2 Samuel 11

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mwurin sounpar ehu, ni ahnsou me nanmwarki kan kin epwehnki mahwen, Depit ahpw poaronehla Sohap, iangahki sapwellime kaunen sounpei ko, oh karis en mehn Israel ko, pwe re en mahweniong mehn Ammon kan. Eri, re ahpw kalowehdi mehn Ammon oh kapilpene ar kahnimw Rappa. A Depit ketikette Serusalem.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Eri, rahn ehu, Depit ahpw kipada sang sapwellime seimwok en souwas oh ketiketseli wasahn luaruhru pohn tehnpeseo. Nindokon eh ketiketseli wasao, e ahpw mwahngihada lih emen me wie duhdu. Liho inenen masamwahu.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 Depit eri poaronehla sapwellime meninkeder men pwe en kalelapak ihs lih meno; e ahpw mwahngihada me Padsipa, nein Eliam, oh en Uraia, mehn Id, eh pwoud.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Depit eri ketikidohng liho nan tehnpeseo, e ahpw ketin kipedi reh oh wiahda nsenen pwopwoud. (Liho ahpwtehn kanekehla eh tiahk en kamwakel mwurin eh pwung.) Liho eri kohkohla ni imwe.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 E ahpw diarada me e liseiandahr, ahpw pakairkilahng Depit.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 Depit eri ketin kadaralahng Sohap pakair ehu me mahsanih, “Kadarodohng ie Uraia, mehn Id.” Sohap eri kadaralahng Depit Uraia.
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Ni Uraia eh lel rehn Depit, Depit ahpw keinemwe reh duwen iren Sohap, duwen sounpei kan, oh duwen ar mahmahwen.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Mwuhr, e ahpw mahsanihong Uraia, “Kohwei mahs ni imwomwo oh kommoaldi ekis.” Uraia ahpw pwurala, oh Depit ketin kadaralahng ni imweo kisakis ehu.
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Uraia ahpw sohte patolahng ni imweo, pwe e pweidi ni ewen kelen kahnimwo rehn silepen nanmwarki ko.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 Eri, ni Depit eh karongehda me Uraia sohte pwurala ni imweo, e keinemwe reh, mahsanih, “Ke ahpwtehn pwurodo sang seiloak reirei ehu; eri, dahme ke sohte kohkihwei ni imwomwo?”
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Uraia ahpw sapeng, patohwan, “Mehn Israel kan oh mehn Suda wie mahmahwen, oh Kohpwahn Inowo ieiang irail. Ei kaun Sohap oh nah soumas akan kin koukousoan nan impwal pahnlahng. A ia duwen ei pahn patohla ni imweio, ia duwen ei kak tungoal oh nimpil oh wendi rehn ei pwoudo? Ni mwaren Koht nanleng, I kahukihla me I sohte kak wia soahng wet.”
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 Depit eri mahsanih, “Ma ih duwen men, a mihmihte met rahnwet, a lakapw I pahn kapwureiukala.” Uraia eri mihmihte Serusalem rahno oh manda sang.
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Depit eri lukeiong pwe en iang kepin konot reh, e ahpw ketin kasakawihala douluhl. Ahpw Uraia sohte pil patohla ni imweo nipwongo; pwe e pil pweidihte nan tehnpaso rehn silepe ko.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 Manda sang rahno, Depit ketin ntingihada kisinlikou kis ong Sohap oh ketikihong Uraia pwe en wa kohla.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Iet audepen kisinlikowo: “Kihdiong Uraia mwohn karis en sounpei kan wasa me mahwen kehlail ie; eri, kowe oh iengomw kan ahpw pweiekdo sang pwe en lellel oh mehla.”
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 Eri, nindokon Sohap eh mahmahwenih kahnimwo, e kadarala Uraia wasa me e ese mahweno inenen kehlail ie.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Karis en imwintihti ko eri kohieisang nan kahnimwo oh peiong nein Sohap karis ko, oh kemehla ekei sapwellimen Depit kaunen sounpei ko. Eri, Uraia pil iang mehla.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Sohap eri mwadangete pakairkilahng Depit duwen mahweno.
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 E ahpw kehkehlingkihong meninkedero, “Mwurin omw pahn pakairkihong nanmwarki mehkoaros duwen mahwenet,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 ele e pahn engiengda oh keinemwe rehmw, ‘A dahme kumwail nohn karaniheki kahnimwo? Kumwail sehse me re kakete kasikihkumwaildi sang pohn kelen kahnimwo?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 Kumwail sohte tamataman Apimelek, nein Kidion, duwen eh kamakamalao? Pwe lih emen nan Depes me kesehdiong powe takaien ngidar pilawa ieu sang pohn kelen kahnimwo oh kemehla. Eri, I ahpw sehse ia kahrepen amwail nohn karanihala kehlo.’ Eri, ma nanmwarkio pahn keinemwe rehmw met, ke ahpw pahn patohwan, ‘sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.’”
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 Meninkedero eri mwesel kolahng rehn Depit. Ni eh lel reh, e ahpw patohwan kasalehiong mehkoaros me Sohap padahkihong.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 E patohwan, “At tungoal imwintihti ko inenen kehlailsang kiht. Re patohieisang nan kahnimwo oh mahweniong kiht nan wasa me mohs, ahpw se patohwan kapweiekiraildi oh nsehniraillahng ni ewen kelen kahnimwo.
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 Irail ahpw kadarodohng kiht neirail kesik ketieu kan sang pohn kelen kahnimwo. Eri, ekei sapwellimomwi kaunen sounpei ko ahpw lellel oh mehla. Sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.”
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Depit eri mahsanihong meninkedero, “Kohwei oh ndaiong Sohap en dehr nan kapehd tikitingkihla apwal wet, pwe sohte me kak ese ihs me pahn mehla nan mahwen. Ndaiong en nantihong eh mahweniong kahnimwo e lao kalowehdi.”
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Ni Padsipa eh rongada me eh pwoudo melahr nan mahwen, e ahpw mwahieiki.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 Ahnsoun eh nsensuwed lao eralahr, Depit ahpw ketikidohng nan tehnpeseo, oh likendkihda. Padsipa eri naitikihada pwutak emen. Ahpw KAUN-O kupwursuwedkihla sapwung wet me Depit wiahda.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.