Lucas 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Sises eri ketin kapokonepene tohnpadahk ehk riemeno oh ketikihong irail manaman en kausasang rehn aramas soangen ngehn suwed koaros oh pil manaman en kakehlahda me soumwahu kan.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ih eri ketin poaroneirailpeseng pwe re en patopeseng oh kapahrengki duwen Wehin Koht oh kakehlahda me soumwahu kan.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 E ahpw ketin mahsanihong irail, “Kumwail dehpa wa mehkot nin seiloak wet: sohte sokon, sohte ehd mehn kihong loale mehn ketihnain, sohte pilawa, sohte mwohni, pil sohte likou mehn kiemmad.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Wasa kis me re pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedolong nan ihmwo oh mihmihte ie, kumwail lao mweselsang wasao.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 A wasa kis me aramas akan sohte pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedoisang nan kahnimwo oh sipedasang pwelpar ni nehmwail kan pwe en wia kapehm ehu ong irail.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Tohnpadahk ko eri mweselpeseng oh kakahnseli nan kisin kahnimw kan koaros, kapakapahrengki duwen Rongamwahu oh kamwakamwahwihala me soumwahu kan wasa koaros.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Erod, kaunen Kalili, karongehda mehkan koaros me wiewiawier; e ahpw ketin pwunodkihda, pwehki ekei nda me Sohn Sounpapidais me iasadahr;
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 a ekei me Elaisa me pwarodohr; a ekei, dene soukohp en kawa men me mourdahr sapahl.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Erod ahpw mahsanih, “Ia duwen, pwe I lupukasangehr moangen Sohno; a ihs pahn ohl menet me I rongorong duwe?” Ih eri songosongete raparapahki duwen eh men ketin tuhwong Sises.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Wahnpoaron ko pwurpenehr oh patohwanohng Sises mehkoaros me re wiadahr. Sises eri ketin kahreirailda pwe re en kolahng kalapwukala wasa kis nan kahnimw Pedsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 A ni pokono ar esehda met, re idawehnla. Sises eri ketin kasamwo irail oh koasoiaiong irail duwen Wehin Koht, oh ketin kakehlahda me kin anahne ale kakehlepen paliwararail kan.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ni ketipino eh peiklahr, tohnpadahk ehk riemeno ahpw patohla rehn Sises oh patohwanohng, “Maing, komw ketin kadarpesengala pokon wet, pwe re en patolahng rapahki nan kisin kahnimw kan oh wasa keren kan ar tungoal oh wasahn pweidi; pwe sapwtehn ehu wasaht.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 A Sises ketin mahsanihong irail, “Kumwail nek pein kamwenge irail.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 (Ohl kereniong limekid me iang mi wasao.)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Irail eri wiahda oh kamwohdangiraildi.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Sises eri ketikihda lopwon en pilawa limwawo oh kisin mwomw riakiso, mahsendalahng nanleng, kapingkalahngan ong Koht, ketin pilitikihpeseng oh ketikihong sapwellime tohnpadahk ko pwe re en nehkohng pokono.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Irail koaros ahpw iang kepin konot oh medla. Tohnpadahk ko ahpw deukada kopwou eisek riau dir, sang luhwen konoto.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ehu ahnsou Sises ketin kalapwukala wie loulou, tohnpadahk ko ahpw keiong mpe. Ih eri ketin keinemwe rehrail, “Dahme aramas akan kin ndindahki duwen ngehi? Ihs me re kin wiahkin ie?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 A irail sapeng, patohwanohng, “Ekei kin patohwan me Sohn Sounpapidais komwi; ekei, me Elaisa; a ekei, me komwi emen soukohp en kawa ko me iasadahr.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 A e ketin mahsanih, “A kumwail, ihs me kumwail wiahkin ie?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndahng emen met.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 E ahpw pil mahsanih, “Nein-Aramas uhdahn pahn lokolok laud oh pengpengla rehn lapalap oh samworo lapalap akan oh sounkawehwehn Kosonnedo kan. E pahn kamakamala, e ahpw pahn iasada ni kesiluhwen rahn.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 E pil mahsanihong irail koaros, “Mehmen me men idawehniehdo e uhdahn pahn tounmeteikihla pein ih, kapaikada eh lohpwu rahn koaros, oh idawehn ie.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Pwe me kin men doarehla pein eh mour, e pahn pwupwusang; a me pahn pangala eh mour pwehki ngehi, e pahn ale.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Pwe da? E pahn mie katepe ong aramas emen ma e pahn sapwenikihla sampah pokon, a mwuhr e ahpw salongala de lohdi? Soh kowahlap!
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Me pahn kin namenengkin ie oh namenengki ei padahk kan, iei ih me Nein-Aramas pahn ketin ailehki ni eh pahn ketido nan eh lingaling oh ni lingaling en Seme oh sapwellime tohnleng sarawi kan.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Kumwail en ese pwe ekei kumwail me mihmi met sohte pahn mehla, re lao pahn iang udiahl Wehin Koht.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Eri, wihk ehu mwurin Sises eh ketin mahsanih mepwukat, e ahpw ketin kahrehda Piter, Sohn oh Seims, oh ketidalahng pohn dohl ehu pwe en loulou ie.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Nindokon eh wie loulou, mwomwen silangi wekila, sapwellime likou ko melengilengla oh pwetepwetala.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Oh iet, ohl riemen pa pwarada mpe, koasoakoasoiong; eri, iei ira: Moses oh Elaisa.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Ira pwarodo nin lingaling lapalahpie oh patopatohwanohng Sises duwen eh pahn ketin kapwaiada kupwur en Koht ni eh pahn ketin pwoula nan Serusalem.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Nindokon met eh wiewiawi, Piter oh ienge ko meirkelikla; a ni ar pirida re patohwanda lingaling en Sises oh pil ohl riemen me patopato mpe.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Eri, ni ara pahn patopatohla sang rehn Sises, Piter patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.’ (E sohte mwahn wehwehki dahme e patopatohwano.)
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Nindokon eh patopatohwan mepwukat pelien depwek pali pa pwarada oh koaduhpwaliraildi, tohnpadahk ko eri masepwehkada ni ar mihla pahn mwetehn depweko.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ngihl ehu ahpw peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Iei met nei pwutak, me I piladahr; kumwail rong eh padahk!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ni ngihl wet eh sohrala, Siseste me ketiket mwohrail. Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn padahkihong mehmen mehkot duwen audepen kaudiahlo.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Mandahn rahno, ni ar ketiket kohdi sang pohn dohlo, lapalahn pokon ehu ahpw tuhwong Sises.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ohl emen ahpw ngihl laudida sang nan pokono, patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, komw ketido kupwure ei tungoal pwutaket. Pwe ih nei iehros!
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Komw mwahngih, ni ngehn suwedo eh kin tiada powe, e kin pwururdahte weriwer, pwupwudiong nanpwel pinipintat, nan ewe pwudopwudida, oh ngehn suwedo kin kalipwelipwehda paliwere oh sohte kin men mweisang!
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 I patohwan peki rehn sapwellimomwi tohnpadahk kan, re en kausasang ngehn suwedo, ahpw re sohte kak.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Ia uwen amwail seupwoson oh sapwung! Ia werein ei pahn mihmi oh kanekanengamahiong kumwail!” E ahpw mahsanihong ohlo, “Kahredohng ie noumw pwutaken.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Ni pwutako eh patopato kohdo rehn Sises ngehn suwedo uhdahte kesepwekehdiong nanpwel, serekiseli. Sises ahpw ketin angiangihada ngehn suwedo, ketin kakehlahda pwutako, oh ketikihong semeo.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Aramas koaruhsie ahpw pwuriamweikihla roson oh manaman en Koht lapalap wet.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Kumwail dehr manokehla dahme I pahn ndaiong kumwailet: pwe Nein-Aramas pahn pengpengla rehn aramas akan oh pahn arail manaman.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 A tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mouren mahsen wet. E ketin karirasang irail pwe re en dehr wehwehki, oh re masak peki reh en ketin kawehwehiong irail.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Tohnpadahk ko eri akamaikihda duwen ihs me pahn lapalap rehrail.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Sises ketin mwahngihada arail lamalam, iei me e ketin alehki kisin seri kis oh ketin kasihnenihada mpe,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 mahsanihalahng tohnpadahk ko, “Me kin kasamwo kisin seri menet ni edei, ngehi me e kin kasamwo; a me kin kasamwo ie, nahn e kin kasamwo me ketin kadariehdo. Pwe me keieu tikitik rehmwail koaros, iei ih me keieu lapalap.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Sohn ahpw patohwan, “Maing Sounpadahk, se kilangada ohl emen me kin iang kausasang ngehn suwed rehn aramas ni mwaromwi, se ahpw keinapwihdihsang, pwe e sohte kin iang kiht idawehn komwi.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 A Sises ketin mahsanihong ih oh tohnpadahk teiko, “Kumwail dehr keinapwihedi, pwe mehmen me sohte kin uhwong kumwail, nahn e kin uhpalihkin kumwail.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Ni ahnsou me Sises pahn ketisang sampah ketidahla nanleng eh kerendohr, e ahpw ketin kupwurehda en ketidahla Serusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 E ketin poaronehla mwowe ekei sapwellime ko pwe re en patolahng onopada mehkoaros nan kisin kahnimw kis en Sameria.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ahpw tohn kisin kahnimwo sohte men kasamwo, pwehki eh ketiket kohdalahng Serusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ni Seims oh Sohn ara esehda met, ira ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw ketin kupwurki se en patohwan peki pwe kisiniei en mweredi sang nanleng oh kamwasikeirailla?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Sises ketin sohpeiong ira oh angiangihirahda.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Irail eri douluhllahng ni ehu kahnimw tohrohr.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Ni ar ketiket kohla nanialo, ohl emen patohwanohng Sises, “Maing, I pahn idawehnkomwihwei wasa koaros me komw pahn ketla ie.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 A Sises mahsanihong, “Kidien wel kan mie dewerail, oh menpihr en pahnlahng kan mie pasarail; a sohte wasa me Nein-Aramas kak wendi oh kommoaldi ie.” |alt="HK-3A Kidien wel kan mie pasarail" src="" size="col" ref="LUK 9.58"
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 A ong emen e pil mahsanih, “Kowe, iangiehla.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Sises ketin mahsanihong, “Mweidohng pwe irail akan me melahr en sarepedi arail mehla kan. A kowe, kohwei oh iang lohkiseli Wehin Koht.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Pil emen patohwanohng, “Maing, I pahn iangkomwihla; ahpw komw ketin mweidohng ie mahs I en patolahng kamwurimwuriong kisehi ko ni imweio.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Mehmen me pahn tapihada doadoahk kesempwal ehu, ahpw pweieksang, e sohte warohng Wehin Koht.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.