2 Coríntios 1

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Susuraꞌ ia neme au, Paulus. Manetualain nadenu au leo basa mamanaꞌ ara uu, ela afada lahenda ra laꞌeneuꞌ Yesus Kristus, fo riꞌ Manetualain tudu memaꞌ ana neme uluꞌ mai. Ita fadin Timotius nai ia boe. Ana haitua haraoe soda-moleꞌ.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Au hule-haradoi neuꞌ Manetualain, ita Aman, ma Yesus Kristus, ita Ramatua na. Au hule fo Ara ratudu Sira dale malolen neuꞌ emi, ela emi bisa masoda no tetu-temaꞌ, mole-dame, ma tesatei-tamadaleꞌ.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ami mahiiꞌ basa lahenda ra io-oa Manetualain nade Na. Huu fo Ria nana, ita Ramatuan Yesus Kristus Papa Na. Basa dale kasian a raoka-rasamu remeꞌ Ria mai, ma Ria riꞌ nahiiꞌ natetea ita dale na.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Maneniko ita hapu susa-lela, sona Ria riꞌ ooe-nanasi ita. Huu ria na, de ita bisa ooe-nanasi lahenda fekeꞌ fo riꞌ hapu susa-lela. Ita bisa tatetea sira dale nara, sama leoꞌ Manetualain natetea ita dale nara boe.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Kristus hapu susa-lela dodouꞌ nana huu ita. Huu no Kristus doidoso na, de maneniko ita hapu susa-lela, sona Ria Papa Na boe-boe natetea ita dale na.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Maneniko ami nai ia hapu susa-lela, sona Manetualain natetea ami dale mara. Ma kalu ami hapu susa-lela, boe ma manenete no dale loaꞌ, sona emi boe muste bubuluꞌ mae, Manetualain pake enoꞌ ria ela natetea emi dale mara, ma poꞌi-tata na emi meme tadaluꞌ a mai. Maneniko emi hapu susa-lela sama leoꞌ ami, sona Manetualain natetea emi dale mara, ela emi boe bisa manenete noo dale loaꞌ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Huu ria na, de ami mamahere mae, emi bisa manenete ma ta keke-boiꞌ fa. Huu fo ami bubuluꞌ mae, maneniko emi hapu susa-lela sama leoꞌ ami, sona Manetualain natetea emi dale mara, sama leoꞌ Ana natetea ami dale mara boe.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Toranoo kara! Ami nau, emi bubuluꞌ matetuꞌ laꞌeneuꞌ susa-lela fo parnaa ami hapun nai propinsi Asia. Ami mameda man beraꞌ a, lena neme ami bisa lepan. Losaꞌ ami makate ma mopon, nana huu ami dodoo man noonoꞌ nae ami mate.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Ami mameda maan beraꞌ a, sama leoꞌ lahenda esa besaꞌ ko namanene mana ee dedeaꞌ a naetuꞌ huhuku mamates soaneuꞌ ana. Tehuu basa sira dadi, fo ela ami mamahere Manetualain, ma ta mamahere neuꞌ ami ao-ina mara. Huu fo Manetualain riꞌ nanuu kuasa, de fee lahenda mana mateꞌ ara rasoda seluꞌ.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Fai fo ami kura baiꞌ mate a, Ria riꞌ poꞌi-tata na ami meme tadaluꞌ a mai so. Neuꞌ ko Ana nau poꞌi-tata na ami meme tadaluꞌ a mai boe. Ami mamahena mahere mae, neuꞌ ko Ana poꞌi-tata na ami laꞌo naroo meme hihii-nanauꞌ tadaluꞌ ara mai.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Maneniko emi hule-haradoi maroo fee ami, ria boe tutulu-fafaliꞌ neuꞌ ami, huu fo Manetualain sipoꞌ emi huhule-haradoim ma natudu dale malole Na neuꞌ ami. Ana nau tao leo naꞌ, nana huu lahenda dodouꞌ hule-haradoi fee ami. Boe ma fai fo lahenda dodouꞌ rafarene hata fo Manetualain taon soaneuꞌ ami, neuꞌ ko sira boe hule makasi dodouꞌ neuꞌ Ana.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Ami bisa dedea bau-inaꞌ, nana huu ami bubuluꞌ nai ami dale ana boboko mara mae, ami tao hata ubeaꞌ nai dae-bafoꞌ ia, tuka Manetualain hihii-nanaun soaneuꞌ ami. Ami ta heoꞌ meme nonoi lakaꞌ ria mai, fo ela basa lahenda bisa rita ami moi-tao noo dale lalao-lalafuꞌ. Ami malalaꞌo nonoi-tatao mara, meniꞌ duduꞌa-aafi tandeꞌ neme Manetualain mai, ta pake duduꞌa-aafi tandeꞌ fo ri naoka-nasamu nai dae-bafoꞌ a. Huu fo Manetualain natudu dale malole Na neuꞌ ami. De tepoꞌ fo ami sama-sama moo emi a, tebe-tebe ami saka enoꞌ fo moi-tao noo dale lalao-lalafuꞌ.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Au duiꞌ fee emi laꞌeneuꞌ noi basa hihii-nanauꞌ fo emi bisa lees ma bubuluꞌ. Besaꞌ ia emi bubuluꞌ au maksud ki ruma so. Tehuu au amahehenaꞌ, neuꞌ ko emi bubuluꞌ dodou inaꞌ bali.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Besaꞌ ia, emi bubuluꞌ noi baianaꞌ laꞌeneuꞌ ami. Tehuu maneniko ita Ramatuan Yesus Kristus natafali mai, neuꞌ ko au amahere ae emi bubuluꞌ dodouꞌ. No ria na, emi bisa dedea bau-inaꞌ laꞌeneuꞌ ami, sama leoꞌ ami boe dedea bau-inaꞌ laꞌeneuꞌ emi.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Huu no au amahere ae emi bubuluꞌ hihii-nanau ia ra, de maulu na au parnaa aetuꞌ aan nau uu tiro-dama seluꞌ emi, fo ela emi bisa hapu ua-naleꞌ laiꞌ dua.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 De maulu na au afi ae, maneniko au dadi leo propinsi Makedonia uu, sona au bisa tuli emi. Fai beaꞌ ma au fali emeꞌ Makedonia mai, au bisa tuli seluꞌ emi bali. No ria na, emi bisa tulu-fali au, fo bisa laꞌo aroo leo propinsi Yudea uu.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Au aetuꞌ ae uu dama emi a, ta dadi fa, de leo beaꞌ ia so? Fai bea ma afada ae, au ahiiꞌ uu dama emi, bate emi mae au bei aeesoꞌ, do? Do, emi bate mae au aetuꞌ hihii-nanauꞌ tuka noi au hihii-nanau mesa ka, sama leoꞌ lahenda fekeꞌ nai dae-bafoꞌ ia, do? Do, emi mae au lahenda masarole-masaraliꞌ, fo ahiiꞌ ae, “Yaa.” Sekona te, au duꞌa-afi nai dale ka ae, “Ta bisa fa!” Bate emi afi mae au rupa ka leo naꞌ, do?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Ita tamahere Manetualain, huu fo maneniko Ana dedea hihii-nanauꞌ esa, sona tantu Ana tao tukan. Huu ria na, de ami boe leo naꞌ. Maneniko ami dedea mae, “Yaa,” sona ami ta afi mae, “Taꞌa.”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Au, Silas, ma Timotius tui-beka fee emi laꞌeneuꞌ Yesus Kristus Manetualain Ana Na, fo riꞌ ta lahenda masarole-masaraliꞌ fa, fo Ana dedea nae, “yaa”, tehuu maksud na nae “taꞌa”. Ria ta keke-boiꞌ, huu fo maneniko Ana dedea nae “yaa”, sona tebe-tebe maksud na nae “yaa”.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Manetualain tantu tao natetuꞌ hata fo Ana helu a. Huu ria na, de maneniko Yesus helu hihii-nanauꞌ esa nae, “yaa”, ita bisa sipoꞌ tae, “Amin!” Nana huu ami bubuluꞌ memaꞌ Yesus tao natetuꞌ basa hihii-nanauꞌ sira. Ami mafada hihii-nanauꞌ ia ra, ela natudu Manetualain marela-masaꞌan.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Manetualain riꞌ teka-here emi moo ami. Ana soꞌu na ita dadi teuꞌ Ria lahendan, Ria riꞌ tao na ita tanenete taroo.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Ana fee Dula-dale Na ela ator ita, ma natudu basa hihii-nanauꞌ fo neuꞌ ko Ana fee ita. Ana fee Dula-dale Na leoꞌ na, sama leoꞌ lahenda tao ria eꞌe-dededen neuꞌ hata esa ela nafada nae, ria nuun.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Au hule fo Manetualain riꞌ sakasii au dedea ka. Huu fo Ana bubuluꞌ au dale ka. Ana bubuluꞌ ubeaꞌ taon, de au bei ta dadi leo kota Korintus uu fa. Huu no au ta nau tao amamaeꞌ emi, de au bei ta leo naaꞌ uu fa.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Ami ta soꞌu-fua ao mara dadi malaka fo madenu emi mae, emi muste mamahere bea. Tehuu ami moi-tao sama-sama moo emi, fo ela emi mamahoꞌo-matadale. Emi bisa mapadei mahere, nana huu emi mamahere Manetualain.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.