Atos 22
Mushog Testamento (QXONT) vs VC
1 Tsay parlaparnam caynö nirgan: “Canan Israel marca mayicuna, wiyayämay” nir.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Tsaynö Pablo quiquincunapa idiömanchö parlanganta wiyaycurnam llapanpis upällascäriyargan. Tsaynam parlar sïgirgan:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Noga Israel runam cä. Cilicia provinciapita Tarso marcachömi yuricurgä. Itsanga shacshacurgä Jerusalenchömi. Yachatsicog Gamalielmi shumag yachatsimargan Moises gellgangan leycunatapis. Tsaymi nogapis Tayta Diospa leynincunata llapan shongüwan gamcunanö cumpliyta munaycä.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Allita ruraycangäta yarparmi mas puntata Jesusman criyicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis ollgutapis carcelman apargä.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Tsaynö rurangäcunata musyarmi Israelchö mandacog cag sacerdöti y llapan respitashga autoridäcunapis juc ordenta goyämargan Damasco marcachö autoridäcuna yanapayämänanpä. Tsaymi aywaycargä Jesusman criyicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpä”.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Damascumanna chänäpä caycaptïnam pullan junagchönöna illagpita nogaman ciëlupita tillagucuynö chillapyaycamurgan.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Tsaynam patsaman ishquisquir wiyargä caynö nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogaman criyicamogcunata gaticachanqui?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Pitä canqui, taytay?’ nir. Tsaynö niptïmi nimargan: ‘Noga Jesusmi cä. Nogaman criyicamogcunata chiquirga nogatam chiquiycämanqui’ nirnin”.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcunaga feyupam mantsacäyargan. Señor Jesus parlapämangantam itsanga wiyayargantsu”.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Tsaynam noga tapurgä: ‘Tsayöraga ¿imatatä ruräman, taytay?’ nir. Tsaynam nimargan: ‘Sharcur ädisir chay Damasco marcaman. Tsaychönam niyäshunqui imata ruranayquipä cagtapis’.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jinanchö wiscuyagpämi ciëlupita atsicyapaycamargan. Tsaymi nogawan aywag runacunalla ricrapita janchashga chätsiyämargan Damasco marcaman”.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Tsay marcachömi cargan juc runa Ananias jutiyog Tayta Diosta respitag. Payga Moises gellgangan leycunatapis cumplirganmi. Damasco marcachö tärag Israel runacunapis paypäga alli runa cangantam parlayargan.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Paymi ricamagnï chaycamur nimargan: ‘Waugi Saulo, ¡yapay ricachacuyna!’ nir. Tsaynö nimaptinmi jinan öra ricachacurirgä.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Nircurpis caynömi nimargan: ‘Imaypitapis Israel runacuna adorar yäracungantsic Tayta Diosmi acrashurguyqui pay munanganta rurar cawanayquipä. Tsaynöpam Jesucristo yuripäshurguyqui parlapäshungayquitapis wiyanayquipä.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Tsaynö ricashga y wiyashga carmi maytsaychöpis runacunata Jesucristupa alli willacuyninta willapanqui.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Canantä sharcur juclla bautizacuy y Tayta Diosman mañacuy jutsayquicunapita perdonashunayquipä’ ”.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tsaynö nimaptinmi noga nirgä: ‘Peru taytay, ¿imanirtä mana chasquiyämanmantsu? Paycuna musyayanmi maytsay goricäcuyänan wayicunaman aywa-aywaycur gamman criyicogcunata ashingäta y maga-magarcur carcelman apangäta.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Tsaynömi gampa willacogniqui Estebanta wanutsiyaptinpis ñöpancunachö shaycargä “¡Wanutsiyaylla!” nirnin. Tsay wanutsegcunapa röpancunatapis nogaran tsaraparargä. Tsaynö carcur gamta chasquicungätana musyaycur paycunapis, ¿imanirtä mana chasquiyäshunquimantsu?’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Tsaynö niptïpis Jesucristo nimargan: ‘Gamga caypita ayway. Cananga cachaycä caru marcacunapam mana Israel runacunatapis willacuynïta willapäcamunayquipä’ ”.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Tsaynö mana Israel runacunapä Pablo parlanganta wiyaycurnam runacuna pasaypa rabyarnin gayarar niyargan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Juclla wanutsishun!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Tsaynö ajarmi quiquincuna punchuncunatapis llogtirir llogtirir jitar ushayargan. Nircurmi allpatapis aptarcur aptarcur janancunaman jichayargan.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Tsaynam comandanti Pabluta cuartelman yaycaratsir soldäducunata mandargan astayänanpä. Nircurmi nirgan: “Tsaynöparan willamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyangantapis” nir.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Tsaynam unas castigayänanpä wataraycätsiyaptin Pablo nirgan tsay Roma soldäducunapa capitanninta: “¿Gamcuna castigayämayta puëdiyanquicu Roma runa caycaptï? Manarämi autoridäcunapis juzgayämanrätsu imata rurangätapis”.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Tsaynö niptinmi capitan aywargan comandantiman Pablo ninganta willananpä. Chaycurmi nirgan: “Señor comandanti, tsay runaga Roma runash canman. Cananga ¿imanötä cay runawan cashun?” nir.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Tsaynam tsay comandanti Pabluman witiycur tapurgan: “¿Rasunpacu Romano canqui?” nir. Niptinnam Pablo nirgan: “Aumi, taytay. Roma runam callä”.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Comandantinam nirgan: “Noga Romano cayman ticranäpäga atsca gellërämi cuestämashga. Gamga, ¿aycatatä pägarguyqui?” Tsaymi Pablo nirgan: “Nogaga yuricungä junagpitam Romano cä”.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Tsaynö niptinmi castigananpä tsararag soldäducuna Pabluta dejariycuyargan. Tsay comandantipis Roma runa canganta musyasquirmi mantsacäcurgan imanir cadinatsingantapis.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Waraynin junagnam tsay comandanti musyayta munargan Pabluta Israel runacuna imanir wanutsiyta munayangantapis. Nircurmi cadinawan watayanganta pascaratsir mandag sacerdöticunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayatsirgan. Tsaypitanam Pabluta apatsirgan tsay autoridäcunapa ñöpancunaman.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.