Marcos 5

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri kotehla Lehen Kalilio douluhllahng palio, nan sapwen mehn Kerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Sises ketin keredihsangete pohn pwohto, a iet ohl emen me ngehn saut tiadahr powe pa kohkodohng reh; e kohdo sang nan sousou kei, wasa e kin koukousoan ie.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Sohte aramas emen kakohng ohlo, pil selmete kan sohte kak salihedi;
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 pwe pak tohto e selkihdi selmete ni peh oh neh kan, e ahpw kin kamweidpeseng selmete ko; sohte me kak koledi pwehki eh kehlail.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ni rahn nipwong, e kin kakahnseli nan sousou kan, oh nanwel en pohn nahna kan, wie weriwer kalipwelipwehki paliwere takai keng kan.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Eri, e kilangadahte Sises sang wasa doh, e ahpw tenge, poaridiong mwowe,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 weriwer, ndinda, “Maing Sises, Sapwellimen Koht Lapalahpie! Dahme komw ketin kupwukupwurehiong ie? Ni mwaren Koht, komw dehr ketin kalokei ie!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 (E ndinda met pwehki Sises eh ketin mahmahsanihong, “Kowe ngehn saut, kohkohieisang rehn aramas menen!”)
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Sises eri keinemwe reh, mahsanih, “Ia mwaromw?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 E ahpw ngidingidkihong Sises en dehr ketin kausasang ngehn saut ako nan sahpweo.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 A limwahn wasao, pelin pwihk ehu mihmi ie, wie mwengemwenge ni keilen dohl ehu.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ngehn saut ako eri pekihda rehn Sises en kadarihrala oh mweidohng re en kolahng dillong rehn pwihk ko.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Sises eri ketin mweidohng. Ngehn saut ako eri kohieisang rehn ohlo, oh uhd kohla dillong rehn pwihk ko. Pelin pwihko, me wadeparail kereniong riekid, ahpw wiahkihteieu pwururda oh tangdiong nan leho, wasa irail koaros duhla oh mwopwula.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Silepen pwihk ko ahpw tangdoaui oh kohla nan kahnimwo oh nan sahpwo, kairehkiseli aramas akan duwen me wiawihero. Aramas akan eri kohieila pwe re en kilang dahme wiawiher.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ni ar lel wasa Sises ketiket ieo, re pwuriamweikihla mehlel ar kilangada ohl me tehnwar en ngehn suwed ko mahso, eh mwomwohd wasao meleilei, miher nan likou mwahu oh mwomwen aramas mwahu mehlel. Re ahpw mwur masakada.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 A irail ko me kadehdehki masarail ko manamano, re ahpw ndaiong irail dahme wiawihong tehnwar en ngehn suwed ko, oh pil duwen pwihk ko.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Irail eri pekihda Sises en ketiketla sang nan sapwarailo.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ni Sises eh ketidahng pohn pwohto, me tehnwar en ngehn suwed ko ahpw pekihda reh, patohwanohng, “Komw ketin mweidohng ie pwe I en iangkomwihwei!”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Sises ahpw sohte ketin mweidohng, pwe e mahsanihong, “Kohkohla ni imwomwo, rehn omw peneinei kan, oh kairehkin irail duwen manaman lapalap me Kaun-o ketin wiahiong uhk, oh duwen eh kupwurkalahngan ong uhk.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ohlo eri kohlahte lohkiseli nan wehin Dekapolis manaman lapalap me Sises ketin wiahiong; a koaros me rong met re ahpw pwuriamweikihla kowahlap.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Sises ketin pwurehng kotehla leho ketila palio. Pokon kalaimwun ehu ahpw pil kohpene oh kapilpene ni oaroahro.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 A soumas emen en sinakokeo, ede Sairus, ahpw lel reh, poaridiong ni aluweluwe kan,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 ngidingidki eh pekipek, patohwan, “Maing, ei tungoal kisin serepein kis kereniongehr mehla. Komw ketin kupwur mahk oh ketila ketikidahng limomwi kan powe, pwe en kehlailda oh kak mour!”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Sises eri ketida oh ketin iangala soumaso. A pokon kalaimwuno ahpw pil idawehnla, wasa koaros nanialo ahpw koaitla.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Lih emen pil iang mi wasao, me kohkohwahki mehn warmwowi erein sounpar eisek riau.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 E ahpw reperepen mour rehn sounwini tohto oh kesehkilahr nah mwohni kan koaros, ahpw sohte katepe, pwe e susuwedlahte.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ni liho eh rongada duwen Sises sang rehn aramas akan, e ahpw keilahng pohnpelikie;
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 pwe e mengimengloalki, “Ma ihte sapwellime likou me I pahn doahke, I uhdahn pahn kehlailda.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Eri, e ahpw doahke sapwellimen Sises likowo, oh ni ahnsowohte pwilipwil en nta reh pa madada; liho eri pehmada sang nan paliwereo me e kehlaildahsangehr eh soumwahwo.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ni ahnsowohte Sises ketin pehmada duwen kisin roson kis eh kohsang reh, e ahpw ketin sohpeiseli nan pokono, oh mahsanih, “Ihs me doahke ei likowet?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Sapwellime tohnpadahk ko ahpw patohwanohng, “Komw ketin mahsanih duwen pokonet eh koaitonkomwilahr, a komw keinemwe, ‘Ihs me doahkei ie?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ih eri ketin mahsenseli pohn pokono, pwe en mahsanih ihs me wiahda meo.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 A liho, nan eh ese dahme wiawihong, e ahpw masepwehkada, rerrer, keiong mpe, poaridiong mwohn aluweluwe kan, patohwanohng Sises mehkoaros.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Sises eri mahsanihong liho, “Nei serepein, omw pwoson me kakehleiukada. Eri, kohkohwei ni popohl, pwe ke kehlaildahsangehr omw soumwahwen.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nindokon eh ketin mahmahsen, pakair ehu pa lel rehn Sairus sang ni imweo, me ketihtihki, “Noumwi serepeino melahr; komw dehr kangirehki Sounpadahken en ketido.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Sises sohte ketin tehk; e ahpw mahsanihong Sairus, “Komw dehr masak mehkot, komw pwosonte.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 E ahpw sohte mweidohng mehmen en iangala, ihte Piter, Seims oh rie Sohn.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ni ar lel ni imwen soumaso, e ahpw mahsanihada duwen ar mwoaromwoarong oh mwahmwahiei kowahlap.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ih eri ketilong oh mahsanihong irail, “Dahme kumwail mwoaromwoarong oh mwahmwahieiki? Serien sohte mehla, e wie memeir!”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Irail ahpw kepikepitki oh kokouruhrki. Eri, e ahpw ketin kapedoisang irail koaros nan ihmwo, oh mwuri, e ketin ukehda semen serio oh ine, oh pil sapwellime tohnpadahk silimeno, e ahpw ketilong wasa me serio wonohn ie.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 E ahpw ketin kolada peho oh mahsanihong, “Dalida koum,” me wehwehki, “Serepein, pwourda!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Eri, ni ahnsowohte serepeino ahpw pwourda oh tapihada alialuseli. (E sounpar eisek riau.) Irail inenen pwuriamweikihla wiewia wet.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndaseli mewet; e ahpw mahsanihong irail re en kamwenge serepeino.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.