Atos 22
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 Tsay parlaparnam caynö nirgan: “Canan Israel marca mayicuna, wiyayämay” nir.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tsaynö Pablo quiquincunapa idiömanchö parlanganta wiyaycurnam llapanpis upällascäriyargan. Tsaynam parlar sïgirgan:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Noga Israel runam cä. Cilicia provinciapita Tarso marcachömi yuricurgä. Itsanga shacshacurgä Jerusalenchömi. Yachatsicog Gamalielmi shumag yachatsimargan Moises gellgangan leycunatapis. Tsaymi nogapis Tayta Diospa leynincunata llapan shongüwan gamcunanö cumpliyta munaycä.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Allita ruraycangäta yarparmi mas puntata Jesusman criyicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis ollgutapis carcelman apargä.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Tsaynö rurangäcunata musyarmi Israelchö mandacog cag sacerdöti y llapan respitashga autoridäcunapis juc ordenta goyämargan Damasco marcachö autoridäcuna yanapayämänanpä. Tsaymi aywaycargä Jesusman criyicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpä”.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Damascumanna chänäpä caycaptïnam pullan junagchönöna illagpita nogaman ciëlupita tillagucuynö chillapyaycamurgan.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Tsaynam patsaman ishquisquir wiyargä caynö nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogaman criyicamogcunata gaticachanqui?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Pitä canqui, taytay?’ nir. Tsaynö niptïmi nimargan: ‘Noga Jesusmi cä. Nogaman criyicamogcunata chiquirga nogatam chiquiycämanqui’ nirnin”.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcunaga feyupam mantsacäyargan. Señor Jesus parlapämangantam itsanga wiyayargantsu”.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Tsaynam noga tapurgä: ‘Tsayöraga ¿imatatä ruräman, taytay?’ nir. Tsaynam nimargan: ‘Sharcur ädisir chay Damasco marcaman. Tsaychönam niyäshunqui imata ruranayquipä cagtapis’.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Jinanchö wiscuyagpämi ciëlupita atsicyapaycamargan. Tsaymi nogawan aywag runacunalla ricrapita janchashga chätsiyämargan Damasco marcaman”.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Tsay marcachömi cargan juc runa Ananias jutiyog Tayta Diosta respitag. Payga Moises gellgangan leycunatapis cumplirganmi. Damasco marcachö tärag Israel runacunapis paypäga alli runa cangantam parlayargan.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Paymi ricamagnï chaycamur nimargan: ‘Waugi Saulo, ¡yapay ricachacuyna!’ nir. Tsaynö nimaptinmi jinan öra ricachacurirgä.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nircurpis caynömi nimargan: ‘Imaypitapis Israel runacuna adorar yäracungantsic Tayta Diosmi acrashurguyqui pay munanganta rurar cawanayquipä. Tsaynöpam Jesucristo yuripäshurguyqui parlapäshungayquitapis wiyanayquipä.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tsaynö ricashga y wiyashga carmi maytsaychöpis runacunata Jesucristupa alli willacuyninta willapanqui.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Canantä sharcur juclla bautizacuy y Tayta Diosman mañacuy jutsayquicunapita perdonashunayquipä’ ”.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tsaynö nimaptinmi noga nirgä: ‘Peru taytay, ¿imanirtä mana chasquiyämanmantsu? Paycuna musyayanmi maytsay goricäcuyänan wayicunaman aywa-aywaycur gamman criyicogcunata ashingäta y maga-magarcur carcelman apangäta.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Tsaynömi gampa willacogniqui Estebanta wanutsiyaptinpis ñöpancunachö shaycargä “¡Wanutsiyaylla!” nirnin. Tsay wanutsegcunapa röpancunatapis nogaran tsaraparargä. Tsaynö carcur gamta chasquicungätana musyaycur paycunapis, ¿imanirtä mana chasquiyäshunquimantsu?’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Tsaynö niptïpis Jesucristo nimargan: ‘Gamga caypita ayway. Cananga cachaycä caru marcacunapam mana Israel runacunatapis willacuynïta willapäcamunayquipä’ ”.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tsaynö mana Israel runacunapä Pablo parlanganta wiyaycurnam runacuna pasaypa rabyarnin gayarar niyargan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Juclla wanutsishun!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tsaynö ajarmi quiquincuna punchuncunatapis llogtirir llogtirir jitar ushayargan. Nircurmi allpatapis aptarcur aptarcur janancunaman jichayargan.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tsaynam comandanti Pabluta cuartelman yaycaratsir soldäducunata mandargan astayänanpä. Nircurmi nirgan: “Tsaynöparan willamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyangantapis” nir.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Tsaynam unas castigayänanpä wataraycätsiyaptin Pablo nirgan tsay Roma soldäducunapa capitanninta: “¿Gamcuna castigayämayta puëdiyanquicu Roma runa caycaptï? Manarämi autoridäcunapis juzgayämanrätsu imata rurangätapis”.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tsaynö niptinmi capitan aywargan comandantiman Pablo ninganta willananpä. Chaycurmi nirgan: “Señor comandanti, tsay runaga Roma runash canman. Cananga ¿imanötä cay runawan cashun?” nir.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tsaynam tsay comandanti Pabluman witiycur tapurgan: “¿Rasunpacu Romano canqui?” nir. Niptinnam Pablo nirgan: “Aumi, taytay. Roma runam callä”.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Comandantinam nirgan: “Noga Romano cayman ticranäpäga atsca gellërämi cuestämashga. Gamga, ¿aycatatä pägarguyqui?” Tsaymi Pablo nirgan: “Nogaga yuricungä junagpitam Romano cä”.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tsaynö niptinmi castigananpä tsararag soldäducuna Pabluta dejariycuyargan. Tsay comandantipis Roma runa canganta musyasquirmi mantsacäcurgan imanir cadinatsingantapis.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Waraynin junagnam tsay comandanti musyayta munargan Pabluta Israel runacuna imanir wanutsiyta munayangantapis. Nircurmi cadinawan watayanganta pascaratsir mandag sacerdöticunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayatsirgan. Tsaypitanam Pabluta apatsirgan tsay autoridäcunapa ñöpancunaman.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.