Atos 21
Yesu Xolac (PTP) vs ACF
1 Mêd xe lec sip dɨ sea he dɨ mɨla bôbac vô vɨgwe Kos, dɨ vɨgwe vɨdiiên ge xe kɨdi mɨ la vɨgwe Los, dɨ xe sea Los dɨ mɨla Patala.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Mêd xe tulec sip ngwe wê ob la vɨgwe Pinisia ge om xe lec sip tige dɨ la.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Mêd xe mɨla kwabo vô vɨgwe Saiplas wê yêp vô xe vɨgêm kêd ge dɨ xe luu Saiplas vêl dɨ la Taia vac vɨgwe levac Silia. Mêd tɨbii tul kupac vêl ên sip,
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 dɨ xe lop vêl ên sip dɨ la myag xomxo vông vinên vac vɨgwe tige lêc xe tulec he ya om xe la dô hɨxôn he da ti. Myakɨlôhô Ngɨbua vông xovôên vô he om he nêl vô Pol ên nêbê, “Locên Jelusalem i ma.”
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mêd buc wê xe dô hɨxôn he ge tɨyôô om he vông vinên vɨhati hɨxôn vɨnêe nue, xe xôn sea he ben dɨ la gwec nɨnya, mêd xe vɨhati yev vɨxam kɨtu vac dɨ kɨtaa,
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 pyap dɨ xe pulma vɨgêm dɨ xe lec sip dɨ he lax mɨ la ben.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Xe sea Taia dɨ mɨla Tolemes, dɨ xe la vô xomxo vông vinên wê dô vɨgwe tige dɨ keac vô he dɨ dô hɨxôn he buc tibed.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Dêc vɨgwe vɨdiiên ge xe sea Tolemes dɨ la Sisalia, dɨ mɨla dô hɨxôn sinale Pilip vac i ben. Pilip ge xomxo wê Yesu nue ngɨvihi vɨnoo he vɨgê vɨlu dɨ sec yuu gê Jelusalem ilage ên nêb he i ngɨdu Yesu nue ngɨvihi xôn ge.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pilip nue vêxwo yuudɨyuu dô wê he mi nêl Anutu xolac ge.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Xe dô Sisalia buc ya la vêl mêd plopet ti lê nêbê Agabas kɨdi gê Judia dɨ val Sisalia vô xe,
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 dɨ val hôm Pol let dɨ ku ici va vɨgê yuu vɨxa xôn ya, dɨ nêl ên nêbê, “Myakɨlôhô Ngɨbua nêl bêga nêbê he Yuda wê dô Jelusalem ge obêc ku xomxo ti wê i let tiga xôn tɨyi bêga, dɨ he obêc vông i la vac tɨbii wê o Yuda lêm ge vɨgê.”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Xe ngô kɨyang tige om xe wê xe la hɨxôn Pol ge, hɨxôn he wê dô vac vɨgwe tige xe kɨtaa Pol ên xe nêbê, “Locên Jelusalem i ma.”
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Lêc Pol nêl vô xe ên nêbê, “Bêna lêc xam byag dɨ vông a nɨlôg vô vɨyin? A o xona ên wê tɨbii ob ku a xôn ge lêm. Dɨ he obêc hi a xib gê Jelusalem ge od ge pyap. A obêc xib lec Apumtau lê.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Xe nêl kɨyang tɨbeac vô Pol, lêc o ngô lêm, om xe sea vyam wê xe nêl ge dɨ nêl bêga bê, “Anutu i vông i tɨyi wê xovô ge.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Buc ya lam la vêl mêd xe kô xe susu lec ên xe nêb xe ob la Jelusalem.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Dêc xomxo vông vinên Sisalia ya la hɨxôn xe dɨ xe la Jelusalem, dɨ he kô xe mɨ la vac Neson ben wê xe ob xêp vac ge. Neson ge xomxo Saiplas ti wê vông i vin Yesu ilage.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Xe mɨla Jelusalem dɨ lige vông vinên wê dô Jelusalem gee kô xe lec hɨxôn xêyaa nivɨha.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Dɨ vɨgwe vɨdiiên ge xe hɨxôn Pol la xê Jems, dɨ gyovɨxa Jelusalem vɨhati la dô hɨxôn.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Mêd Pol pul he vɨgê dɨ nêl kɨyang lec yuac vɨhati wê Anutu ngɨdu i xôn dɨ i la vông vac tɨbii wê o Yuda lêm gee ben.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 He gyovɨxa ngô kɨyang wê Pol nêl ge om he pɨmil Anutu dɨ nêl vô Pol ên nêbê, “Lige, ông xovô bê Yuda tɨbeac xocbê 1,000 ge he vông i vin Yesu, lêc he tɨmu vô xolac wê Moses vông ge hɨxôn.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Dɨ xomxo ya nêl kɨyang kɨtyooên vô he ên nêbê ông la nêl kɨyang vô he Yuda wê la dô vac tɨbii ba ben gee ên ông nêbê he i sea Moses xolac dɨ sea môp wê ob gôl nue ninɨvi ge dɨ sea môp wê he Yuda mi vông ge.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Om il ob vông bêna? Ên gwêbaga he Yuda ob ngô wê ông val dô ga.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Om ông vông i tɨyi kɨyang wê xe ob nêl vô ông bêga bê xe lige yuudɨyuu dô wê he hɨlu kɨyang ti vô Anutu ge.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Om ông loc hɨxôn he dɨ xam loc vông i tɨyi môp wê yêp vac Moses xolac ge wê ob kɨtya xam nêm nipaên vêl dɨ xam vô paha lec, dɨ ông vông mone vô he, ên he i loc kɨping bazub lihi. Ông vông môp bêge, ên xomxo vɨhati i yê wê ông tɨmu vô Moses xolac ge dɨ he i xovô bê kɨyang wê xomxo kɨtyoo lec ông ge nôn maên.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 “Dɨ tɨbii vông vinên wê o Yuda lêm ge, ilage il hɨlu kɨyang dɨ vông kɨpihac ti la vô he ên il nêbê he i kol he ên susu yaên wê tɨbii vông i tu daa vô anutu kɨtyooên ge, dɨ he yaên hi i ma, dɨ he i o ya lɨlii wê he ngɨbina kwa dɨ hi dô vac nɨlô ge lêm, dɨ he i xona ên môp yôdac vêx yuu vux.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 He nêl bêge vô Pol, om Pol kô xomxo yuudɨyuu tigee dɨ vɨgwe vɨdiiên tɨtige he xôn la tɨmu vô môp wê ob kɨtya he nên nipaên vêl ge, pyap dɨ he la vô xomxo wê mi si daa ge vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la nêl buc wê he ob vô paha lec dɨ he toto ob vông daa vô Anutu ge kɨtong vô he.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 He dô dɨ buc vɨgê vɨlu dɨ sec yuu vô kwabo lec wê ob tɨyôô ge, lêc he Yuda wê lam gê Esia gee yê wê Pol la dô vac Anutu xumac ngɨbua ge, om he vông xomxo tɨbeac nɨlô juda sea dɨ he la hôm Pol xôn,
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 dɨ tyuc vya levac ên nêbê, “Xam lige Islel, xam lam hɨxôn xe, ên xomxo tiga wê mi la vac vɨgwe vɨhati dɨ la so vya lec il Islel hɨxôn Moses xolac dɨ xumac ngɨbua tiga. Dɨ gwêbaga xomxo tiga vông môp nipaên bêga bê kô tɨbii wê o Yuda lêm ge mɨ he lam vac Anutu xumac ngɨbua ga om vông xumac tyo vô nipaên.”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 He nêl bêge, ên he yê wê Pol la vɨlee vac Jelusalem hɨxôn Tlopimas wê tɨbii Epesas ti ge, om he so nêbê mêd Pol kô Tlopimas mɨ yuu la vac Anutu xumac ngɨbua nɨlô.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Om xomxo Jelusalem vɨhati xêyaa vô myavɨnê vô Pol dɨ he kɨtucma mɨ la hôm Pol xôn vac Anutu xumac ngɨbua dɨ kô i mɨ la vɨxun dɨ tung vuayen lec lutibed.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Mêd xomxo tigee hi Pol ên nêb ob hi i yib, lêc kɨyang la vô Lom levac ti wê viac tɨbii vevac vɨhati ge ên nêbê xomxo Jelusalem vɨhati kɨtucma dɨ vông nidɨdun levac.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Om tɨbii levac tige kô tɨbii vevac levac ya hɨxôn he nue vevac dɨ he la lutibed dɨ mɨla le vac xomxo mahɨgun. Mêd xomxo yê wê he val ge om he sea Pol dɨ hiên ma.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Mêd tɨbii levac tige nêl vô nue vevac ên nêbê he i loc hôm Pol xôn dɨ ku i xôn ya sen yuu. Mêd tɨbii levac nêl ên nêbê, “Xomxo tiga letya? Dɨ i vô va lêc xam hi?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Lêc xomxo ya tyuc kɨyang ngwe dɨ he ya tyuc kɨyang bangwe, dɨ he tyuc vac nidɨdun levac om tɨbii levac tige o ngô kɨyang wê he tyuc ge nivɨha lêm, om nêl vô nue vevac ên nêb he i kô Pol mɨ loc vac xumac wê he vông ge.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 — ausente —
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 — ausente —
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 He nêb he ob kô Pol mɨ la xumac lôma, lêc Pol nêl vô tɨbii vevac levac tige vac vya Glik ên nêbê, “A ob nêl kɨyang ti vô ông.” Mêd tɨbii vevac tyo nêl vô Pol ên nêbê, “Ông xovô vya Glik.
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 A so ên a nêbê mêd ông Isip ti wê ông vông vevac vô gavman ilage dɨ i kô tɨbii 4,000 hɨxôn he yipac dɨ dɨdii he mɨ la vac vɨgwe myadongên.”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Mêd Pol nêl vô i ên nêbê, “A ga Yuda ti dɨ a bog vɨgwe levac Tasas wê yêp vac vɨgwe Silisia ge. Om a kɨtaa ông bê ông tyuc lec dɨ a nêl kɨyang ya vô xomxo tigae.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Mêd tɨbii levac tige lee yuu om Pol le lec peb dɨ vông vɨgê la kɨsii dɨ xomxo vɨhati dô kɨyang maên, mêd Pol nêl kɨyang vô he vac Yuda vya.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.