2 Samuel 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Mwurin sounpar ehu, ni ahnsou me nanmwarki kan kin epwehnki mahwen, Depit ahpw poaronehla Sohap, iangahki sapwellime kaunen sounpei ko, oh karis en mehn Israel ko, pwe re en mahweniong mehn Ammon kan. Eri, re ahpw kalowehdi mehn Ammon oh kapilpene ar kahnimw Rappa. A Depit ketikette Serusalem.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem à guerra, enviou Davi a Joabe, e com ele os seus servos, e a todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e cercaram a Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Eri, rahn ehu, Depit ahpw kipada sang sapwellime seimwok en souwas oh ketiketseli wasahn luaruhru pohn tehnpeseo. Nindokon eh ketiketseli wasao, e ahpw mwahngihada lih emen me wie duhdu. Liho inenen masamwahu.
2 E aconteceu que numa tarde Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 Depit eri poaronehla sapwellime meninkeder men pwe en kalelapak ihs lih meno; e ahpw mwahngihada me Padsipa, nein Eliam, oh en Uraia, mehn Id, eh pwoud.
3 E mandou Davi indagar quem era aquela mulher; e disseram: Porventura não é esta Bate-Seba, filha de Eliã, mulher de Urias, o heteu?
4 Depit eri ketikidohng liho nan tehnpeseo, e ahpw ketin kipedi reh oh wiahda nsenen pwopwoud. (Liho ahpwtehn kanekehla eh tiahk en kamwakel mwurin eh pwung.) Liho eri kohkohla ni imwe.
4 Então enviou Davi mensageiros, e mandou trazê-la; e ela veio, e ele se deitou com ela (pois já estava purificada da sua imundícia); então voltou ela para sua casa.
5 E ahpw diarada me e liseiandahr, ahpw pakairkilahng Depit.
5 E a mulher concebeu; e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Depit eri ketin kadaralahng Sohap pakair ehu me mahsanih, “Kadarodohng ie Uraia, mehn Id.” Sohap eri kadaralahng Depit Uraia.
6 Então Davi mandou dizer a Joabe: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Ni Uraia eh lel rehn Depit, Depit ahpw keinemwe reh duwen iren Sohap, duwen sounpei kan, oh duwen ar mahmahwen.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como passava Joabe, e como estava o povo, e como ia a guerra.
8 Mwuhr, e ahpw mahsanihong Uraia, “Kohwei mahs ni imwomwo oh kommoaldi ekis.” Uraia ahpw pwurala, oh Depit ketin kadaralahng ni imweo kisakis ehu.
8 Depois disse Davi a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo lhe foi mandado um presente da mesa do rei.
9 Uraia ahpw sohte patolahng ni imweo, pwe e pweidi ni ewen kelen kahnimwo rehn silepen nanmwarki ko.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor; e não desceu à sua casa.
10 Eri, ni Depit eh karongehda me Uraia sohte pwurala ni imweo, e keinemwe reh, mahsanih, “Ke ahpwtehn pwurodo sang seiloak reirei ehu; eri, dahme ke sohte kohkihwei ni imwomwo?”
10 E fizeram saber isto a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então disse Davi à Urias: Não vens tu duma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Uraia ahpw sapeng, patohwan, “Mehn Israel kan oh mehn Suda wie mahmahwen, oh Kohpwahn Inowo ieiang irail. Ei kaun Sohap oh nah soumas akan kin koukousoan nan impwal pahnlahng. A ia duwen ei pahn patohla ni imweio, ia duwen ei kak tungoal oh nimpil oh wendi rehn ei pwoudo? Ni mwaren Koht nanleng, I kahukihla me I sohte kak wia soahng wet.”
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficaram em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber, e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida, e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 Depit eri mahsanih, “Ma ih duwen men, a mihmihte met rahnwet, a lakapw I pahn kapwureiukala.” Uraia eri mihmihte Serusalem rahno oh manda sang.
12 Então disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Depit eri lukeiong pwe en iang kepin konot reh, e ahpw ketin kasakawihala douluhl. Ahpw Uraia sohte pil patohla ni imweo nipwongo; pwe e pil pweidihte nan tehnpaso rehn silepe ko.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e à tarde saiu a deitar-se na sua cama com os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Manda sang rahno, Depit ketin ntingihada kisinlikou kis ong Sohap oh ketikihong Uraia pwe en wa kohla.
14 E sucedeu que pela manhã Davi escreveu uma carta a Joabe; e mandou-lha por mão de Urias.
15 Iet audepen kisinlikowo: “Kihdiong Uraia mwohn karis en sounpei kan wasa me mahwen kehlail ie; eri, kowe oh iengomw kan ahpw pweiekdo sang pwe en lellel oh mehla.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde a Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 Eri, nindokon Sohap eh mahmahwenih kahnimwo, e kadarala Uraia wasa me e ese mahweno inenen kehlail ie.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 Karis en imwintihti ko eri kohieisang nan kahnimwo oh peiong nein Sohap karis ko, oh kemehla ekei sapwellimen Depit kaunen sounpei ko. Eri, Uraia pil iang mehla.
17 E, saindo os homens da cidade, e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Sohap eri mwadangete pakairkilahng Depit duwen mahweno.
18 Então enviou Joabe, e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 E ahpw kehkehlingkihong meninkedero, “Mwurin omw pahn pakairkihong nanmwarki mehkoaros duwen mahwenet,
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 ele e pahn engiengda oh keinemwe rehmw, ‘A dahme kumwail nohn karaniheki kahnimwo? Kumwail sehse me re kakete kasikihkumwaildi sang pohn kelen kahnimwo?
20 E sucedendo que o rei se encolerize, e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Kumwail sohte tamataman Apimelek, nein Kidion, duwen eh kamakamalao? Pwe lih emen nan Depes me kesehdiong powe takaien ngidar pilawa ieu sang pohn kelen kahnimwo oh kemehla. Eri, I ahpw sehse ia kahrepen amwail nohn karanihala kehlo.’ Eri, ma nanmwarkio pahn keinemwe rehmw met, ke ahpw pahn patohwan, ‘sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.’”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele do muro um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Meninkedero eri mwesel kolahng rehn Depit. Ni eh lel reh, e ahpw patohwan kasalehiong mehkoaros me Sohap padahkihong.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo o que Joabe o enviara a dizer.
23 E patohwan, “At tungoal imwintihti ko inenen kehlailsang kiht. Re patohieisang nan kahnimwo oh mahweniong kiht nan wasa me mohs, ahpw se patohwan kapweiekiraildi oh nsehniraillahng ni ewen kelen kahnimwo.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade que mais poderosos foram aqueles homens do que nós, e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Irail ahpw kadarodohng kiht neirail kesik ketieu kan sang pohn kelen kahnimwo. Eri, ekei sapwellimomwi kaunen sounpei ko ahpw lellel oh mehla. Sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.”
24 Então os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Depit eri mahsanihong meninkedero, “Kohwei oh ndaiong Sohap en dehr nan kapehd tikitingkihla apwal wet, pwe sohte me kak ese ihs me pahn mehla nan mahwen. Ndaiong en nantihong eh mahweniong kahnimwo e lao kalowehdi.”
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isto mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade, e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Ni Padsipa eh rongada me eh pwoudo melahr nan mahwen, e ahpw mwahieiki.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, lamentou a seu senhor.
27 Ahnsoun eh nsensuwed lao eralahr, Depit ahpw ketikidohng nan tehnpeseo, oh likendkihda. Padsipa eri naitikihada pwutak emen. Ahpw KAUN-O kupwursuwedkihla sapwung wet me Depit wiahda.
27 E, passado o luto, enviou Davi, e a recolheu em sua casa, e lhe foi por mulher, e deu-lhe à luz um filho. Porém esta coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.