Romanos 4

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cananna tapuriyashqequi une tiempu awiluntsic Abrahampa marcäquininpaq.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Sitsun allicunata ruranqanrecur Abrahamta allitano Dios ricanman carqan; Abraham alabacunmanmi carqan. ¡Manam tsenotsu!
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tsemi Diospa palabranchopis queno escribirëcan: “Creyiquininrecurmi Abrahamta Dios chasquirerqan y ricarqan alli nunatano” nir.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Masqui queta yarpäcurcuyë: Juc uryapucoq nunaqa uryanqanpitam pagunta chasquin y manam qaretatsu.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Peru Diosnintsicqa pepaq mana imatapis rurecashqan, llutan ruraq quecashqapis marcäquinintsicrecurllana allitano ricamantsic.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Tsemi Davidpis juc nuna jutsata rurashqa quecaptinpis, allitano Dios ricaptin cushicunanpaq caqta queno escriberqan:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “¡Cushicuyätsun, jutsancunata
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ¡Cushicuyätsun pipis jutsata rurayanqanpita
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tseno cushiquichoqa ¿picunataq cayan: señalacushqa israel nunacunallacu, o mana señalacushqa caq juc marca nunacunapiswancu? Musyantsicmi une awilituntsic Abrahamtapis creyir marcäcuriptinlla, Dios allitano chasquenqanta.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Y imetan allitanoqa chasquirerqan: señalacuriptinraqcu o mas puntatanacu? Tsenoqa chasquerqan mas puntatanam.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Y tse señalqa carqan marcäquininrecurlla Dios alli nunatano chasquishqanta musyayänanpaqmi. Tsemi Abrahamqa mana señalacushqa cayaptinpis marcäcoq caqpaqqa imeca tëtancuna cuenta ticrarishqa, y pecunatapis marcäquininrecurllanam allitano Diosnintsic chasquin.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Tsenollam jina Abrahamqa señalacushqacunapapis tëtancuna cuenta quecan. Tëtancuna cuentaqa, quecan, peno manaraq señalacurpis, marcäcoq cayaptinmi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Manam leycunata cumplenqanrecurtsu Abrahamta y mirenincunata Dios änerqan enteru patsata erensiatano qoycunanpaq, sinoqa alli cawacurnin änishqanman marcäcuyaptinllam.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Sitsun leycunata cumplirraq erensiatano que patsata chasquiyanman carqan, tseno captenqa manachi balinmantsu carqan Diosman marcäquinincuna. Y Dios änicushqanpis manachi balinmantsu carqan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Porqui leycunaqa apamun castigutam. Peru leycuna mana captenqa manam shimpishqatsu cashwanpis.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tsemi marcäquininrecurlla Abrahamta Diosnintsic änenqan promesata qoshqa captin, noqantsicpis musyarintsic marcäquinintsicrecurlla y Diospa alli queninrecurlla salbasionta chasquinantsicpaq caqta. Porqui Dios äniconqan promesaqa manam leycunata cumpleq nunacunallapaqtsu; sinoqa Abrahamno marcäcoq llapan nunacunapaqwanmi. Tserecurmi Abrahamqa llapantsicpa tëtantsic cuenta quecan.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tseno cananpaqmi Diospa palabranpis queno escribirëcan: “Noqam churaq jinantin nasioncunacho nunacunapa tëtan cuenta canequipaq” nir. Tseno neq Diosqa, wanushqacunata cawaritseq Diosmi, y imecatapis mana caqpita rurareq Diosmi. Pemannam Abraham marcäquicorqan.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abrahamqa auquinna carmi, pensarqannatsu tsurin capunanta. Peru “Atscam mireniquicuna canqa” nir, Dios nishqa captinmi marcäcur shuyararqan tsurin capunanta. Tsenopam pëqa “jinantin nasion nunacunapa tëtan cuenta” quecan.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham tsepin pachaq (100) watayoqnam carqan y musyarqanmi warmin Sarapis y pepis manana wamra rureta puediyanqanta y wamrancuna manana cananta. Peru tseno quecarpis siemprim marcäquicarqan Dios änenqanman.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Y manam “¿rasontsuraq o manatsuraq tseno canqa?” nerqantsu; sinoqa Diosman mas marcäcurmi peta alabarqan;
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 porqui musyarqanmi Diosqa änishqanta poderninwan cumplinanta.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tsemi marcäconqanrecur, Dios Abrahamta “chasquirerqan allitano.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Peru Abraham allipa ricashqa cananpaq caqta escribiyashqanqa, manam pellapaqtsu quecan;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 sinoqa noqantsicpaqwanmi: Noqantsicpis allipa ricashqa cashun, Teytantsic Jesucristuta cawaritsimoq Diosman marcäcurllam.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Teyta Jesusqa wanorqan jutsantsicpita perdonamänantsicpaqmi, y cawarimorqannam Diosnintsic allitanona chasquimänantsicpaq.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.