2 Samuel 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Mwurin sounpar ehu, ni ahnsou me nanmwarki kan kin epwehnki mahwen, Depit ahpw poaronehla Sohap, iangahki sapwellime kaunen sounpei ko, oh karis en mehn Israel ko, pwe re en mahweniong mehn Ammon kan. Eri, re ahpw kalowehdi mehn Ammon oh kapilpene ar kahnimw Rappa. A Depit ketikette Serusalem.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, enviou Davi a Joabe, e seus servos, com ele, e a todo o Israel, que destruíram os filhos de Amom e sitiaram Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Eri, rahn ehu, Depit ahpw kipada sang sapwellime seimwok en souwas oh ketiketseli wasahn luaruhru pohn tehnpeseo. Nindokon eh ketiketseli wasao, e ahpw mwahngihada lih emen me wie duhdu. Liho inenen masamwahu.
2 Uma tarde, levantou-se Davi do seu leito e andava passeando no terraço da casa real; daí viu uma mulher que estava tomando banho; era ela mui formosa.
3 Depit eri poaronehla sapwellime meninkeder men pwe en kalelapak ihs lih meno; e ahpw mwahngihada me Padsipa, nein Eliam, oh en Uraia, mehn Id, eh pwoud.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Depit eri ketikidohng liho nan tehnpeseo, e ahpw ketin kipedi reh oh wiahda nsenen pwopwoud. (Liho ahpwtehn kanekehla eh tiahk en kamwakel mwurin eh pwung.) Liho eri kohkohla ni imwe.
4 Então, enviou Davi mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Tendo-se ela purificado da sua imundícia, voltou para sua casa.
5 E ahpw diarada me e liseiandahr, ahpw pakairkilahng Depit.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Depit eri ketin kadaralahng Sohap pakair ehu me mahsanih, “Kadarodohng ie Uraia, mehn Id.” Sohap eri kadaralahng Depit Uraia.
6 Então, enviou Davi mensageiros a Joabe, dizendo: Manda-me Urias, o heteu. Joabe enviou Urias a Davi.
7 Ni Uraia eh lel rehn Depit, Depit ahpw keinemwe reh duwen iren Sohap, duwen sounpei kan, oh duwen ar mahmahwen.
7 Vindo, pois, Urias a Davi, perguntou este como passava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Mwuhr, e ahpw mahsanihong Uraia, “Kohwei mahs ni imwomwo oh kommoaldi ekis.” Uraia ahpw pwurala, oh Depit ketin kadaralahng ni imweo kisakis ehu.
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce a tua casa e lava os pés. Saindo Urias da casa real, logo se lhe seguiu um presente do rei.
9 Uraia ahpw sohte patolahng ni imweo, pwe e pweidi ni ewen kelen kahnimwo rehn silepen nanmwarki ko.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu para sua casa.
10 Eri, ni Depit eh karongehda me Uraia sohte pwurala ni imweo, e keinemwe reh, mahsanih, “Ke ahpwtehn pwurodo sang seiloak reirei ehu; eri, dahme ke sohte kohkihwei ni imwomwo?”
10 Fizeram-no saber a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste a tua casa?
11 Uraia ahpw sapeng, patohwan, “Mehn Israel kan oh mehn Suda wie mahmahwen, oh Kohpwahn Inowo ieiang irail. Ei kaun Sohap oh nah soumas akan kin koukousoan nan impwal pahnlahng. A ia duwen ei pahn patohla ni imweio, ia duwen ei kak tungoal oh nimpil oh wendi rehn ei pwoudo? Ni mwaren Koht nanleng, I kahukihla me I sohte kak wia soahng wet.”
11 Respondeu Urias a Davi: A arca, Israel e Judá ficam em tendas; Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Tão certo como tu vives e como vive a tua alma, não farei tal coisa.
12 Depit eri mahsanih, “Ma ih duwen men, a mihmihte met rahnwet, a lakapw I pahn kapwureiukala.” Uraia eri mihmihte Serusalem rahno oh manda sang.
12 Então, disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Depit eri lukeiong pwe en iang kepin konot reh, e ahpw ketin kasakawihala douluhl. Ahpw Uraia sohte pil patohla ni imweo nipwongo; pwe e pil pweidihte nan tehnpaso rehn silepe ko.
13 Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; à tarde, saiu Urias a deitar-se na sua cama, com os servos de seu senhor; porém não desceu a sua casa.
14 Manda sang rahno, Depit ketin ntingihada kisinlikou kis ong Sohap oh ketikihong Uraia pwe en wa kohla.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e lha mandou por mão de Urias.
15 Iet audepen kisinlikowo: “Kihdiong Uraia mwohn karis en sounpei kan wasa me mahwen kehlail ie; eri, kowe oh iengomw kan ahpw pweiekdo sang pwe en lellel oh mehla.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e deixai-o sozinho, para que seja ferido e morra.
16 Eri, nindokon Sohap eh mahmahwenih kahnimwo, e kadarala Uraia wasa me e ese mahweno inenen kehlail ie.
16 Tendo, pois, Joabe sitiado a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Karis en imwintihti ko eri kohieisang nan kahnimwo oh peiong nein Sohap karis ko, oh kemehla ekei sapwellimen Depit kaunen sounpei ko. Eri, Uraia pil iang mehla.
17 Saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Sohap eri mwadangete pakairkilahng Depit duwen mahweno.
18 Então, Joabe enviou notícias e fez saber a Davi tudo o que se dera na batalha.
19 E ahpw kehkehlingkihong meninkedero, “Mwurin omw pahn pakairkihong nanmwarki mehkoaros duwen mahwenet,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: Se, ao terminares de contar ao rei os acontecimentos desta peleja,
20 ele e pahn engiengda oh keinemwe rehmw, ‘A dahme kumwail nohn karaniheki kahnimwo? Kumwail sehse me re kakete kasikihkumwaildi sang pohn kelen kahnimwo?
20 suceder que ele se encolerize e te diga: Por que vos chegastes assim perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Kumwail sohte tamataman Apimelek, nein Kidion, duwen eh kamakamalao? Pwe lih emen nan Depes me kesehdiong powe takaien ngidar pilawa ieu sang pohn kelen kahnimwo oh kemehla. Eri, I ahpw sehse ia kahrepen amwail nohn karanihala kehlo.’ Eri, ma nanmwarkio pahn keinemwe rehmw met, ke ahpw pahn patohwan, ‘sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.’”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Meninkedero eri mwesel kolahng rehn Depit. Ni eh lel reh, e ahpw patohwan kasalehiong mehkoaros me Sohap padahkihong.
22 Partiu o mensageiro e, chegando, fez saber a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 E patohwan, “At tungoal imwintihti ko inenen kehlailsang kiht. Re patohieisang nan kahnimwo oh mahweniong kiht nan wasa me mohs, ahpw se patohwan kapweiekiraildi oh nsehniraillahng ni ewen kelen kahnimwo.
23 Disse o mensageiro a Davi: Na verdade, aqueles homens foram mais poderosos do que nós e saíram contra nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Irail ahpw kadarodohng kiht neirail kesik ketieu kan sang pohn kelen kahnimwo. Eri, ekei sapwellimomwi kaunen sounpei ko ahpw lellel oh mehla. Sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.”
24 Então, os flecheiros, do alto do muro, atiraram contra os teus servos, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Depit eri mahsanihong meninkedero, “Kohwei oh ndaiong Sohap en dehr nan kapehd tikitingkihla apwal wet, pwe sohte me kak ese ihs me pahn mehla nan mahwen. Ndaiong en nantihong eh mahweniong kahnimwo e lao kalowehdi.”
25 Disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não pareça isto mal aos teus olhos, pois a espada devora tanto este como aquele; intensifica a tua peleja contra a cidade e derrota-a; e, tu, anima a Joabe.
26 Ni Padsipa eh rongada me eh pwoudo melahr nan mahwen, e ahpw mwahieiki.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, ela o pranteou.
27 Ahnsoun eh nsensuwed lao eralahr, Depit ahpw ketikidohng nan tehnpeseo, oh likendkihda. Padsipa eri naitikihada pwutak emen. Ahpw KAUN-O kupwursuwedkihla sapwung wet me Depit wiahda.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio; tornou-se ela sua mulher e lhe deu à luz um filho. Porém isto que Davi fizera foi mau aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.