Lucas 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sises eri ketin kapokonepene tohnpadahk ehk riemeno oh ketikihong irail manaman en kausasang rehn aramas soangen ngehn suwed koaros oh pil manaman en kakehlahda me soumwahu kan.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Ih eri ketin poaroneirailpeseng pwe re en patopeseng oh kapahrengki duwen Wehin Koht oh kakehlahda me soumwahu kan.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 E ahpw ketin mahsanihong irail, “Kumwail dehpa wa mehkot nin seiloak wet: sohte sokon, sohte ehd mehn kihong loale mehn ketihnain, sohte pilawa, sohte mwohni, pil sohte likou mehn kiemmad.
3 Ele disse:
4 Wasa kis me re pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedolong nan ihmwo oh mihmihte ie, kumwail lao mweselsang wasao.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 A wasa kis me aramas akan sohte pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedoisang nan kahnimwo oh sipedasang pwelpar ni nehmwail kan pwe en wia kapehm ehu ong irail.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Tohnpadahk ko eri mweselpeseng oh kakahnseli nan kisin kahnimw kan koaros, kapakapahrengki duwen Rongamwahu oh kamwakamwahwihala me soumwahu kan wasa koaros.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Erod, kaunen Kalili, karongehda mehkan koaros me wiewiawier; e ahpw ketin pwunodkihda, pwehki ekei nda me Sohn Sounpapidais me iasadahr;
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 a ekei me Elaisa me pwarodohr; a ekei, dene soukohp en kawa men me mourdahr sapahl.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Erod ahpw mahsanih, “Ia duwen, pwe I lupukasangehr moangen Sohno; a ihs pahn ohl menet me I rongorong duwe?” Ih eri songosongete raparapahki duwen eh men ketin tuhwong Sises.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Wahnpoaron ko pwurpenehr oh patohwanohng Sises mehkoaros me re wiadahr. Sises eri ketin kahreirailda pwe re en kolahng kalapwukala wasa kis nan kahnimw Pedsaida.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 A ni pokono ar esehda met, re idawehnla. Sises eri ketin kasamwo irail oh koasoiaiong irail duwen Wehin Koht, oh ketin kakehlahda me kin anahne ale kakehlepen paliwararail kan.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Ni ketipino eh peiklahr, tohnpadahk ehk riemeno ahpw patohla rehn Sises oh patohwanohng, “Maing, komw ketin kadarpesengala pokon wet, pwe re en patolahng rapahki nan kisin kahnimw kan oh wasa keren kan ar tungoal oh wasahn pweidi; pwe sapwtehn ehu wasaht.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 A Sises ketin mahsanihong irail, “Kumwail nek pein kamwenge irail.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 (Ohl kereniong limekid me iang mi wasao.)
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Irail eri wiahda oh kamwohdangiraildi.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Sises eri ketikihda lopwon en pilawa limwawo oh kisin mwomw riakiso, mahsendalahng nanleng, kapingkalahngan ong Koht, ketin pilitikihpeseng oh ketikihong sapwellime tohnpadahk ko pwe re en nehkohng pokono.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Irail koaros ahpw iang kepin konot oh medla. Tohnpadahk ko ahpw deukada kopwou eisek riau dir, sang luhwen konoto.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Ehu ahnsou Sises ketin kalapwukala wie loulou, tohnpadahk ko ahpw keiong mpe. Ih eri ketin keinemwe rehrail, “Dahme aramas akan kin ndindahki duwen ngehi? Ihs me re kin wiahkin ie?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 A irail sapeng, patohwanohng, “Ekei kin patohwan me Sohn Sounpapidais komwi; ekei, me Elaisa; a ekei, me komwi emen soukohp en kawa ko me iasadahr.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 A e ketin mahsanih, “A kumwail, ihs me kumwail wiahkin ie?”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndahng emen met.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 E ahpw pil mahsanih, “Nein-Aramas uhdahn pahn lokolok laud oh pengpengla rehn lapalap oh samworo lapalap akan oh sounkawehwehn Kosonnedo kan. E pahn kamakamala, e ahpw pahn iasada ni kesiluhwen rahn.”
22 E continuou:
23 E pil mahsanihong irail koaros, “Mehmen me men idawehniehdo e uhdahn pahn tounmeteikihla pein ih, kapaikada eh lohpwu rahn koaros, oh idawehn ie.
23 Depois disse a todos:
24 Pwe me kin men doarehla pein eh mour, e pahn pwupwusang; a me pahn pangala eh mour pwehki ngehi, e pahn ale.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Pwe da? E pahn mie katepe ong aramas emen ma e pahn sapwenikihla sampah pokon, a mwuhr e ahpw salongala de lohdi? Soh kowahlap!
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Me pahn kin namenengkin ie oh namenengki ei padahk kan, iei ih me Nein-Aramas pahn ketin ailehki ni eh pahn ketido nan eh lingaling oh ni lingaling en Seme oh sapwellime tohnleng sarawi kan.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Kumwail en ese pwe ekei kumwail me mihmi met sohte pahn mehla, re lao pahn iang udiahl Wehin Koht.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Eri, wihk ehu mwurin Sises eh ketin mahsanih mepwukat, e ahpw ketin kahrehda Piter, Sohn oh Seims, oh ketidalahng pohn dohl ehu pwe en loulou ie.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Nindokon eh wie loulou, mwomwen silangi wekila, sapwellime likou ko melengilengla oh pwetepwetala.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Oh iet, ohl riemen pa pwarada mpe, koasoakoasoiong; eri, iei ira: Moses oh Elaisa.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Ira pwarodo nin lingaling lapalahpie oh patopatohwanohng Sises duwen eh pahn ketin kapwaiada kupwur en Koht ni eh pahn ketin pwoula nan Serusalem.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Nindokon met eh wiewiawi, Piter oh ienge ko meirkelikla; a ni ar pirida re patohwanda lingaling en Sises oh pil ohl riemen me patopato mpe.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Eri, ni ara pahn patopatohla sang rehn Sises, Piter patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.’ (E sohte mwahn wehwehki dahme e patopatohwano.)
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Nindokon eh patopatohwan mepwukat pelien depwek pali pa pwarada oh koaduhpwaliraildi, tohnpadahk ko eri masepwehkada ni ar mihla pahn mwetehn depweko.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Ngihl ehu ahpw peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Iei met nei pwutak, me I piladahr; kumwail rong eh padahk!”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Ni ngihl wet eh sohrala, Siseste me ketiket mwohrail. Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn padahkihong mehmen mehkot duwen audepen kaudiahlo.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Mandahn rahno, ni ar ketiket kohdi sang pohn dohlo, lapalahn pokon ehu ahpw tuhwong Sises.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Ohl emen ahpw ngihl laudida sang nan pokono, patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, komw ketido kupwure ei tungoal pwutaket. Pwe ih nei iehros!
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Komw mwahngih, ni ngehn suwedo eh kin tiada powe, e kin pwururdahte weriwer, pwupwudiong nanpwel pinipintat, nan ewe pwudopwudida, oh ngehn suwedo kin kalipwelipwehda paliwere oh sohte kin men mweisang!
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 I patohwan peki rehn sapwellimomwi tohnpadahk kan, re en kausasang ngehn suwedo, ahpw re sohte kak.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Ia uwen amwail seupwoson oh sapwung! Ia werein ei pahn mihmi oh kanekanengamahiong kumwail!” E ahpw mahsanihong ohlo, “Kahredohng ie noumw pwutaken.”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Ni pwutako eh patopato kohdo rehn Sises ngehn suwedo uhdahte kesepwekehdiong nanpwel, serekiseli. Sises ahpw ketin angiangihada ngehn suwedo, ketin kakehlahda pwutako, oh ketikihong semeo.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Aramas koaruhsie ahpw pwuriamweikihla roson oh manaman en Koht lapalap wet.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Kumwail dehr manokehla dahme I pahn ndaiong kumwailet: pwe Nein-Aramas pahn pengpengla rehn aramas akan oh pahn arail manaman.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 A tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mouren mahsen wet. E ketin karirasang irail pwe re en dehr wehwehki, oh re masak peki reh en ketin kawehwehiong irail.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Tohnpadahk ko eri akamaikihda duwen ihs me pahn lapalap rehrail.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Sises ketin mwahngihada arail lamalam, iei me e ketin alehki kisin seri kis oh ketin kasihnenihada mpe,
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 mahsanihalahng tohnpadahk ko, “Me kin kasamwo kisin seri menet ni edei, ngehi me e kin kasamwo; a me kin kasamwo ie, nahn e kin kasamwo me ketin kadariehdo. Pwe me keieu tikitik rehmwail koaros, iei ih me keieu lapalap.”
48 Aí disse:
49 Sohn ahpw patohwan, “Maing Sounpadahk, se kilangada ohl emen me kin iang kausasang ngehn suwed rehn aramas ni mwaromwi, se ahpw keinapwihdihsang, pwe e sohte kin iang kiht idawehn komwi.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 A Sises ketin mahsanihong ih oh tohnpadahk teiko, “Kumwail dehr keinapwihedi, pwe mehmen me sohte kin uhwong kumwail, nahn e kin uhpalihkin kumwail.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Ni ahnsou me Sises pahn ketisang sampah ketidahla nanleng eh kerendohr, e ahpw ketin kupwurehda en ketidahla Serusalem.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 E ketin poaronehla mwowe ekei sapwellime ko pwe re en patolahng onopada mehkoaros nan kisin kahnimw kis en Sameria.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Ahpw tohn kisin kahnimwo sohte men kasamwo, pwehki eh ketiket kohdalahng Serusalem.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Ni Seims oh Sohn ara esehda met, ira ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw ketin kupwurki se en patohwan peki pwe kisiniei en mweredi sang nanleng oh kamwasikeirailla?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Sises ketin sohpeiong ira oh angiangihirahda.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Irail eri douluhllahng ni ehu kahnimw tohrohr.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Ni ar ketiket kohla nanialo, ohl emen patohwanohng Sises, “Maing, I pahn idawehnkomwihwei wasa koaros me komw pahn ketla ie.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 A Sises mahsanihong, “Kidien wel kan mie dewerail, oh menpihr en pahnlahng kan mie pasarail; a sohte wasa me Nein-Aramas kak wendi oh kommoaldi ie.” |alt="HK-3A Kidien wel kan mie pasarail" src="" size="col" ref="LUK 9.58"
58 Então Jesus disse:
59 A ong emen e pil mahsanih, “Kowe, iangiehla.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Sises ketin mahsanihong, “Mweidohng pwe irail akan me melahr en sarepedi arail mehla kan. A kowe, kohwei oh iang lohkiseli Wehin Koht.”
60 Jesus disse:
61 Pil emen patohwanohng, “Maing, I pahn iangkomwihla; ahpw komw ketin mweidohng ie mahs I en patolahng kamwurimwuriong kisehi ko ni imweio.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Mehmen me pahn tapihada doadoahk kesempwal ehu, ahpw pweieksang, e sohte warohng Wehin Koht.”
62 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.