Lucas 2

A Bíblia Sagrada, Tradução para Tradutores (POR_TFT) vs AAI

Sair da comparação
AAI TUR GEWASIN O BAIBASIT BOUBUN
1 Por aquele tempo, o Imperador Augusto mandou que seus oficiais escrevessem os nomes de todos aqueles que vivessem em países controlados pelo governo romano para que o governo pudesse recolher impostos deles.
1 Nati ana veya, sabuw iyab Roman gawan babanamaim hima’am wabih bukamaim kirum isan Caesar Augustus iuwih.
2 Esta foi a primeira vez que escreveram os nomes daqueles que viviam na província da Síria, que incluía o distrito da Judeia. Fizeram isso enquanto Quirino era governador da província.
2 Sabuw baiyab isan marasika i men hiyab, baise Quirinius tafaram Syria isan bigawan ana veya imaibo hibusuruf sabuw hiyab wabih bukamaim hikirum.
3 Cada pessoa tinha que ir à cidade onde viviam seus antepassados, para que os oficiais pudessem escrever os seus nomes.
3 Nati baiyab ana veya’amaim sabuw etei hin hai bar merar gagamihimaim hitit wabih bukamaim hikirum.
4 Portanto, já que José era antepasssado do Rei Davi, ele subiu de Nazaré, a cidade no distrito da Galileia onde vivia, para a cidade de Belém no distrito da Judeia. Esta era a cidade onde o Rei Davi vivia antes.
4 Joseph auman tafaram Galilee wanawanan bar merar ta wabin Nazareth imaim ma’am yen na Judea wanawanan bar merar ta wabin Bethlehem imaim tit, aiwob orot David ana tutufuw efan. Joseph na nati’imaim tit, anayabin i David uwan ta.
5 José foi com Maria, que as pessoas consideravam ser a sua esposa, que já era grávida. Foram para que pudessem colocar o nome dele e o da Maria no livro de registro.
5 Naatu Joseph nati’imaim in titit ana’an ta i Mary hairi tabin isan hi’omatanih hima’am, imih hairi wabih bukamaim kirumin isan hiyen hin. Nati ana veya Mary i yan auman,
6 Quando chegaram em Belém, não tinha lugar para eles ficarem/se hospedarem na casa onde ficam/se hospedam os viajantes. Por isso eles ficaram no estábulo. Quando chegou a hora de Maria dar à luz, ela deu à luz o seu primeiro filho ali. Ela o embrulhou em faixas de pano e o deitou em uma manjedoura onde as pessoas colocavam comida para os animais.
6 hiyen hina Bethlehem hima’am, Mary ana toub ana veya na tit.
7 — ausente —
7 Naatu toub ana kek orot ain yai, faifuw ta bai e’armetan for hai bay te’aau ana efanamaim i’inuw in, anayabin nanawan bar etei sabuw hirun hibai karam.
8 Aquela noite, havia uns pastores cuidando, como sempre, das suas ovelhas no campo perto de Belém.
8 Nati gugumin bobaituw kaifenayah afa Bethlehem sisibinamaim hima hai bobaituw hikakaifen,
9 Um anjo que o Senhor/Deus tinha mandado apareceu a eles. Uma grande luz do céu/de Deus brilhou ao seu redor. Por isso ficaram com muito medo.
9 basit Regah ana tounamatar isah irerereb, naatu Regah ana marakaw tafahimaim kusisiar re biyah etei marakaw hi’itin hai bir ra’at.
10 Mas o anjo disse a eles, “Não tenham medo! Cheguei para dizer a vocês boas notícias, que farão vocês muito felizes. Esta mensagem é para todos ouvirem!
10 Baise tounamatar iuwih eo, “Men kwanabir! Ayu tur gewasin abai a tur owenamih ana, iti tur gewasin sabuw hinanonowar boro etei hiniyasisir.
11 A mensagem é que hoje nasceu um nenê em Belém, a cidade onde vivia o Rei Davi. Este nenê um dia vai salvar vocês da culpa dos seus pecados. Ele vai ser o Messias, seu Senhor.
11 Anayabin iti boun gugumin David ana bar meraramaim, kwa a baiyawasenayan Regah Keriso i tufuw.
12 Vou dizer a vocês como é que vão reconhecê-lo (ou, como vão saber que o que eu digo é a verdade): Em Belém vocês vão achar um nenê cuja mãe o tem enfaixado em faixas de pano e o tem colocado no lugar onde as pessoas colocam comida para os animais.”
12 Naatu ana i’inan, i boro iti na’atube kwana’itin, kwananan kek boro faifuw boubunamaim hisum bobaituw hai bay te’aa ana efanamaim hi’inuw inu’in kwana’itin.”
13 De repente um grupo grande de anjos do céu apareceu e juntou-se com o outro anjo. Todos eles louvaram a Deus, cantando:
13 Iti na’at eo marta’imon, maramaim tounamatar hai kou’ay gagamin na’in hitit, ana merar hiyi hibora’ara’ah hio,
14 “Que todos os anjos no céu mais alto louvem a Deus! E na terra que as pessoas a quem Deus tem mostrado seu favor conheçam paz com ele!”
14 “Marakaw bonamanamarin etei God auyomtoro’ot
15 Depois que os anjos deixaram eles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros, “Vamos a Belém para ver esta coisa maravilhosa que já aconteceu e que o Senhor/Deus já nos contou!”
15 Tounamatar himatabir maiye hin mar wanawanan hirur ufunamaim, bobaituw kaifenayah himisir hio, “It boro tanan Bethlehem tanatit, sawar abisa himatar Regah eo tanonowar i tana’itah.”
16 Então foram rápido. Acharam o lugar onde Maria e José estavam hospedados, e viram o nenê deitado no lugar onde põem comida para os animais.
16 Basit matah kabiy himisir hin Mary Joseph hairi hinuwihih hinan hitita’urih, naatu kek bobaituw hai bay te’aa hai efanamaim hi’inuw inu’in hi’itin.
17 Aí eles contaram a Maria e José e a outros o que o anjo tinha dito a eles a respeito desta criança.
17 Bobaituw kaifenayah kek hi’i’itin ufunamaim, kek isan tounamatar mi’itube hio hinonowar hai tur hi’owen.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram a eles ficaram maravilhados.
18 Sabuw iyabowat nati’imaim hima’am bobaituw kaifenayah iti kek isan hio hinonowar hifofofor men kafaita.
19 Mas Maria não falou com outros a respeito do que o anjo disse; ela apenas continuou a pensar muito naquilo.
19 Baise Mary iti tur nonowar i dogoronamaim ya hima inotanot.
20 Os pastores voltaram às suas ovelhas. Continuaram a louvar muito a Deus por aquilo que tinham ouvido e visto, pois tudo aconteceu exatamente como os anjos disseram a eles.
20 Bobaituw kaifenayah himatabir hinan efamaim, abisa tounamatar hio hinonowar na’atube hi’i’itin isan, God ana merar hiyi hibora’ara’ah auman hin.
21 Sete dias depois, quando os sacerdotes circuncidaram o nenê, os pais dele o chamaram Jesus. Foi esse o nome que o anjo disse a eles para darem a ele antes de Maria ficar grávida.
21 Fur ta’imon sasawar ufunamaim, Kek hibai hina ana ar kanabin hi’afuw, wabin Jesu hiwab. Wabin marasika Mary yan matara’e ma’am ana veya, tounamatar na eo na’atube.
22 Moisés tinha escrito muito tempo atrás em uma lei que Deus deu a ele, que quando uma mulher deu/tinha dado à luz o seu primeiro filho, os pais tinham que levá-lo ao templo em Jerusalém para que pudessem dedicá-lo ao Senhor/Deus. Então quando chegou o tempo deles fazerem estes rituais para que Deus os considerasse puros outra vez, Maria e José levaram Jesus para lá.
22 Kousouwih isan Moses ana ofafaramaim bi’obaiyih na’atube, ana veya na tit hibisawar ufunamaim, Mary Joseph hairi Jesu hibai hina Jerusalem hitit, Tafaror Bar hirun Regah ana siwaramih hitin.
23 — ausente —
23 Anayabin Regah ana ofafaramaim eo na’atube, “Kek orot ain i kwanaya’asair Regah kwanitin.”
24 O Senhor/Deus tinha mandado na sua lei que se a primeira criança de um casal fosse menino, os seus pais deviam oferecer em sacrifício a Deus duas pombas ou dois pardais novos. Por isso, José e Maria deram ao sacerdote dois pássaros para que ele pudesse oferecê-los.
24 Naatu Regah ana ofafaramaim eo na’atube sibor ya’inamih auman hin, mamu imak rou’ab naatu ma’ufor rou’ab hibow auman hina hitit.
25 Naquela época havia um homem idoso em Jerusalém cujo nome era Simeão. Ele fazia o que agradava a Deus e obedecia as leis de Deus. Ele estava esperando que Deus animasse o povo de Israel mandando aquele que o salvaria/o Messias.
25 nati ana veya’amaim, regah ta wabin Simeon i Jerusalem ma’am, iti regah ana yawas i mutufurin naatu yoyoban wairafin. God Anunin tar gabuw ana ofafar eo na’atube ma bow God ana sabuw Israel baiyawasih isan eomatanih i ma kakaif.
26 O Espírito Santo revelou para ele anteriormente que ele veria o Messias prometido de Deus antes de morrer.
26 Anun Kakafiyin God ana buriburih isan irerereb eo, “O boro yawas inama’am Regah God ana Roubininenayan natufuw ina’itin imaibo inamorob.”
27 Quando José e Maria levaram seu nenê Jesus ao templo para fazer esses rituais, o Espírito dirigiu Simeão a entrar no pátio do templo e revelou a ele que Jesus era o Messias.
27 Nati ana veya’amaim Jesu hinah tamah hibai hina hirun, hai binanakwaramaim ofafar eo na’atube sinaf isan. Naatu God Anun Kakafiyin auman Simeon bonawiy na Tafaror Bar run.
28 Então ele tomou Jesus nos braços e louvou Deus dizendo,
28 Simeon kek bai irurubun hiyaf God ana merar yi eo,
29 Senhor, o Senhor me prometeu que eu veria aquele que faria com que o senhor pudesse salvar pessoas de todos os povos da culpa dos seus pecados. Ele será como uma luz que revelará a sua verdade aos não judeus, e ele vai fazer com que as pessoas pensem bem do seu povo, o povo de Israel. Já que eu tenho visto este que o senhor prometeu mandar, agora deixe-me morrer em paz.”
29 “Regah i’o na’atube a’omatanen ikaif,
30 — ausente —
30 Taiyuwu matau’umaim a baiyawasenayan tafaramamaim ibiyafar aitin.
31 — ausente —
31 Iti baiyawasenayan i ibogaigiwas sabuw etei matahimaim kubitih boro hina’itin.
32 — ausente —
32 Naatu yawas ana marakaw boro nab natit Ufun Sabuw isah nirerereb hina’itin, naatu Israel sabuw nahimaim o ayawas ana marakaw boro nama.”
33 Os pais dele ficaram maravilhados daquilo que Simeão disse sobre Jesus. Então Simeão os abençoou, e disse a Maria,
33 Kek hinah tamah Simeon kek isan abisa eo hinonowar i hifofofor men kafaita.
34 Observe o que eu digo: Deus já determinou que por causa desta criança, muitos do povo de Israel vão abandonar Deus, e muitos outros vão voltar a Deus. Mesmo que ele seja como um sinal para advertir as pessoas, muitos vão ser contra ele/se opor a ele.
34 Simeon baigegewasin itih sawar, basit kek hinah Mary isan eo “Iti kek i God rubin sabuw moumurih na’in Israel wanawanan boro nagurusih naatu moumurih na’in boro niyawasih. Hai kirikirifot etei boro niwa’an hinirerereb, ina’i’inan nati isan sabuw boro ana tur hinakwahir.
35 Como resultado, ele vai esclarecer os maus pensamentos de muitos. Além disso, as coisas cruéis que eles farão a ele serão como uma espada que vai cortar sua alma/seu ser interior.
35 Naatu yababan o dogor wanawanan boro ahay na’atube nay.”
36 Também havia na área do templo uma senhora muito idosa chamada Ana. Ela era profetisa. Seu pai Fanuel era membro da tribo de Aser. Quando fazia sete anos que ela estava casada, morreu o seu marido.
36 Nati’imaim dinab babine ta Asher ana bigane ma’am, wabin Anna Fanuel natun, Anna tabin kwamur etei seven ma naatu aawan morob.
37 Depois disso ela viveu até ter 84 anos, e ainda era viúva. Ela ficava na área do templo o tempo todo, dia e noite, louvando a Deus. Frequentemente ela jejuava/deixava de comer enquanto orava.
37 Kwamur etei 84 i kwafur ma naatu Tafaror Bar men kafa’imo ihamiy. Fai mar i yohar, ma yoyoban God bobora’ara’ah.
38 Enquanto José e Maria e o nenê ainda estavam no templo, ela chegou a eles. Ela agradeceu a Deus pelo nenê. Então ela falou de Jesus a muitos que esperavam que Deus mandasse o Messias para livrar o povo de Jerusalém.
38 Nati ana veya’amaim babine na run God ana merar yi. Jerusalem wanawanan sabuw iyab baiyawasenayan isan hima hikakaif hai tur eowen eo, “Roubininenayan natit.”
39 Depois que José e Maria tinham completado os rituais que o Senhor/Deus requeria dos pais quando nascesse seu primeiro filho, voltaram à sua própria cidade, Nazaré, no distrito da Galileia.
39 Joseph, Mary hairi Regah ana ofafaramaim abisa eo na’atube hisisinaf ufunamaim, himatabir maiye hin hai bar merar wabin Nazareth imaim hitit, tafaram Galilee wanawananamaim.
40 Quando o menino cresceu, ficou forte e muito sábio, e Deus se agradava dele/o abençoava.
40 Naatu God ana bosiyasiyar wanawananamaim Kek ra’at yen ana fair bai fudirin rerekab naatu ana not ra’at taseseb.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para festejar a Páscoa.
41 Kwamur ta ta wanawanahimaim Jesu hinah tamah mar etei Tar Nowaten Hiyuw isan au Jerusalem tenan.
42 Então quando Jesus tinha doze anos, foram a Jerusalém como sempre.
42 Ana veya ta Jesu ana kwamur 12 na’atube basit hiyen hin hiyuw ta isan hai binanakwar eo na’atube.
43 Quando terminou a festa da Páscoa, os pais de Jesus começaram a voltar para casa, mas Jesus ficou em Jerusalém. Os pais dele não perceberam que Jesus tinha ficado ali.
43 Hiyuw ufunamaim hai ubar himatabir maiye, baise kek Jesu i Jerusalem ma. Hinah tamah men kafa’imo hiso’ob.
44 Eles pensavam que ele estava com os outros que estavam viajando com eles. Andaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre seus parentes e amigos.
44 Hinotanot kek i nati sabuw wanawanamaim bairi hinan hirouw, imih nati veya ta’imon i nuhih fot hiremor hin, baise veya re birabirab, hibusuruf kek hinuwih, hai ofonah naatu taituwah hibabatiyih hinunuwet,
45 Eles não o acharam, por isso voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
45 men hitita’ur, basit himatabir maiye hin Jerusalem hitit hinuwih.
46 Dois dias depois, eles o acharam. Ele estava na área do templo, sentado com os professores religiosos dos judeus. Estava ouvindo o que eles diziam, e fazendo perguntas a eles.
46 Veya baitounin Tafaror Bar wanawanan Ofafar Bai’obaiyenayah wanawanah mare tur hi’o nowar ma bibabatiyih hitita’ur.
47 Todos os que ouviram o que ele disse ficaram maravilhados com o que ele entendia e com as boas respostas que ele dava às perguntas que os professores faziam.
47 Sabuw etei Jesu tur buriburih eo, naatu iyafutih hinonowar isan, hifofofor men kafaita.
48 Quando os pais dele o viram, ficaram muito maravilhados/pasmados. A mãe dele lhe disse, “Meu filho, por que é que você fez isso conosco? Seu pai e eu temos estado muito preocupados ao procurarmos (excl) você?”
48 Hinah tamah kek hitita’ur ana veya hiororsa’irih Mary Natun iu, “Aro aisim iti na’atube isinaf? Tamat airi ai yababan ra’at, o anuwihi men kikimin ta.”
49 Ele disse a eles, falando do templo como a casa de Deus o pai dele, “Maravilho-me de que vocês (dual) não sabiam onde me achar. Vocês (dual) deviam saber/vocês não sabiam que era necessário que eu estivesse na casa do meu pai!”
49 Iyafutih eo, “Aisim ayu kwanunuwuhu? Kwa men kwaso’ob ayu i Tamai ana baremaim ama’am?”
50 Mas eles não entendiam o significado do que ele lhes disse.
50 Baise Kek abisa eo hinah tamah ana tur naniyan men hibai.
51 Então ele voltou com eles a Nazaré. Ele sempre os obedecia. Mas a mãe dele continuava a pensar em todas essas coisas.
51 Basit Jesu misir bairi himatabir maiye hire hin Nazareth hitit, imaim hinah tamah fanah bosiyasiyar bairi hima naatu hinah iti sawar etei ana notamaim ya ma inotanot.
52 Com o passar dos anos, Jesus continuou a ficar mais sábio e mais alto. Deus e as pessoas continuaram a aprovar-se dele cada vez mais.
52 Jesu ra’at yen orot matar ana not auman ra’at yen God itin yan sisir na’atube sabuw auman.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.