Atos 27
Yesu Xolac (PTP) vs NVI
1 Xe nêl kɨyang pyap ên xe nêb xe ob la Lom wê yêp vac vɨgwe levac Itali ge, om he vông Pol hɨxôn tɨbii kalabuhu ya vac Lom levac ti lê nêbê Julias vɨgê nêb i kô he mɨ loc. Tɨbii tige tu levac ên tɨbii vevac 100 wê king Sisa vông ge.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Mêd xe lec sip ti wê tɨbii Adlamitiam vông ge. Sip tige ob la le vac vɨgwe toto wê yêp vô gwec nɨnya vac vɨgwe levac Esia ge. Om xe lec sip mɨ la, dɨ Alistakas wê lam gê Tesalonaika vac vɨgwe levac Masedonia ge la hɨxôn xe.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Dɨ vɨgwe vɨdiiên tɨtige xe mɨla Saidon. Mêd Julias yê Pol nivɨha om tyuc lec nêb Pol i loc yê lie wê dô Saidon ge ên he i vông yaên vô i.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Dɨ xe sea Saidon mɨ la, lêc lea levac hôm sip xôn, om xe la hɨxôn kɨtôn Saiplas, ên xe nêbê i kɨsuu lea lec ên xe.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Mêd sip kô xe mɨ xe la gwec mahɨgun dɨ xe luu vɨgwe levac Silisia yuu Pampilia vêl, dɨ xe la Maila wê yêp vac vɨgwe levac Lisia ge.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Dɨ Julias ngô wê sip ti lam gê Aleksandlia dɨ ob la Itali ge, om xe la lec sip tige.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Xe lum la tɨyi buc ya dɨ xe mɨla kwabo vô vɨgwe Naidas, lêc lea levac hôm sip xôn om tɨyiên ma wê xe ob la bôbac ge, om xe la vô kɨtôn Klit nɨmi dɨ luu vɨgwe Salmoni vêl dɨ la.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Lea soo xe la nɨnya dɨ xe xulac vô gwec nɨnya Klit dɨ mɨla vɨgwe ti lê nêbê ‘Gwec Nɨnya Malehe’ wê yêp kwabo vô vɨgwe Lasia ge.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Buc tɨbeac la vêl dɨ buc wê he Yuda ngɨbua yaên ge tɨyôô vac, om xe xovô ên xe nêbê buc wê gwec ob vô nipaên ge val om Pol nêl vô xe ên nêbê,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Xame, a xovô ên a nêbê il obêc lec sip mɨ la nang ge od obêc vô vɨyin levac vô il dɨ obêc vông sip hɨxôn susu vɨhati vô nipaên dɨ il obêc xib hɨxôn.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Lêc tɨbii levac Julias o vông i vin Pol vya lêm. Nge, vông i vin xomxo ti wê kô sip ge hɨxôn xomxo ti wê tu sip kehe ge vya.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Vɨgwe tige o nivɨha tɨyi wê sip ob le vac vô buc lea ge lêm, om xomxo wê la lec sip tige he tɨbeac xo ên he nêbê he ob sea vɨgwe tige dɨ la, dɨ obêc mɨla vɨgwe Piniks ge od he ob le vɨgwe tige dɨ lea i tip loc vêl lê. Piniks ge vɨgwe ti wê yêp vac vɨgwe Klit ge wê sip ob le nivɨha vac ge.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Lea val malehe tya, om he xo ên he nêbê xe ob la tɨyi xocbê he nêl ge, om xe lec sip dɨ pul anka lôm vac sip dɨ xe xulac vô Klit gwec nɨnya mɨ la.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Xe la myabo tya, lêc lea levac lam gê Klit
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 dɨ lam vông sip mya la vaxvax, om tɨyiên ma wê sip ob la bôbac ge, om xe vông lea vaci kô sip.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Mêd xe mɨla kɨtôn nipwo ti lê nêbê Koda, dɨ kɨtôn tige kɨsuu lea lec ên xe, mêd he vông yuac levac lec pulên dipac wê sip dɨdii ge,
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 mêd he pul i lam lec sip, pyap dɨ he ku sip xôn vac mahɨgun ya yihi, ên he xona ên he nêb lea obêc hɨbu sip. Dɨ he xona ên he nêb lea ob kô sip mɨ la tulec ngɨdax wê yêp vac gwec nɨlô kwabo vô vɨgwe Aplika ge, om he vɨlun sel dɨ sip xoc gwec pɨleva.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Mêd lea lam xêkɨzêc om vɨgwe vɨdiiên he hôm kupac wê sip kô gee mɨ nêx sea vac gwec.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Dɨ vɨgwe vɨdii nang dêc he hôm susu xocbê sel yuu yihi yuubê ge dɨ nêx i la vac gwec hɨxôn.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Buc tɨbeac la vêl, dɨ xe xêên hɨyôv yuu pɨtua ma, dɨ lea vɨyiiên ge o tip la lêm, om xe xo ên xe nêbê, “Ga il ob xib mɨma vêl.”
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Buc tɨbeac he o ya yaên ti lêm, mêd Pol le vac he mahɨgun dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xame, xam obêc ngô kɨyang wê a nêl ge dɨ il dô Klit ge od il ob tulec vɨyin levac tiga lêm dɨ kupac ob la vac gwec lêm.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Lêc gwêbaga a ob nêl vô xam bê xam nɨlôm i o vô vɨyin lêm, ên xam ti obêc wib lêm, dêc sip tibed ge wê obêc vô nipaên.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ên vô bucên Anutu ti wê a tu i nu dɨ a mi kɨtaa vô ge vông angela ti lam le kwabo vô a,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 dɨ nêl bêga nêbê, ‘Pol, xonaên i ma, ên ông obêc la le vô Sisa manôn. Anutu ngô kɨtaaên wê ông vông ge om he vɨhati wê dô lec sip tiga, ti ob yib lêm.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Angela nêl kɨyang tige vô a, om xam lige, xam xonaên i ma, ên a vông i vin Anutu om a xovô ên a nêbê kɨyang tige obêc vô nôn lec tɨyi xocbê nêl vô a ge.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Lêc lea levac ob hɨsoo sip hɨxôn il dɨ il ob la lec kɨtôn ti.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Lea levac vông xe la vac gwec levac Edlia dɨ xe dô tɨyi da yuu la vêl, dɨ vɨvuaên mahɨgun tɨbii wê kô sip ge yaxên nêbê sip val vô kwabo vô gwec nɨnya.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Om he hɨlu ain vɨyin ti lec yihi dɨ tung i la vac gwec nɨlô dɨ hôm i lôm mɨ yê, lêc gwec gên madia tɨyi xocbê 40 mita ge, dɨ xe la tya nang, dɨ he tung vac mɨ yê, lêc gwec madia tɨyi xocbê 30 mita.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Mêd he xona ên he nêb sip ob la tulec ngɨdax levac wê le kehe vô gwec nɨnya ge, om he vông anka yuudɨyuu la vac gwec vô sip vɨwen tɨmuên ên nêb i hôm sip xôn dɨ he kɨdu nêbê vɨgwe i vɨdii lutibed.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Mêd he wê kô sip gee nêb he ob pec mɨ la om he hôm dipac dɨ vông i tô mɨ la vac gwec dɨ kɨtyoo nêbê he ob kô anka ya mɨ la tung vac gwec vô sip vɨwen mugên ên i hôm sip xôn.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Lêc Pol nêl vô tɨbii levac Julias hɨxôn i nue vevac ên nêbê, “Xomxo tigee ob dô vac sip lêm ge od xam xôn obêc wib mɨma.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Om tɨbii vevac tigee la kɨtov yihi vêl ên dipac tige dɨ gwec kô mɨ la.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Vô kwabo lec wê vɨgwe ob vɨdii ge mêd Pol nêl vô he vɨhati ên nêbê, “Il dô vac vɨyin levac tɨyi da yuu la vêl dɨ il o xa yaên ti lêm.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Om a nêl xêkɨzêc vô xam bê xam kô yaên mɨ wa ên i ngɨdu xam xôn dɨ xam vô xêkɨzêc. Xam ngô lê. Xam ob tulec vɨyin ti lêm. Nge, xam vɨhati, xam ob dô nivɨha.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Pol nêl bêge mêd hôm blet ti dɨ kɨtaa vô Anutu vô he vɨhati manôn, dɨ hɨbu mɨ ya.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Om he vɨhati xêyaa vô nivɨha dɨ he ya yaên.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Mêd xe wê xe dô vac sip tigee naba tɨyi xocbê 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 He ya i den he dêc nêx wit nôn wê dô vac sip ge la vac gwec, ên nêb sip i vô vɨyin maên lec.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Vɨgwe vɨdii vêl dɨ he yê ma la kɨtôn ti wê le vac gwec mahɨgun ge, lêc he lungên vɨgwe tige. Lêc he yê vɨgwe ti wê sip ob la le vac ge wê luda nivɨha ge, om he xo ên he nêb obêc tɨyi ge od he ob vông sip i loc le lec luda tige.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Om he kɨtov yihi vêl ên anka dɨ anka la yêp vac gwec, dɨ he pɨwelac yihi vêl ên stia wê mi popên sip ya ge, dɨ he yu sel ti la lec xax vô sip mugên ên he nêb lea i lam vihi lec dɨ kô sip mɨ loc kehe.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Om xe la, lêc sip la tulec luda wê le vac gwec nɨlô ge mêd sip vɨwen mugên la ving vac luda dɨ le, dɨ gwec vuac mɨ lam hi sip vɨwen tɨmuên hɨbu sea.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Mêd tɨbii vevac tigee xo ên he nêbê he ob hi xomxo kalabuhu gee i yib, ên ti i o lêc xoc gwec mɨ loc kehe dɨ pec mɨ loc lêm.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Lêc tɨbii vevac levac tige nêb ob ngɨdu Pol xôn dɨ i dô nivɨha om le vac he xôn nêb he hiên tɨbii i ma. Mêd nêl vô he wê xovô gwec xocên gee nêbê he i sox vac gwec dɨ xoc mɨ loc mug dɨ loc le kehe.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Dɨ nêl vô he baba nêbê he i yêp lec plang me sipmyahɨpu wê hɨbu sea ge dɨ xoc gwec mɨ loc kehe. Om xe vông bêge dɨ lam kehe dɨ xe vɨhati dô nivɨha.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.