Romanos 4
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs BKJ
1 Cananna tapuriyashqequi une tiempu awiluntsic Abrahampa marcäquininpaq.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Sitsun allicunata ruranqanrecur Abrahamta allitano Dios ricanman carqan; Abraham alabacunmanmi carqan. ¡Manam tsenotsu!
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Tsemi Diospa palabranchopis queno escribirëcan: “Creyiquininrecurmi Abrahamta Dios chasquirerqan y ricarqan alli nunatano” nir.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Masqui queta yarpäcurcuyë: Juc uryapucoq nunaqa uryanqanpitam pagunta chasquin y manam qaretatsu.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Peru Diosnintsicqa pepaq mana imatapis rurecashqan, llutan ruraq quecashqapis marcäquinintsicrecurllana allitano ricamantsic.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Tsemi Davidpis juc nuna jutsata rurashqa quecaptinpis, allitano Dios ricaptin cushicunanpaq caqta queno escriberqan:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “¡Cushicuyätsun, jutsancunata
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 ¡Cushicuyätsun pipis jutsata rurayanqanpita
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Tseno cushiquichoqa ¿picunataq cayan: señalacushqa israel nunacunallacu, o mana señalacushqa caq juc marca nunacunapiswancu? Musyantsicmi une awilituntsic Abrahamtapis creyir marcäcuriptinlla, Dios allitano chasquenqanta.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 ¿Y imetan allitanoqa chasquirerqan: señalacuriptinraqcu o mas puntatanacu? Tsenoqa chasquerqan mas puntatanam.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Y tse señalqa carqan marcäquininrecurlla Dios alli nunatano chasquishqanta musyayänanpaqmi. Tsemi Abrahamqa mana señalacushqa cayaptinpis marcäcoq caqpaqqa imeca tëtancuna cuenta ticrarishqa, y pecunatapis marcäquininrecurllanam allitano Diosnintsic chasquin.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Tsenollam jina Abrahamqa señalacushqacunapapis tëtancuna cuenta quecan. Tëtancuna cuentaqa, quecan, peno manaraq señalacurpis, marcäcoq cayaptinmi.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Manam leycunata cumplenqanrecurtsu Abrahamta y mirenincunata Dios änerqan enteru patsata erensiatano qoycunanpaq, sinoqa alli cawacurnin änishqanman marcäcuyaptinllam.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Sitsun leycunata cumplirraq erensiatano que patsata chasquiyanman carqan, tseno captenqa manachi balinmantsu carqan Diosman marcäquinincuna. Y Dios änicushqanpis manachi balinmantsu carqan.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Porqui leycunaqa apamun castigutam. Peru leycuna mana captenqa manam shimpishqatsu cashwanpis.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Tsemi marcäquininrecurlla Abrahamta Diosnintsic änenqan promesata qoshqa captin, noqantsicpis musyarintsic marcäquinintsicrecurlla y Diospa alli queninrecurlla salbasionta chasquinantsicpaq caqta. Porqui Dios äniconqan promesaqa manam leycunata cumpleq nunacunallapaqtsu; sinoqa Abrahamno marcäcoq llapan nunacunapaqwanmi. Tserecurmi Abrahamqa llapantsicpa tëtantsic cuenta quecan.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Tseno cananpaqmi Diospa palabranpis queno escribirëcan: “Noqam churaq jinantin nasioncunacho nunacunapa tëtan cuenta canequipaq” nir. Tseno neq Diosqa, wanushqacunata cawaritseq Diosmi, y imecatapis mana caqpita rurareq Diosmi. Pemannam Abraham marcäquicorqan.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abrahamqa auquinna carmi, pensarqannatsu tsurin capunanta. Peru “Atscam mireniquicuna canqa” nir, Dios nishqa captinmi marcäcur shuyararqan tsurin capunanta. Tsenopam pëqa “jinantin nasion nunacunapa tëtan cuenta” quecan.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abraham tsepin pachaq (100) watayoqnam carqan y musyarqanmi warmin Sarapis y pepis manana wamra rureta puediyanqanta y wamrancuna manana cananta. Peru tseno quecarpis siemprim marcäquicarqan Dios änenqanman.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Y manam “¿rasontsuraq o manatsuraq tseno canqa?” nerqantsu; sinoqa Diosman mas marcäcurmi peta alabarqan;
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 porqui musyarqanmi Diosqa änishqanta poderninwan cumplinanta.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Tsemi marcäconqanrecur, Dios Abrahamta “chasquirerqan allitano.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Peru Abraham allipa ricashqa cananpaq caqta escribiyashqanqa, manam pellapaqtsu quecan;
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 sinoqa noqantsicpaqwanmi: Noqantsicpis allipa ricashqa cashun, Teytantsic Jesucristuta cawaritsimoq Diosman marcäcurllam.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Teyta Jesusqa wanorqan jutsantsicpita perdonamänantsicpaqmi, y cawarimorqannam Diosnintsic allitanona chasquimänantsicpaq.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.