Lucas 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sises eri ketin kapokonepene tohnpadahk ehk riemeno oh ketikihong irail manaman en kausasang rehn aramas soangen ngehn suwed koaros oh pil manaman en kakehlahda me soumwahu kan.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Ih eri ketin poaroneirailpeseng pwe re en patopeseng oh kapahrengki duwen Wehin Koht oh kakehlahda me soumwahu kan.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 E ahpw ketin mahsanihong irail, “Kumwail dehpa wa mehkot nin seiloak wet: sohte sokon, sohte ehd mehn kihong loale mehn ketihnain, sohte pilawa, sohte mwohni, pil sohte likou mehn kiemmad.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Wasa kis me re pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedolong nan ihmwo oh mihmihte ie, kumwail lao mweselsang wasao.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 A wasa kis me aramas akan sohte pahn kasamwo kumwail ie, kumwail pedoisang nan kahnimwo oh sipedasang pwelpar ni nehmwail kan pwe en wia kapehm ehu ong irail.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Tohnpadahk ko eri mweselpeseng oh kakahnseli nan kisin kahnimw kan koaros, kapakapahrengki duwen Rongamwahu oh kamwakamwahwihala me soumwahu kan wasa koaros.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Erod, kaunen Kalili, karongehda mehkan koaros me wiewiawier; e ahpw ketin pwunodkihda, pwehki ekei nda me Sohn Sounpapidais me iasadahr;
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 a ekei me Elaisa me pwarodohr; a ekei, dene soukohp en kawa men me mourdahr sapahl.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Erod ahpw mahsanih, “Ia duwen, pwe I lupukasangehr moangen Sohno; a ihs pahn ohl menet me I rongorong duwe?” Ih eri songosongete raparapahki duwen eh men ketin tuhwong Sises.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Wahnpoaron ko pwurpenehr oh patohwanohng Sises mehkoaros me re wiadahr. Sises eri ketin kahreirailda pwe re en kolahng kalapwukala wasa kis nan kahnimw Pedsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 A ni pokono ar esehda met, re idawehnla. Sises eri ketin kasamwo irail oh koasoiaiong irail duwen Wehin Koht, oh ketin kakehlahda me kin anahne ale kakehlepen paliwararail kan.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ni ketipino eh peiklahr, tohnpadahk ehk riemeno ahpw patohla rehn Sises oh patohwanohng, “Maing, komw ketin kadarpesengala pokon wet, pwe re en patolahng rapahki nan kisin kahnimw kan oh wasa keren kan ar tungoal oh wasahn pweidi; pwe sapwtehn ehu wasaht.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 A Sises ketin mahsanihong irail, “Kumwail nek pein kamwenge irail.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Ohl kereniong limekid me iang mi wasao.)
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Irail eri wiahda oh kamwohdangiraildi.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Sises eri ketikihda lopwon en pilawa limwawo oh kisin mwomw riakiso, mahsendalahng nanleng, kapingkalahngan ong Koht, ketin pilitikihpeseng oh ketikihong sapwellime tohnpadahk ko pwe re en nehkohng pokono.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Irail koaros ahpw iang kepin konot oh medla. Tohnpadahk ko ahpw deukada kopwou eisek riau dir, sang luhwen konoto.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ehu ahnsou Sises ketin kalapwukala wie loulou, tohnpadahk ko ahpw keiong mpe. Ih eri ketin keinemwe rehrail, “Dahme aramas akan kin ndindahki duwen ngehi? Ihs me re kin wiahkin ie?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 A irail sapeng, patohwanohng, “Ekei kin patohwan me Sohn Sounpapidais komwi; ekei, me Elaisa; a ekei, me komwi emen soukohp en kawa ko me iasadahr.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 A e ketin mahsanih, “A kumwail, ihs me kumwail wiahkin ie?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Sises eri ketin kalikiraildi re dehpa ndahng emen met.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 E ahpw pil mahsanih, “Nein-Aramas uhdahn pahn lokolok laud oh pengpengla rehn lapalap oh samworo lapalap akan oh sounkawehwehn Kosonnedo kan. E pahn kamakamala, e ahpw pahn iasada ni kesiluhwen rahn.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 E pil mahsanihong irail koaros, “Mehmen me men idawehniehdo e uhdahn pahn tounmeteikihla pein ih, kapaikada eh lohpwu rahn koaros, oh idawehn ie.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Pwe me kin men doarehla pein eh mour, e pahn pwupwusang; a me pahn pangala eh mour pwehki ngehi, e pahn ale.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Pwe da? E pahn mie katepe ong aramas emen ma e pahn sapwenikihla sampah pokon, a mwuhr e ahpw salongala de lohdi? Soh kowahlap!
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Me pahn kin namenengkin ie oh namenengki ei padahk kan, iei ih me Nein-Aramas pahn ketin ailehki ni eh pahn ketido nan eh lingaling oh ni lingaling en Seme oh sapwellime tohnleng sarawi kan.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Kumwail en ese pwe ekei kumwail me mihmi met sohte pahn mehla, re lao pahn iang udiahl Wehin Koht.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Eri, wihk ehu mwurin Sises eh ketin mahsanih mepwukat, e ahpw ketin kahrehda Piter, Sohn oh Seims, oh ketidalahng pohn dohl ehu pwe en loulou ie.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Nindokon eh wie loulou, mwomwen silangi wekila, sapwellime likou ko melengilengla oh pwetepwetala.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Oh iet, ohl riemen pa pwarada mpe, koasoakoasoiong; eri, iei ira: Moses oh Elaisa.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ira pwarodo nin lingaling lapalahpie oh patopatohwanohng Sises duwen eh pahn ketin kapwaiada kupwur en Koht ni eh pahn ketin pwoula nan Serusalem.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Nindokon met eh wiewiawi, Piter oh ienge ko meirkelikla; a ni ar pirida re patohwanda lingaling en Sises oh pil ohl riemen me patopato mpe.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Eri, ni ara pahn patopatohla sang rehn Sises, Piter patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.’ (E sohte mwahn wehwehki dahme e patopatohwano.)
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nindokon eh patopatohwan mepwukat pelien depwek pali pa pwarada oh koaduhpwaliraildi, tohnpadahk ko eri masepwehkada ni ar mihla pahn mwetehn depweko.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ngihl ehu ahpw peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Iei met nei pwutak, me I piladahr; kumwail rong eh padahk!”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ni ngihl wet eh sohrala, Siseste me ketiket mwohrail. Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn padahkihong mehmen mehkot duwen audepen kaudiahlo.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Mandahn rahno, ni ar ketiket kohdi sang pohn dohlo, lapalahn pokon ehu ahpw tuhwong Sises.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Ohl emen ahpw ngihl laudida sang nan pokono, patohwanohng Sises, “Maing Sounpadahk, komw ketido kupwure ei tungoal pwutaket. Pwe ih nei iehros!
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Komw mwahngih, ni ngehn suwedo eh kin tiada powe, e kin pwururdahte weriwer, pwupwudiong nanpwel pinipintat, nan ewe pwudopwudida, oh ngehn suwedo kin kalipwelipwehda paliwere oh sohte kin men mweisang!
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 I patohwan peki rehn sapwellimomwi tohnpadahk kan, re en kausasang ngehn suwedo, ahpw re sohte kak.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Ia uwen amwail seupwoson oh sapwung! Ia werein ei pahn mihmi oh kanekanengamahiong kumwail!” E ahpw mahsanihong ohlo, “Kahredohng ie noumw pwutaken.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Ni pwutako eh patopato kohdo rehn Sises ngehn suwedo uhdahte kesepwekehdiong nanpwel, serekiseli. Sises ahpw ketin angiangihada ngehn suwedo, ketin kakehlahda pwutako, oh ketikihong semeo.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Aramas koaruhsie ahpw pwuriamweikihla roson oh manaman en Koht lapalap wet.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kumwail dehr manokehla dahme I pahn ndaiong kumwailet: pwe Nein-Aramas pahn pengpengla rehn aramas akan oh pahn arail manaman.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 A tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mouren mahsen wet. E ketin karirasang irail pwe re en dehr wehwehki, oh re masak peki reh en ketin kawehwehiong irail.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Tohnpadahk ko eri akamaikihda duwen ihs me pahn lapalap rehrail.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Sises ketin mwahngihada arail lamalam, iei me e ketin alehki kisin seri kis oh ketin kasihnenihada mpe,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 mahsanihalahng tohnpadahk ko, “Me kin kasamwo kisin seri menet ni edei, ngehi me e kin kasamwo; a me kin kasamwo ie, nahn e kin kasamwo me ketin kadariehdo. Pwe me keieu tikitik rehmwail koaros, iei ih me keieu lapalap.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Sohn ahpw patohwan, “Maing Sounpadahk, se kilangada ohl emen me kin iang kausasang ngehn suwed rehn aramas ni mwaromwi, se ahpw keinapwihdihsang, pwe e sohte kin iang kiht idawehn komwi.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 A Sises ketin mahsanihong ih oh tohnpadahk teiko, “Kumwail dehr keinapwihedi, pwe mehmen me sohte kin uhwong kumwail, nahn e kin uhpalihkin kumwail.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Ni ahnsou me Sises pahn ketisang sampah ketidahla nanleng eh kerendohr, e ahpw ketin kupwurehda en ketidahla Serusalem.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 E ketin poaronehla mwowe ekei sapwellime ko pwe re en patolahng onopada mehkoaros nan kisin kahnimw kis en Sameria.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Ahpw tohn kisin kahnimwo sohte men kasamwo, pwehki eh ketiket kohdalahng Serusalem.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Ni Seims oh Sohn ara esehda met, ira ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw ketin kupwurki se en patohwan peki pwe kisiniei en mweredi sang nanleng oh kamwasikeirailla?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Sises ketin sohpeiong ira oh angiangihirahda.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Irail eri douluhllahng ni ehu kahnimw tohrohr.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Ni ar ketiket kohla nanialo, ohl emen patohwanohng Sises, “Maing, I pahn idawehnkomwihwei wasa koaros me komw pahn ketla ie.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 A Sises mahsanihong, “Kidien wel kan mie dewerail, oh menpihr en pahnlahng kan mie pasarail; a sohte wasa me Nein-Aramas kak wendi oh kommoaldi ie.” |alt="HK-3A Kidien wel kan mie pasarail" src="" size="col" ref="LUK 9.58"
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 A ong emen e pil mahsanih, “Kowe, iangiehla.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Sises ketin mahsanihong, “Mweidohng pwe irail akan me melahr en sarepedi arail mehla kan. A kowe, kohwei oh iang lohkiseli Wehin Koht.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Pil emen patohwanohng, “Maing, I pahn iangkomwihla; ahpw komw ketin mweidohng ie mahs I en patolahng kamwurimwuriong kisehi ko ni imweio.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Mehmen me pahn tapihada doadoahk kesempwal ehu, ahpw pweieksang, e sohte warohng Wehin Koht.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.