Atos 11
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 Yesu nue ngɨvihi hɨxôn xomxo vông vinên wê dô vɨgwe Judia vɨhati gee ngô wê tɨbii wê o Yuda lêm ge vông i vin Anutu kɨyang.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mêd Pita la Jelusalem, lêc he Yuda wê mi le xêkɨzêc lec ninɨvi gôlên gee kunac Pita dɨ nêl vô ên nêbê,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Bêna lêc ông la vô tɨbii madɨluhu wê gôlên ninɨvi ma ge dɨ wa yaên hɨxôn he?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Lêc Pita nêl kɨyang vɨhati ge kɨtong vô he bêga nêbê,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “A dô vɨgwe Jopa dɨ kɨtaa mɨ dô, lêc a xê tɨxuuên ti bêga lec susu ti xocbê nivɨmihi levac ti lam gê lag puunê lêc lam xocbê xomxo hɨlu yihi lec myahɨpu vɨhati dɨ vông i lop mɨ lam vô a.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Om a xê nivɨmihi tyo, lêc bwoc yuu lɨlii dɨ menac dɨ myel toto gee dô vac nɨlô.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Dɨ a ngô vya ti lam hɨxôn ên nêbê, ‘Pita, kɨdi lec mɨ loc hi tigee mɨ wa.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Lêc a nêl ên a nêbê, ‘Apumtau, a xaên ob ma. Ên a o mi xa yaên wê xe vɨbu ên xe nêbê ningeac ge lêm.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Lêc vya tige lam gê lag puunê tii vac nang ên nêbê, ‘Susu wê Anutu kɨtaa lec nêbê nivɨha ge, le i lêc nêl bê nipaên lêm.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Anutu nêl kɨyang tige vông lu yon mêd susu tige lax mɨ la lag puunê.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Mêd lutibed xomxo yon wê lam gê Sisalia wê Konilias vông yon lam vô a ge, yon val le vô xumac wê a la dô vac ge.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Om Myakɨlôhô Ngɨbua nêl vô a ên nêbê, ‘Ông loc hɨxôn yon dɨ le i lêc xo kɨyang tɨbeac lêm.’ Om xomxo Jopa vɨgê vɨlu dɨ sec ti ga la hɨxôn a dɨ xe xôn la Sisalia dɨ la vac Konilias ben.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Mêd Konilias nêl vô xe ên nêbê i yê angela ti lam vac i ben dɨ lam nêl vô i ên nêbê, ‘Vông xomxo i loc Jopa ên loc kô Saimon, lê ngwe nêbê Pita mɨ i lam,
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 ên Pita ob nêl kɨyang kɨtong vô xam dɨ kɨyang tige obêc vô xam lime nume vêl ên nipaên dɨ tung xam vac nivɨha.’ Konilias nêl kɨyang bêge vô xe
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 dɨ a gên nêl kɨyang vô he, lêc Myakɨlôhô Ngɨbua lam dô vac he nɨlô tɨyi xocbê lam dô hɨxôn il ilage.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Om a xovô i lax lec kɨyang wê Apumtau nêl ilage ên nêbê, ‘Jon lipac xomxo ya mia pɨleva, lêc Anutu ob lipac xam ya Myakɨlôhô Ngɨbua.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Buc wê il vông i vin Apumtau Yesu Kɨlisi ilage, Anutu vông Myakɨlôhô Ngɨbua vô il tɨyi xocbê vɨzid nivɨha ge, dɨ gwêbaga Anutu vông vɨzid tige vô tɨbii tigee hɨxôn, om a tɨyiên ma wê a ob le vac Anutu kɨyang tige xôn.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Yuda tigee ngô Pita kɨyang om he sea nɨlô vɨyin dɨ pɨmil Anutu ên nêbê, “Anutu pɨlepac he wê o Yuda lêm gee nɨlô, ên nêb he êno, he i dô mavɨha.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Vô buc wê he hi Stiven yib dɨ vông vɨyin vô xomxo vông vinên ge, xomxo vông vinên tɨbeac pec mɨ la dɨ la dô vac vɨgwe Pinisia yuu Saiplas dɨ Antiok. Dɨ he nêl xolac vô xomxo vac vɨgwe tigee, lêc he o nêl vô xomxo vɨhati lêm. Nge, he nêl vô he Yuda vaci.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Lêc xomxo vông vinên ya wê lam gê Saiplas yuu Sailini gee la Antiok dɨ la nêl Apumtau Yesu xolac kɨtong vô he Glik hɨxôn.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Mêd xêkɨzêc wê Anutu vông ge ngɨdu he xôn, om xomxo tɨbeac pɨlepac nɨlô la vô Apumtau dɨ vông i vin.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Mêd xomxo vông vinên wê dô Jelusalem gee ngô wê tɨbii Antiok vông i vin xolac ge om he vông Banabas la Antiok.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Banabas mɨla yê wê Anutu vông vɨzid nivɨha vô he Antiok ge, om xêyaa vô nivɨha dɨ i viac kɨyang vô he ên nêbê he i vông i vin Apumtau hɨxôn nɨlô yadɨluhu i tɨyi buc vɨhati.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Banabas ge xomxo nivɨha ti wê vông i vin xêkɨzêc dɨ Myakɨlôhô Ngɨbua hɨvun i xôn. Mêd xomxo Antiok tɨbeac pɨlepac he dɨ vông i vin Apumtau.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Mêd Banabas loc mɨ la Tasas ên nêb ob la myag Sol.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Yêvô om yuu lax mɨ la Antiok, mêd yuu dô hɨxôn xomxo vông vinên Antiok tɨyi klismas ti dɨluhu dɨ le vông xolac vô he tɨbeac. Gê Antiok he nêl xomxo vông vinên lê nêbê Klisten taxlee.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Vô buc tige plopete ya wê lam gê Jelusalem ge val Antiok.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Mêd he ti lê nêbê Agabas le vac he mahɨgun dɨ nêl kɨyang ti wê Myakɨlôhô Ngɨbua nêl vô i ge ên nêbê vip levac obêc val vac vɨgwe vɨyang vɨyang. Agabas kɨyang tige vô nôn lec vô buc tɨmuên wê Klodias tu he nên king ge.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Xomxo vông vinên Antiok ngô Agabas kɨyang om hɨlu kɨyang nêb he ob ngɨdu lie vông vinên wê dô Judia ge xôn, om xomxo toto yê lêc vông i tɨyi mone wê yêp vô he ge.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Om he kɨtuc mone pyap dɨ vông vô Banabas yuu Sol dɨ yuu kô mɨ la vông vô gyovɨxa Jelusalem.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.