ soaneuꞌ ami. Ana tui nae, emi mahiiꞌ mita au, ma emi masaledale matetuꞌ neuꞌ dedeaꞌ fo maulu na dadi nai emi talada. Ria boe tui laꞌeneuꞌ emi saka enoꞌ fo nau tao daleꞌ neuꞌ au. Huu ria na, de au amahoꞌo-atadale.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Au bubuluꞌ ae, au toꞌo-asaꞌai emi uniꞌ susura fo maulu na au haitua fee emi a, memaꞌ tao na emi susa. Tehuu au ta asaledale duiꞌ susuraꞌ ria. (Sekona te tepoꞌ ria, au asaledale baiꞌ, fai fo au bubuluꞌ ae, au susura ka tao na emi susa, leo mae noi hate mataꞌ.)
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Tehuu besaꞌ ia, au amahoꞌo-atadale. Au ta amahoꞌo nana huu tepoꞌ ria emi susa. Taꞌa! Au amahoꞌo nana huu tepoꞌ ria au susura ka isi-liin lea-nore emi fo saledale-tuꞌetei mara. Boe ma emi manaku sala-siko mara, ma foa ela emi hihii-nanauꞌ tadalu mara, fo matafali mai tuka Manetualain eno roo-tetu Na. Manetualain riꞌ tao na emi masaledale leo naꞌ. No ria na, ta ami riꞌ tao mahehediꞌ emi dale mara fa.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Kalu ita tasaledale sala-sikoꞌ ara tuka Manetualain hihii-nanaun, sona ita saledale-tuꞌetei ara ta tao hihii-nanauꞌ soꞌ, ma tatafali mai tuka eno roo-tetuꞌ. Ria riꞌ poꞌi-tata na ita teme Manetualain huhuku na mai, ma ita ta tasaledale laꞌo naroo. Tehuu maneniko ita tasaledale noi nai bafa-dooꞌ ara, sona sama leoꞌ lahenda nai dae-bafoꞌ a biasa nara, de neuꞌ ko ita bika-bati temeꞌ Manetualain mai.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Soba emi dodoo! Tepoꞌ fo emi lees au susura ka, au bubuluꞌ emi masaledale sala-siko mara tuka Manetualain hihii-nanaun. Huu fo ria tao na emi moi-tao sota maan seli, ela sae-safe heni hihii-nanauꞌ tadaluꞌ a, neme emi masoda ma mai. Emi mamaꞌaiꞌ noo tadalu mara. Emi biiꞌ, boso losa emi tao seluꞌ tadaluꞌ bali. Emi mahiiꞌ mita au, ma sadia nau tao malole maroo. Emi boe sadia nau huku lahenda mana tao salaꞌ. Huu no emi tao roo-tetuꞌ leoꞌ na, de emi lalao-lalafuꞌ. No ria na, ta hapu esa sale emi boeꞌ.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 De susura maulu ki fo riꞌ au duiꞌ a, ta fee lahenda mana tao tadaluꞌ. Au boe ta duiꞌ fee lahenda fo riꞌ doidosoꞌ nana huu lahenda fekeꞌ a nonoi-tatao tadalun. Tehuu au duiꞌ susuraꞌ fee emi, fo ela au atudu ae, emi helu basa nai Manetualain mata Na, nana teteaꞌ. Ma emi sue-lai matetuꞌ ami.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Basa ia ra, ratetea au dale ka.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Au parnaa io emi nai Titus matan laꞌeneuꞌ emi nonoi-tatao malolem. Au afada ni ae, ta parnaa emi tao mamamaeꞌ au. Basa hihii-nanauꞌ fo parnaa ami tuin neuꞌ emi a, nana tebe. Ma basa hihii-nanauꞌ fo ami tuin neuꞌ Titus laꞌeneuꞌ emi a, tebe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 De fai bea ma ana nafarene emi nonoi-tataom, ma emi dedea-nafadam, sona sue na emi seli. Ma nafarene tepoꞌ fo leo emi naaꞌ neu a, emi sipoꞌ ana noo hada-horomata, tehuu emi boe dale mara dodaꞌ neuꞌ au susura ka.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au amahoꞌo-atadale, nana huu au bisa amahere emi nai basa hihii-nanauꞌ ara. De au dale ka ta dodaꞌ neuꞌ emi soꞌ!
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.