Atos 22
Mushog Testamento (QXONT) vs ARA
1 Tsay parlaparnam caynö nirgan: “Canan Israel marca mayicuna, wiyayämay” nir.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tsaynö Pablo quiquincunapa idiömanchö parlanganta wiyaycurnam llapanpis upällascäriyargan. Tsaynam parlar sïgirgan:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Noga Israel runam cä. Cilicia provinciapita Tarso marcachömi yuricurgä. Itsanga shacshacurgä Jerusalenchömi. Yachatsicog Gamalielmi shumag yachatsimargan Moises gellgangan leycunatapis. Tsaymi nogapis Tayta Diospa leynincunata llapan shongüwan gamcunanö cumpliyta munaycä.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Allita ruraycangäta yarparmi mas puntata Jesusman criyicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis ollgutapis carcelman apargä.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Tsaynö rurangäcunata musyarmi Israelchö mandacog cag sacerdöti y llapan respitashga autoridäcunapis juc ordenta goyämargan Damasco marcachö autoridäcuna yanapayämänanpä. Tsaymi aywaycargä Jesusman criyicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpä”.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Damascumanna chänäpä caycaptïnam pullan junagchönöna illagpita nogaman ciëlupita tillagucuynö chillapyaycamurgan.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tsaynam patsaman ishquisquir wiyargä caynö nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogaman criyicamogcunata gaticachanqui?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Pitä canqui, taytay?’ nir. Tsaynö niptïmi nimargan: ‘Noga Jesusmi cä. Nogaman criyicamogcunata chiquirga nogatam chiquiycämanqui’ nirnin”.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcunaga feyupam mantsacäyargan. Señor Jesus parlapämangantam itsanga wiyayargantsu”.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Tsaynam noga tapurgä: ‘Tsayöraga ¿imatatä ruräman, taytay?’ nir. Tsaynam nimargan: ‘Sharcur ädisir chay Damasco marcaman. Tsaychönam niyäshunqui imata ruranayquipä cagtapis’.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jinanchö wiscuyagpämi ciëlupita atsicyapaycamargan. Tsaymi nogawan aywag runacunalla ricrapita janchashga chätsiyämargan Damasco marcaman”.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Tsay marcachömi cargan juc runa Ananias jutiyog Tayta Diosta respitag. Payga Moises gellgangan leycunatapis cumplirganmi. Damasco marcachö tärag Israel runacunapis paypäga alli runa cangantam parlayargan.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Paymi ricamagnï chaycamur nimargan: ‘Waugi Saulo, ¡yapay ricachacuyna!’ nir. Tsaynö nimaptinmi jinan öra ricachacurirgä.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nircurpis caynömi nimargan: ‘Imaypitapis Israel runacuna adorar yäracungantsic Tayta Diosmi acrashurguyqui pay munanganta rurar cawanayquipä. Tsaynöpam Jesucristo yuripäshurguyqui parlapäshungayquitapis wiyanayquipä.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Tsaynö ricashga y wiyashga carmi maytsaychöpis runacunata Jesucristupa alli willacuyninta willapanqui.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Canantä sharcur juclla bautizacuy y Tayta Diosman mañacuy jutsayquicunapita perdonashunayquipä’ ”.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tsaynö nimaptinmi noga nirgä: ‘Peru taytay, ¿imanirtä mana chasquiyämanmantsu? Paycuna musyayanmi maytsay goricäcuyänan wayicunaman aywa-aywaycur gamman criyicogcunata ashingäta y maga-magarcur carcelman apangäta.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Tsaynömi gampa willacogniqui Estebanta wanutsiyaptinpis ñöpancunachö shaycargä “¡Wanutsiyaylla!” nirnin. Tsay wanutsegcunapa röpancunatapis nogaran tsaraparargä. Tsaynö carcur gamta chasquicungätana musyaycur paycunapis, ¿imanirtä mana chasquiyäshunquimantsu?’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Tsaynö niptïpis Jesucristo nimargan: ‘Gamga caypita ayway. Cananga cachaycä caru marcacunapam mana Israel runacunatapis willacuynïta willapäcamunayquipä’ ”.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tsaynö mana Israel runacunapä Pablo parlanganta wiyaycurnam runacuna pasaypa rabyarnin gayarar niyargan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Juclla wanutsishun!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Tsaynö ajarmi quiquincuna punchuncunatapis llogtirir llogtirir jitar ushayargan. Nircurmi allpatapis aptarcur aptarcur janancunaman jichayargan.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tsaynam comandanti Pabluta cuartelman yaycaratsir soldäducunata mandargan astayänanpä. Nircurmi nirgan: “Tsaynöparan willamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyangantapis” nir.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Tsaynam unas castigayänanpä wataraycätsiyaptin Pablo nirgan tsay Roma soldäducunapa capitanninta: “¿Gamcuna castigayämayta puëdiyanquicu Roma runa caycaptï? Manarämi autoridäcunapis juzgayämanrätsu imata rurangätapis”.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tsaynö niptinmi capitan aywargan comandantiman Pablo ninganta willananpä. Chaycurmi nirgan: “Señor comandanti, tsay runaga Roma runash canman. Cananga ¿imanötä cay runawan cashun?” nir.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Tsaynam tsay comandanti Pabluman witiycur tapurgan: “¿Rasunpacu Romano canqui?” nir. Niptinnam Pablo nirgan: “Aumi, taytay. Roma runam callä”.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Comandantinam nirgan: “Noga Romano cayman ticranäpäga atsca gellërämi cuestämashga. Gamga, ¿aycatatä pägarguyqui?” Tsaymi Pablo nirgan: “Nogaga yuricungä junagpitam Romano cä”.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Tsaynö niptinmi castigananpä tsararag soldäducuna Pabluta dejariycuyargan. Tsay comandantipis Roma runa canganta musyasquirmi mantsacäcurgan imanir cadinatsingantapis.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Waraynin junagnam tsay comandanti musyayta munargan Pabluta Israel runacuna imanir wanutsiyta munayangantapis. Nircurmi cadinawan watayanganta pascaratsir mandag sacerdöticunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayatsirgan. Tsaypitanam Pabluta apatsirgan tsay autoridäcunapa ñöpancunaman.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.