Salmos 78
Pyhä Raamattu (PR) vs NAA
1 Asafin virsi. Kuuntele, kansani, mitä opetan, tarkatkaa sanojani, te kaikki.
1 Meu povo, escute a minha lei; dê ouvidos às palavras da minha boca.
2 Minä aion esittää viisaiden mietteitä, tuon julki menneisyyden arvoituksia,
2 Abrirei os meus lábios para proferir parábolas e publicarei enigmas dos tempos antigos.
3 vanhoja asioita, joista olemme kuulleet, joista isämme ovat meille kertoneet.
3 O que ouvimos e aprendemos, o que os nossos pais nos contaram,
4 Me emme salaa niitä lapsiltamme vaan kerromme tulevillekin polville Herran voimasta, Herran teoista, ihmeistä, joita hän on tehnyt.
4 não o encobriremos a seus filhos; contaremos à geração vindoura os louvores do e o seu poder, e as maravilhas que fez.
5 Hän sääti Jaakobille säädöksensä, hän antoi Israelille lakinsa ja käski meidän isiämme opettamaan ne lapsilleen,
5 Ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e instituiu uma lei em Israel, e ordenou aos nossos pais que os transmitissem a seus filhos,
6 jotta tulevakin polvi ne tuntisi, jotta vastedes syntyvätkin ne oppisivat ja kertoisivat omille lapsilleen.
6 a fim de que a nova geração os conhecesse, e os filhos que ainda hão de nascer se levantassem e, por sua vez, os contassem aos seus descendentes;
7 Jumalaan heidän tulee turvautua, muistaa, mitä hän on tehnyt, ja noudattaa hänen käskyjään,
7 para que pusessem a sua confiança em Deus e não se esquecessem dos feitos de Deus, mas lhe observassem os mandamentos;
8 jotta eivät olisi kuin isänsä, nuo tottelemattomat ja uppiniskaiset, jotka häilyivät sinne tänne eivätkä pysyneet uskollisina Jumalalle.
8 e que não fossem, como seus pais, geração obstinada e rebelde, geração de coração inconstante, e cujo espírito não foi fiel a Deus.
9 [Efraimilaiset, varustetut jousimiehet, kääntyivät pakoon taistelun päivänä.]
9 Os filhos de Efraim, embora armados com arcos, bateram em retirada no dia do combate.
10 He eivät pitäneet Jumalan liittoa, eivät taipuneet elämään hänen lakinsa mukaan.
10 Não guardaram a aliança de Deus, não quiseram andar na sua lei;
11 He unohtivat hänen tekonsa, ihmeet, joita olivat saaneet nähdä.
11 esqueceram-se das suas obras e das maravilhas que lhes havia mostrado.
12 Egyptin maassa, Soanin tasangolla, hän antoi isiemme kokea ihmeen.
12 Deus fez prodígios na presença de seus pais na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 Hän jakoi kahtia meren ja vei heidät sen poikki, hän jähmetti vedet muuriksi.
13 Dividiu o mar e os fez passar por ele; fez parar as águas como um montão.
14 Hän antoi pilven johdattaa heitä päivisin ja tulen loisteen öisin.
14 Durante o dia, os guiou com uma nuvem e de noite, com um clarão de fogo.
15 Hän halkaisi kallioita autiomaassa, ja he saivat vettä, kuin syvyyden vesiä.
15 No deserto, fendeu rochas e lhes deu de beber abundantemente como de abismos.
16 Hän antoi purojen puhjeta kalliosta, antoi vesien virrata.
16 Da pedra fez brotar torrentes, fez manar água como rios.
17 Mutta yhä he tekivät syntiä, autiomaassa he kapinoivat Korkeinta vastaan.
17 Mas, ainda assim, continuaram a pecar contra ele e se rebelaram, no deserto, contra o Altíssimo.
18 Ehdoin tahdoin he koettelivat Jumalaa vaatimalla mielensä mukaista ruokaa.
18 Tentaram a Deus no seu coração, pedindo alimento que lhes fosse do gosto.
19 — ausente —
19 Falaram contra Deus, dizendo: “Será que Deus pode preparar-nos uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 É verdade que ele feriu a rocha, e dela manaram águas, transbordaram as torrentes. Mas será que ele pode dar-nos pão também? Ou fornecer carne para o seu povo?”
21 Herra kuuli sen ja kiivastui: tuli leimahti keskellä Jaakobin leiriä. Hänen vihansa iski Israelin kansaan,
21 Ouvindo isto, o acendeu-se fogo contra Jacó, e também se levantou o seu furor contra Israel,
22 koska kansa ei uskonut Jumalaan eikä luottanut hänen apuunsa.
22 porque não creram em Deus, nem confiaram na sua salvação.
23 Mutta sitten hän antoi pilville käskyn ja avasi taivaan ovet,
23 Mesmo assim, deu ordens às nuvens e abriu as portas dos céus;
24 ja mannaa satoi heidän ruoakseen, hän antoi heille taivaan viljaa.
24 fez chover maná sobre eles, para alimentá-los, e lhes deu cereal do céu.
25 Ihmiset söivät enkelten leipää, saivat ruokaa runsain määrin.
25 Todos comeram o pão dos anjos; ele enviou-lhes comida à vontade.
26 Hän päästi taivaasta irti itätuulen ja nostatti voimallaan tuulen etelästä.
26 Fez soprar no céu o vento do Oriente e pelo seu poder conduziu o vento do Sul.
27 Hän antoi sataa lihaa kuin tomua, taivaan lintuja kuin merten hiekkaa.
27 Também fez chover sobre eles carne como poeira e aves numerosas como a areia do mar.
28 Hän pudotti ne heidän leiriinsä, heidän asumustensa ympärille,
28 Fez com que caíssem no meio do arraial deles, ao redor de suas tendas.
29 ja he ahmivat itsensä täyteen -- hän antoi heille sitä, mitä he halusivat.
29 Então comeram e se fartaram a valer; pois lhes fez o que desejavam.
30 Mutta heidän himonsa ei sittenkään laantunut. Sen tähden he, ruoka vielä suussaan,
30 Porém não reprimiram o apetite. Ainda tinham o alimento na boca,
31 saivat kokea Herran vihan. Hän surmasi heidän parhaat miehensä, löi maahan Israelin nuoret soturit.
31 quando se elevou contra eles a ira de Deus, e entre os seus mais robustos semeou a morte, e prostrou os jovens de Israel.
32 Silti he yhäti tekivät syntiä, eivät he uskoneet hänen ihmeisiinsä.
32 Apesar de tudo isso, continuaram a pecar e não creram nas maravilhas de Deus.
33 Sen tähden heidän päivänsä päättyivät arvaamatta, heidän vuotensa haihtuivat kuin henkäys.
33 Por isso, ele fez com que os seus dias se dissipassem num sopro e os seus anos, em súbito terror.
34 Nyt, kun hän surmasi heitä, he alkoivat kysyä hänen mieltään, he kääntyivät ja etsivät Jumalaa.
34 Quando os fazia morrer, eles o buscavam; arrependidos, procuravam Deus.
35 He muistivat, kuka on heidän kallionsa, muistivat, että Korkein on heidän lunastajansa.
35 Lembravam-se de que Deus era a sua rocha e o Deus Altíssimo, o seu Redentor.
36 Mutta heidän sanoissaan piili petos, valhe oli heidän kielellään.
36 Lisonjeavam-no, porém de boca, e com a língua lhe mentiam.
37 He eivät olleet vilpittömiä häntä kohtaan, eivät pysyneet uskollisina hänen liitossaan.
37 Porque o coração deles não era firme para com ele, nem foram fiéis à sua aliança.
38 Mutta Jumala on laupias, ei hän tuhoa syntistä, vaan armahtaa. Kerta kerran jälkeen hän hillitsi vihansa eikä antanut kiivaudelleen valtaa.
38 Ele, porém, que é misericordioso, perdoa a iniquidade e não destrói; muitas vezes desvia a sua ira e não desperta toda a sua indignação.
39 Hän muisti, että he olivat vain ihmisiä, vain tuulen henkäys, joka häipyy eikä palaa.
39 Lembra-se de que eles são simples mortais, vento que passa e não volta mais.
40 Miten usein he autiomaassa nousivatkaan kapinaan, murehduttivat häntä erämaassa!
40 Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto e nos lugares áridos lhe causaram tristeza!
41 Yhä uudelleen he uhmasivat Israelin Pyhää, koettelivat Jumalan kärsivällisyyttä.
41 Tornaram a pôr Deus à prova, ofenderam o Santo de Israel.
42 He eivät muistaneet hänen väkevää kättään, eivät päivää, jona hän vapautti heidät
42 Não se lembraram do poder dele, nem do dia em que os resgatou do adversário;
43 ja teki tunnustekonsa Egyptissä, ihmeensä Soanin tasangolla.
43 de como no Egito ele operou os seus sinais e os seus prodígios, no campo de Zoã;
44 Hän muutti vereksi Niilin ja kaikki sen kanavat, niin ettei niistä voinut juoda.
44 e transformou em sangue os rios deles, para que das suas correntes não bebessem.
45 Hän lähetti paarmat puremaan egyptiläisiä, sammakot turmelemaan heiltä kaiken.
45 Enviou contra eles enxames de moscas que os devorassem e rãs que os destruíssem.
46 Hän antoi heidän satonsa heinäsirkoille, heidän työnsä hedelmät sirkkojen toukille.
46 Entregou às lagartas as suas colheitas e aos gafanhotos, o fruto do seu trabalho.
47 Hän tuhosi rakeilla heidän viinitarhansa, rankkasateella heidän viikunapuunsa,
47 Com chuvas de pedra lhes destruiu as vinhas e os seus sicômoros, com geada.
48 hän antoi tautien ahdistaa heidän karjaansa, ruton iskeä heidän laumoihinsa.
48 Entregou ao granizo o gado deles e aos raios, os seus rebanhos.
49 Hän päästi valloilleen vihansa hehkun, vimmansa, raivonsa ja kiivautensa, surmanenkeleiden suuren joukon.
49 Lançou contra eles o furor da sua ira: cólera, indignação e calamidade, legião de anjos portadores de males.
50 Hän antoi vihansa purkautua, hän ei säästänyt heitä kuolemalta vaan jätti heidät ruton armoille.
50 Deu livre curso à sua ira; não poupou da morte a alma deles, mas entregou a vida deles à peste.
51 Hän surmasi kaikki esikoiset Egyptistä, ensimmäisinä syntyneet Haamin majoista.
51 Matou todos os primogênitos no Egito, as primícias do vigor nas tendas de Cam.
52 Mutta oman kansansa hän vei vapauteen. Autiomaassa hän kaitsi omiaan kuin paimen lampaita.
52 Fez sair o seu povo como ovelhas e o guiou pelo deserto, como um rebanho.
53 Hänen johdossaan he olivat turvassa, ei heidän tarvinnut pelätä mitään, mutta vihollisten joukon peitti meri.
53 Dirigiu-o com segurança, e não tiveram medo, ao passo que o mar submergiu os seus inimigos.
54 Hän toi heidät pyhälle asuinsijalleen, vuorelle, jonka hän oli ottanut omakseen.
54 Levou-os até a sua terra santa, até o monte que a sua mão direita adquiriu.
55 Hän karkotti vieraat kansat heidän tieltään ja jakoi heille arvalla perintömaat, antoi Israelin heimoille asumukset.
55 Da presença deles expulsou as nações, cuja região repartiu com eles por herança; e nas suas tendas fez habitar as tribos de Israel.
56 Mutta he kapinoivat Jumalaa vastaan, he koettelivat häntä, Korkeinta! He eivät noudattaneet hänen säädöksiään
56 Ainda assim, tentaram o Deus Altíssimo, e a ele resistiram, e não lhe guardaram os testemunhos.
57 vaan kääntyivät omille teilleen ja olivat uskottomia kuten isänsä, kelvottomia kuin löystynyt jousi.
57 Tornaram atrás e foram infiéis como os seus pais; desviaram-se como um arco enganoso.
58 He vihastuttivat hänet uhraamalla kukkuloilla, loukkasivat häntä jumaliensa kuvilla.
58 Pois o provocaram à ira com os seus lugares altos e com as suas imagens de escultura despertaram o seu ciúme.
59 Jumala näki sen, ja hänen vihansa syttyi, hän hylkäsi Israelin kokonaan.
59 Deus ouviu isso e se indignou; rejeitou completamente o povo de Israel.
60 Hän hylkäsi asumuksensa, Silon pyhäkön, teltan, jonka oli asettanut ihmisten keskelle.
60 Por isso, abandonou o tabernáculo de Siló, a tenda de sua morada aqui na terra,
61 Hän antoi voimansa tunnuksen joutua saaliiksi, jätti pyhän arkkunsa vihollisen käsiin,
61 e passou a arca da aliança ao cativeiro, e a sua glória, à mão do adversário.
62 ja kansansa hän antoi miekan armoille, niin hän omiinsa vihastui.
62 Entregou o seu povo à espada e se encolerizou contra a sua própria herança.
63 Tuli nielaisi nuoret miehet, enää ei laulettu morsiamille,
63 O fogo devorou os jovens deles, e as suas donzelas não tiveram canto nupcial.
64 papit kaatuivat vihollisen miekkaan, lesket eivät saaneet viettää valittajaisia.
64 Os seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não fizeram lamentações.
65 Mutta Herra havahtui, niin kuin nukkuja havahtuu, niin kuin soturi herää viinin huuruista.
65 Então o Senhor despertou como de um sono, como um valente que grita excitado pelo vinho;
66 Hän ajoi kansansa viholliset pakosalle, tuotti heille ikuisen häpeän.
66 fez recuar a golpes os seus adversários e os entregou a perpétuo desprezo.
67 Herra hylkäsi Joosefin sukukunnan -- Efraimin heimoa hän ei valinnut,
67 Além disso, rejeitou a tenda de José e não elegeu a tribo de Efraim.
68 vaan hän valitsi Juudan heimon ja Siionin, rakkaan vuorensa.
68 Pelo contrário, escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amava.
69 Sille hän rakensi pyhäkkönsä, korkean kuin taivaat, vankan kuin maa, jonka hän on perustanut ikiajoiksi.
69 E construiu o seu santuário durável como os céus e firme como a terra que estabeleceu para sempre.
70 Hän valitsi Daavidin, palvelijansa, otti hänet lammaslaitumilta,
70 Também escolheu o seu servo Davi, e o tirou do aprisco das ovelhas,
71 toi lampaiden ja karitsojen keskeltä kaitsemaan omaa kansaansa Jaakobia, hallitsemaan omaa maataan Israelia.
71 do cuidado das ovelhas e suas crias, para ser o pastor de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
72 Ja Daavid kaitsi sitä vilpittömin sydämin, johdatti sitä taitavin käsin.
72 E ele os apascentou segundo a integridade do seu coração e os dirigiu com sábias mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.