Lucas 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Sises eri ketin kapokonepene tohnpadahk ehk riemeno oh ketikihong irail manaman en kausasang rehn aramas soangen ngehn suwed koaros oh pil manaman en kakehlahda me soumwahu kan.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ih eri ketin poaroneirailpeseng pwe re en patopeseng oh kapahrengki duwen Wehin Koht oh kakehlahda me soumwahu kan.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 E ahpw ketin mahsanihong irail, “Kumwail dehpa wa mehkot nin seiloak wet: sohte sokon, sohte ehd mehn kihong loale mehn ketihnain, sohte pilawa, sohte mwohni, pil sohte likou mehn kiemmad.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Wasa kis me re pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedolong nan ihmwo oh mihmihte ie, kumwail lao mweselsang wasao.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 A wasa kis me aramas akan sohte pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedoisang nan kahnimwo oh sipedasang pwelpar ni nehmwail kan pwe en wia kapehm ehu ong irail.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Tohnpadahk ko eri mweselpeseng oh kakahnseli nan kisin kahnimw kan koaros, kapakapahrengki duwen Rongamwahu oh kamwakamwahwihala me soumwahu kan wasa koaros.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Erod, kaunen Kalili, karongehda mehkan koaros me wiewiawier; e ahpw ketin pwunodkihda, pwehki ekei nda me Sohn Sounpapidais me iasadahr;
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 a ekei me Elaisa me pwarodohr; a ekei, dene soukohp en kawa men me mourdahr sapahl.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Erod ahpw mahsanih, “Ia duwen, pwe I lupukasangehr moangen Sohno; a ihs pahn ohl menet me I rongorong duwe?” Ih eri songosongete raparapahki duwen eh men ketin tuhwong Sises.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Wahnpoaron ko pwurpenehr oh patohwanohng Sises mehkoaros me re wiadahr. Sises eri ketin kahreirailda pwe re en kolahng kalapwukala wasa kis nan kahnimw Pedsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 A ni pokono ar esehda met, re idawehnla. Sises eri ketin kasamwo irail oh koasoiaiong irail duwen Wehin Koht, oh ketin kakehlahda me kin anahne ale kakehlepen paliwararail kan.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Ni ketipino eh peiklahr, tohnpadahk ehk riemeno ahpw patohla rehn Sises oh patohwanohng, “Maing, komw ketin kadarpesengala pokon wet, pwe re en patolahng rapahki nan kisin kahnimw kan oh wasa keren kan ar tungoal oh wasahn pweidi; pwe sapwtehn ehu wasaht.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 A Sises ketin mahsanihong irail, “Kumwail nek pein kamwenge irail.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 (Ohl kereniong limekid me iang mi wasao.)
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Irail eri wiahda oh kamwohdangiraildi.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Sises eri ketikihda lopwon en pilawa limwawo oh kisin mwomw riakiso, mahsendalahng nanleng, kapingkalahngan ong Koht, ketin pilitikihpeseng oh ketikihong sapwellime tohnpadahk ko pwe re en nehkohng pokono.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Irail koaros ahpw iang kepin konot oh medla. Tohnpadahk ko ahpw deukada kopwou eisek riau dir, sang luhwen konoto.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ehu ahnsou Sises ketin kalapwukala wie loulou, tohnpadahk ko ahpw keiong mpe. Ih eri ketin keinemwe rehrail, “Dahme aramas akan kin ndindahki duwen ngehi? Ihs me re kin wiahkin ie?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 A irail sapeng, patohwanohng, “Ekei kin patohwan me Sohn Sounpapidais komwi; ekei, me Elaisa; a ekei, me komwi emen soukohp en kawa ko me iasadahr.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 A e ketin mahsanih, “A kumwail, ihs me kumwail wiahkin ie?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndahng emen met.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 E ahpw pil mahsanih, “Nein-Aramas uhdahn pahn lokolok laud oh pengpengla rehn lapalap oh samworo lapalap akan oh sounkawehwehn Kosonnedo kan. E pahn kamakamala, e ahpw pahn iasada ni kesiluhwen rahn.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 E pil mahsanihong irail koaros, “Mehmen me men idawehniehdo e uhdahn pahn tounmeteikihla pein ih, kapaikada eh lohpwu rahn koaros, oh idawehn ie.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Pwe me kin men doarehla pein eh mour, e pahn pwupwusang; a me pahn pangala eh mour pwehki ngehi, e pahn ale.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Pwe da? E pahn mie katepe ong aramas emen ma e pahn sapwenikihla sampah pokon, a mwuhr e ahpw salongala de lohdi? Soh kowahlap!
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Me pahn kin namenengkin ie oh namenengki ei padahk kan, iei ih me Nein-Aramas pahn ketin ailehki ni eh pahn ketido nan eh lingaling oh ni lingaling en Seme oh sapwellime tohnleng sarawi kan.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Kumwail en ese pwe ekei kumwail me mihmi met sohte pahn mehla, re lao pahn iang udiahl Wehin Koht.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Eri, wihk ehu mwurin Sises eh ketin mahsanih mepwukat, e ahpw ketin kahrehda Piter, Sohn oh Seims, oh ketidalahng pohn dohl ehu pwe en loulou ie.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Nindokon eh wie loulou, mwomwen silangi wekila, sapwellime likou ko melengilengla oh pwetepwetala.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Oh iet, ohl riemen pa pwarada mpe, koasoakoasoiong; eri, iei ira: Moses oh Elaisa.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Ira pwarodo nin lingaling lapalahpie oh patopatohwanohng Sises duwen eh pahn ketin kapwaiada kupwur en Koht ni eh pahn ketin pwoula nan Serusalem.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Nindokon met eh wiewiawi, Piter oh ienge ko meirkelikla; a ni ar pirida re patohwanda lingaling en Sises oh pil ohl riemen me patopato mpe.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Eri, ni ara pahn patopatohla sang rehn Sises, Piter patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.’ (E sohte mwahn wehwehki dahme e patopatohwano.)
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Nindokon eh patopatohwan mepwukat pelien depwek pali pa pwarada oh koaduhpwaliraildi, tohnpadahk ko eri masepwehkada ni ar mihla pahn mwetehn depweko.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ngihl ehu ahpw peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Iei met nei pwutak, me I piladahr; kumwail rong eh padahk!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ni ngihl wet eh sohrala, Siseste me ketiket mwohrail. Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn padahkihong mehmen mehkot duwen audepen kaudiahlo.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Mandahn rahno, ni ar ketiket kohdi sang pohn dohlo, lapalahn pokon ehu ahpw tuhwong Sises.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ohl emen ahpw ngihl laudida sang nan pokono, patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, komw ketido kupwure ei tungoal pwutaket. Pwe ih nei iehros!
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Komw mwahngih, ni ngehn suwedo eh kin tiada powe, e kin pwururdahte weriwer, pwupwudiong nanpwel pinipintat, nan ewe pwudopwudida, oh ngehn suwedo kin kalipwelipwehda paliwere oh sohte kin men mweisang!
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 I patohwan peki rehn sapwellimomwi tohnpadahk kan, re en kausasang ngehn suwedo, ahpw re sohte kak.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Ia uwen amwail seupwoson oh sapwung! Ia werein ei pahn mihmi oh kanekanengamahiong kumwail!” E ahpw mahsanihong ohlo, “Kahredohng ie noumw pwutaken.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ni pwutako eh patopato kohdo rehn Sises ngehn suwedo uhdahte kesepwekehdiong nanpwel, serekiseli. Sises ahpw ketin angiangihada ngehn suwedo, ketin kakehlahda pwutako, oh ketikihong semeo.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Aramas koaruhsie ahpw pwuriamweikihla roson oh manaman en Koht lapalap wet.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kumwail dehr manokehla dahme I pahn ndaiong kumwailet: pwe Nein-Aramas pahn pengpengla rehn aramas akan oh pahn arail manaman.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 A tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mouren mahsen wet. E ketin karirasang irail pwe re en dehr wehwehki, oh re masak peki reh en ketin kawehwehiong irail.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Tohnpadahk ko eri akamaikihda duwen ihs me pahn lapalap rehrail.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Sises ketin mwahngihada arail lamalam, iei me e ketin alehki kisin seri kis oh ketin kasihnenihada mpe,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 mahsanihalahng tohnpadahk ko, “Me kin kasamwo kisin seri menet ni edei, ngehi me e kin kasamwo; a me kin kasamwo ie, nahn e kin kasamwo me ketin kadariehdo. Pwe me keieu tikitik rehmwail koaros, iei ih me keieu lapalap.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Sohn ahpw patohwan, “Maing Sounpadahk, se kilangada ohl emen me kin iang kausasang ngehn suwed rehn aramas ni mwaromwi, se ahpw keinapwihdihsang, pwe e sohte kin iang kiht idawehn komwi.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 A Sises ketin mahsanihong ih oh tohnpadahk teiko, “Kumwail dehr keinapwihedi, pwe mehmen me sohte kin uhwong kumwail, nahn e kin uhpalihkin kumwail.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Ni ahnsou me Sises pahn ketisang sampah ketidahla nanleng eh kerendohr, e ahpw ketin kupwurehda en ketidahla Serusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 E ketin poaronehla mwowe ekei sapwellime ko pwe re en patolahng onopada mehkoaros nan kisin kahnimw kis en Sameria.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Ahpw tohn kisin kahnimwo sohte men kasamwo, pwehki eh ketiket kohdalahng Serusalem.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ni Seims oh Sohn ara esehda met, ira ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw ketin kupwurki se en patohwan peki pwe kisiniei en mweredi sang nanleng oh kamwasikeirailla?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Sises ketin sohpeiong ira oh angiangihirahda.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Irail eri douluhllahng ni ehu kahnimw tohrohr.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ni ar ketiket kohla nanialo, ohl emen patohwanohng Sises, “Maing, I pahn idawehnkomwihwei wasa koaros me komw pahn ketla ie.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 A Sises mahsanihong, “Kidien wel kan mie dewerail, oh menpihr en pahnlahng kan mie pasarail; a sohte wasa me Nein-Aramas kak wendi oh kommoaldi ie.” |alt="HK-3A Kidien wel kan mie pasarail" src="" size="col" ref="LUK 9.58"
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 A ong emen e pil mahsanih, “Kowe, iangiehla.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Sises ketin mahsanihong, “Mweidohng pwe irail akan me melahr en sarepedi arail mehla kan. A kowe, kohwei oh iang lohkiseli Wehin Koht.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Pil emen patohwanohng, “Maing, I pahn iangkomwihla; ahpw komw ketin mweidohng ie mahs I en patolahng kamwurimwuriong kisehi ko ni imweio.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Mehmen me pahn tapihada doadoahk kesempwal ehu, ahpw pweieksang, e sohte warohng Wehin Koht.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.