Marcos 5
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri kotehla Lehen Kalilio douluhllahng palio, nan sapwen mehn Kerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Sises ketin keredihsangete pohn pwohto, a iet ohl emen me ngehn saut tiadahr powe pa kohkodohng reh; e kohdo sang nan sousou kei, wasa e kin koukousoan ie.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Sohte aramas emen kakohng ohlo, pil selmete kan sohte kak salihedi;
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 pwe pak tohto e selkihdi selmete ni peh oh neh kan, e ahpw kin kamweidpeseng selmete ko; sohte me kak koledi pwehki eh kehlail.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ni rahn nipwong, e kin kakahnseli nan sousou kan, oh nanwel en pohn nahna kan, wie weriwer kalipwelipwehki paliwere takai keng kan.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Eri, e kilangadahte Sises sang wasa doh, e ahpw tenge, poaridiong mwowe,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 weriwer, ndinda, “Maing Sises, Sapwellimen Koht Lapalahpie! Dahme komw ketin kupwukupwurehiong ie? Ni mwaren Koht, komw dehr ketin kalokei ie!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 (E ndinda met pwehki Sises eh ketin mahmahsanihong, “Kowe ngehn saut, kohkohieisang rehn aramas menen!”)
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Sises eri keinemwe reh, mahsanih, “Ia mwaromw?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 E ahpw ngidingidkihong Sises en dehr ketin kausasang ngehn saut ako nan sahpweo.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 A limwahn wasao, pelin pwihk ehu mihmi ie, wie mwengemwenge ni keilen dohl ehu.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ngehn saut ako eri pekihda rehn Sises en kadarihrala oh mweidohng re en kolahng dillong rehn pwihk ko.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Sises eri ketin mweidohng. Ngehn saut ako eri kohieisang rehn ohlo, oh uhd kohla dillong rehn pwihk ko. Pelin pwihko, me wadeparail kereniong riekid, ahpw wiahkihteieu pwururda oh tangdiong nan leho, wasa irail koaros duhla oh mwopwula.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Silepen pwihk ko ahpw tangdoaui oh kohla nan kahnimwo oh nan sahpwo, kairehkiseli aramas akan duwen me wiawihero. Aramas akan eri kohieila pwe re en kilang dahme wiawiher.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ni ar lel wasa Sises ketiket ieo, re pwuriamweikihla mehlel ar kilangada ohl me tehnwar en ngehn suwed ko mahso, eh mwomwohd wasao meleilei, miher nan likou mwahu oh mwomwen aramas mwahu mehlel. Re ahpw mwur masakada.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 A irail ko me kadehdehki masarail ko manamano, re ahpw ndaiong irail dahme wiawihong tehnwar en ngehn suwed ko, oh pil duwen pwihk ko.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Irail eri pekihda Sises en ketiketla sang nan sapwarailo.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ni Sises eh ketidahng pohn pwohto, me tehnwar en ngehn suwed ko ahpw pekihda reh, patohwanohng, “Komw ketin mweidohng ie pwe I en iangkomwihwei!”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sises ahpw sohte ketin mweidohng, pwe e mahsanihong, “Kohkohla ni imwomwo, rehn omw peneinei kan, oh kairehkin irail duwen manaman lapalap me Kaun-o ketin wiahiong uhk, oh duwen eh kupwurkalahngan ong uhk.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ohlo eri kohlahte lohkiseli nan wehin Dekapolis manaman lapalap me Sises ketin wiahiong; a koaros me rong met re ahpw pwuriamweikihla kowahlap.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Sises ketin pwurehng kotehla leho ketila palio. Pokon kalaimwun ehu ahpw pil kohpene oh kapilpene ni oaroahro.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A soumas emen en sinakokeo, ede Sairus, ahpw lel reh, poaridiong ni aluweluwe kan,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ngidingidki eh pekipek, patohwan, “Maing, ei tungoal kisin serepein kis kereniongehr mehla. Komw ketin kupwur mahk oh ketila ketikidahng limomwi kan powe, pwe en kehlailda oh kak mour!”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Sises eri ketida oh ketin iangala soumaso. A pokon kalaimwuno ahpw pil idawehnla, wasa koaros nanialo ahpw koaitla.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Lih emen pil iang mi wasao, me kohkohwahki mehn warmwowi erein sounpar eisek riau.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 E ahpw reperepen mour rehn sounwini tohto oh kesehkilahr nah mwohni kan koaros, ahpw sohte katepe, pwe e susuwedlahte.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ni liho eh rongada duwen Sises sang rehn aramas akan, e ahpw keilahng pohnpelikie;
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 pwe e mengimengloalki, “Ma ihte sapwellime likou me I pahn doahke, I uhdahn pahn kehlailda.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Eri, e ahpw doahke sapwellimen Sises likowo, oh ni ahnsowohte pwilipwil en nta reh pa madada; liho eri pehmada sang nan paliwereo me e kehlaildahsangehr eh soumwahwo.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ni ahnsowohte Sises ketin pehmada duwen kisin roson kis eh kohsang reh, e ahpw ketin sohpeiseli nan pokono, oh mahsanih, “Ihs me doahke ei likowet?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Sapwellime tohnpadahk ko ahpw patohwanohng, “Komw ketin mahsanih duwen pokonet eh koaitonkomwilahr, a komw keinemwe, ‘Ihs me doahkei ie?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ih eri ketin mahsenseli pohn pokono, pwe en mahsanih ihs me wiahda meo.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 A liho, nan eh ese dahme wiawihong, e ahpw masepwehkada, rerrer, keiong mpe, poaridiong mwohn aluweluwe kan, patohwanohng Sises mehkoaros.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Sises eri mahsanihong liho, “Nei serepein, omw pwoson me kakehleiukada. Eri, kohkohwei ni popohl, pwe ke kehlaildahsangehr omw soumwahwen.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nindokon eh ketin mahmahsen, pakair ehu pa lel rehn Sairus sang ni imweo, me ketihtihki, “Noumwi serepeino melahr; komw dehr kangirehki Sounpadahken en ketido.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Sises sohte ketin tehk; e ahpw mahsanihong Sairus, “Komw dehr masak mehkot, komw pwosonte.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 E ahpw sohte mweidohng mehmen en iangala, ihte Piter, Seims oh rie Sohn.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ni ar lel ni imwen soumaso, e ahpw mahsanihada duwen ar mwoaromwoarong oh mwahmwahiei kowahlap.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ih eri ketilong oh mahsanihong irail, “Dahme kumwail mwoaromwoarong oh mwahmwahieiki? Serien sohte mehla, e wie memeir!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Irail ahpw kepikepitki oh kokouruhrki. Eri, e ahpw ketin kapedoisang irail koaros nan ihmwo, oh mwuri, e ketin ukehda semen serio oh ine, oh pil sapwellime tohnpadahk silimeno, e ahpw ketilong wasa me serio wonohn ie.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 E ahpw ketin kolada peho oh mahsanihong, “Dalida koum,” me wehwehki, “Serepein, pwourda!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Eri, ni ahnsowohte serepeino ahpw pwourda oh tapihada alialuseli. (E sounpar eisek riau.) Irail inenen pwuriamweikihla wiewia wet.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndaseli mewet; e ahpw mahsanihong irail re en kamwenge serepeino.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.