Atos 22
Mushog Testamento (QXONT) vs NAA
1 Tsay parlaparnam caynö nirgan: “Canan Israel marca mayicuna, wiyayämay” nir.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Tsaynö Pablo quiquincunapa idiömanchö parlanganta wiyaycurnam llapanpis upällascäriyargan. Tsaynam parlar sïgirgan:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Noga Israel runam cä. Cilicia provinciapita Tarso marcachömi yuricurgä. Itsanga shacshacurgä Jerusalenchömi. Yachatsicog Gamalielmi shumag yachatsimargan Moises gellgangan leycunatapis. Tsaymi nogapis Tayta Diospa leynincunata llapan shongüwan gamcunanö cumpliyta munaycä.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Allita ruraycangäta yarparmi mas puntata Jesusman criyicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis ollgutapis carcelman apargä.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Tsaynö rurangäcunata musyarmi Israelchö mandacog cag sacerdöti y llapan respitashga autoridäcunapis juc ordenta goyämargan Damasco marcachö autoridäcuna yanapayämänanpä. Tsaymi aywaycargä Jesusman criyicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpä”.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Damascumanna chänäpä caycaptïnam pullan junagchönöna illagpita nogaman ciëlupita tillagucuynö chillapyaycamurgan.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tsaynam patsaman ishquisquir wiyargä caynö nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogaman criyicamogcunata gaticachanqui?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Pitä canqui, taytay?’ nir. Tsaynö niptïmi nimargan: ‘Noga Jesusmi cä. Nogaman criyicamogcunata chiquirga nogatam chiquiycämanqui’ nirnin”.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcunaga feyupam mantsacäyargan. Señor Jesus parlapämangantam itsanga wiyayargantsu”.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Tsaynam noga tapurgä: ‘Tsayöraga ¿imatatä ruräman, taytay?’ nir. Tsaynam nimargan: ‘Sharcur ädisir chay Damasco marcaman. Tsaychönam niyäshunqui imata ruranayquipä cagtapis’.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Jinanchö wiscuyagpämi ciëlupita atsicyapaycamargan. Tsaymi nogawan aywag runacunalla ricrapita janchashga chätsiyämargan Damasco marcaman”.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Tsay marcachömi cargan juc runa Ananias jutiyog Tayta Diosta respitag. Payga Moises gellgangan leycunatapis cumplirganmi. Damasco marcachö tärag Israel runacunapis paypäga alli runa cangantam parlayargan.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Paymi ricamagnï chaycamur nimargan: ‘Waugi Saulo, ¡yapay ricachacuyna!’ nir. Tsaynö nimaptinmi jinan öra ricachacurirgä.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nircurpis caynömi nimargan: ‘Imaypitapis Israel runacuna adorar yäracungantsic Tayta Diosmi acrashurguyqui pay munanganta rurar cawanayquipä. Tsaynöpam Jesucristo yuripäshurguyqui parlapäshungayquitapis wiyanayquipä.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Tsaynö ricashga y wiyashga carmi maytsaychöpis runacunata Jesucristupa alli willacuyninta willapanqui.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Canantä sharcur juclla bautizacuy y Tayta Diosman mañacuy jutsayquicunapita perdonashunayquipä’ ”.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Tsaynö nimaptinmi noga nirgä: ‘Peru taytay, ¿imanirtä mana chasquiyämanmantsu? Paycuna musyayanmi maytsay goricäcuyänan wayicunaman aywa-aywaycur gamman criyicogcunata ashingäta y maga-magarcur carcelman apangäta.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Tsaynömi gampa willacogniqui Estebanta wanutsiyaptinpis ñöpancunachö shaycargä “¡Wanutsiyaylla!” nirnin. Tsay wanutsegcunapa röpancunatapis nogaran tsaraparargä. Tsaynö carcur gamta chasquicungätana musyaycur paycunapis, ¿imanirtä mana chasquiyäshunquimantsu?’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Tsaynö niptïpis Jesucristo nimargan: ‘Gamga caypita ayway. Cananga cachaycä caru marcacunapam mana Israel runacunatapis willacuynïta willapäcamunayquipä’ ”.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Tsaynö mana Israel runacunapä Pablo parlanganta wiyaycurnam runacuna pasaypa rabyarnin gayarar niyargan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Juclla wanutsishun!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Tsaynö ajarmi quiquincuna punchuncunatapis llogtirir llogtirir jitar ushayargan. Nircurmi allpatapis aptarcur aptarcur janancunaman jichayargan.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Tsaynam comandanti Pabluta cuartelman yaycaratsir soldäducunata mandargan astayänanpä. Nircurmi nirgan: “Tsaynöparan willamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyangantapis” nir.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Tsaynam unas castigayänanpä wataraycätsiyaptin Pablo nirgan tsay Roma soldäducunapa capitanninta: “¿Gamcuna castigayämayta puëdiyanquicu Roma runa caycaptï? Manarämi autoridäcunapis juzgayämanrätsu imata rurangätapis”.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tsaynö niptinmi capitan aywargan comandantiman Pablo ninganta willananpä. Chaycurmi nirgan: “Señor comandanti, tsay runaga Roma runash canman. Cananga ¿imanötä cay runawan cashun?” nir.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Tsaynam tsay comandanti Pabluman witiycur tapurgan: “¿Rasunpacu Romano canqui?” nir. Niptinnam Pablo nirgan: “Aumi, taytay. Roma runam callä”.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Comandantinam nirgan: “Noga Romano cayman ticranäpäga atsca gellërämi cuestämashga. Gamga, ¿aycatatä pägarguyqui?” Tsaymi Pablo nirgan: “Nogaga yuricungä junagpitam Romano cä”.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Tsaynö niptinmi castigananpä tsararag soldäducuna Pabluta dejariycuyargan. Tsay comandantipis Roma runa canganta musyasquirmi mantsacäcurgan imanir cadinatsingantapis.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Waraynin junagnam tsay comandanti musyayta munargan Pabluta Israel runacuna imanir wanutsiyta munayangantapis. Nircurmi cadinawan watayanganta pascaratsir mandag sacerdöticunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayatsirgan. Tsaypitanam Pabluta apatsirgan tsay autoridäcunapa ñöpancunaman.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.