Romanos 4
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ARIB
1 Cananna tapuriyashqequi une tiempu awiluntsic Abrahampa marcäquininpaq.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Sitsun allicunata ruranqanrecur Abrahamta allitano Dios ricanman carqan; Abraham alabacunmanmi carqan. ¡Manam tsenotsu!
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Tsemi Diospa palabranchopis queno escribirëcan: “Creyiquininrecurmi Abrahamta Dios chasquirerqan y ricarqan alli nunatano” nir.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Masqui queta yarpäcurcuyë: Juc uryapucoq nunaqa uryanqanpitam pagunta chasquin y manam qaretatsu.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Peru Diosnintsicqa pepaq mana imatapis rurecashqan, llutan ruraq quecashqapis marcäquinintsicrecurllana allitano ricamantsic.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Tsemi Davidpis juc nuna jutsata rurashqa quecaptinpis, allitano Dios ricaptin cushicunanpaq caqta queno escriberqan:
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “¡Cushicuyätsun, jutsancunata
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 ¡Cushicuyätsun pipis jutsata rurayanqanpita
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Tseno cushiquichoqa ¿picunataq cayan: señalacushqa israel nunacunallacu, o mana señalacushqa caq juc marca nunacunapiswancu? Musyantsicmi une awilituntsic Abrahamtapis creyir marcäcuriptinlla, Dios allitano chasquenqanta.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 ¿Y imetan allitanoqa chasquirerqan: señalacuriptinraqcu o mas puntatanacu? Tsenoqa chasquerqan mas puntatanam.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Y tse señalqa carqan marcäquininrecurlla Dios alli nunatano chasquishqanta musyayänanpaqmi. Tsemi Abrahamqa mana señalacushqa cayaptinpis marcäcoq caqpaqqa imeca tëtancuna cuenta ticrarishqa, y pecunatapis marcäquininrecurllanam allitano Diosnintsic chasquin.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Tsenollam jina Abrahamqa señalacushqacunapapis tëtancuna cuenta quecan. Tëtancuna cuentaqa, quecan, peno manaraq señalacurpis, marcäcoq cayaptinmi.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Manam leycunata cumplenqanrecurtsu Abrahamta y mirenincunata Dios änerqan enteru patsata erensiatano qoycunanpaq, sinoqa alli cawacurnin änishqanman marcäcuyaptinllam.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Sitsun leycunata cumplirraq erensiatano que patsata chasquiyanman carqan, tseno captenqa manachi balinmantsu carqan Diosman marcäquinincuna. Y Dios änicushqanpis manachi balinmantsu carqan.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Porqui leycunaqa apamun castigutam. Peru leycuna mana captenqa manam shimpishqatsu cashwanpis.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Tsemi marcäquininrecurlla Abrahamta Diosnintsic änenqan promesata qoshqa captin, noqantsicpis musyarintsic marcäquinintsicrecurlla y Diospa alli queninrecurlla salbasionta chasquinantsicpaq caqta. Porqui Dios äniconqan promesaqa manam leycunata cumpleq nunacunallapaqtsu; sinoqa Abrahamno marcäcoq llapan nunacunapaqwanmi. Tserecurmi Abrahamqa llapantsicpa tëtantsic cuenta quecan.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Tseno cananpaqmi Diospa palabranpis queno escribirëcan: “Noqam churaq jinantin nasioncunacho nunacunapa tëtan cuenta canequipaq” nir. Tseno neq Diosqa, wanushqacunata cawaritseq Diosmi, y imecatapis mana caqpita rurareq Diosmi. Pemannam Abraham marcäquicorqan.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Abrahamqa auquinna carmi, pensarqannatsu tsurin capunanta. Peru “Atscam mireniquicuna canqa” nir, Dios nishqa captinmi marcäcur shuyararqan tsurin capunanta. Tsenopam pëqa “jinantin nasion nunacunapa tëtan cuenta” quecan.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abraham tsepin pachaq (100) watayoqnam carqan y musyarqanmi warmin Sarapis y pepis manana wamra rureta puediyanqanta y wamrancuna manana cananta. Peru tseno quecarpis siemprim marcäquicarqan Dios änenqanman.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Y manam “¿rasontsuraq o manatsuraq tseno canqa?” nerqantsu; sinoqa Diosman mas marcäcurmi peta alabarqan;
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 porqui musyarqanmi Diosqa änishqanta poderninwan cumplinanta.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Tsemi marcäconqanrecur, Dios Abrahamta “chasquirerqan allitano.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Peru Abraham allipa ricashqa cananpaq caqta escribiyashqanqa, manam pellapaqtsu quecan;
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 sinoqa noqantsicpaqwanmi: Noqantsicpis allipa ricashqa cashun, Teytantsic Jesucristuta cawaritsimoq Diosman marcäcurllam.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Teyta Jesusqa wanorqan jutsantsicpita perdonamänantsicpaqmi, y cawarimorqannam Diosnintsic allitanona chasquimänantsicpaq.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.