Atos 21
Yesu Xolac (PTP) vs NAA
1 Mêd xe lec sip dɨ sea he dɨ mɨla bôbac vô vɨgwe Kos, dɨ vɨgwe vɨdiiên ge xe kɨdi mɨ la vɨgwe Los, dɨ xe sea Los dɨ mɨla Patala.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Mêd xe tulec sip ngwe wê ob la vɨgwe Pinisia ge om xe lec sip tige dɨ la.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Mêd xe mɨla kwabo vô vɨgwe Saiplas wê yêp vô xe vɨgêm kêd ge dɨ xe luu Saiplas vêl dɨ la Taia vac vɨgwe levac Silia. Mêd tɨbii tul kupac vêl ên sip,
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 dɨ xe lop vêl ên sip dɨ la myag xomxo vông vinên vac vɨgwe tige lêc xe tulec he ya om xe la dô hɨxôn he da ti. Myakɨlôhô Ngɨbua vông xovôên vô he om he nêl vô Pol ên nêbê, “Locên Jelusalem i ma.”
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mêd buc wê xe dô hɨxôn he ge tɨyôô om he vông vinên vɨhati hɨxôn vɨnêe nue, xe xôn sea he ben dɨ la gwec nɨnya, mêd xe vɨhati yev vɨxam kɨtu vac dɨ kɨtaa,
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 pyap dɨ xe pulma vɨgêm dɨ xe lec sip dɨ he lax mɨ la ben.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Xe sea Taia dɨ mɨla Tolemes, dɨ xe la vô xomxo vông vinên wê dô vɨgwe tige dɨ keac vô he dɨ dô hɨxôn he buc tibed.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Dêc vɨgwe vɨdiiên ge xe sea Tolemes dɨ la Sisalia, dɨ mɨla dô hɨxôn sinale Pilip vac i ben. Pilip ge xomxo wê Yesu nue ngɨvihi vɨnoo he vɨgê vɨlu dɨ sec yuu gê Jelusalem ilage ên nêb he i ngɨdu Yesu nue ngɨvihi xôn ge.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pilip nue vêxwo yuudɨyuu dô wê he mi nêl Anutu xolac ge.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Xe dô Sisalia buc ya la vêl mêd plopet ti lê nêbê Agabas kɨdi gê Judia dɨ val Sisalia vô xe,
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 dɨ val hôm Pol let dɨ ku ici va vɨgê yuu vɨxa xôn ya, dɨ nêl ên nêbê, “Myakɨlôhô Ngɨbua nêl bêga nêbê he Yuda wê dô Jelusalem ge obêc ku xomxo ti wê i let tiga xôn tɨyi bêga, dɨ he obêc vông i la vac tɨbii wê o Yuda lêm ge vɨgê.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Xe ngô kɨyang tige om xe wê xe la hɨxôn Pol ge, hɨxôn he wê dô vac vɨgwe tige xe kɨtaa Pol ên xe nêbê, “Locên Jelusalem i ma.”
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Lêc Pol nêl vô xe ên nêbê, “Bêna lêc xam byag dɨ vông a nɨlôg vô vɨyin? A o xona ên wê tɨbii ob ku a xôn ge lêm. Dɨ he obêc hi a xib gê Jelusalem ge od ge pyap. A obêc xib lec Apumtau lê.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Xe nêl kɨyang tɨbeac vô Pol, lêc o ngô lêm, om xe sea vyam wê xe nêl ge dɨ nêl bêga bê, “Anutu i vông i tɨyi wê xovô ge.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Buc ya lam la vêl mêd xe kô xe susu lec ên xe nêb xe ob la Jelusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Dêc xomxo vông vinên Sisalia ya la hɨxôn xe dɨ xe la Jelusalem, dɨ he kô xe mɨ la vac Neson ben wê xe ob xêp vac ge. Neson ge xomxo Saiplas ti wê vông i vin Yesu ilage.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Xe mɨla Jelusalem dɨ lige vông vinên wê dô Jelusalem gee kô xe lec hɨxôn xêyaa nivɨha.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dɨ vɨgwe vɨdiiên ge xe hɨxôn Pol la xê Jems, dɨ gyovɨxa Jelusalem vɨhati la dô hɨxôn.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Mêd Pol pul he vɨgê dɨ nêl kɨyang lec yuac vɨhati wê Anutu ngɨdu i xôn dɨ i la vông vac tɨbii wê o Yuda lêm gee ben.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 He gyovɨxa ngô kɨyang wê Pol nêl ge om he pɨmil Anutu dɨ nêl vô Pol ên nêbê, “Lige, ông xovô bê Yuda tɨbeac xocbê 1,000 ge he vông i vin Yesu, lêc he tɨmu vô xolac wê Moses vông ge hɨxôn.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Dɨ xomxo ya nêl kɨyang kɨtyooên vô he ên nêbê ông la nêl kɨyang vô he Yuda wê la dô vac tɨbii ba ben gee ên ông nêbê he i sea Moses xolac dɨ sea môp wê ob gôl nue ninɨvi ge dɨ sea môp wê he Yuda mi vông ge.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Om il ob vông bêna? Ên gwêbaga he Yuda ob ngô wê ông val dô ga.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Om ông vông i tɨyi kɨyang wê xe ob nêl vô ông bêga bê xe lige yuudɨyuu dô wê he hɨlu kɨyang ti vô Anutu ge.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Om ông loc hɨxôn he dɨ xam loc vông i tɨyi môp wê yêp vac Moses xolac ge wê ob kɨtya xam nêm nipaên vêl dɨ xam vô paha lec, dɨ ông vông mone vô he, ên he i loc kɨping bazub lihi. Ông vông môp bêge, ên xomxo vɨhati i yê wê ông tɨmu vô Moses xolac ge dɨ he i xovô bê kɨyang wê xomxo kɨtyoo lec ông ge nôn maên.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 “Dɨ tɨbii vông vinên wê o Yuda lêm ge, ilage il hɨlu kɨyang dɨ vông kɨpihac ti la vô he ên il nêbê he i kol he ên susu yaên wê tɨbii vông i tu daa vô anutu kɨtyooên ge, dɨ he yaên hi i ma, dɨ he i o ya lɨlii wê he ngɨbina kwa dɨ hi dô vac nɨlô ge lêm, dɨ he i xona ên môp yôdac vêx yuu vux.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 He nêl bêge vô Pol, om Pol kô xomxo yuudɨyuu tigee dɨ vɨgwe vɨdiiên tɨtige he xôn la tɨmu vô môp wê ob kɨtya he nên nipaên vêl ge, pyap dɨ he la vô xomxo wê mi si daa ge vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la nêl buc wê he ob vô paha lec dɨ he toto ob vông daa vô Anutu ge kɨtong vô he.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 He dô dɨ buc vɨgê vɨlu dɨ sec yuu vô kwabo lec wê ob tɨyôô ge, lêc he Yuda wê lam gê Esia gee yê wê Pol la dô vac Anutu xumac ngɨbua ge, om he vông xomxo tɨbeac nɨlô juda sea dɨ he la hôm Pol xôn,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 dɨ tyuc vya levac ên nêbê, “Xam lige Islel, xam lam hɨxôn xe, ên xomxo tiga wê mi la vac vɨgwe vɨhati dɨ la so vya lec il Islel hɨxôn Moses xolac dɨ xumac ngɨbua tiga. Dɨ gwêbaga xomxo tiga vông môp nipaên bêga bê kô tɨbii wê o Yuda lêm ge mɨ he lam vac Anutu xumac ngɨbua ga om vông xumac tyo vô nipaên.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 He nêl bêge, ên he yê wê Pol la vɨlee vac Jelusalem hɨxôn Tlopimas wê tɨbii Epesas ti ge, om he so nêbê mêd Pol kô Tlopimas mɨ yuu la vac Anutu xumac ngɨbua nɨlô.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Om xomxo Jelusalem vɨhati xêyaa vô myavɨnê vô Pol dɨ he kɨtucma mɨ la hôm Pol xôn vac Anutu xumac ngɨbua dɨ kô i mɨ la vɨxun dɨ tung vuayen lec lutibed.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Mêd xomxo tigee hi Pol ên nêb ob hi i yib, lêc kɨyang la vô Lom levac ti wê viac tɨbii vevac vɨhati ge ên nêbê xomxo Jelusalem vɨhati kɨtucma dɨ vông nidɨdun levac.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Om tɨbii levac tige kô tɨbii vevac levac ya hɨxôn he nue vevac dɨ he la lutibed dɨ mɨla le vac xomxo mahɨgun. Mêd xomxo yê wê he val ge om he sea Pol dɨ hiên ma.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Mêd tɨbii levac tige nêl vô nue vevac ên nêbê he i loc hôm Pol xôn dɨ ku i xôn ya sen yuu. Mêd tɨbii levac nêl ên nêbê, “Xomxo tiga letya? Dɨ i vô va lêc xam hi?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Lêc xomxo ya tyuc kɨyang ngwe dɨ he ya tyuc kɨyang bangwe, dɨ he tyuc vac nidɨdun levac om tɨbii levac tige o ngô kɨyang wê he tyuc ge nivɨha lêm, om nêl vô nue vevac ên nêb he i kô Pol mɨ loc vac xumac wê he vông ge.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 — ausente —
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 — ausente —
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 He nêb he ob kô Pol mɨ la xumac lôma, lêc Pol nêl vô tɨbii vevac levac tige vac vya Glik ên nêbê, “A ob nêl kɨyang ti vô ông.” Mêd tɨbii vevac tyo nêl vô Pol ên nêbê, “Ông xovô vya Glik.
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 A so ên a nêbê mêd ông Isip ti wê ông vông vevac vô gavman ilage dɨ i kô tɨbii 4,000 hɨxôn he yipac dɨ dɨdii he mɨ la vac vɨgwe myadongên.”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Mêd Pol nêl vô i ên nêbê, “A ga Yuda ti dɨ a bog vɨgwe levac Tasas wê yêp vac vɨgwe Silisia ge. Om a kɨtaa ông bê ông tyuc lec dɨ a nêl kɨyang ya vô xomxo tigae.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Mêd tɨbii levac tige lee yuu om Pol le lec peb dɨ vông vɨgê la kɨsii dɨ xomxo vɨhati dô kɨyang maên, mêd Pol nêl kɨyang vô he vac Yuda vya.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.