Marcos 10
A Bíblia Sagrada, Tradução para Tradutores (POR_TFT) vs AAI
1 Jesus saiu daquele lugar com seus discípulos, and logo se foi ao distrito da Judeia e ao outro lado do Rio Jordão. Mais tarde, após se reunir em volta dele uma grande multidão, ele começou a ensinar novamente, conforme o costume dele.
1 Jesu nati efan ihamiy harew Jordan rabon rewan rounane Judea wanawananamaim tit. Ibanak maiye sabuw rou’ay gagamin maiyow hiru’ay naatu Jesu ana yawas mar etei esisinaf na’atube ma i’obaibiyih.
2 Enquanto ele ensinava, vieram alguns fariseus e lhe perguntaram: -Nossa lei judaica permite um homem divorciar sua esposa? Eles disseram isto para poder criticar Jesus se ele respondesse “sim” ou “não”.
2 Pharisee afa hina Jesu biyan hitit naatu hisinaftobon hitikubibiruw isan hibatiy hi’o, “Ku’o anowar ai ofafar eo i karam orot aawan boro nakwahir?”
3 Ele respondeu: -O que foi que Moisés ordenou aos seus antepassados sobre isso?
3 Jesu ibatiyih eo, “Moses ana ofafaramaim mi’itube eobaiyuni?”
4 Um deles respondeu: -A lei de Moisés permite um homem escrever num papel o motivo do divórcio e depois entregar o papel à sua esposa e mandá-la embora.
4 Hiya’afut hi’o, “Aki Moses ibasit orot aawan kwahirin isan boro kwahikwahiren ana fef nakirum babin nitin nab auman nan.”
5 Jesus disse a eles: -Foi porque vocês não prestavam atenção a nada que Deus tentou ensinar ao povo de Israel que Moisés fez essa lei para vocês.
5 Baise Jesu iya’afutih eo, “Moses iti ofafar kirum, anayabin kwa obai’obaiyen tur nowar isan dogor i fokar kwanekwan.
6 Mas ele também escreveu que, quando Deus criou as pessoas, ele fez delas um só casal.
6 Baise aneika mar tafaram mamatar ana veya God ‘Orot babin hairi sinafen himatar.’
7 Portanto, como dizem as Escrituras, um homem não deve ficar mais com seus pais depois de casar;
7 ‘Ana an nati isan orot boro hinah tamah nihamiyih naatu i boro aawan hairi hinita’imon.
8 ele deve passar a morar com sua esposa, e eles dois se tornam tão íntimos como se fosse uma só pessoa. Portanto, mesmo sendo antes duas pessoas, Deus as considera agora uma só pessoa.
8 Naatu rou’ab boro nan biyah ta’imon namatar.’ Imih i boro men biyah rou’ab baise biyah ta’imon.
9 Por isso, o homem não deve se separar da esposa a que Deus o uniu.
9 Isan imih orot babin hairi God bita’imonih men yait ta natarbounih.”
10 Quando Jesus e seus discípulos ficaram sozinhos em casa, eles lhe perguntaram novamente sobre esse ponto.
10 Imaibo himatabir hin bar hititit ana veya Jesu ana bai’ufununayah hibatiy, “Iti tur anayabin i abisa?”
11 Ele disse a eles: -Deus acha que um homem comete adultério ao se divorciar da sua esposa e se casar com outra mulher;
11 Hai tur eowen eo, “Orot yait ta a wan nakwahir nare babin ta nabaib ana moser i takweb.
12 e Deus acha que uma mulher comete adultério ao se divorciar do seu marido e se casar com outro homem.
12 Na’atube babin yait aawan nakwahir, nare orot ta nabaib ana moser i takweb.”
13 Um dia, as pessoas traziam crianças a Jesus para ele as tocar e abençoar. Mas os discípulos censuraram essas pessoas.
13 Sabuw afa kek gidigidih hibow Jesu butubunih isan hinan, ana bai’ufununayah sabuw hikwararih hiotanih.
14 Quando Jesus viu isso, ele se indignou e disse aos discípulos: -Deixem as crianças virem a mim; não as proíbam. São pessoas como elas que experimentam a direção e o cuidado do Deus.
14 Baise Jesu iti i’itin ana veya men iyasisir, naatu ana bai’ufununayah isah eo, “Kek gidigidih kwaihamiyih tena isou men kwanarufutih, anayabin God ana aiwob i kek gidigidih iti na’atube i nowah.
15 Se alguém não confiar, deixando Deus guiar e cuidar dela como uma criança, essa pessoa não vai experimentar a direção e cuidado de Deus.
15 Anababatun a tur ao’owen, o yait God ana aiwobomaim runamih, inayare ana itinin kek gidigidih inamamatar boro inarun.”
16 E ele abraçou as crianças, pôs suas mãos nelas e pediu que Deus as abençoasse.
16 Imaibo Jesu kek gidigidih buwih uman tafah yara’aten naatu igegewasinih.
17 Enquanto Jesus iniciava outra viagem com seus discípulos, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: -Bom mestre, o que devo fazer para viver eternamente?
17 Jesu misir busuruf inan auman, orot ta nunuw na Jesu nanamaim tit sun yowen, ibatiy, “Bai’obaiyenayan gewas, abisa ana sinaf boro yawas wanatowan nowau’umih namatar?”
18 Jesus disse a ele: -Você deve considerar com cuidado o que implica chamar-me de bom, pois só Deus é bom; nenhuma outra pessoa é boa.
18 Jesu iya’afut eo, “Aisimamih ayu gewasu irouw ku’o? God akisinamo i gewasin men yait ta.
19 Você conhece os mandamentos de Moisés, que fazem você viver eternamente se obedecer perfeitamente; especificamente, não mate ninguém, não cometa adultério, não furte, não diga mentiras, não iluda os outros, e respeite os seus pais.
19 Ofafar o iso’ob. ‘Men asabunuwen isa nama, men turanah a’aawah ufuh inan, men inabain, men inakutabitabir, men inifufuwen, hinat tamat inabosiyasiyarih.’”
20 O homem disse a ele: -Mestre, obedeci todos esses mandamentos desde minha infância. Mas deve haver outra coisa que não fiz ainda.
20 Orot eo, “Bai’obaiyenayan, ayu kek kikimu ana veya iti ofafar etei’imak abosiyasiyar.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse: -Há ainda uma coisa que você não fez ainda. Especificamente, vá vender tudo o que tem, e dê o dinheiro aos pobres. Como resultado disso, você vai ser rico espiritualmente no céu. Depois de fazer isso, venha ser meu discípulo.
21 Jesu mutufor nuw orot itin naatu isan yabow auman iu, “Sawar ta’imonamo men isinaf. Inan a sawar etei sabuw hinatobon, kabay inab gagaganiy sabuw initih naatu o inan ayu i ni’ufnunu, saise maramaim o boro guguw wairafi inama.”
22 O homem ficou desiludido ao ouvir isso e se foi triste, pois era muito rico e não queria distribuir os seus bens.
22 Orot iti tur nonowar anamaramaim gubamin hurir naatu ereyababan auman in anayabin orot i guguw wairafin.
23 Jesus olhou em volta ao povo e depois exclamou aos seus discípulos: -Para os ricos é bem difícil deixar que Deus seja seu chefe.
23 Imaibo Jesu tatabir ana bai’ufununayah isah eo, “Guguw wairafih God ana aiwob efanamaim run isan i fokar kwanekwan.”
24 Os discípulos ficaram admirados ao ouvir isso, pois achavam que Deus favorecia os ricos e, portanto, se Deus não salvasse os ricos, não iria salvar ninguém. Por isso Jesus respondeu assim a eles: -Meus amigos, é muito difícil alguém deixar que Deus governe a sua vida.
24 Bai’ufununayah iti tur hinonowar hifofofor men kafaita, baise Jesu ibanak eo maiye, “Ayu natunatu, God ana aiwob run isan ana ef i fokar anababatun.
25 Para ilustrar, É difícil para um camelo passar pelo fundo de uma agulha. Da mesma forma, é difícil um rico deixar que Deus seja o seu chefe.
25 Sinak ana sou’umaim camel sorabon isan i hamehamen maiyow boro nasorabon, baise orot guguw wairafih God ana aiwobomaim run isan i fokar kwanekwan.”
26 Os discípulos ficaram admirados e disseram uns aos outros: -Se assim for, dificilmente Deus vai salvar alguém.
26 Iti tur hinonowar bai’ufununayah hikasiy men kafaita naatu taiyuwih hima hibabatiyih, “Yait boro yawas nab?”
27 Jesus olhou para eles e disse: -É impossível que as pessoas se salvem, mas para Deus não é impossível salvá-las porque Deus pode fazer qualquer coisa.
27 Jesu mutuforomo nuw itih naatu iya’afutih eo, “Sabuw isah iti i fokar, baise God isan i hamehamen maiyow, anayabin sawar etei God boro nasinaf hinamatar.”
28 Pedro exclamou: -Já que nós deixamos tudo para nos tornar seus discípulos, Deus vai nos premiar?
28 Peter Jesu isan eo, “Kwi’itin aki sawar etei aihamiyen naatu o abi’ufnuni.”
29 Jesus respondeu: -Vou lhes dizer a verdade: Se alguém deixar sua casa, ou irmãos, ou irmãs ou seu pai ou sua mãe, ou filhos ou terra para ser meu discípulo e proclamar as boas notícias,
29 Jesu eo, “Anababatun a tur ao’owen, yait ta ana bar, taintuwan, ruburubun, hinah, tamah, natunatun, naatu ana tafaram ihamiyen, na’atube ayu isou naatu tur gewasin isan iti sawar bihamiyen.
30 enquanto ele estiver vivo aqui na terra, vai receber cem vezes mais casas e amigos tão queridos como se fossem irmãos, irmãs, mães, filhos e terras. E embora seja perseguido, vai viver para sempre no futuro.
30 Iti boun ana veya i boro ana bar, taintuwan, ruburubun, hinahinah, natunatun naatu ana me etei i boro hundred ta’ita’imon tafan anayababar anitin, bai’akir kakafin auman, yomaninamaim boro yawas wanatowan nab.
31 E muitas pessoas que agora são consideradas importantes vão ser de pouca importância, e muitas pessoas que agora são consideradas de pouca importância vão ser consideradas importantes.
31 Baise sabuw moumurih maiyow boun wan tibi’iyon boro hini’uf naatu sabuw iyab tibi’uf boro hini’iyon.”
32 Enquanto eles viajavam, Jesus e os discípulos andavam pelo caminho que vai à cidade de Jerusalém. Já que Jesus caminhava na frente, os discípulos ficaram admirados e as pessoas que os acompanhavam tinham medo daquilo que ia acontecer a eles ao entrarem na cidade de Jerusalém. Ele levou os doze discípulos para o lado e começou a falar mais com eles sobre as coisas que iam acontecer a ele, dizendo,
32 Jesu ana bai’ufununayah bairi hitit Jerusalem ana ef hibai naatu Jesu ana bai’ufununayah aunah i’iyon, ana bai’ufununayah ufun hinan hinuw hi’i’itin ana veya hai kasiy ra’at, naatu sabuw iyab hibi’ufunun hai bir ra’at. Jesu ana bai’ufununayah 12 buwih nabinamaim hin naatu busuruf hai tur eowen sawar boro mi’itube hinamamatar isan.
33 –Escutem bem. Vamos até a cidade de Jerusalém. Lá eu, o homem que veio do céu, vou ser levado à força por algumas pessoas até os principais sacerdotes e professores da lei que Deus tinha dado a Moisés; eles vão decretar a minha morte. Então eles vão me levar às pessoas que não são judias.
33 Hai tur eowen eo, “Kwananowar, it i au Jerusalem tayey nati’imaim Orot Natun boro hinabonawiy nan firis hai ukwarih naatu Ofafar bai’obaiyenayah biyah natit. Imaim boro morobomih hinao naatu hinabonawiy nan Eteni Sabuw biyah.
34 Estas pessoas vão zombar de mim, cuspir e bater em mim e depois matar-me. Mesmo assim, três dias depois vou me tornar vivo de novo.
34 Imaim hini’i’iyab, hinakwaitututur, hinarab, naatu hina’asabun namorob, baise veya tounu ufunamaim i boro nayawas na misir maiye.”
35 Tiago e João, os filhos de Zebedeu, vieram ter com Jesus e disseram a ele: -Mestre, queremos pedir um favor.
35 Zebedee natunatun rou’ab, James naatu John hairi hina Jesu biyan hitit naatu hifefeyan, “Bai’obaiyenayan aki akokok abisa isan anabifefeyani inasinaf.”
36 Ele disse a eles: -O que vocês querem que eu faça?
36 Jesu ibatiyih, “Bo abistan kwakokok boro isa anasinaf?”
37 Eles disseram a ele, -Quando você passar a reinar em glória, deixe um de nós se sentar à sua direita e o outro à sua esquerda, nos lugares reservados para as pessoas de maior honra.
37 Hiya’afut hi’o, “O a aiwob ana bonamanamarinamaim inabi’ukwarin ana veya, aki akokok ina’uwi ta uma a’asukwafune namare ta uma a beyawane namare.”
38 Mas Jesus disse a eles: -Vocês não entendem o que devem fazer para eu ordenar o que vocês estão pedindo. E então ele lhes perguntou: -Vocês podem aguentar as provações e sofrimentos que eu vou sofrer para que Deus honre vocês dessa maneira?
38 Jesu iyafutih eo, “Kwa men kwaso’ob abistan isan kwabifefeyan? Karam biyababan ana kerowas ana tomatom boro kwanatom? Naatu morob wanawanan anarun ana momorob boro kwanarun?”
39 Eles disseram a ele: -Sim, podemos. Então Jesus disse a eles: -É verdade que vocês vão aguentar provações e sofrimentos como os meus.
39 Hiya’afut hi’o, “Aki karam.” Jesu uwih eo, “Biyababan ana harew i karam boro kwanatom naatu morob wanawanan boro kwanarun.
40 Mas não sou eu quem permite que vocês se sentem nos lugares daqueles que Deus mais honra; aqueles lugares são para as pessoas para as quais Deus já os preparou.
40 Baise o ta au asukwafune mare naatu ta au beyawane mare i men karam boro ayu kwa anit. Nati i sabuw iyabowat God isah yayabuna boro nitih.”
41 Os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João tinham pedido, e como resultado eles se indignaram com eles.
41 Bai’ufununayah nah ten iti tur hinonowar yah so’ar, James, John hairi isah.
42 Então, depois de chamá-los, Jesus disse a eles: -Mesmo que vocês saibam que os não judeus que governam os outros adoram mostrar como são poderosos, e que aqueles que são considerados os maiores entre essas pessoas adoram mandar nos outros,
42 Basit Jesu etei’imak eafayuwih hina biyan hitit naatu uwih eo, “Eteni Sabuw wanawanahimaim orot hirurubin akisinamo ana fair ema’am boro sabuw nakaifih, naatu i akisinamo ana fairamaim boro nabonawiyih.
43 vocês não devem se comportar como eles. Pelo contrário, se algum de vocês quer que Deus o considere grande, deve servir os demais;
43 Baise kwa wanawananamaim iti na’atube i men ema’ama, o yait kukokok iti kou’ay wanawanan orot gagam mataramih, o i boro turanah isah ini’akir inabow.
44 e se algum de vocês quer que Deus o considere de maior importância, deve ser como escravo para os demais.
44 naatu o yait kukokok iti kou’ay wanawanan wan bai’iyonamih, o i boro bai’akirayan inamatar.
45 Vocês devem fazer assim porque, apesar de ser eu aquele que veio do céu, não vim somente para ser servido dos outros; vim para servir os outros e deixar que eles me matassem, para que Deus possa livrar muitas pessoas ao invés de condená-las por causa dos seus pecados.
45 Anayabin Orot Natun i men sabuw isan bowamih na; baise sabuw isah nabow ana yawas isah ni’inuw, saise sabuw moumurih natubunih.”
46 Jesus e os discípulos chegaram à vila de Jericó. Depois, ao saírem da vila em companhia de uma grande multidão, um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, que costumava pedir esmola, estava sentado na beira do caminho.
46 Hina tafaram Jericho hitit, naatu Jesu ana bai’ufununayah bairi nati efan baihamiyinamih sabuw rou’ay gagamin maiyow hiru’ay, naatu orot matan fim fefeyanayan wabin Bartimais, Timias natun ef sisibinamaim ma’am.
47 Quando ele ouviu dizer que Jesus, o homem da vila de Nazaré, estava passando, gritou: -Jesus, aquele que Deus prometeu como Messias descendente do Rei Davi, tenha pena de mim!
47 Jesu Nasaret mowan na inan hi’o nowar. Basit eaf, “Jesu David uwan kwiwanbabanu!”
48 Muitas pessoas o censuraram, mandando ficar calado. Mas ele gritava ainda mais: -Você que Deus prometeu como descendente do Rei Davi, tenha pena de mim.
48 Sabuw moumurin maiyow orot matan fim hi’u awan fotamih. Baise men karam fanan aumetawat iwow eaf, “David uwan kwiwanbabanu!”
49 Jesus parou e disse: -Chamem aquele homem para vir até aqui. Eles chamaram o cego, dizendo: -Coragem! Levante-se, pois ele está chamando você.
49 Jesu an kutan naatu eo, “Kwa’af kwa’u ena.” Basit orot matan fim isan hi’af, “Yate inbainub! Kumisir, isa eafa’af.”
50 Ele jogou a capa, ficou em pé e se aproximou de Jesus.
50 Orot duku iwa’an misir ana faifuw tafan bosair yare remor na Jesu biyan tit.
51 Jesus perguntou: -O que você quer que eu faça? O cego disse a ele: -Mestre, quero que você me faça ver.
51 Jesu ibatiy, “Abistan kukokok o isa ana sinaf?” Matan fim iya’afut eo, “Bai’obaibiyenayan ayu akokok matu nigewasin ananuw maiye.”
52 Jesus disse a ele: -Deus cura você porque você teve fé em mim. Pode voltar para casa. Ele começou logo a enxergar e acompanhou Jesus pelo caminho.
52 Jesu iu eo, “Kwen o abaitumatumamaim iyawasi.” Mar ta’imon matan igewasin nuw naatu busuruf Jesu efamaim inan i’ufunun hairi hin.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.