Marcos 5

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri kotehla Lehen Kalilio douluhllahng palio, nan sapwen mehn Kerasa.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Sises ketin keredihsangete pohn pwohto, a iet ohl emen me ngehn saut tiadahr powe pa kohkodohng reh; e kohdo sang nan sousou kei, wasa e kin koukousoan ie.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Sohte aramas emen kakohng ohlo, pil selmete kan sohte kak salihedi;
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 pwe pak tohto e selkihdi selmete ni peh oh neh kan, e ahpw kin kamweidpeseng selmete ko; sohte me kak koledi pwehki eh kehlail.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ni rahn nipwong, e kin kakahnseli nan sousou kan, oh nanwel en pohn nahna kan, wie weriwer kalipwelipwehki paliwere takai keng kan.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Eri, e kilangadahte Sises sang wasa doh, e ahpw tenge, poaridiong mwowe,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 weriwer, ndinda, “Maing Sises, Sapwellimen Koht Lapalahpie! Dahme komw ketin kupwukupwurehiong ie? Ni mwaren Koht, komw dehr ketin kalokei ie!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (E ndinda met pwehki Sises eh ketin mahmahsanihong, “Kowe ngehn saut, kohkohieisang rehn aramas menen!”)
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Sises eri keinemwe reh, mahsanih, “Ia mwaromw?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 E ahpw ngidingidkihong Sises en dehr ketin kausasang ngehn saut ako nan sahpweo.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 A limwahn wasao, pelin pwihk ehu mihmi ie, wie mwengemwenge ni keilen dohl ehu.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ngehn saut ako eri pekihda rehn Sises en kadarihrala oh mweidohng re en kolahng dillong rehn pwihk ko.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Sises eri ketin mweidohng. Ngehn saut ako eri kohieisang rehn ohlo, oh uhd kohla dillong rehn pwihk ko. Pelin pwihko, me wadeparail kereniong riekid, ahpw wiahkihteieu pwururda oh tangdiong nan leho, wasa irail koaros duhla oh mwopwula.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Silepen pwihk ko ahpw tangdoaui oh kohla nan kahnimwo oh nan sahpwo, kairehkiseli aramas akan duwen me wiawihero. Aramas akan eri kohieila pwe re en kilang dahme wiawiher.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ni ar lel wasa Sises ketiket ieo, re pwuriamweikihla mehlel ar kilangada ohl me tehnwar en ngehn suwed ko mahso, eh mwomwohd wasao meleilei, miher nan likou mwahu oh mwomwen aramas mwahu mehlel. Re ahpw mwur masakada.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 A irail ko me kadehdehki masarail ko manamano, re ahpw ndaiong irail dahme wiawihong tehnwar en ngehn suwed ko, oh pil duwen pwihk ko.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Irail eri pekihda Sises en ketiketla sang nan sapwarailo.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ni Sises eh ketidahng pohn pwohto, me tehnwar en ngehn suwed ko ahpw pekihda reh, patohwanohng, “Komw ketin mweidohng ie pwe I en iangkomwihwei!”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sises ahpw sohte ketin mweidohng, pwe e mahsanihong, “Kohkohla ni imwomwo, rehn omw peneinei kan, oh kairehkin irail duwen manaman lapalap me Kaun-o ketin wiahiong uhk, oh duwen eh kupwurkalahngan ong uhk.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ohlo eri kohlahte lohkiseli nan wehin Dekapolis manaman lapalap me Sises ketin wiahiong; a koaros me rong met re ahpw pwuriamweikihla kowahlap.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Sises ketin pwurehng kotehla leho ketila palio. Pokon kalaimwun ehu ahpw pil kohpene oh kapilpene ni oaroahro.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A soumas emen en sinakokeo, ede Sairus, ahpw lel reh, poaridiong ni aluweluwe kan,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 ngidingidki eh pekipek, patohwan, “Maing, ei tungoal kisin serepein kis kereniongehr mehla. Komw ketin kupwur mahk oh ketila ketikidahng limomwi kan powe, pwe en kehlailda oh kak mour!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Sises eri ketida oh ketin iangala soumaso. A pokon kalaimwuno ahpw pil idawehnla, wasa koaros nanialo ahpw koaitla.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Lih emen pil iang mi wasao, me kohkohwahki mehn warmwowi erein sounpar eisek riau.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 E ahpw reperepen mour rehn sounwini tohto oh kesehkilahr nah mwohni kan koaros, ahpw sohte katepe, pwe e susuwedlahte.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Ni liho eh rongada duwen Sises sang rehn aramas akan, e ahpw keilahng pohnpelikie;
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 pwe e mengimengloalki, “Ma ihte sapwellime likou me I pahn doahke, I uhdahn pahn kehlailda.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Eri, e ahpw doahke sapwellimen Sises likowo, oh ni ahnsowohte pwilipwil en nta reh pa madada; liho eri pehmada sang nan paliwereo me e kehlaildahsangehr eh soumwahwo.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ni ahnsowohte Sises ketin pehmada duwen kisin roson kis eh kohsang reh, e ahpw ketin sohpeiseli nan pokono, oh mahsanih, “Ihs me doahke ei likowet?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Sapwellime tohnpadahk ko ahpw patohwanohng, “Komw ketin mahsanih duwen pokonet eh koaitonkomwilahr, a komw keinemwe, ‘Ihs me doahkei ie?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ih eri ketin mahsenseli pohn pokono, pwe en mahsanih ihs me wiahda meo.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 A liho, nan eh ese dahme wiawihong, e ahpw masepwehkada, rerrer, keiong mpe, poaridiong mwohn aluweluwe kan, patohwanohng Sises mehkoaros.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Sises eri mahsanihong liho, “Nei serepein, omw pwoson me kakehleiukada. Eri, kohkohwei ni popohl, pwe ke kehlaildahsangehr omw soumwahwen.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Nindokon eh ketin mahmahsen, pakair ehu pa lel rehn Sairus sang ni imweo, me ketihtihki, “Noumwi serepeino melahr; komw dehr kangirehki Sounpadahken en ketido.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Sises sohte ketin tehk; e ahpw mahsanihong Sairus, “Komw dehr masak mehkot, komw pwosonte.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 E ahpw sohte mweidohng mehmen en iangala, ihte Piter, Seims oh rie Sohn.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ni ar lel ni imwen soumaso, e ahpw mahsanihada duwen ar mwoaromwoarong oh mwahmwahiei kowahlap.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ih eri ketilong oh mahsanihong irail, “Dahme kumwail mwoaromwoarong oh mwahmwahieiki? Serien sohte mehla, e wie memeir!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Irail ahpw kepikepitki oh kokouruhrki. Eri, e ahpw ketin kapedoisang irail koaros nan ihmwo, oh mwuri, e ketin ukehda semen serio oh ine, oh pil sapwellime tohnpadahk silimeno, e ahpw ketilong wasa me serio wonohn ie.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 E ahpw ketin kolada peho oh mahsanihong, “Dalida koum,” me wehwehki, “Serepein, pwourda!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Eri, ni ahnsowohte serepeino ahpw pwourda oh tapihada alialuseli. (E sounpar eisek riau.) Irail inenen pwuriamweikihla wiewia wet.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndaseli mewet; e ahpw mahsanihong irail re en kamwenge serepeino.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.