Salmos 78
Pyhä Raamattu (PR) vs NVT
1 Asafin virsi. Kuuntele, kansani, mitä opetan, tarkatkaa sanojani, te kaikki.
1 Ó meu povo, ouça minhas instruções! Abra os ouvidos para o que direi,
2 Minä aion esittää viisaiden mietteitä, tuon julki menneisyyden arvoituksia,
2 pois lhe falarei por meio de parábola. Ensinarei enigmas de nosso passado,
3 vanhoja asioita, joista olemme kuulleet, joista isämme ovat meille kertoneet.
3 histórias que ouvimos e conhecemos, que nossos antepassados nos transmitiram.
4 Me emme salaa niitä lapsiltamme vaan kerromme tulevillekin polville Herran voimasta, Herran teoista, ihmeistä, joita hän on tehnyt.
4 Não esconderemos essas verdades de nossos filhos; contaremos à geração seguinte os feitos gloriosos do S seu poder e suas maravilhas.
5 Hän sääti Jaakobille säädöksensä, hän antoi Israelille lakinsa ja käski meidän isiämme opettamaan ne lapsilleen,
5 Pois ele estabeleceu seus preceitos a Jacó, deu sua lei a Israel. Ordenou a nossos antepassados que a ensinassem a seus filhos,
6 jotta tulevakin polvi ne tuntisi, jotta vastedes syntyvätkin ne oppisivat ja kertoisivat omille lapsilleen.
6 para que a geração seguinte, os filhos ainda por nascer, a conhecesse, e eles, por sua vez, a ensinarão a seus filhos.
7 Jumalaan heidän tulee turvautua, muistaa, mitä hän on tehnyt, ja noudattaa hänen käskyjään,
7 Portanto, cada geração deve pôr sua esperança em Deus, não esquecer seus poderosos feitos e obedecer a seus mandamentos.
8 jotta eivät olisi kuin isänsä, nuo tottelemattomat ja uppiniskaiset, jotka häilyivät sinne tänne eivätkä pysyneet uskollisina Jumalalle.
8 Assim, não serão como seus antepassados, teimosos, rebeldes e infiéis, que se recusaram a confiar em Deus de todo o coração.
9 [Efraimilaiset, varustetut jousimiehet, kääntyivät pakoon taistelun päivänä.]
9 Os guerreiros de Efraim, embora armados de arcos, deram meia-volta e fugiram no dia da batalha.
10 He eivät pitäneet Jumalan liittoa, eivät taipuneet elämään hänen lakinsa mukaan.
10 Não cumpriram a aliança de Deus, não quiseram viver de acordo com sua lei.
11 He unohtivat hänen tekonsa, ihmeet, joita olivat saaneet nähdä.
11 Esqueceram o que ele havia feito, as maravilhas que lhes tinha mostrado,
12 Egyptin maassa, Soanin tasangolla, hän antoi isiemme kokea ihmeen.
12 os milagres que realizara para seus antepassados na planície de Zoã, na terra do Egito.
13 Hän jakoi kahtia meren ja vei heidät sen poikki, hän jähmetti vedet muuriksi.
13 Pois ele dividiu o mar e os conduziu na travessia; fez as águas se erguerem como muralhas.
14 Hän antoi pilven johdattaa heitä päivisin ja tulen loisteen öisin.
14 Durante o dia, os guiava com uma nuvem, durante a noite, com a luz do fogo.
15 Hän halkaisi kallioita autiomaassa, ja he saivat vettä, kuin syvyyden vesiä.
15 No deserto, partiu as rochas para lhes dar água, como a que jorra de um manancial.
16 Hän antoi purojen puhjeta kalliosta, antoi vesien virrata.
16 Da pedra, fez brotar riachos e correr água como um rio.
17 Mutta yhä he tekivät syntiä, autiomaassa he kapinoivat Korkeinta vastaan.
17 Ainda assim, continuaram a pecar contra ele e se rebelaram contra o Altíssimo no deserto.
18 Ehdoin tahdoin he koettelivat Jumalaa vaatimalla mielensä mukaista ruokaa.
18 Puseram Deus à prova em seu coração e exigiram a comida que tanto queriam.
19 — ausente —
19 Chegaram a falar contra o próprio Deus, dizendo: “Deus não é capaz de nos dar comida no deserto.
20 — ausente —
20 Sim, ele pode bater numa rocha e dela fazer brotar água, mas não é capaz de dar pão e carne a seu povo”.
21 Herra kuuli sen ja kiivastui: tuli leimahti keskellä Jaakobin leiriä. Hänen vihansa iski Israelin kansaan,
21 Quando o S enhor os ouviu, se enfureceu; o fogo de sua ira ardeu contra Jacó. Sim, sua ira se levantou contra Israel,
22 koska kansa ei uskonut Jumalaan eikä luottanut hänen apuunsa.
22 pois não creram em Deus nem confiaram em seu cuidado.
23 Mutta sitten hän antoi pilville käskyn ja avasi taivaan ovet,
23 Apesar disso, ele deu ordem às nuvens; abriu as portas dos céus.
24 ja mannaa satoi heidän ruoakseen, hän antoi heille taivaan viljaa.
24 Fez chover maná para alimentá-los; deu-lhes pão dos céus.
25 Ihmiset söivät enkelten leipää, saivat ruokaa runsain määrin.
25 Eles comeram o pão dos anjos; receberam comida à vontade.
26 Hän päästi taivaasta irti itätuulen ja nostatti voimallaan tuulen etelästä.
26 Ele enviou dos céus o vento do leste e, por seu poder, guiou o vento do sul.
27 Hän antoi sataa lihaa kuin tomua, taivaan lintuja kuin merten hiekkaa.
27 Fez chover carne como se fosse pó, muitas e muitas aves, como a areia da praia.
28 Hän pudotti ne heidän leiriinsä, heidän asumustensa ympärille,
28 Fez as aves caírem dentro do acampamento, ao redor de suas tendas.
29 ja he ahmivat itsensä täyteen -- hän antoi heille sitä, mitä he halusivat.
29 O povo comeu à vontade; ele atendeu ao desejo deles.
30 Mutta heidän himonsa ei sittenkään laantunut. Sen tähden he, ruoka vielä suussaan,
30 Mas, antes que estivessem satisfeitos, enquanto ainda tinham comida na boca,
31 saivat kokea Herran vihan. Hän surmasi heidän parhaat miehensä, löi maahan Israelin nuoret soturit.
31 a ira de Deus se levantou contra eles. Ele matou seus homens mais fortes; feriu mortalmente os jovens de Israel.
32 Silti he yhäti tekivät syntiä, eivät he uskoneet hänen ihmeisiinsä.
32 Ainda assim, continuaram a pecar; não confiaram em Deus, apesar de suas maravilhas.
33 Sen tähden heidän päivänsä päättyivät arvaamatta, heidän vuotensa haihtuivat kuin henkäys.
33 Por isso, reduziu a vida deles a um sopro e fez seus dias terminarem em terror.
34 Nyt, kun hän surmasi heitä, he alkoivat kysyä hänen mieltään, he kääntyivät ja etsivät Jumalaa.
34 Quando Deus começou a matá-los, finalmente o buscaram; arrependeram-se e levaram Deus a sério.
35 He muistivat, kuka on heidän kallionsa, muistivat, että Korkein on heidän lunastajansa.
35 Então lembraram que Deus era sua rocha, que o Deus Altíssimo
36 Mutta heidän sanoissaan piili petos, valhe oli heidän kielellään.
36 Contudo, foi só da boca para fora; mentiram para ele com os lábios.
37 He eivät olleet vilpittömiä häntä kohtaan, eivät pysyneet uskollisina hänen liitossaan.
37 Pois o coração não era leal a Deus; não foram fiéis à sua aliança.
38 Mutta Jumala on laupias, ei hän tuhoa syntistä, vaan armahtaa. Kerta kerran jälkeen hän hillitsi vihansa eikä antanut kiivaudelleen valtaa.
38 E, no entanto, ele foi misericordioso; perdoou seus pecados e não os destruiu. Muitas vezes conteve sua ira e não se enfureceu contra eles.
39 Hän muisti, että he olivat vain ihmisiä, vain tuulen henkäys, joka häipyy eikä palaa.
39 Pois se lembrou de que eram simples mortais; passam como o vento, que não volta mais.
40 Miten usein he autiomaassa nousivatkaan kapinaan, murehduttivat häntä erämaassa!
40 Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto e o entristeceram naquela terra desolada!
41 Yhä uudelleen he uhmasivat Israelin Pyhää, koettelivat Jumalan kärsivällisyyttä.
41 Repetidamente, puseram Deus à prova e provocaram o Santo de Israel.
42 He eivät muistaneet hänen väkevää kättään, eivät päivää, jona hän vapautti heidät
42 Não se recordaram do seu poder, nem do dia em que ele os resgatou de seus inimigos.
43 ja teki tunnustekonsa Egyptissä, ihmeensä Soanin tasangolla.
43 Não se lembraram dos sinais que ele fizera no Egito, das maravilhas realizadas na planície de Zoã.
44 Hän muutti vereksi Niilin ja kaikki sen kanavat, niin ettei niistä voinut juoda.
44 Ele transformou os rios em sangue, para que ninguém bebesse de suas águas.
45 Hän lähetti paarmat puremaan egyptiläisiä, sammakot turmelemaan heiltä kaiken.
45 Enviou enxames de moscas para devorá-los e rãs para destruí-los.
46 Hän antoi heidän satonsa heinäsirkoille, heidän työnsä hedelmät sirkkojen toukille.
46 Entregou suas plantações às lagartas e suas colheitas, aos gafanhotos.
47 Hän tuhosi rakeilla heidän viinitarhansa, rankkasateella heidän viikunapuunsa,
47 Destruiu as videiras com granizo e as figueiras, com geadas.
48 hän antoi tautien ahdistaa heidän karjaansa, ruton iskeä heidän laumoihinsa.
48 Entregou seu gado à chuva de pedras e seus rebanhos, aos raios.
49 Hän päästi valloilleen vihansa hehkun, vimmansa, raivonsa ja kiivautensa, surmanenkeleiden suuren joukon.
49 Lançou sobre eles sua ira ardente, sua fúria, indignação e hostilidade. Enviou contra eles muitos anjos destruidores.
50 Hän antoi vihansa purkautua, hän ei säästänyt heitä kuolemalta vaan jätti heidät ruton armoille.
50 Voltou sua ira contra eles; não lhes poupou a vida, mas os devastou com a peste.
51 Hän surmasi kaikki esikoiset Egyptistä, ensimmäisinä syntyneet Haamin majoista.
51 Matou todos os filhos mais velhos do Egito, a flor da juventude na terra de Cam.
52 Mutta oman kansansa hän vei vapauteen. Autiomaassa hän kaitsi omiaan kuin paimen lampaita.
52 Mas conduziu seu povo como um rebanho de ovelhas e os guiou em segurança pelo deserto.
53 Hänen johdossaan he olivat turvassa, ei heidän tarvinnut pelätä mitään, mutta vihollisten joukon peitti meri.
53 Manteve-os a salvo, e não tiveram medo; o mar cobriu seus inimigos.
54 Hän toi heidät pyhälle asuinsijalleen, vuorelle, jonka hän oli ottanut omakseen.
54 Levou o povo até a fronteira de sua terra santa, à região montanhosa que para eles conquistou.
55 Hän karkotti vieraat kansat heidän tieltään ja jakoi heille arvalla perintömaat, antoi Israelin heimoille asumukset.
55 Diante deles expulsou as nações e repartiu entre eles sua herança; estabeleceu as tribos de Israel em seus lugares.
56 Mutta he kapinoivat Jumalaa vastaan, he koettelivat häntä, Korkeinta! He eivät noudattaneet hänen säädöksiään
56 Ainda assim, continuaram a pôr à prova o Deus Altíssimo e a se rebelar contra ele; não obedeceram a seus preceitos.
57 vaan kääntyivät omille teilleen ja olivat uskottomia kuten isänsä, kelvottomia kuin löystynyt jousi.
57 Voltaram atrás e foram infiéis, como seus antepassados; mostraram-se indignos de confiança, como um arco defeituoso.
58 He vihastuttivat hänet uhraamalla kukkuloilla, loukkasivat häntä jumaliensa kuvilla.
58 Provocaram a ira de Deus ao construir altares para outros deuses; com seus ídolos, despertaram nele ciúmes.
59 Jumala näki sen, ja hänen vihansa syttyi, hän hylkäsi Israelin kokonaan.
59 Quando Deus os ouviu, se enfureceu e rejeitou por completo Israel.
60 Hän hylkäsi asumuksensa, Silon pyhäkön, teltan, jonka oli asettanut ihmisten keskelle.
60 Abandonou sua habitação em Siló, o tabernáculo onde vivia no meio do povo.
61 Hän antoi voimansa tunnuksen joutua saaliiksi, jätti pyhän arkkunsa vihollisen käsiin,
61 Deixou que a arca de seu poder fosse capturada, entregou sua glória nas mãos de inimigos.
62 ja kansansa hän antoi miekan armoille, niin hän omiinsa vihastui.
62 Permitiu que seu povo fosse morto à espada, pois se enfureceu com eles, sua propriedade.
63 Tuli nielaisi nuoret miehet, enää ei laulettu morsiamille,
63 Os jovens foram consumidos pelo fogo, e as moças não puderam entoar canções de núpcias.
64 papit kaatuivat vihollisen miekkaan, lesket eivät saaneet viettää valittajaisia.
64 Os sacerdotes foram mortos à espada, e as viúvas não puderam lamentar as mortes.
65 Mutta Herra havahtui, niin kuin nukkuja havahtuu, niin kuin soturi herää viinin huuruista.
65 Então o Senhor se levantou, como de um sono, como o guerreiro que desperta da embriaguez.
66 Hän ajoi kansansa viholliset pakosalle, tuotti heille ikuisen häpeän.
66 Fez os inimigos recuarem e os entregou à vergonha para sempre.
67 Herra hylkäsi Joosefin sukukunnan -- Efraimin heimoa hän ei valinnut,
67 Rejeitou, porém, os descendentes de José; não escolheu a tribo de Efraim.
68 vaan hän valitsi Juudan heimon ja Siionin, rakkaan vuorensa.
68 Antes, escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amou.
69 Sille hän rakensi pyhäkkönsä, korkean kuin taivaat, vankan kuin maa, jonka hän on perustanut ikiajoiksi.
69 Ali construiu seu santuário, alto como os céus, firme e duradouro como a terra.
70 Hän valitsi Daavidin, palvelijansa, otti hänet lammaslaitumilta,
70 Escolheu Davi, seu servo, e dos currais o chamou.
71 toi lampaiden ja karitsojen keskeltä kaitsemaan omaa kansaansa Jaakobia, hallitsemaan omaa maataan Israelia.
71 Tirou-o do pastoreio de ovelhas e cordeiros e tornou-o pastor dos descendentes de Jacó, o povo que a Deus pertence, Israel.
72 Ja Daavid kaitsi sitä vilpittömin sydämin, johdatti sitä taitavin käsin.
72 Com coração sincero, Davi cuidou deles e os conduziu com sensatez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.