Salmos 78
Pyhä Raamattu (PR) vs BKJ
1 Asafin virsi. Kuuntele, kansani, mitä opetan, tarkatkaa sanojani, te kaikki.
1 Masquil de Asafe. Dai ouvidos, ó meu povo, à minha lei; inclinai teus ouvidos às palavras da minha boca.
2 Minä aion esittää viisaiden mietteitä, tuon julki menneisyyden arvoituksia,
2 Abrirei a minha boca numa parábola; proferirei obscuros provérbios de antigamente.
3 vanhoja asioita, joista olemme kuulleet, joista isämme ovat meille kertoneet.
3 Os quais ouvimos e conhecemos, e nossos pais nos contaram.
4 Me emme salaa niitä lapsiltamme vaan kerromme tulevillekin polville Herran voimasta, Herran teoista, ihmeistä, joita hän on tehnyt.
4 Nós não os esconderemos de seus filhos, mostrando à geração que está por vir os louvores do SENHOR, e a sua força, e as suas obras maravilhosas que ele fez.
5 Hän sääti Jaakobille säädöksensä, hän antoi Israelille lakinsa ja käski meidän isiämme opettamaan ne lapsilleen,
5 Pois ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e nomeou uma lei em Israel, a qual ele comandou aos nossos pais, de que eles deveriam fazê-la conhecida a seus filhos.
6 jotta tulevakin polvi ne tuntisi, jotta vastedes syntyvätkin ne oppisivat ja kertoisivat omille lapsilleen.
6 Que a geração futura possa conhecê-las, até mesmo as crianças que viriam a nascer; que deveriam se levantar e declará-las a seus filhos.
7 Jumalaan heidän tulee turvautua, muistaa, mitä hän on tehnyt, ja noudattaa hänen käskyjään,
7 Para que eles pusessem a sua esperança em Deus, e não esquecessem as obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos.
8 jotta eivät olisi kuin isänsä, nuo tottelemattomat ja uppiniskaiset, jotka häilyivät sinne tänne eivätkä pysyneet uskollisina Jumalalle.
8 E que não fossem como seus pais, uma geração teimosa e rebelde; uma geração que não pôs o seu coração corretamente, e cujo espírito não estava firme com Deus.
9 [Efraimilaiset, varustetut jousimiehet, kääntyivät pakoon taistelun päivänä.]
9 Os filhos de Efraim, armados e carregando arcos, se voltaram no dia da batalha.
10 He eivät pitäneet Jumalan liittoa, eivät taipuneet elämään hänen lakinsa mukaan.
10 Eles não mantiveram o pacto de Deus, e se recusaram a andar na sua lei.
11 He unohtivat hänen tekonsa, ihmeet, joita olivat saaneet nähdä.
11 E se esqueceram das suas obras, e das suas maravilhas que ele havia lhes mostrado.
12 Egyptin maassa, Soanin tasangolla, hän antoi isiemme kokea ihmeen.
12 Coisas maravilhosas fez ele à vista de seus pais, na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 Hän jakoi kahtia meren ja vei heidät sen poikki, hän jähmetti vedet muuriksi.
13 Ele dividiu o mar, e os fez passar através, e fez as águas ficarem de pé como que amontoadas.
14 Hän antoi pilven johdattaa heitä päivisin ja tulen loisteen öisin.
14 Durante o dia também os guiou com uma nuvem, e toda a noite com uma luz de fogo.
15 Hän halkaisi kallioita autiomaassa, ja he saivat vettä, kuin syvyyden vesiä.
15 Ele fendeu as rochas no deserto, e deu-lhes bebida como de grandes profundidades.
16 Hän antoi purojen puhjeta kalliosta, antoi vesien virrata.
16 Ele também fez brotar riachos da rocha, e fez as águas correrem como rios.
17 Mutta yhä he tekivät syntiä, autiomaassa he kapinoivat Korkeinta vastaan.
17 E eles pecaram ainda mais contra ele, provocando o Altíssimo no deserto.
18 Ehdoin tahdoin he koettelivat Jumalaa vaatimalla mielensä mukaista ruokaa.
18 E eles tentaram a Deus em seu coração, pedindo carne para o seu desejo.
19 — ausente —
19 Sim, falaram contra Deus; eles disseram: Pode Deus preparar uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 Eis que ele feriu a rocha, de onde as águas jorravam, e os riachos transbordaram; pode ele dar pão também? Pode ele prover carne para o seu povo?
21 Herra kuuli sen ja kiivastui: tuli leimahti keskellä Jaakobin leiriä. Hänen vihansa iski Israelin kansaan,
21 Portanto o SENHOR ouviu isto, e ficou irado; então um fogo se acendeu contra Jacó, e a ira também veio contra Israel.
22 koska kansa ei uskonut Jumalaan eikä luottanut hänen apuunsa.
22 Porque eles não acreditaram em Deus, e não confiaram na sua salvação;
23 Mutta sitten hän antoi pilville käskyn ja avasi taivaan ovet,
23 embora ele tivesse ordenado às nuvens lá de cima, e aberto as portas do céu.
24 ja mannaa satoi heidän ruoakseen, hän antoi heille taivaan viljaa.
24 E choveu maná sobre eles para comerem, e lhes deu o trigo do céu.
25 Ihmiset söivät enkelten leipää, saivat ruokaa runsain määrin.
25 O homem comeu da comida dos anjos; ele lhes enviou alimento para que ficassem cheios.
26 Hän päästi taivaasta irti itätuulen ja nostatti voimallaan tuulen etelästä.
26 Ele fez um vento leste soprar no céu, e pelo seu poder ele trouxe o vento do sul.
27 Hän antoi sataa lihaa kuin tomua, taivaan lintuja kuin merten hiekkaa.
27 Ele também fez chover sobre eles carne como a poeira, e aves de asas como as areias do mar.
28 Hän pudotti ne heidän leiriinsä, heidän asumustensa ympärille,
28 E ele a fez cair no meio do seu acampamento, ao redor de suas habitações.
29 ja he ahmivat itsensä täyteen -- hän antoi heille sitä, mitä he halusivat.
29 Então eles comeram, e foram bem servidos; porquanto ele lhes deu o seu próprio desejo;
30 Mutta heidän himonsa ei sittenkään laantunut. Sen tähden he, ruoka vielä suussaan,
30 eles não se afastaram do seu desejo. Mas, enquanto a carne ainda estava em suas bocas;
31 saivat kokea Herran vihan. Hän surmasi heidän parhaat miehensä, löi maahan Israelin nuoret soturit.
31 a ira de Deus veio sobre eles, e matou os mais gordos deles, e feriu os homens escolhidos de Israel.
32 Silti he yhäti tekivät syntiä, eivät he uskoneet hänen ihmeisiinsä.
32 Por tudo isto eles ainda pecaram, e não creram nas suas maravilhosas obras.
33 Sen tähden heidän päivänsä päättyivät arvaamatta, heidän vuotensa haihtuivat kuin henkäys.
33 Por isso ele consumiu os seus dias em vaidade, e os seus anos em tribulação.
34 Nyt, kun hän surmasi heitä, he alkoivat kysyä hänen mieltään, he kääntyivät ja etsivät Jumalaa.
34 Quando ele os matava, então eles os buscaram; e eles se voltaram e chamavam cedo por Deus.
35 He muistivat, kuka on heidän kallionsa, muistivat, että Korkein on heidän lunastajansa.
35 E se lembraram de que Deus era a sua rocha, e o alto Deus, seu redentor.
36 Mutta heidän sanoissaan piili petos, valhe oli heidän kielellään.
36 Mesmo assim eles os lisonjearam com a sua boca, e mentiram a ele com a sua língua.
37 He eivät olleet vilpittömiä häntä kohtaan, eivät pysyneet uskollisina hänen liitossaan.
37 Pois o seu coração não estava certo com ele, nem estavam eles firmes no seu pacto.
38 Mutta Jumala on laupias, ei hän tuhoa syntistä, vaan armahtaa. Kerta kerran jälkeen hän hillitsi vihansa eikä antanut kiivaudelleen valtaa.
38 Mas ele, sendo cheio de compaixão, perdoou sua iniquidade, e não os destruiu; sim, muitas vezes desviou a sua ira, e não agitou toda a sua cólera.
39 Hän muisti, että he olivat vain ihmisiä, vain tuulen henkäys, joka häipyy eikä palaa.
39 Pois se lembrara de que eles eram apenas de carne; um vento que passa, e não volta novamente.
40 Miten usein he autiomaassa nousivatkaan kapinaan, murehduttivat häntä erämaassa!
40 Quão frequentemente eles o provocaram no deserto, e o afligiram no deserto!
41 Yhä uudelleen he uhmasivat Israelin Pyhää, koettelivat Jumalan kärsivällisyyttä.
41 Sim, eles viraram as costas e tentaram a Deus, e limitaram o Santo de Israel.
42 He eivät muistaneet hänen väkevää kättään, eivät päivää, jona hän vapautti heidät
42 Eles não se lembraram da sua mão, nem do dia em que ele os livrou do inimigo.
43 ja teki tunnustekonsa Egyptissä, ihmeensä Soanin tasangolla.
43 de como ele havia operado seus sinais no Egito, e as suas maravilhas no campo de Zoã.
44 Hän muutti vereksi Niilin ja kaikki sen kanavat, niin ettei niistä voinut juoda.
44 E havia transformado seus rios em sangue; e suas enchentes, para que não pudessem beber.
45 Hän lähetti paarmat puremaan egyptiläisiä, sammakot turmelemaan heiltä kaiken.
45 Ele enviou diversos tipos de moscas entre eles, que os devoraram; e rãs que os destruíram.
46 Hän antoi heidän satonsa heinäsirkoille, heidän työnsä hedelmät sirkkojen toukille.
46 Ele também deu os seus incrementos à lagarta, e o seu trabalho à locusta.
47 Hän tuhosi rakeilla heidän viinitarhansa, rankkasateella heidän viikunapuunsa,
47 Ele destruiu as suas vinhas com granizo, e os seus sicômoros com a geada.
48 hän antoi tautien ahdistaa heidän karjaansa, ruton iskeä heidän laumoihinsa.
48 Ele também entregou o seu gado ao granizo, e os seus rebanhos aos quentes relâmpagos.
49 Hän päästi valloilleen vihansa hehkun, vimmansa, raivonsa ja kiivautensa, surmanenkeleiden suuren joukon.
49 Lançou sobre eles a ferocidade de sua raiva, ira e indignação, e tribulação, enviando anjos maus entre eles.
50 Hän antoi vihansa purkautua, hän ei säästänyt heitä kuolemalta vaan jätti heidät ruton armoille.
50 Ele preparou um caminho para sua ira; não poupou a sua alma da morte, mas deu-lhes a sua vida para a peste.
51 Hän surmasi kaikki esikoiset Egyptistä, ensimmäisinä syntyneet Haamin majoista.
51 E feriu todos os primogênitos do Egito; o chefe da sua força nos tabernáculos de Cam.
52 Mutta oman kansansa hän vei vapauteen. Autiomaassa hän kaitsi omiaan kuin paimen lampaita.
52 Todavia fez o seu próprio povo ir adiante como ovelhas, e os guiou no deserto como um rebanho.
53 Hänen johdossaan he olivat turvassa, ei heidän tarvinnut pelätä mitään, mutta vihollisten joukon peitti meri.
53 E os guiou em segurança para que eles não temessem; mas o mar submergiu os seus inimigos.
54 Hän toi heidät pyhälle asuinsijalleen, vuorelle, jonka hän oli ottanut omakseen.
54 E os trouxe para a fronteira do seu santuário, até o seu monte, que a sua mão direita havia adquirido.
55 Hän karkotti vieraat kansat heidän tieltään ja jakoi heille arvalla perintömaat, antoi Israelin heimoille asumukset.
55 Ele também expulsou os pagãos diante deles, e dividiu entre eles uma herança por linha, e fez as tribos de Israel habitarem em suas tendas.
56 Mutta he kapinoivat Jumalaa vastaan, he koettelivat häntä, Korkeinta! He eivät noudattaneet hänen säädöksiään
56 Contudo, eles tentaram e provocaram o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos.
57 vaan kääntyivät omille teilleen ja olivat uskottomia kuten isänsä, kelvottomia kuin löystynyt jousi.
57 Mas viraram as costas, e agiram infielmente como seus pais; eles estavam virados como um arco enganoso.
58 He vihastuttivat hänet uhraamalla kukkuloilla, loukkasivat häntä jumaliensa kuvilla.
58 Pois o provocaram à ira com os seus lugares altos, e o levaram ao ciúme com suas imagens esculpidas.
59 Jumala näki sen, ja hänen vihansa syttyi, hän hylkäsi Israelin kokonaan.
59 Quando Deus ouviu isto, ele ficou irado, e abominou Israel grandemente.
60 Hän hylkäsi asumuksensa, Silon pyhäkön, teltan, jonka oli asettanut ihmisten keskelle.
60 Tanto que ele abandonou o tabernáculo de Siló, a tenda que ele colocou entre os homens.
61 Hän antoi voimansa tunnuksen joutua saaliiksi, jätti pyhän arkkunsa vihollisen käsiin,
61 E entregou a sua força ao cativeiro, e a sua glória nas mãos do inimigo.
62 ja kansansa hän antoi miekan armoille, niin hän omiinsa vihastui.
62 Ele também entregou o seu povo à espada; e irou-se com a sua herança.
63 Tuli nielaisi nuoret miehet, enää ei laulettu morsiamille,
63 O fogo consumiu os seus jovens, e as suas donzelas não foram dadas em casamento.
64 papit kaatuivat vihollisen miekkaan, lesket eivät saaneet viettää valittajaisia.
64 Seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não lamentaram.
65 Mutta Herra havahtui, niin kuin nukkuja havahtuu, niin kuin soturi herää viinin huuruista.
65 Mas então, como quem acorda do sono, e como um homem poderoso que brada por causa do vinho, despertou o Senhor.
66 Hän ajoi kansansa viholliset pakosalle, tuotti heille ikuisen häpeän.
66 E feriu os seus inimigos nas partes de trás; ele os pôs à vergonha perpétua.
67 Herra hylkäsi Joosefin sukukunnan -- Efraimin heimoa hän ei valinnut,
67 Além disso, ele recusou o tabernáculo de José, e não escolheu a tribo de Efraim.
68 vaan hän valitsi Juudan heimon ja Siionin, rakkaan vuorensa.
68 Mas escolheu a tribo de Judá, o monte Sião que ele amava.
69 Sille hän rakensi pyhäkkönsä, korkean kuin taivaat, vankan kuin maa, jonka hän on perustanut ikiajoiksi.
69 E construiu seu santuário como palácios altos, como a terra que ele estabeleceu para sempre.
70 Hän valitsi Daavidin, palvelijansa, otti hänet lammaslaitumilta,
70 Ele também escolheu a Davi o seu servo, e o tirou dos currais;
71 toi lampaiden ja karitsojen keskeltä kaitsemaan omaa kansaansa Jaakobia, hallitsemaan omaa maataan Israelia.
71 de seguir as ovelhas com as suas crias, ele o trouxe para alimentar Jacó, seu povo, e a Israel a sua herança.
72 Ja Daavid kaitsi sitä vilpittömin sydämin, johdatti sitä taitavin käsin.
72 Então ele os alimentou segundo a integridade do seu coração; e os guiou pela habilidade das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.