Atos 22

Mushog Testamento (QXONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsay parlaparnam caynö nirgan: “Canan Israel marca mayicuna, wiyayämay” nir.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Tsaynö Pablo quiquincunapa idiömanchö parlanganta wiyaycurnam llapanpis upällascäriyargan. Tsaynam parlar sïgirgan:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Noga Israel runam cä. Cilicia provinciapita Tarso marcachömi yuricurgä. Itsanga shacshacurgä Jerusalenchömi. Yachatsicog Gamalielmi shumag yachatsimargan Moises gellgangan leycunatapis. Tsaymi nogapis Tayta Diospa leynincunata llapan shongüwan gamcunanö cumpliyta munaycä.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Allita ruraycangäta yarparmi mas puntata Jesusman criyicogcunata ushacätsiyta munar warmitapis ollgutapis carcelman apargä.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Tsaynö rurangäcunata musyarmi Israelchö mandacog cag sacerdöti y llapan respitashga autoridäcunapis juc ordenta goyämargan Damasco marcachö autoridäcuna yanapayämänanpä. Tsaymi aywaycargä Jesusman criyicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigatsinäpä”.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Damascumanna chänäpä caycaptïnam pullan junagchönöna illagpita nogaman ciëlupita tillagucuynö chillapyaycamurgan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Tsaynam patsaman ishquisquir wiyargä caynö nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogaman criyicamogcunata gaticachanqui?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Pitä canqui, taytay?’ nir. Tsaynö niptïmi nimargan: ‘Noga Jesusmi cä. Nogaman criyicamogcunata chiquirga nogatam chiquiycämanqui’ nirnin”.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Tsay atsicyämogta ricar nogawan aywagcunaga feyupam mantsacäyargan. Señor Jesus parlapämangantam itsanga wiyayargantsu”.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Tsaynam noga tapurgä: ‘Tsayöraga ¿imatatä ruräman, taytay?’ nir. Tsaynam nimargan: ‘Sharcur ädisir chay Damasco marcaman. Tsaychönam niyäshunqui imata ruranayquipä cagtapis’.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jinanchö wiscuyagpämi ciëlupita atsicyapaycamargan. Tsaymi nogawan aywag runacunalla ricrapita janchashga chätsiyämargan Damasco marcaman”.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Tsay marcachömi cargan juc runa Ananias jutiyog Tayta Diosta respitag. Payga Moises gellgangan leycunatapis cumplirganmi. Damasco marcachö tärag Israel runacunapis paypäga alli runa cangantam parlayargan.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Paymi ricamagnï chaycamur nimargan: ‘Waugi Saulo, ¡yapay ricachacuyna!’ nir. Tsaynö nimaptinmi jinan öra ricachacurirgä.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nircurpis caynömi nimargan: ‘Imaypitapis Israel runacuna adorar yäracungantsic Tayta Diosmi acrashurguyqui pay munanganta rurar cawanayquipä. Tsaynöpam Jesucristo yuripäshurguyqui parlapäshungayquitapis wiyanayquipä.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Tsaynö ricashga y wiyashga carmi maytsaychöpis runacunata Jesucristupa alli willacuyninta willapanqui.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Canantä sharcur juclla bautizacuy y Tayta Diosman mañacuy jutsayquicunapita perdonashunayquipä’ ”.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tsaynö nimaptinmi noga nirgä: ‘Peru taytay, ¿imanirtä mana chasquiyämanmantsu? Paycuna musyayanmi maytsay goricäcuyänan wayicunaman aywa-aywaycur gamman criyicogcunata ashingäta y maga-magarcur carcelman apangäta.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Tsaynömi gampa willacogniqui Estebanta wanutsiyaptinpis ñöpancunachö shaycargä “¡Wanutsiyaylla!” nirnin. Tsay wanutsegcunapa röpancunatapis nogaran tsaraparargä. Tsaynö carcur gamta chasquicungätana musyaycur paycunapis, ¿imanirtä mana chasquiyäshunquimantsu?’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Tsaynö niptïpis Jesucristo nimargan: ‘Gamga caypita ayway. Cananga cachaycä caru marcacunapam mana Israel runacunatapis willacuynïta willapäcamunayquipä’ ”.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Tsaynö mana Israel runacunapä Pablo parlanganta wiyaycurnam runacuna pasaypa rabyarnin gayarar niyargan: “¡Tsay runa ama cawatsuntsu! ¡Juclla wanutsishun!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Tsaynö ajarmi quiquincuna punchuncunatapis llogtirir llogtirir jitar ushayargan. Nircurmi allpatapis aptarcur aptarcur janancunaman jichayargan.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Tsaynam comandanti Pabluta cuartelman yaycaratsir soldäducunata mandargan astayänanpä. Nircurmi nirgan: “Tsaynöparan willamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyangantapis” nir.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tsaynam unas castigayänanpä wataraycätsiyaptin Pablo nirgan tsay Roma soldäducunapa capitanninta: “¿Gamcuna castigayämayta puëdiyanquicu Roma runa caycaptï? Manarämi autoridäcunapis juzgayämanrätsu imata rurangätapis”.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tsaynö niptinmi capitan aywargan comandantiman Pablo ninganta willananpä. Chaycurmi nirgan: “Señor comandanti, tsay runaga Roma runash canman. Cananga ¿imanötä cay runawan cashun?” nir.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tsaynam tsay comandanti Pabluman witiycur tapurgan: “¿Rasunpacu Romano canqui?” nir. Niptinnam Pablo nirgan: “Aumi, taytay. Roma runam callä”.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Comandantinam nirgan: “Noga Romano cayman ticranäpäga atsca gellërämi cuestämashga. Gamga, ¿aycatatä pägarguyqui?” Tsaymi Pablo nirgan: “Nogaga yuricungä junagpitam Romano cä”.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Tsaynö niptinmi castigananpä tsararag soldäducuna Pabluta dejariycuyargan. Tsay comandantipis Roma runa canganta musyasquirmi mantsacäcurgan imanir cadinatsingantapis.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Waraynin junagnam tsay comandanti musyayta munargan Pabluta Israel runacuna imanir wanutsiyta munayangantapis. Nircurmi cadinawan watayanganta pascaratsir mandag sacerdöticunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayatsirgan. Tsaypitanam Pabluta apatsirgan tsay autoridäcunapa ñöpancunaman.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.