1 Samuel 17

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mehn Pilisdia ko ahpw pokonpene nan Soko, kahnimw en Suda ehu, pwe re en mahwen. Re ahpw kauwada imwarail impwal kan wasa kis me adaneki Epes Dammim, nanpwungen Soko oh Aseka.
1 E os filisteus ajuntaram os seus arraiais para a guerra, e congregaram-se em Socó, que está em Judá, e acamparam-se entre Socó e Azeca, no termo de Damim.
2 Sohl oh mehn Israel ko ahpw pokonpene oh pil kauwada imwarail impwal ko nan Wahun Elah, wasa re onopadahn mahweniong mehn Pilisdia kan.
2 Porém Saul e os homens de Israel se ajuntaram, e acamparam no vale do Carvalho, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Mehn Pilisdia ko eri irekla pohn ehu dohl, a mehn Israel ko pohn ehu, oh wahu ehu mi nanpwungarail.
3 E os filisteus estavam num monte da banda dalém, e os israelitas estavam no outro monte da banda daquém; e o vale estava entre eles.
4 Ohl emen ede Kolaiad, sang nan kahnimw Kad, ahpw kohieido sang nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko oh men peiong mehn Israel ko. E reireiki piht duwau,
4 Então, saiu do arraial dos filisteus um homem guerreiro, cujo nome era Golias, de Gate, que tinha de altura seis côvados e um palmo.
5 oh e lisoaropki lisoarop mete prons ehu oh likawih likou mete prons me toutouki pohnangin paun 125.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas; e era o peso da couraça de cinco mil siclos de bronze.
6 Denge ko pil kidikidki prons; oh e pil wa ketieun likimwei me wiawihkihda prons pohn pwopwe.
6 E trazia grevas de bronze por cima de seus pés e um escudo de bronze entre os seus ombros.
7 Ahlap en nah ketieu wehte ahlap en tuhkehn pilaik laud pwoat, oh toutoun imwin ketieuwo kerengiong paun 15. Sounpei men kin tieng mwowe, wa nah mehn sansaro.
7 E a haste da sua lança era como eixo de tecelão, e o ferro da sua lança, de seiscentos siclos de ferro; e diante dele ia o escudeiro.
8 Kolaiad eri uhda oh werlahng mehn Israel ko, nda, “Dahme kumwail wiewia men? Kumwail men mahwen? Iet ngehi mehn Pilisdia men, a kumwail lidun Sohl! Kumwail pilada emen kumwail pwe en peiong ie.
8 E parou, e clamou às companhias de Israel, e disse-lhes: Para que saireis a ordenar a batalha? Não sou eu filisteu, e vós, servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça a mim.
9 Ma e pahn kana oh kemeiehla, se pahn wiahla amwail lidu; a ma I kana oh kemehla, kumwail pahn wiahla at lidu.
9 Se ele puder pelejar comigo e me ferir, seremos vossos servos; porém, se eu o vencer e o ferir, então, sereis nossos servos e nos servireis.
10 Iet ngehi me men peiong karis en mehn Israel kan. Kumwail pilodohng ie emen ohl kommwaden, pwe se en pei!”
10 Disse mais o filisteu: Hoje, desafio as companhias de Israel, dizendo: Dai-me um homem, para que ambos pelejemos.
11 Eri, ni Sohl oh sapwellime sounpei ko rongada met, re inenen masepwehkada.
11 Ouvindo, então, Saul e todo o Israel essas palavras do filisteu, espantaram-se e temeram muito.
12 Depit nein Sehsi, oh Sehsi mehn Eprat sang Pedleem nan Suda. Nein Sehsi pwutak meh welimen, ni ahnsou me Sohl wia nanmwarki, ni ahnsowo Sehsi inenen likeilapalahr.
12 E Davi era filho de um homem, efrateu, de Belém de Judá, cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; e, nos dias de Saul, era este homem já velho e adiantado na idade entre os homens.
13 Nah pwutak silimen me keieu laud ko iang Sohl ketila mahwen. Eden me keieu laudo, iei Eliap, me keriemeno, Apinadap, oh me kesilimeno, Samma.
13 Foram-se os três filhos mais velhos de Jessé e seguiram a Saul à guerra; e eram os nomes de seus três filhos, que foram à guerra, Eliabe, o primogênito, e o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Samá.
14 Me keieu tikitiko adaneki Depit. Eri, me laud silimen ko kin mihmi rehn Sohl,
14 E Davi era o menor; e os três maiores seguiram a Saul.
15 a Depit kin pwurala Pedleem ekei ahnsou, pwe en kin apwalih nein eh pahpao nah pelin sihpw.
15 Davi, porém, ia e voltava de Saul, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Kolaiad ahpw kin uhda oh men peiong mehn Israel ko nimenseng koaros oh nin soutik koaros erein rahn 40.
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Eri, rahn ehu, Sehsi ahpw ndaiong Depit, “Kilang, ale edin werentuhke inihnda pwukat, oh lopwon en pilawa 10 pwukat, oh tangahkihwei rehn riomw kan nan kahnimpwalo.
17 E disse Jessé a Davi, seu filho: Toma, peço-te, para teus irmãos um efa deste grão tostado e estes dez pães e corre a levá-los ao arraial, a teus irmãos.
18 Pil wawohng kaunen sounpeio seke sihs 10 pwukat. Ke ahpw kilang ia iren riomw kan, oh wahdo mehkot me pahn kadehdehda me ke tuhwong irail oh ma re me nsenamwahu.
18 Porém estes dez queijos de leite leva ao chefe de mil; e visitarás teus irmãos, a ver se lhes vai bem; e tomarás o seu penhor.
19 Nanmwarki Sohl, oh riomw kan, oh mehn Israel ko koaros, re ketiket nan Wahun Elah, mahmahweniong mehn Pilisida kan.”
19 E estavam Saul, e eles, e todos os homens de Israel no vale do Carvalho, pelejando com os filisteus.
20 Eri, mandahn rahno, nimensehngie, Depit ahpw pwourda, oh mwurin eh kehkehlingkihong emen en apwahpwalih pelin sihpw ko, e ahpw ale kisin tungoal ako oh kohkohla duwen me Sehsi ndahng. E ahpw lel ni kahnimpwalo ni ahnsou me mehn Israel ko mwekimwekidieilahng wasahn mahweno, oh wie kadekadekedek kohla.
20 Davi, então, se levantou pela manhã, bem cedo, e deixou as ovelhas a um guarda, e carregou-se, e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao lugar dos carros, quando já o arraial saía em ordem de batalha, e, a gritos, chamavam à peleja.
21 Eri, karis en mehn Pilisdia ko oh mehn Israel ko ahpw irekla nan dewerail, sohpeipene.
21 E os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Depit eri pwilikihdi kisin tungoal akan rehn sounapwalih kisin mwenge kan, e ahpw tangala ni lainen mahweno rehn rie ko, oh idek rehrail ia irarail.
22 E Davi deixou a carga que trouxera na mão do guarda da bagagem e correu à batalha; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Nindokon eh koasoakoasoiong irail, Kolaiad ahpw aludahdo sang rehn mehn Pilisdia kan oh kakahsdohng mehn Israel ko; nin duwen eh kin wia mahso. Depit eri rongada eh lokolokaia lemei.
23 E, estando ele ainda falando com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o homem guerreiro, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate, e falou conforme aquelas palavras, e Davi as ouviu.
24 Ni ahnsou me mehn Israel ko kilangada Kolaiad, re masapwehkadahte tangdoaui.
24 Porém todos os homens de Israel, vendo aquele homem, fugiam de diante dele, e temiam grandemente,
25 Re ahpw kin ndindapene, “Kilang, io ih! Kumwail rong dahme e kakahski. Mehmen me pahn kemehla, dene nanmwarki pahn ketikihong kepwe tohto, iangahki sapwellime serepein pwe en pwoudiki; oh e pahn ketin mahkikihong peneineien eh pahpa soangen daksis koaros.”
25 e diziam os homens de Israel: Vistes aquele homem que subiu? Pois subiu para afrontar a Israel. Há de ser, pois, que ao homem que o ferir o rei o enriquecerá de grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará isenta de impostos a casa de seu pai em Israel.
26 Depit ahpw idek rehn me mihmi mpe ko, “Dahme pahn pweisen ohl me pahn kemehla mehn Pilisdia menet oh kapitasang Israel nan kanamenek wet? Pwe ihs ohl rotorot menen me kak pelianda karis en Koht ieias?”
26 Então, falou Davi aos homens que estavam com ele, dizendo: Que farão àquele homem que ferir a este filisteu e tirar a afronta de sobre Israel? Quem é, pois, este incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Irail eri ndaiong dahme pahn wiawihong ohl me pahn kemehla Kolaiad.
27 E o povo lhe tornou a falar conforme aquela palavra, dizendo: Assim farão ao homem que o ferir.
28 Eliap, rien Depit me keieu laudo, ahpw rongada duwen Depit eh koasoakoasoiong aramas ako. E ahpw lingeringerkihda oh ndahng Depit, “Dahme ke wiewia met? Ihs me apwahpwalih noumw pelin sihpw ko nan sapwtehno? Mwalaun oh aklapalap aramas emen kowehn! I ese me ke kohdohn kilangete mahwenet!”
28 E, ouvindo Eliabe, seu irmão mais velho, falar àqueles homens, acendeu-se a ira de Eliabe contra Davi, e disse: Por que desceste aqui? E a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Bem conheço a tua presunção e a maldade do teu coração, que desceste para ver a peleja.
29 Depit ahpw sapeng, kehtihtihki, “Pwe dah? Dahme I wiahda? Dene I sohte kak idek mehkot?”
29 Então, disse Davi: Que fiz eu agora? Porventura, não há razão para isso?
30 Ih eri sohpeilahng ohl emen oh wiahiong soangen peidekohte. Eri, ahnsou koaros me e pahn wia peidek wet, soangen pasapengohte me e kin ale.
30 E desviou-se dele para outro e falou conforme aquela palavra; e o povo lhe tornou a responder conforme as primeiras palavras.
31 Ohl ekei me rongada en Depit eh koasoi ko ahpw ndahng Sohl. Sohl eri likwerihodo Depit.
31 E, ouvidas as palavras que Davi havia falado, as anunciaram a Saul, e mandou em busca dele.
32 Depit eri patohwanohng Sohl, “Maing, Wasa Lapalap, kitail dehr masak mehn Pilisdia menet! Ngehi me pahn kohla oh peiong.”
32 E Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá e pelejará contra este filisteu.
33 A Sohl ahpw sapeng, mahsanih, “Soh! Sohte kak! Ia duwen omw pahn peiong, nan omw kisin pwutak emen? A ih, e sounpei sang ni eh pwulopwul.”
33 Porém Saul disse a Davi: Contra este filisteu não poderás ir para pelejar com ele; pois tu ainda és moço, e ele, homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Depit eri sapeng Sohl, patohwan, “I kin apwahpwalih nein pahpa pelin sihpw. Ahnsou koaros me laion men de pehr men pahn kin wahsang emen sihmpwul,
34 Então, disse Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai; e vinha um leão ou um urso e tomava uma ovelha do rebanho,
35 I kin pwakih oh peiong; oh adihasang sihmpwulo. A ma laiono de pehro kin sohpeiong ie, I kin daperete, padikpene tepinwere, suk oh kemehla.
35 e eu saía após ele, e o feria, e a livrava da sua boca; e, levantando-se ele contra mim, lançava-lhe mão da barba, e o feria, e o matava.
36 I kemelahr laion oh pehr kei, oh I pil pahn wiahiong mehn Pilisdia rotorot menet me peliandahr karis en Koht ieias.
36 Assim, feria o teu servo o leão como o urso; assim será este incircunciso filisteu como um deles; porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 KAUN-O ketin doareiesang laion kan oh pehr kan; e pil pahn ketin doareiesang mehn Pilisdia menet.”
37 Disse mais Davi: O Senhor me livrou da mão do leão e da do urso; ele me livrará da mão deste filisteu. Então, disse Saul a Davi: Vai-te embora, e o Senhor seja contigo.
38 E ahpw ketikihong Depit sapwellime likoun mahwen ko pwe en pwuhriong loale. E pil ketikidahng pohn moangen Depit lisoarop prons ehu, oh kapwuhrohng Depit nan likou mete.
38 E Saul vestiu a Davi das suas vestes, e pôs-lhe sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 Depit ahpw kamwotowihedi nein Sohl kedlahso pohn likou meteo, oh song en alu; ahpw sohte kak, pwehki e sahn wa soangen dipwisou pwukat. E ahpw patohwanohng Sohl, “I sohte kak peiki soangen dipwisou pwukat. I sahn kowahlap.” Ih eri pwuhrsang loale oh kihsang koaruhsie.
39 E Davi cingiu a espada sobre as suas vestes e começou a andar; porém nunca o havia experimentado; então, disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois nunca o experimentei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 E ahpw ale nah sokon en silepen sihpwo, oh rikada kisin painwed medendel limau sang nan piletik pwoat oh kihdiong nan eh ehd. Eri, e ahpw kohieila, wa nah pahio, pwe en tuhwong Kolaiad.
40 E tomou o seu cajado na mão, e escolheu para si cinco seixos do ribeiro, e pô-los no alforje de pastor, que trazia, a saber, no surrão; e lançou mão da sua funda e foi-se chegando ao filisteu.
41 Mehn Pilisdiao ahpw tapihada aludohng Depit, nah sounwa mehn sansaro me tieng. Eri, ni eh kerekerendohng Depit,
41 O filisteu também veio e se vinha chegando a Davi; e o que lhe levava o escudo ia diante dele.
42 oh kadehdehda mwomwe, e kouruhrki, pwehki eh mwomwen kisin pwutak masamwahu kis.
42 E, olhando o filisteu e vendo a Davi, o desprezou, porquanto era jovem ruivo e de gentil aspecto.
43 Ih eri ndalahng Depit, “Mehnda sokon pwoaten? Ke lemeleme me ngehi kidi men?” E ahpw tapihada kahukihla ni mwaren eh koht kan oh peki re en keriahla Depit.
43 Disse, pois, o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para tu vires a mim com paus? E o filisteu amaldiçoou a Davi, pelos seus deuses.
44 E ahpw nda, “Nna, keido pwe I en wiahkihla kenen menpihr kan oh kenen mahn akan uduken paliweromwen.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e darei a tua carne às aves do céu e às bestas do campo.
45 Depit ahpw sapeng, nda, “Ke kohkodohng peikihong ie kedlahs, oh ketieu laud oh pil ketieu tikitik, a ngehi I pahn peikihong uhk mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht en karis en Israel kan, me ke peliandahr.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: Tu vens a mim com espada, e com lança, e com escudo; porém eu vou a ti em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Rahnwette KAUN-O pahn ketikihong uhk pahn ei manaman. I pahn poweiukedei, oh lupukasang moangomwen. Oh I pahn wiahkihla paliweren sounpei en Pilisdia kan kenen menpihr oh mahn akan kanarail kisin mwenge. Wehiet pwon pahn esehla me mie en Israel eh Koht.
46 Hoje mesmo o Senhor te entregará na minha mão; e ferir-te-ei, e te tirarei a cabeça, e os corpos do arraial dos filisteus darei hoje mesmo às aves do céu e às bestas da terra; e toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Eri, aramas koaros wasaht pahn kilang me e sohte ketin anahne kedlahs de ketieu pwe en kapitala sapwellime aramas akan. E kin ketin powehdi nan mahwen, oh e pahn ketikihong kumwail koaros pahn at manaman.”
47 E saberá toda esta congregação que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; porque do Senhor é a guerra, e ele vos entregará na nossa mão.
48 Kolaiad pil pwurehng tapihada keikeidohng Depit, a Depit mwadangete tenge lainen mahwen en mehn Pilisdia ko pwe en peiong.
48 E sucedeu que, levantando-se o filisteu e indo encontrar-se com Davi, apressou-se Davi e correu ao combate, a encontrar-se com o filisteu.
49 E ahpw ale takai ieu sang nan eh ehdo, oh kihong nan pahio oh kadaralahng Kolaiad. E lelete temwen Kolaiado kauwehla tihn moange. Kolaiad eri pwupwudiong nanpwel.
49 E Davi meteu a mão no alforje, e tomou dali uma pedra, e com a funda lha atirou, e feriu o filisteu na testa; e a pedra se lhe cravou na testa, e caiu sobre o seu rosto em terra.
50 Iei duwen Depit, ni eh sohte nah kedlahs, e ahpw kalowehdi oh kemehkihla Kolaiad pahi ehu oh takai ieu.
50 Assim, Davi prevaleceu contra o filisteu, com uma funda e com uma pedra, e feriu o filisteu, e o matou sem que Davi tivesse uma espada na mão.
51 E ahpw mwadangete tenge Kolaiad, uhda powe, oh usadahsang nein Kolaiad kedlahso nan kidipe, oh lupukasang moangeo.
51 Pelo que correu Davi, e pôs-se em pé sobre o filisteu, e tomou a sua espada, e tirou-a da bainha; e o matou e lhe cortou com ela a cabeça; vendo, então, os filisteus que o seu campeão era morto, fugiram.
52 Mehn Israel ko oh mehn Suda ahpw pwakih irail weriwer lao irail koaros lel Kad oh ni ewen kelen Ekron. Mehn Pilisdia tohto me lellel nanial en kolahng Saaraim pil lellahng Kad oh Ekron.
52 Então, os homens de Israel e Judá se levantaram, e jubilaram, e seguiram os filisteus, até chegar ao vale e até às portas de Ecrom; e caíram os feridos dos filisteus pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Mehn Israel ko eri pwurodo sang ar pwakihirailla oh kauwehla kahnimpwal en mehn Pilisdia ko.
53 Então, voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus e despojaram os seus arraiais.
54 Depit eri ale moangen Kolaiado oh wahla Serusalem, ahpw e nekinekidte en Kolaiad eh dipwisoun mahwen ko nan imwe impwalo.
54 E Davi tomou a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém pôs as armas dele na sua tenda.
55 Eri, ni Sohl eh mahsanihada Depit eh kohkolahng peiong Kolaiad, e ahpw keinemwe rehn Apner, kaun lapalap en sapwellime karis kan, mahsanih, “Ihs pwutako?”
55 Vendo, porém, Saul sair Davi a encontrar-se com o filisteu, disse a Abner, o chefe do exército: De quem é filho este jovem, Abner? E disse Abner: Vive a tua alma, ó rei, que o não sei.
56 Sohl ahpw mahsanih, “Kohwei oh esehdo, ihs mwo.”
56 Disse, então, o rei: Pergunta, pois, de quem é filho este jovem.
57 Eri, ni Depit eh pwuralahng nan kahnimpwalo mwurin eh kemehla Kolaiad, Apner ahpw kahrelahng rehn Sohl. Depit weuwahte ahnsowo moangen Kolaiad.
57 Voltando, pois, Davi de ferir o filisteu, Abner o tomou consigo e o trouxe à presença de Saul, trazendo ele na mão a cabeça do filisteu.
58 Sohl eri keinemwe reh, mahsanih, “Nahn, nein ihs kowe?”
58 E disse-lhe Saul: De quem és filho, jovem? E disse Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.