Jó 3
Pyhä Raamattu (PR) vs NVI
1 Seitsemän päivän kuluttua Job avasi suunsa. Hän kirosi syntymänsä päivän
1 Depois disso Jó abriu a boca e amaldiçoou o dia do seu nascimento,
2 ja sanoi:
2 dizendo:
3 -- Kadotkoon jäljettömiin se päivä, jona synnyin, yö, joka tiesi kertoa: poika on siinnyt.
3 "Pereça o dia do meu nascimento e a noite em que se disse: ‘Nasceu um menino! ’
4 Haihtukoon pimeään se päivä, älköön Jumala taivaassaan muistako sitä, älköön aamun valo sitä koskettako.
4 Transforme-se aquele dia em trevas, e Deus, lá do alto, não se importe com ele; não resplandeça a luz sobre ele.
5 Kuoleman varjo vieköön sen mukanaan, musta pilvi peittäköön sen, auringon pimentyminen säikyttäköön sen pois.
5 Chamem-no de volta as trevas e a mais densa escuridão; coloque-se uma nuvem sobre ele e o negrume aterrorize a sua luz.
6 Nielköön synkkä pimeys sen yön, niin ettei sitä lasketa vuoden päiviin, että se katoaa kuukauden öiden kierrosta.
6 Apoderem-se daquela noite densas trevas! Não seja ela incluída entre os dias do ano, nem faça parte de nenhum dos meses.
7 Hedelmätön olkoon se yö, ilosta tyhjä.
7 Seja aquela noite estéril, e nela não se ouçam brados de alegria.
8 Sen päivän lävistäköön kirous, joka herättäisi itsensä Leviatanin.
8 Amaldiçoem aquele dia os que amaldiçoam os dias e são capazes de atiçar o Leviatã.
9 Pimetkööt sen aamun tähdet, älköön se yö nähkö sarastuksen valoa, turhaan se odottakoon päivänkoiton katsetta.
9 Fiquem escuras as suas estrelas matutinas, e espere ele em vão pela luz do sol e não veja os primeiros raios da alvorada,
10 Se päivä ja yö ei sulkenut edestäni kohdun porttia, ei kätkenyt silmiltäni tätä kärsimystä.
10 pois não fechou as portas do ventre materno para evitar que eu contemplasse males.
11 Miksi en syntynyt kuolleena, miksi en menehtynyt tultuani äidin kohdusta?
11 "Por que não morri ao nascer, e não pereci quando saí do ventre?
12 Miksi äitini polvet ottivat minut vastaan, miksi rinnat antoivat ravinnon?
12 Por que houve joelhos para me receberem e seios para me amamentarem?
13 Minä lepäisin haudassa aivan hiljaa, nukkuisin, minulla olisi rauha.
13 Agora eu bem poderia estar deitado em paz e achar repouso
14 Minä lepäisin kuninkaiden ja mahtimiesten seurassa, noiden, jotka ovat jättäneet jälkeensä muistomerkkejä, mahtavia raunioita.
14 junto aos reis e conselheiros da terra, que construíram para si lugares que agora jazem em ruínas,
15 Minä lepäisin ruhtinaitten seurassa, noiden, joilla oli kultaa, jotka täyttivät palatsinsa hopealla.
15 com governantes que possuíam ouro, que enchiam suas casas de prata.
16 Niin kuin kuollut sikiö olisin poissa, maahan kaivettu ja olematon, niin kuin lapsi, joka ei päivänvaloa nähnyt.
16 Por que não me sepultaram como criança abortada, como um bebê que nunca viu a luz do dia?
17 Siellä pahantekijöitten raivo lakkaa ja itsensä uuvuksiin raataneet saavat levon,
17 Ali os ímpios já não se agitam, e ali os cansados permanecem em repouso;
18 siellä pääsevät vangit vaivastaan, piiskurien huudot eivät enää heitä ahdista.
18 os prisioneiros também desfrutam sossego, já não ouvem mais os gritos do feitor de escravos.
19 Yhtä ovat siellä pieni ja suuri, orja on herrastaan vapaa.
19 Os simples e os poderosos ali estão, e o escravo está livre de seu senhor.
20 Miksi hän antaa elämän valon sille, jonka osa on kärsimys, miksi niille, joiden elämä on täynnä katkeruutta?
20 "Por que se dá luz aos infelizes, e vida aos de alma amargurada,
21 He odottavat kuolemaa, mutta se ei tule, he etsivät sitä enemmän kuin aarretta.
21 aos que anseiam pela morte, e esta não vem, e a procuram mais do que a um tesouro oculto,
22 Kun kuolema heidät korjaa, he iloitsevat, heidän suurin riemunsa on hauta.
22 aos que se enchem de alegria e exultam quando vão para a sepultura?
23 Miksi hän antaa elämän valon miehelle, joka on Jumalan saartama, jolta tie on kadonnut?
23 Por que se dá vida àquele cujo caminho é oculto, e a quem Deus fechou as saídas?
24 Minun leipääni on itku ja voihke, veden lailla virtaa minun valitukseni.
24 Pois me vêm suspiros em vez de comida; meus gemidos transbordam como água.
25 Mitä kammosin ja kauhistuin, se tapahtui, mitä eniten pelkäsin, se kohtasi minut.
25 O que eu temia veio sobre mim; o que eu receava me aconteceu.
26 Ei rauhaa, ei lepoa, ei tyventä hetkeksikään, yhä uudelleen tuska lyö ylitseni.
26 Não tenho paz, nem tranqüilidade, nem descanso; somente inquietação".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.