2 Samuel 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Mwurin sounpar ehu, ni ahnsou me nanmwarki kan kin epwehnki mahwen, Depit ahpw poaronehla Sohap, iangahki sapwellime kaunen sounpei ko, oh karis en mehn Israel ko, pwe re en mahweniong mehn Ammon kan. Eri, re ahpw kalowehdi mehn Ammon oh kapilpene ar kahnimw Rappa. A Depit ketikette Serusalem.
1 E sucedeu, depois de o ano ter expirado, na época em que os reis saíam para a batalha, que Davi enviou Joabe, e com ele os seus servos, e todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e sitiaram Rabá. Davi, porém, se manteve em Jerusalém.
2 Eri, rahn ehu, Depit ahpw kipada sang sapwellime seimwok en souwas oh ketiketseli wasahn luaruhru pohn tehnpeseo. Nindokon eh ketiketseli wasao, e ahpw mwahngihada lih emen me wie duhdu. Liho inenen masamwahu.
2 E sucedeu, ao cair da noite, que Davi se levantou da sua cama e caminhava sobre o terraço da casa do rei; e do terraço ele viu uma mulher se banhando; e a mulher era mui bonita de se olhar.
3 Depit eri poaronehla sapwellime meninkeder men pwe en kalelapak ihs lih meno; e ahpw mwahngihada me Padsipa, nein Eliam, oh en Uraia, mehn Id, eh pwoud.
3 E Davi enviou a inquirir acerca da mulher. E foi-lhe dito: Não é essa Bate-Seba, a filha de Eliã, a esposa de Urias, o heteu?
4 Depit eri ketikidohng liho nan tehnpeseo, e ahpw ketin kipedi reh oh wiahda nsenen pwopwoud. (Liho ahpwtehn kanekehla eh tiahk en kamwakel mwurin eh pwung.) Liho eri kohkohla ni imwe.
4 E Davi enviou mensageiros, e a tomou; e ela adentrou a ele, e ele se deitou com ela; porquanto ela estava purificada da sua impureza; e ela retornou à sua casa.
5 E ahpw diarada me e liseiandahr, ahpw pakairkilahng Depit.
5 E a mulher concebeu, e mandou contar a Davi, e disse: Estou com criança.
6 Depit eri ketin kadaralahng Sohap pakair ehu me mahsanih, “Kadarodohng ie Uraia, mehn Id.” Sohap eri kadaralahng Depit Uraia.
6 E Davi enviou a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias até Davi.
7 Ni Uraia eh lel rehn Depit, Depit ahpw keinemwe reh duwen iren Sohap, duwen sounpei kan, oh duwen ar mahmahwen.
7 E quando Urias havia chegado até ele, Davi exigiu dele saber sobre como estava Joabe, como estava o povo, e como prosperava a guerra.
8 Mwuhr, e ahpw mahsanihong Uraia, “Kohwei mahs ni imwomwo oh kommoaldi ekis.” Uraia ahpw pwurala, oh Depit ketin kadaralahng ni imweo kisakis ehu.
8 E Davi disse a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E Urias partiu da casa do rei, e ali seguiu-lhe uma porção de carne da parte do rei.
9 Uraia ahpw sohte patolahng ni imweo, pwe e pweidi ni ewen kelen kahnimwo rehn silepen nanmwarki ko.
9 Urias, no entanto, dormiu à porta da casa do rei, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 Eri, ni Depit eh karongehda me Uraia sohte pwurala ni imweo, e keinemwe reh, mahsanih, “Ke ahpwtehn pwurodo sang seiloak reirei ehu; eri, dahme ke sohte kohkihwei ni imwomwo?”
10 E quando contaram a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa; Davi disse a Urias: Não vieste da tua jornada? Por que, então, não desceste à tua casa?
11 Uraia ahpw sapeng, patohwan, “Mehn Israel kan oh mehn Suda wie mahmahwen, oh Kohpwahn Inowo ieiang irail. Ei kaun Sohap oh nah soumas akan kin koukousoan nan impwal pahnlahng. A ia duwen ei pahn patohla ni imweio, ia duwen ei kak tungoal oh nimpil oh wendi rehn ei pwoudo? Ni mwaren Koht nanleng, I kahukihla me I sohte kak wia soahng wet.”
11 E Urias disse a Davi: A arca, e Israel, e Judá habitam em tendas; e o meu senhor, Joabe, e os servos do meu senhor estão acampados nos campos abertos; entrarei eu, então, na minha casa para comer e beber e me deitar com a minha esposa? Como tu vives e como vive a tua alma, tal coisa não farei.
12 Depit eri mahsanih, “Ma ih duwen men, a mihmihte met rahnwet, a lakapw I pahn kapwureiukala.” Uraia eri mihmihte Serusalem rahno oh manda sang.
12 E Davi disse a Urias: Espera aqui hoje também, e amanhã eu te deixarei partir. Assim, Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia, e no dia seguinte.
13 Depit eri lukeiong pwe en iang kepin konot reh, e ahpw ketin kasakawihala douluhl. Ahpw Uraia sohte pil patohla ni imweo nipwongo; pwe e pil pweidihte nan tehnpaso rehn silepe ko.
13 E quando Davi lhe chamou, ele comeu, e bebeu diante dele; e ele o embebedou; e, ao anoitecer, ele saiu com os servos do seu senhor para se deitar na sua cama, mas não desceu à sua casa.
14 Manda sang rahno, Depit ketin ntingihada kisinlikou kis ong Sohap oh ketikihong Uraia pwe en wa kohla.
14 E sucedeu, pela manhã, que Davi escreveu uma carta a Joabe, e a enviou por mão de Urias.
15 Iet audepen kisinlikowo: “Kihdiong Uraia mwohn karis en sounpei kan wasa me mahwen kehlail ie; eri, kowe oh iengomw kan ahpw pweiekdo sang pwe en lellel oh mehla.”
15 E ele escreveu na carta, dizendo: Colocai Urias na linha de frente da batalha mais ardente, e retirai-vos dele, para que ele possa ser ferido, e morra.
16 Eri, nindokon Sohap eh mahmahwenih kahnimwo, e kadarala Uraia wasa me e ese mahweno inenen kehlail ie.
16 E sucedeu, quando Joabe observava a cidade, que ele designou Urias para um local onde ele sabia que havia homens valentes.
17 Karis en imwintihti ko eri kohieisang nan kahnimwo oh peiong nein Sohap karis ko, oh kemehla ekei sapwellimen Depit kaunen sounpei ko. Eri, Uraia pil iang mehla.
17 E os homens da cidade saíram, e lutaram com Joabe; e ali caíram alguns do povo dos servos de Davi; e Urias, o heteu, também morreu.
18 Sohap eri mwadangete pakairkilahng Depit duwen mahweno.
18 Então Joabe mandou dizer a Davi todas as coisas a respeito da guerra;
19 E ahpw kehkehlingkihong meninkedero, “Mwurin omw pahn pakairkihong nanmwarki mehkoaros duwen mahwenet,
19 e encarregou o mensageiro, dizendo: Quando terminares de contar os assuntos da guerra ao rei,
20 ele e pahn engiengda oh keinemwe rehmw, ‘A dahme kumwail nohn karaniheki kahnimwo? Kumwail sehse me re kakete kasikihkumwaildi sang pohn kelen kahnimwo?
20 e se assim for que a ira do rei se suscite, e ele te diga: Por que vos aproximastes tanto da cidade quando lutáveis? Não sabíeis vós que eles atirariam da muralha?
21 Kumwail sohte tamataman Apimelek, nein Kidion, duwen eh kamakamalao? Pwe lih emen nan Depes me kesehdiong powe takaien ngidar pilawa ieu sang pohn kelen kahnimwo oh kemehla. Eri, I ahpw sehse ia kahrepen amwail nohn karanihala kehlo.’ Eri, ma nanmwarkio pahn keinemwe rehmw met, ke ahpw pahn patohwan, ‘sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.’”
21 Quem feriu Abimeleque, o filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher um pedaço de uma mó da muralha sobre ele, de modo que morreu em Tebes? Por que chegastes vós perto do muro? Então dirás: Teu servo Urias, o heteu, está morto também.
22 Meninkedero eri mwesel kolahng rehn Depit. Ni eh lel reh, e ahpw patohwan kasalehiong mehkoaros me Sohap padahkihong.
22 Assim, o mensageiro se foi, e chegou e apresentou a Davi tudo pelo que Joabe o havia enviado.
23 E patohwan, “At tungoal imwintihti ko inenen kehlailsang kiht. Re patohieisang nan kahnimwo oh mahweniong kiht nan wasa me mohs, ahpw se patohwan kapweiekiraildi oh nsehniraillahng ni ewen kelen kahnimwo.
23 E o mensageiro disse a Davi: Certamente os homens prevaleceram contra nós, e saíram até nós no campo, e estivemos sobre eles até a entrada do portão.
24 Irail ahpw kadarodohng kiht neirail kesik ketieu kan sang pohn kelen kahnimwo. Eri, ekei sapwellimomwi kaunen sounpei ko ahpw lellel oh mehla. Sapwellimomwi kaunen sounpei Uraia pil iang kamakamala.”
24 E os artilheiros atiravam da muralha sobre os teus servos; e alguns dos servos do rei estão mortos, e o teu servo Urias, o heteu, está morto também.
25 Depit eri mahsanihong meninkedero, “Kohwei oh ndaiong Sohap en dehr nan kapehd tikitingkihla apwal wet, pwe sohte me kak ese ihs me pahn mehla nan mahwen. Ndaiong en nantihong eh mahweniong kahnimwo e lao kalowehdi.”
25 Então, Davi disse ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não deixes esta questão te aborrecer, porque a espada devora tanto a um, quanto a outro; faz a tua batalha mais forte contra a cidade, e derruba-a; e encoraja tu a ele.
26 Ni Padsipa eh rongada me eh pwoudo melahr nan mahwen, e ahpw mwahieiki.
26 E, quando a esposa de Urias ouviu que Urias, o seu marido, estava morto, ela lamentou pelo seu marido.
27 Ahnsoun eh nsensuwed lao eralahr, Depit ahpw ketikidohng nan tehnpeseo, oh likendkihda. Padsipa eri naitikihada pwutak emen. Ahpw KAUN-O kupwursuwedkihla sapwung wet me Depit wiahda.
27 E, quando o lamento havia passado, Davi mandou trazê-la para sua casa, e ela se tornou sua esposa, e lhe deu um filho. Contudo, a coisa que Davi havia feito desagradou o SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.