1 Samuel 17
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Mehn Pilisdia ko ahpw pokonpene nan Soko, kahnimw en Suda ehu, pwe re en mahwen. Re ahpw kauwada imwarail impwal kan wasa kis me adaneki Epes Dammim, nanpwungen Soko oh Aseka.
1 Os filisteus se reuniram para lutar em Socó, uma cidade de Judá. Acamparam num lugar chamado “Fronteira Sangrenta”, entre Socó e Azeca.
2 Sohl oh mehn Israel ko ahpw pokonpene oh pil kauwada imwarail impwal ko nan Wahun Elah, wasa re onopadahn mahweniong mehn Pilisdia kan.
2 Saul e os israelitas se juntaram, acamparam no vale do Carvalho e se prepararam para lutar contra os filisteus.
3 Mehn Pilisdia ko eri irekla pohn ehu dohl, a mehn Israel ko pohn ehu, oh wahu ehu mi nanpwungarail.
3 Os filisteus pararam no monte que ficava de um lado do vale, e os israelitas ficaram no monte do outro lado.
4 Ohl emen ede Kolaiad, sang nan kahnimw Kad, ahpw kohieido sang nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko oh men peiong mehn Israel ko. E reireiki piht duwau,
4 Um homem chamado Golias, da cidade de Gate, saiu do acampamento filisteu para desafiar os israelitas. Ele tinha quase três metros de altura
5 oh e lisoaropki lisoarop mete prons ehu oh likawih likou mete prons me toutouki pohnangin paun 125.
5 e usava um capacete de bronze e uma armadura também de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 Denge ko pil kidikidki prons; oh e pil wa ketieun likimwei me wiawihkihda prons pohn pwopwe.
6 As pernas estavam protegidas por caneleiras de bronze, e ele carregava nos ombros um dardo , também de bronze.
7 Ahlap en nah ketieu wehte ahlap en tuhkehn pilaik laud pwoat, oh toutoun imwin ketieuwo kerengiong paun 15. Sounpei men kin tieng mwowe, wa nah mehn sansaro.
7 A lança dele era enorme, muito grossa e pesada; a ponta era de ferro e pesava mais ou menos sete quilos. Na frente dele ia um soldado carregando o seu escudo .
8 Kolaiad eri uhda oh werlahng mehn Israel ko, nda, “Dahme kumwail wiewia men? Kumwail men mahwen? Iet ngehi mehn Pilisdia men, a kumwail lidun Sohl! Kumwail pilada emen kumwail pwe en peiong ie.
8 Golias veio, parou e gritou para os israelitas: — Por que é que vocês estão aí, em posição de combate? Eu sou filisteu, e vocês são escravos de Saul! Escolham um dos seus homens para lutar comigo.
9 Ma e pahn kana oh kemeiehla, se pahn wiahla amwail lidu; a ma I kana oh kemehla, kumwail pahn wiahla at lidu.
9 Se ele vencer e me matar, nós seremos escravos de vocês; mas, se eu vencer e matá-lo, vocês serão nossos escravos.
10 Iet ngehi me men peiong karis en mehn Israel kan. Kumwail pilodohng ie emen ohl kommwaden, pwe se en pei!”
10 Eu desafio agora o exército israelita. Mandem alguém para lutar comigo!
11 Eri, ni Sohl oh sapwellime sounpei ko rongada met, re inenen masepwehkada.
11 Quando Saul e os seus soldados ouviram isso, ficaram apavorados.
12 Depit nein Sehsi, oh Sehsi mehn Eprat sang Pedleem nan Suda. Nein Sehsi pwutak meh welimen, ni ahnsou me Sohl wia nanmwarki, ni ahnsowo Sehsi inenen likeilapalahr.
12 Davi era filho de Jessé, do povoado de Efrata, que ficava perto de Belém de Judá. Jessé tinha oito filhos. No tempo em que Saul era rei, Jessé já estava bem idoso.
13 Nah pwutak silimen me keieu laud ko iang Sohl ketila mahwen. Eden me keieu laudo, iei Eliap, me keriemeno, Apinadap, oh me kesilimeno, Samma.
13 Os seus três filhos mais velhos tinham ido com Saul para a guerra. O primeiro se chamava Eliabe, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Simeia.
14 Me keieu tikitiko adaneki Depit. Eri, me laud silimen ko kin mihmi rehn Sohl,
14 Davi era o filho mais novo. Enquanto os seus três irmãos mais velhos ficavam com Saul,
15 a Depit kin pwurala Pedleem ekei ahnsou, pwe en kin apwalih nein eh pahpao nah pelin sihpw.
15 Davi ia ao acampamento de Saul e voltava a Belém para tomar conta das ovelhas do seu pai.
16 Kolaiad ahpw kin uhda oh men peiong mehn Israel ko nimenseng koaros oh nin soutik koaros erein rahn 40.
16 Durante quarenta dias Golias desafiou os israelitas todas as manhãs e todas as tardes.
17 Eri, rahn ehu, Sehsi ahpw ndaiong Depit, “Kilang, ale edin werentuhke inihnda pwukat, oh lopwon en pilawa 10 pwukat, oh tangahkihwei rehn riomw kan nan kahnimpwalo.
17 Um dia Jessé disse a Davi: — Pegue dez quilos de trigo torrado e estes dez pães e vá depressa levar para os seus irmãos no acampamento.
18 Pil wawohng kaunen sounpeio seke sihs 10 pwukat. Ke ahpw kilang ia iren riomw kan, oh wahdo mehkot me pahn kadehdehda me ke tuhwong irail oh ma re me nsenamwahu.
18 Leve também estes dez queijos ao comandante. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que você os viu e de que eles estão bem.
19 Nanmwarki Sohl, oh riomw kan, oh mehn Israel ko koaros, re ketiket nan Wahun Elah, mahmahweniong mehn Pilisida kan.”
19 Os seus irmãos, o rei Saul e todos os outros soldados israelitas estão no vale do Carvalho, lutando contra os filisteus.
20 Eri, mandahn rahno, nimensehngie, Depit ahpw pwourda, oh mwurin eh kehkehlingkihong emen en apwahpwalih pelin sihpw ko, e ahpw ale kisin tungoal ako oh kohkohla duwen me Sehsi ndahng. E ahpw lel ni kahnimpwalo ni ahnsou me mehn Israel ko mwekimwekidieilahng wasahn mahweno, oh wie kadekadekedek kohla.
20 Na manhã seguinte Davi se levantou cedo, deixou alguém encarregado das ovelhas, pegou os mantimentos e foi, como Jessé havia mandado. Ele chegou ao acampamento justamente na hora em que os israelitas, soltando o seu grito de guerra, estavam saindo a fim de se alinhar para a batalha.
21 Eri, karis en mehn Pilisdia ko oh mehn Israel ko ahpw irekla nan dewerail, sohpeipene.
21 O exército dos filisteus e o exército dos israelitas tomaram posição de combate, um de frente para o outro.
22 Depit eri pwilikihdi kisin tungoal akan rehn sounapwalih kisin mwenge kan, e ahpw tangala ni lainen mahweno rehn rie ko, oh idek rehrail ia irarail.
22 Davi deixou as coisas com o oficial encarregado da bagagem e correu para a frente de batalha. Chegou perto dos seus irmãos e perguntou se estavam bem.
23 Nindokon eh koasoakoasoiong irail, Kolaiad ahpw aludahdo sang rehn mehn Pilisdia kan oh kakahsdohng mehn Israel ko; nin duwen eh kin wia mahso. Depit eri rongada eh lokolokaia lemei.
23 Enquanto Davi estava falando com eles, Golias avançou e desafiou os israelitas, como já havia feito antes. E Davi escutou.
24 Ni ahnsou me mehn Israel ko kilangada Kolaiad, re masapwehkadahte tangdoaui.
24 Quando os israelitas viram Golias, fugiram apavorados.
25 Re ahpw kin ndindapene, “Kilang, io ih! Kumwail rong dahme e kakahski. Mehmen me pahn kemehla, dene nanmwarki pahn ketikihong kepwe tohto, iangahki sapwellime serepein pwe en pwoudiki; oh e pahn ketin mahkikihong peneineien eh pahpa soangen daksis koaros.”
25 Eles diziam: — Olhem para ele! Escutem o seu desafio! Quem matar esse filisteu receberá uma grande recompensa: o rei lhe dará muitas riquezas, lhe dará sua filha em casamento, e a família do seu pai nunca mais vai ter de pagar nenhum imposto.
26 Depit ahpw idek rehn me mihmi mpe ko, “Dahme pahn pweisen ohl me pahn kemehla mehn Pilisdia menet oh kapitasang Israel nan kanamenek wet? Pwe ihs ohl rotorot menen me kak pelianda karis en Koht ieias?”
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam perto dele: — O que ganhará o homem que matar esse filisteu e livrar Israel desta vergonha? Afinal de contas, quem é esse filisteu pagão para desafiar o exército do Deus vivo?
27 Irail eri ndaiong dahme pahn wiawihong ohl me pahn kemehla Kolaiad.
27 Aí eles lhe contaram o que ganharia quem matasse Golias.
28 Eliap, rien Depit me keieu laudo, ahpw rongada duwen Depit eh koasoakoasoiong aramas ako. E ahpw lingeringerkihda oh ndahng Depit, “Dahme ke wiewia met? Ihs me apwahpwalih noumw pelin sihpw ko nan sapwtehno? Mwalaun oh aklapalap aramas emen kowehn! I ese me ke kohdohn kilangete mahwenet!”
28 Eliabe, o irmão mais velho de Davi, ouviu-o conversando com os soldados. Então ficou zangado e disse: — O que é que você está fazendo aqui? Quem é que está tomando conta das suas ovelhas no deserto? Seu convencido! Você veio aqui só para ver a batalha!
29 Depit ahpw sapeng, kehtihtihki, “Pwe dah? Dahme I wiahda? Dene I sohte kak idek mehkot?”
29 — O que foi que eu fiz agora? — perguntou Davi. — Será que não posso nem fazer uma pergunta?
30 Ih eri sohpeilahng ohl emen oh wiahiong soangen peidekohte. Eri, ahnsou koaros me e pahn wia peidek wet, soangen pasapengohte me e kin ale.
30 Então Davi fez a mesma pergunta a outro soldado. E ouviu a mesma resposta.
31 Ohl ekei me rongada en Depit eh koasoi ko ahpw ndahng Sohl. Sohl eri likwerihodo Depit.
31 Alguns soldados ouviram o que Davi tinha dito e contaram a Saul. Então ele mandou chamar Davi.
32 Depit eri patohwanohng Sohl, “Maing, Wasa Lapalap, kitail dehr masak mehn Pilisdia menet! Ngehi me pahn kohla oh peiong.”
32 Davi chegou e disse a Saul: — Meu senhor, ninguém deve ficar com medo desse filisteu! Eu vou lutar contra ele.
33 A Sohl ahpw sapeng, mahsanih, “Soh! Sohte kak! Ia duwen omw pahn peiong, nan omw kisin pwutak emen? A ih, e sounpei sang ni eh pwulopwul.”
33 Mas Saul respondeu: — Você não pode lutar contra esse filisteu. Você não passa de um rapazinho, e ele tem sido soldado a vida inteira!
34 Depit eri sapeng Sohl, patohwan, “I kin apwahpwalih nein pahpa pelin sihpw. Ahnsou koaros me laion men de pehr men pahn kin wahsang emen sihmpwul,
34 — Meu senhor, — disse Davi — eu tomo conta das ovelhas do meu pai. Quando um leão ou um urso carrega uma ovelha,
35 I kin pwakih oh peiong; oh adihasang sihmpwulo. A ma laiono de pehro kin sohpeiong ie, I kin daperete, padikpene tepinwere, suk oh kemehla.
35 eu vou atrás dele, ataco e tomo a ovelha. Se o leão ou o urso me ataca, eu o agarro pelo pescoço e o golpeio até matá-lo.
36 I kemelahr laion oh pehr kei, oh I pil pahn wiahiong mehn Pilisdia rotorot menet me peliandahr karis en Koht ieias.
36 Tenho matado leões e ursos e vou fazer o mesmo com esse filisteu pagão, que desafiou o exército do Deus vivo.
37 KAUN-O ketin doareiesang laion kan oh pehr kan; e pil pahn ketin doareiesang mehn Pilisdia menet.”
37 O Senhor Deus me salvou dos leões e dos ursos e me salvará também desse filisteu. — Pois bem! — respondeu Saul. — Vá, e que o
38 E ahpw ketikihong Depit sapwellime likoun mahwen ko pwe en pwuhriong loale. E pil ketikidahng pohn moangen Depit lisoarop prons ehu, oh kapwuhrohng Depit nan likou mete.
38 Então deu a sua própria armadura para Davi usar. Pôs um capacete de bronze na cabeça dele e lhe deu uma couraça para vestir.
39 Depit ahpw kamwotowihedi nein Sohl kedlahso pohn likou meteo, oh song en alu; ahpw sohte kak, pwehki e sahn wa soangen dipwisou pwukat. E ahpw patohwanohng Sohl, “I sohte kak peiki soangen dipwisou pwukat. I sahn kowahlap.” Ih eri pwuhrsang loale oh kihsang koaruhsie.
39 Davi prendeu a espada de Saul num cinto sobre a armadura e tentou andar. Mas não conseguiu porque não estava acostumado a usar essas coisas. Aí disse a Saul: — Não consigo andar com tudo isto, pois não estou acostumado. Então Davi tirou tudo.
40 E ahpw ale nah sokon en silepen sihpwo, oh rikada kisin painwed medendel limau sang nan piletik pwoat oh kihdiong nan eh ehd. Eri, e ahpw kohieila, wa nah pahio, pwe en tuhwong Kolaiad.
40 Pegou o seu bastão, escolheu cinco pedras lisas no ribeirão e pôs na sua sacola. Pegou também a sua funda e saiu para enfrentar Golias.
41 Mehn Pilisdiao ahpw tapihada aludohng Depit, nah sounwa mehn sansaro me tieng. Eri, ni eh kerekerendohng Depit,
41 Golias, o filisteu, começou a caminhar na direção de Davi. O ajudante que carregava as suas armas ia na frente. Quando chegou perto de Davi,
42 oh kadehdehda mwomwe, e kouruhrki, pwehki eh mwomwen kisin pwutak masamwahu kis.
42 Golias olhou bem para ele e começou a caçoar porque Davi não passava de um rapaz bonito e de boa aparência.
43 Ih eri ndalahng Depit, “Mehnda sokon pwoaten? Ke lemeleme me ngehi kidi men?” E ahpw tapihada kahukihla ni mwaren eh koht kan oh peki re en keriahla Depit.
43 Aí disse a Davi: — Para que é esse bastão? Você pensa que eu sou algum cachorro? Em seguida rogou a maldição dos seus deuses sobre Davi
44 E ahpw nda, “Nna, keido pwe I en wiahkihla kenen menpihr kan oh kenen mahn akan uduken paliweromwen.”
44 e o desafiou, dizendo: — Venha, que eu darei o seu corpo para as aves e os animais comerem.
45 Depit ahpw sapeng, nda, “Ke kohkodohng peikihong ie kedlahs, oh ketieu laud oh pil ketieu tikitik, a ngehi I pahn peikihong uhk mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht en karis en Israel kan, me ke peliandahr.
45 Davi respondeu: — Você vem contra mim com espada, lança e
46 Rahnwette KAUN-O pahn ketikihong uhk pahn ei manaman. I pahn poweiukedei, oh lupukasang moangomwen. Oh I pahn wiahkihla paliweren sounpei en Pilisdia kan kenen menpihr oh mahn akan kanarail kisin mwenge. Wehiet pwon pahn esehla me mie en Israel eh Koht.
46 Hoje mesmo o Senhor Deus entregará você nas minhas mãos; eu o vencerei e cortarei a sua cabeça. E darei os corpos dos soldados filisteus para as aves e os animais comerem. Então o mundo inteiro saberá que o povo de Israel tem um Deus,
47 Eri, aramas koaros wasaht pahn kilang me e sohte ketin anahne kedlahs de ketieu pwe en kapitala sapwellime aramas akan. E kin ketin powehdi nan mahwen, oh e pahn ketikihong kumwail koaros pahn at manaman.”
47 e todos aqui verão que ele não precisa de espadas ou de lanças para salvar o seu povo. Ele é vitorioso na batalha e entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 Kolaiad pil pwurehng tapihada keikeidohng Depit, a Depit mwadangete tenge lainen mahwen en mehn Pilisdia ko pwe en peiong.
48 Então Golias começou novamente a caminhar na direção de Davi, e Davi correu rápido na direção da linha de batalha dos filisteus, para lutar contra ele.
49 E ahpw ale takai ieu sang nan eh ehdo, oh kihong nan pahio oh kadaralahng Kolaiad. E lelete temwen Kolaiado kauwehla tihn moange. Kolaiad eri pwupwudiong nanpwel.
49 Enfiou a mão na sua sacola, pegou uma pedra e com a funda a atirou em Golias. A pedra entrou na testa de Golias, e ele caiu de cara no chão. Então Davi correu, ficou de pé sobre Golias, tirou a espada dele da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. E assim Davi venceu Golias e o matou apenas com uma pedra. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
50 Iei duwen Depit, ni eh sohte nah kedlahs, e ahpw kalowehdi oh kemehkihla Kolaiad pahi ehu oh takai ieu.
50 — ausente —
51 E ahpw mwadangete tenge Kolaiad, uhda powe, oh usadahsang nein Kolaiad kedlahso nan kidipe, oh lupukasang moangeo.
51 — ausente —
52 Mehn Israel ko oh mehn Suda ahpw pwakih irail weriwer lao irail koaros lel Kad oh ni ewen kelen Ekron. Mehn Pilisdia tohto me lellel nanial en kolahng Saaraim pil lellahng Kad oh Ekron.
52 Aí os soldados de Israel e de Judá correram atrás deles, gritando, e os perseguiram até a cidade de Gate e até os portões de Ecrom. Os filisteus caíram feridos pela estrada de Saaraim, até Gate e Ecrom.
53 Mehn Israel ko eri pwurodo sang ar pwakihirailla oh kauwehla kahnimpwal en mehn Pilisdia ko.
53 Os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus e levaram as coisas do acampamento deles.
54 Depit eri ale moangen Kolaiado oh wahla Serusalem, ahpw e nekinekidte en Kolaiad eh dipwisoun mahwen ko nan imwe impwalo.
54 Davi pegou a cabeça de Golias e a levou para Jerusalém. Porém as armas de Golias ele guardou na sua própria barraca.
55 Eri, ni Sohl eh mahsanihada Depit eh kohkolahng peiong Kolaiad, e ahpw keinemwe rehn Apner, kaun lapalap en sapwellime karis kan, mahsanih, “Ihs pwutako?”
55 Quando Saul viu Davi saindo para lutar com Golias, perguntou a Abner, o comandante do seu exército: — Abner, quem é aquele rapaz? — Meu senhor, juro pela sua vida que não sei! — respondeu Abner.
56 Sohl ahpw mahsanih, “Kohwei oh esehdo, ihs mwo.”
56 — Então vá e procure saber! — disse Saul.
57 Eri, ni Depit eh pwuralahng nan kahnimpwalo mwurin eh kemehla Kolaiad, Apner ahpw kahrelahng rehn Sohl. Depit weuwahte ahnsowo moangen Kolaiad.
57 Assim, quando Davi voltou para o acampamento, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Davi ainda estava carregando a cabeça de Golias.
58 Sohl eri keinemwe reh, mahsanih, “Nahn, nein ihs kowe?”
58 Saul perguntou: — Rapaz, quem é você? — Sou filho do seu criado Jessé, da cidade de Belém! — respondeu Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.