Romanos 4

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cananna tapuriyashqequi une tiempu awiluntsic Abrahampa marcäquininpaq.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Sitsun allicunata ruranqanrecur Abrahamta allitano Dios ricanman carqan; Abraham alabacunmanmi carqan. ¡Manam tsenotsu!
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Tsemi Diospa palabranchopis queno escribirëcan: “Creyiquininrecurmi Abrahamta Dios chasquirerqan y ricarqan alli nunatano” nir.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Masqui queta yarpäcurcuyë: Juc uryapucoq nunaqa uryanqanpitam pagunta chasquin y manam qaretatsu.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Peru Diosnintsicqa pepaq mana imatapis rurecashqan, llutan ruraq quecashqapis marcäquinintsicrecurllana allitano ricamantsic.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Tsemi Davidpis juc nuna jutsata rurashqa quecaptinpis, allitano Dios ricaptin cushicunanpaq caqta queno escriberqan:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “¡Cushicuyätsun, jutsancunata
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Cushicuyätsun pipis jutsata rurayanqanpita
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Tseno cushiquichoqa ¿picunataq cayan: señalacushqa israel nunacunallacu, o mana señalacushqa caq juc marca nunacunapiswancu? Musyantsicmi une awilituntsic Abrahamtapis creyir marcäcuriptinlla, Dios allitano chasquenqanta.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Y imetan allitanoqa chasquirerqan: señalacuriptinraqcu o mas puntatanacu? Tsenoqa chasquerqan mas puntatanam.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Y tse señalqa carqan marcäquininrecurlla Dios alli nunatano chasquishqanta musyayänanpaqmi. Tsemi Abrahamqa mana señalacushqa cayaptinpis marcäcoq caqpaqqa imeca tëtancuna cuenta ticrarishqa, y pecunatapis marcäquininrecurllanam allitano Diosnintsic chasquin.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Tsenollam jina Abrahamqa señalacushqacunapapis tëtancuna cuenta quecan. Tëtancuna cuentaqa, quecan, peno manaraq señalacurpis, marcäcoq cayaptinmi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Manam leycunata cumplenqanrecurtsu Abrahamta y mirenincunata Dios änerqan enteru patsata erensiatano qoycunanpaq, sinoqa alli cawacurnin änishqanman marcäcuyaptinllam.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Sitsun leycunata cumplirraq erensiatano que patsata chasquiyanman carqan, tseno captenqa manachi balinmantsu carqan Diosman marcäquinincuna. Y Dios änicushqanpis manachi balinmantsu carqan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Porqui leycunaqa apamun castigutam. Peru leycuna mana captenqa manam shimpishqatsu cashwanpis.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Tsemi marcäquininrecurlla Abrahamta Diosnintsic änenqan promesata qoshqa captin, noqantsicpis musyarintsic marcäquinintsicrecurlla y Diospa alli queninrecurlla salbasionta chasquinantsicpaq caqta. Porqui Dios äniconqan promesaqa manam leycunata cumpleq nunacunallapaqtsu; sinoqa Abrahamno marcäcoq llapan nunacunapaqwanmi. Tserecurmi Abrahamqa llapantsicpa tëtantsic cuenta quecan.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Tseno cananpaqmi Diospa palabranpis queno escribirëcan: “Noqam churaq jinantin nasioncunacho nunacunapa tëtan cuenta canequipaq” nir. Tseno neq Diosqa, wanushqacunata cawaritseq Diosmi, y imecatapis mana caqpita rurareq Diosmi. Pemannam Abraham marcäquicorqan.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abrahamqa auquinna carmi, pensarqannatsu tsurin capunanta. Peru “Atscam mireniquicuna canqa” nir, Dios nishqa captinmi marcäcur shuyararqan tsurin capunanta. Tsenopam pëqa “jinantin nasion nunacunapa tëtan cuenta” quecan.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham tsepin pachaq (100) watayoqnam carqan y musyarqanmi warmin Sarapis y pepis manana wamra rureta puediyanqanta y wamrancuna manana cananta. Peru tseno quecarpis siemprim marcäquicarqan Dios änenqanman.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Y manam “¿rasontsuraq o manatsuraq tseno canqa?” nerqantsu; sinoqa Diosman mas marcäcurmi peta alabarqan;
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 porqui musyarqanmi Diosqa änishqanta poderninwan cumplinanta.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Tsemi marcäconqanrecur, Dios Abrahamta “chasquirerqan allitano.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Peru Abraham allipa ricashqa cananpaq caqta escribiyashqanqa, manam pellapaqtsu quecan;
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 sinoqa noqantsicpaqwanmi: Noqantsicpis allipa ricashqa cashun, Teytantsic Jesucristuta cawaritsimoq Diosman marcäcurllam.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Teyta Jesusqa wanorqan jutsantsicpita perdonamänantsicpaqmi, y cawarimorqannam Diosnintsic allitanona chasquimänantsicpaq.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.