Marcos 5

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri kotehla Lehen Kalilio douluhllahng palio, nan sapwen mehn Kerasa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Sises ketin keredihsangete pohn pwohto, a iet ohl emen me ngehn saut tiadahr powe pa kohkodohng reh; e kohdo sang nan sousou kei, wasa e kin koukousoan ie.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Sohte aramas emen kakohng ohlo, pil selmete kan sohte kak salihedi;
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 pwe pak tohto e selkihdi selmete ni peh oh neh kan, e ahpw kin kamweidpeseng selmete ko; sohte me kak koledi pwehki eh kehlail.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ni rahn nipwong, e kin kakahnseli nan sousou kan, oh nanwel en pohn nahna kan, wie weriwer kalipwelipwehki paliwere takai keng kan.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Eri, e kilangadahte Sises sang wasa doh, e ahpw tenge, poaridiong mwowe,
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 weriwer, ndinda, “Maing Sises, Sapwellimen Koht Lapalahpie! Dahme komw ketin kupwukupwurehiong ie? Ni mwaren Koht, komw dehr ketin kalokei ie!”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 (E ndinda met pwehki Sises eh ketin mahmahsanihong, “Kowe ngehn saut, kohkohieisang rehn aramas menen!”)
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Sises eri keinemwe reh, mahsanih, “Ia mwaromw?”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 E ahpw ngidingidkihong Sises en dehr ketin kausasang ngehn saut ako nan sahpweo.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 A limwahn wasao, pelin pwihk ehu mihmi ie, wie mwengemwenge ni keilen dohl ehu.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ngehn saut ako eri pekihda rehn Sises en kadarihrala oh mweidohng re en kolahng dillong rehn pwihk ko.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Sises eri ketin mweidohng. Ngehn saut ako eri kohieisang rehn ohlo, oh uhd kohla dillong rehn pwihk ko. Pelin pwihko, me wadeparail kereniong riekid, ahpw wiahkihteieu pwururda oh tangdiong nan leho, wasa irail koaros duhla oh mwopwula.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Silepen pwihk ko ahpw tangdoaui oh kohla nan kahnimwo oh nan sahpwo, kairehkiseli aramas akan duwen me wiawihero. Aramas akan eri kohieila pwe re en kilang dahme wiawiher.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ni ar lel wasa Sises ketiket ieo, re pwuriamweikihla mehlel ar kilangada ohl me tehnwar en ngehn suwed ko mahso, eh mwomwohd wasao meleilei, miher nan likou mwahu oh mwomwen aramas mwahu mehlel. Re ahpw mwur masakada.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 A irail ko me kadehdehki masarail ko manamano, re ahpw ndaiong irail dahme wiawihong tehnwar en ngehn suwed ko, oh pil duwen pwihk ko.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Irail eri pekihda Sises en ketiketla sang nan sapwarailo.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ni Sises eh ketidahng pohn pwohto, me tehnwar en ngehn suwed ko ahpw pekihda reh, patohwanohng, “Komw ketin mweidohng ie pwe I en iangkomwihwei!”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Sises ahpw sohte ketin mweidohng, pwe e mahsanihong, “Kohkohla ni imwomwo, rehn omw peneinei kan, oh kairehkin irail duwen manaman lapalap me Kaun-o ketin wiahiong uhk, oh duwen eh kupwurkalahngan ong uhk.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ohlo eri kohlahte lohkiseli nan wehin Dekapolis manaman lapalap me Sises ketin wiahiong; a koaros me rong met re ahpw pwuriamweikihla kowahlap.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Sises ketin pwurehng kotehla leho ketila palio. Pokon kalaimwun ehu ahpw pil kohpene oh kapilpene ni oaroahro.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 A soumas emen en sinakokeo, ede Sairus, ahpw lel reh, poaridiong ni aluweluwe kan,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 ngidingidki eh pekipek, patohwan, “Maing, ei tungoal kisin serepein kis kereniongehr mehla. Komw ketin kupwur mahk oh ketila ketikidahng limomwi kan powe, pwe en kehlailda oh kak mour!”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Sises eri ketida oh ketin iangala soumaso. A pokon kalaimwuno ahpw pil idawehnla, wasa koaros nanialo ahpw koaitla.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Lih emen pil iang mi wasao, me kohkohwahki mehn warmwowi erein sounpar eisek riau.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 E ahpw reperepen mour rehn sounwini tohto oh kesehkilahr nah mwohni kan koaros, ahpw sohte katepe, pwe e susuwedlahte.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ni liho eh rongada duwen Sises sang rehn aramas akan, e ahpw keilahng pohnpelikie;
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 pwe e mengimengloalki, “Ma ihte sapwellime likou me I pahn doahke, I uhdahn pahn kehlailda.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Eri, e ahpw doahke sapwellimen Sises likowo, oh ni ahnsowohte pwilipwil en nta reh pa madada; liho eri pehmada sang nan paliwereo me e kehlaildahsangehr eh soumwahwo.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ni ahnsowohte Sises ketin pehmada duwen kisin roson kis eh kohsang reh, e ahpw ketin sohpeiseli nan pokono, oh mahsanih, “Ihs me doahke ei likowet?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Sapwellime tohnpadahk ko ahpw patohwanohng, “Komw ketin mahsanih duwen pokonet eh koaitonkomwilahr, a komw keinemwe, ‘Ihs me doahkei ie?’”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ih eri ketin mahsenseli pohn pokono, pwe en mahsanih ihs me wiahda meo.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 A liho, nan eh ese dahme wiawihong, e ahpw masepwehkada, rerrer, keiong mpe, poaridiong mwohn aluweluwe kan, patohwanohng Sises mehkoaros.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Sises eri mahsanihong liho, “Nei serepein, omw pwoson me kakehleiukada. Eri, kohkohwei ni popohl, pwe ke kehlaildahsangehr omw soumwahwen.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Nindokon eh ketin mahmahsen, pakair ehu pa lel rehn Sairus sang ni imweo, me ketihtihki, “Noumwi serepeino melahr; komw dehr kangirehki Sounpadahken en ketido.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Sises sohte ketin tehk; e ahpw mahsanihong Sairus, “Komw dehr masak mehkot, komw pwosonte.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 E ahpw sohte mweidohng mehmen en iangala, ihte Piter, Seims oh rie Sohn.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ni ar lel ni imwen soumaso, e ahpw mahsanihada duwen ar mwoaromwoarong oh mwahmwahiei kowahlap.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ih eri ketilong oh mahsanihong irail, “Dahme kumwail mwoaromwoarong oh mwahmwahieiki? Serien sohte mehla, e wie memeir!”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Irail ahpw kepikepitki oh kokouruhrki. Eri, e ahpw ketin kapedoisang irail koaros nan ihmwo, oh mwuri, e ketin ukehda semen serio oh ine, oh pil sapwellime tohnpadahk silimeno, e ahpw ketilong wasa me serio wonohn ie.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 E ahpw ketin kolada peho oh mahsanihong, “Dalida koum,” me wehwehki, “Serepein, pwourda!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Eri, ni ahnsowohte serepeino ahpw pwourda oh tapihada alialuseli. (E sounpar eisek riau.) Irail inenen pwuriamweikihla wiewia wet.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndaseli mewet; e ahpw mahsanihong irail re en kamwenge serepeino.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.