Lucas 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Sises eri ketin kapokonepene tohnpadahk ehk riemeno oh ketikihong irail manaman en kausasang rehn aramas soangen ngehn suwed koaros oh pil manaman en kakehlahda me soumwahu kan.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Ih eri ketin poaroneirailpeseng pwe re en patopeseng oh kapahrengki duwen Wehin Koht oh kakehlahda me soumwahu kan.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 E ahpw ketin mahsanihong irail, “Kumwail dehpa wa mehkot nin seiloak wet: sohte sokon, sohte ehd mehn kihong loale mehn ketihnain, sohte pilawa, sohte mwohni, pil sohte likou mehn kiemmad.
3 E disse-lhes:
4 Wasa kis me re pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedolong nan ihmwo oh mihmihte ie, kumwail lao mweselsang wasao.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 A wasa kis me aramas akan sohte pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedoisang nan kahnimwo oh sipedasang pwelpar ni nehmwail kan pwe en wia kapehm ehu ong irail.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Tohnpadahk ko eri mweselpeseng oh kakahnseli nan kisin kahnimw kan koaros, kapakapahrengki duwen Rongamwahu oh kamwakamwahwihala me soumwahu kan wasa koaros.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Erod, kaunen Kalili, karongehda mehkan koaros me wiewiawier; e ahpw ketin pwunodkihda, pwehki ekei nda me Sohn Sounpapidais me iasadahr;
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 a ekei me Elaisa me pwarodohr; a ekei, dene soukohp en kawa men me mourdahr sapahl.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Erod ahpw mahsanih, “Ia duwen, pwe I lupukasangehr moangen Sohno; a ihs pahn ohl menet me I rongorong duwe?” Ih eri songosongete raparapahki duwen eh men ketin tuhwong Sises.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Wahnpoaron ko pwurpenehr oh patohwanohng Sises mehkoaros me re wiadahr. Sises eri ketin kahreirailda pwe re en kolahng kalapwukala wasa kis nan kahnimw Pedsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 A ni pokono ar esehda met, re idawehnla. Sises eri ketin kasamwo irail oh koasoiaiong irail duwen Wehin Koht, oh ketin kakehlahda me kin anahne ale kakehlepen paliwararail kan.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ni ketipino eh peiklahr, tohnpadahk ehk riemeno ahpw patohla rehn Sises oh patohwanohng, “Maing, komw ketin kadarpesengala pokon wet, pwe re en patolahng rapahki nan kisin kahnimw kan oh wasa keren kan ar tungoal oh wasahn pweidi; pwe sapwtehn ehu wasaht.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 A Sises ketin mahsanihong irail, “Kumwail nek pein kamwenge irail.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 (Ohl kereniong limekid me iang mi wasao.)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Irail eri wiahda oh kamwohdangiraildi.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Sises eri ketikihda lopwon en pilawa limwawo oh kisin mwomw riakiso, mahsendalahng nanleng, kapingkalahngan ong Koht, ketin pilitikihpeseng oh ketikihong sapwellime tohnpadahk ko pwe re en nehkohng pokono.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Irail koaros ahpw iang kepin konot oh medla. Tohnpadahk ko ahpw deukada kopwou eisek riau dir, sang luhwen konoto.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Ehu ahnsou Sises ketin kalapwukala wie loulou, tohnpadahk ko ahpw keiong mpe. Ih eri ketin keinemwe rehrail, “Dahme aramas akan kin ndindahki duwen ngehi? Ihs me re kin wiahkin ie?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 A irail sapeng, patohwanohng, “Ekei kin patohwan me Sohn Sounpapidais komwi; ekei, me Elaisa; a ekei, me komwi emen soukohp en kawa ko me iasadahr.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 A e ketin mahsanih, “A kumwail, ihs me kumwail wiahkin ie?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndahng emen met.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 E ahpw pil mahsanih, “Nein-Aramas uhdahn pahn lokolok laud oh pengpengla rehn lapalap oh samworo lapalap akan oh sounkawehwehn Kosonnedo kan. E pahn kamakamala, e ahpw pahn iasada ni kesiluhwen rahn.”
22 dizendo:
23 E pil mahsanihong irail koaros, “Mehmen me men idawehniehdo e uhdahn pahn tounmeteikihla pein ih, kapaikada eh lohpwu rahn koaros, oh idawehn ie.
23 Jesus dizia a todos:
24 Pwe me kin men doarehla pein eh mour, e pahn pwupwusang; a me pahn pangala eh mour pwehki ngehi, e pahn ale.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Pwe da? E pahn mie katepe ong aramas emen ma e pahn sapwenikihla sampah pokon, a mwuhr e ahpw salongala de lohdi? Soh kowahlap!
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Me pahn kin namenengkin ie oh namenengki ei padahk kan, iei ih me Nein-Aramas pahn ketin ailehki ni eh pahn ketido nan eh lingaling oh ni lingaling en Seme oh sapwellime tohnleng sarawi kan.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Kumwail en ese pwe ekei kumwail me mihmi met sohte pahn mehla, re lao pahn iang udiahl Wehin Koht.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Eri, wihk ehu mwurin Sises eh ketin mahsanih mepwukat, e ahpw ketin kahrehda Piter, Sohn oh Seims, oh ketidalahng pohn dohl ehu pwe en loulou ie.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Nindokon eh wie loulou, mwomwen silangi wekila, sapwellime likou ko melengilengla oh pwetepwetala.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Oh iet, ohl riemen pa pwarada mpe, koasoakoasoiong; eri, iei ira: Moses oh Elaisa.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ira pwarodo nin lingaling lapalahpie oh patopatohwanohng Sises duwen eh pahn ketin kapwaiada kupwur en Koht ni eh pahn ketin pwoula nan Serusalem.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Nindokon met eh wiewiawi, Piter oh ienge ko meirkelikla; a ni ar pirida re patohwanda lingaling en Sises oh pil ohl riemen me patopato mpe.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Eri, ni ara pahn patopatohla sang rehn Sises, Piter patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.’ (E sohte mwahn wehwehki dahme e patopatohwano.)
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Nindokon eh patopatohwan mepwukat pelien depwek pali pa pwarada oh koaduhpwaliraildi, tohnpadahk ko eri masepwehkada ni ar mihla pahn mwetehn depweko.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ngihl ehu ahpw peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Iei met nei pwutak, me I piladahr; kumwail rong eh padahk!”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Ni ngihl wet eh sohrala, Siseste me ketiket mwohrail. Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn padahkihong mehmen mehkot duwen audepen kaudiahlo.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Mandahn rahno, ni ar ketiket kohdi sang pohn dohlo, lapalahn pokon ehu ahpw tuhwong Sises.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ohl emen ahpw ngihl laudida sang nan pokono, patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, komw ketido kupwure ei tungoal pwutaket. Pwe ih nei iehros!
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Komw mwahngih, ni ngehn suwedo eh kin tiada powe, e kin pwururdahte weriwer, pwupwudiong nanpwel pinipintat, nan ewe pwudopwudida, oh ngehn suwedo kin kalipwelipwehda paliwere oh sohte kin men mweisang!
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 I patohwan peki rehn sapwellimomwi tohnpadahk kan, re en kausasang ngehn suwedo, ahpw re sohte kak.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Ia uwen amwail seupwoson oh sapwung! Ia werein ei pahn mihmi oh kanekanengamahiong kumwail!” E ahpw mahsanihong ohlo, “Kahredohng ie noumw pwutaken.”
41 Jesus exclamou:
42 Ni pwutako eh patopato kohdo rehn Sises ngehn suwedo uhdahte kesepwekehdiong nanpwel, serekiseli. Sises ahpw ketin angiangihada ngehn suwedo, ketin kakehlahda pwutako, oh ketikihong semeo.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Aramas koaruhsie ahpw pwuriamweikihla roson oh manaman en Koht lapalap wet.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Kumwail dehr manokehla dahme I pahn ndaiong kumwailet: pwe Nein-Aramas pahn pengpengla rehn aramas akan oh pahn arail manaman.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 A tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mouren mahsen wet. E ketin karirasang irail pwe re en dehr wehwehki, oh re masak peki reh en ketin kawehwehiong irail.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Tohnpadahk ko eri akamaikihda duwen ihs me pahn lapalap rehrail.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Sises ketin mwahngihada arail lamalam, iei me e ketin alehki kisin seri kis oh ketin kasihnenihada mpe,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 mahsanihalahng tohnpadahk ko, “Me kin kasamwo kisin seri menet ni edei, ngehi me e kin kasamwo; a me kin kasamwo ie, nahn e kin kasamwo me ketin kadariehdo. Pwe me keieu tikitik rehmwail koaros, iei ih me keieu lapalap.”
48 e lhes disse:
49 Sohn ahpw patohwan, “Maing Sounpadahk, se kilangada ohl emen me kin iang kausasang ngehn suwed rehn aramas ni mwaromwi, se ahpw keinapwihdihsang, pwe e sohte kin iang kiht idawehn komwi.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 A Sises ketin mahsanihong ih oh tohnpadahk teiko, “Kumwail dehr keinapwihedi, pwe mehmen me sohte kin uhwong kumwail, nahn e kin uhpalihkin kumwail.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Ni ahnsou me Sises pahn ketisang sampah ketidahla nanleng eh kerendohr, e ahpw ketin kupwurehda en ketidahla Serusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 E ketin poaronehla mwowe ekei sapwellime ko pwe re en patolahng onopada mehkoaros nan kisin kahnimw kis en Sameria.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ahpw tohn kisin kahnimwo sohte men kasamwo, pwehki eh ketiket kohdalahng Serusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ni Seims oh Sohn ara esehda met, ira ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw ketin kupwurki se en patohwan peki pwe kisiniei en mweredi sang nanleng oh kamwasikeirailla?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Sises ketin sohpeiong ira oh angiangihirahda.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Irail eri douluhllahng ni ehu kahnimw tohrohr.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Ni ar ketiket kohla nanialo, ohl emen patohwanohng Sises, “Maing, I pahn idawehnkomwihwei wasa koaros me komw pahn ketla ie.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 A Sises mahsanihong, “Kidien wel kan mie dewerail, oh menpihr en pahnlahng kan mie pasarail; a sohte wasa me Nein-Aramas kak wendi oh kommoaldi ie.” |alt="HK-3A Kidien wel kan mie pasarail" src="" size="col" ref="LUK 9.58"
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 A ong emen e pil mahsanih, “Kowe, iangiehla.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Sises ketin mahsanihong, “Mweidohng pwe irail akan me melahr en sarepedi arail mehla kan. A kowe, kohwei oh iang lohkiseli Wehin Koht.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Pil emen patohwanohng, “Maing, I pahn iangkomwihla; ahpw komw ketin mweidohng ie mahs I en patolahng kamwurimwuriong kisehi ko ni imweio.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Mehmen me pahn tapihada doadoahk kesempwal ehu, ahpw pweieksang, e sohte warohng Wehin Koht.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.