1 Samuel 17

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mehn Pilisdia ko ahpw pokonpene nan Soko, kahnimw en Suda ehu, pwe re en mahwen. Re ahpw kauwada imwarail impwal kan wasa kis me adaneki Epes Dammim, nanpwungen Soko oh Aseka.
1 Ajuntaram os filisteus as suas tropas para a guerra, e congregaram-se em Socó, que está em Judá, e acamparam-se entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 Sohl oh mehn Israel ko ahpw pokonpene oh pil kauwada imwarail impwal ko nan Wahun Elah, wasa re onopadahn mahweniong mehn Pilisdia kan.
2 Porém Saul e os homens de Israel se ajuntaram, e acamparam no vale de Elá, e ali ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Mehn Pilisdia ko eri irekla pohn ehu dohl, a mehn Israel ko pohn ehu, oh wahu ehu mi nanpwungarail.
3 Estavam estes num monte do lado dalém, e os israelitas, no outro monte do lado daquém; e, entre eles, o vale.
4 Ohl emen ede Kolaiad, sang nan kahnimw Kad, ahpw kohieido sang nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko oh men peiong mehn Israel ko. E reireiki piht duwau,
4 Então, saiu do arraial dos filisteus um homem guerreiro, cujo nome era Golias, de Gate, da altura de seis côvados e um palmo.
5 oh e lisoaropki lisoarop mete prons ehu oh likawih likou mete prons me toutouki pohnangin paun 125.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 Denge ko pil kidikidki prons; oh e pil wa ketieun likimwei me wiawihkihda prons pohn pwopwe.
6 Trazia caneleiras de bronze nas pernas e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Ahlap en nah ketieu wehte ahlap en tuhkehn pilaik laud pwoat, oh toutoun imwin ketieuwo kerengiong paun 15. Sounpei men kin tieng mwowe, wa nah mehn sansaro.
7 A haste da sua lança era como o eixo do tecelão, e a ponta da sua lança, de seiscentos siclos de ferro; e diante dele ia o escudeiro.
8 Kolaiad eri uhda oh werlahng mehn Israel ko, nda, “Dahme kumwail wiewia men? Kumwail men mahwen? Iet ngehi mehn Pilisdia men, a kumwail lidun Sohl! Kumwail pilada emen kumwail pwe en peiong ie.
8 Parou, clamou às tropas de Israel e disse-lhes: Para que saís, formando-vos em linha de batalha? Não sou eu filisteu, e vós, servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça contra mim.
9 Ma e pahn kana oh kemeiehla, se pahn wiahla amwail lidu; a ma I kana oh kemehla, kumwail pahn wiahla at lidu.
9 Se ele puder pelejar comigo e me ferir, seremos vossos servos; porém, se eu o vencer e o ferir, então, sereis nossos servos e nos servireis.
10 Iet ngehi me men peiong karis en mehn Israel kan. Kumwail pilodohng ie emen ohl kommwaden, pwe se en pei!”
10 Disse mais o filisteu: Hoje, afronto as tropas de Israel. Dai-me um homem, para que ambos pelejemos.
11 Eri, ni Sohl oh sapwellime sounpei ko rongada met, re inenen masepwehkada.
11 Ouvindo Saul e todo o Israel estas palavras do filisteu, espantaram-se e temeram muito.
12 Depit nein Sehsi, oh Sehsi mehn Eprat sang Pedleem nan Suda. Nein Sehsi pwutak meh welimen, ni ahnsou me Sohl wia nanmwarki, ni ahnsowo Sehsi inenen likeilapalahr.
12 Davi era filho daquele efrateu de Belém de Judá cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; nos dias de Saul, era já velho e adiantado em anos entre os homens.
13 Nah pwutak silimen me keieu laud ko iang Sohl ketila mahwen. Eden me keieu laudo, iei Eliap, me keriemeno, Apinadap, oh me kesilimeno, Samma.
13 Apresentaram-se os três filhos mais velhos de Jessé a Saul e o seguiram à guerra; chamavam-se: Eliabe, o primogênito, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Samá.
14 Me keieu tikitiko adaneki Depit. Eri, me laud silimen ko kin mihmi rehn Sohl,
14 Davi era o mais moço; só os três maiores seguiram Saul.
15 a Depit kin pwurala Pedleem ekei ahnsou, pwe en kin apwalih nein eh pahpao nah pelin sihpw.
15 Davi, porém, ia a Saul e voltava, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Kolaiad ahpw kin uhda oh men peiong mehn Israel ko nimenseng koaros oh nin soutik koaros erein rahn 40.
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Eri, rahn ehu, Sehsi ahpw ndaiong Depit, “Kilang, ale edin werentuhke inihnda pwukat, oh lopwon en pilawa 10 pwukat, oh tangahkihwei rehn riomw kan nan kahnimpwalo.
17 Disse Jessé a Davi, seu filho: Leva, peço-te, para teus irmãos um efa deste trigo tostado e estes dez pães e corre a levá-los ao acampamento, a teus irmãos.
18 Pil wawohng kaunen sounpeio seke sihs 10 pwukat. Ke ahpw kilang ia iren riomw kan, oh wahdo mehkot me pahn kadehdehda me ke tuhwong irail oh ma re me nsenamwahu.
18 Porém estes dez queijos, leva-os ao comandante de mil; e visitarás teus irmãos, a ver se vão bem; e trarás uma prova de como passam.
19 Nanmwarki Sohl, oh riomw kan, oh mehn Israel ko koaros, re ketiket nan Wahun Elah, mahmahweniong mehn Pilisida kan.”
19 Saul, e eles, e todos os homens de Israel estão no vale de Elá, pelejando com os filisteus.
20 Eri, mandahn rahno, nimensehngie, Depit ahpw pwourda, oh mwurin eh kehkehlingkihong emen en apwahpwalih pelin sihpw ko, e ahpw ale kisin tungoal ako oh kohkohla duwen me Sehsi ndahng. E ahpw lel ni kahnimpwalo ni ahnsou me mehn Israel ko mwekimwekidieilahng wasahn mahweno, oh wie kadekadekedek kohla.
20 Davi, pois, no dia seguinte, se levantou de madrugada, deixou as ovelhas com um guarda, carregou-se e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao acampamento quando já as tropas saíam para formar-se em ordem de batalha e, a gritos, chamavam à peleja.
21 Eri, karis en mehn Pilisdia ko oh mehn Israel ko ahpw irekla nan dewerail, sohpeipene.
21 Os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Depit eri pwilikihdi kisin tungoal akan rehn sounapwalih kisin mwenge kan, e ahpw tangala ni lainen mahweno rehn rie ko, oh idek rehrail ia irarail.
22 Davi, deixando o que trouxera aos cuidados do guarda da bagagem, correu à batalha; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Nindokon eh koasoakoasoiong irail, Kolaiad ahpw aludahdo sang rehn mehn Pilisdia kan oh kakahsdohng mehn Israel ko; nin duwen eh kin wia mahso. Depit eri rongada eh lokolokaia lemei.
23 Estando Davi ainda a falar com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o duelista, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate; e falou as mesmas coisas que antes falara, e Davi o ouviu.
24 Ni ahnsou me mehn Israel ko kilangada Kolaiad, re masapwehkadahte tangdoaui.
24 Todos os israelitas, vendo aquele homem, fugiam de diante dele, e temiam grandemente,
25 Re ahpw kin ndindapene, “Kilang, io ih! Kumwail rong dahme e kakahski. Mehmen me pahn kemehla, dene nanmwarki pahn ketikihong kepwe tohto, iangahki sapwellime serepein pwe en pwoudiki; oh e pahn ketin mahkikihong peneineien eh pahpa soangen daksis koaros.”
25 e diziam uns aos outros: Vistes aquele homem que subiu? Pois subiu para afrontar a Israel. A quem o matar, o rei o cumulará de grandes riquezas, e lhe dará por mulher a filha, e à casa de seu pai isentará de impostos em Israel.
26 Depit ahpw idek rehn me mihmi mpe ko, “Dahme pahn pweisen ohl me pahn kemehla mehn Pilisdia menet oh kapitasang Israel nan kanamenek wet? Pwe ihs ohl rotorot menen me kak pelianda karis en Koht ieias?”
26 Então, falou Davi aos homens que estavam consigo, dizendo: Que farão àquele homem que ferir a este filisteu e tirar a afronta de sobre Israel? Quem é, pois, esse incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Irail eri ndaiong dahme pahn wiawihong ohl me pahn kemehla Kolaiad.
27 E o povo lhe repetiu as mesmas palavras, dizendo: Assim farão ao homem que o ferir.
28 Eliap, rien Depit me keieu laudo, ahpw rongada duwen Depit eh koasoakoasoiong aramas ako. E ahpw lingeringerkihda oh ndahng Depit, “Dahme ke wiewia met? Ihs me apwahpwalih noumw pelin sihpw ko nan sapwtehno? Mwalaun oh aklapalap aramas emen kowehn! I ese me ke kohdohn kilangete mahwenet!”
28 Ouvindo-o Eliabe, seu irmão mais velho, falar àqueles homens, acendeu-se-lhe a ira contra Davi, e disse: Por que desceste aqui? E a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Bem conheço a tua presunção e a tua maldade; desceste apenas para ver a peleja.
29 Depit ahpw sapeng, kehtihtihki, “Pwe dah? Dahme I wiahda? Dene I sohte kak idek mehkot?”
29 Respondeu Davi: Que fiz eu agora? Fiz somente uma pergunta.
30 Ih eri sohpeilahng ohl emen oh wiahiong soangen peidekohte. Eri, ahnsou koaros me e pahn wia peidek wet, soangen pasapengohte me e kin ale.
30 Desviou-se dele para outro e falou a mesma coisa; e o povo lhe tornou a responder como dantes.
31 Ohl ekei me rongada en Depit eh koasoi ko ahpw ndahng Sohl. Sohl eri likwerihodo Depit.
31 Ouvidas as palavras que Davi falara, anunciaram-nas a Saul, que mandou chamá-lo.
32 Depit eri patohwanohng Sohl, “Maing, Wasa Lapalap, kitail dehr masak mehn Pilisdia menet! Ngehi me pahn kohla oh peiong.”
32 Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá e pelejará contra o filisteu.
33 A Sohl ahpw sapeng, mahsanih, “Soh! Sohte kak! Ia duwen omw pahn peiong, nan omw kisin pwutak emen? A ih, e sounpei sang ni eh pwulopwul.”
33 Porém Saul disse a Davi: Contra o filisteu não poderás ir para pelejar com ele; pois tu és ainda moço, e ele, guerreiro desde a sua mocidade.
34 Depit eri sapeng Sohl, patohwan, “I kin apwahpwalih nein pahpa pelin sihpw. Ahnsou koaros me laion men de pehr men pahn kin wahsang emen sihmpwul,
34 Respondeu Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai; quando veio um leão ou um urso e tomou um cordeiro do rebanho,
35 I kin pwakih oh peiong; oh adihasang sihmpwulo. A ma laiono de pehro kin sohpeiong ie, I kin daperete, padikpene tepinwere, suk oh kemehla.
35 eu saí após ele, e o feri, e livrei o cordeiro da sua boca; levantando-se ele contra mim, agarrei-o pela barba, e o feri, e o matei.
36 I kemelahr laion oh pehr kei, oh I pil pahn wiahiong mehn Pilisdia rotorot menet me peliandahr karis en Koht ieias.
36 O teu servo matou tanto o leão como o urso; este incircunciso filisteu será como um deles, porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 KAUN-O ketin doareiesang laion kan oh pehr kan; e pil pahn ketin doareiesang mehn Pilisdia menet.”
37 Disse mais Davi: O Senhor me livrou das garras do leão e das do urso; ele me livrará das mãos deste filisteu. Então, disse Saul a Davi: Vai-te, e o Senhor seja contigo.
38 E ahpw ketikihong Depit sapwellime likoun mahwen ko pwe en pwuhriong loale. E pil ketikidahng pohn moangen Depit lisoarop prons ehu, oh kapwuhrohng Depit nan likou mete.
38 Saul vestiu a Davi da sua armadura, e lhe pôs sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 Depit ahpw kamwotowihedi nein Sohl kedlahso pohn likou meteo, oh song en alu; ahpw sohte kak, pwehki e sahn wa soangen dipwisou pwukat. E ahpw patohwanohng Sohl, “I sohte kak peiki soangen dipwisou pwukat. I sahn kowahlap.” Ih eri pwuhrsang loale oh kihsang koaruhsie.
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e experimentou andar, pois jamais a havia usado; então, disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois nunca o usei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 E ahpw ale nah sokon en silepen sihpwo, oh rikada kisin painwed medendel limau sang nan piletik pwoat oh kihdiong nan eh ehd. Eri, e ahpw kohieila, wa nah pahio, pwe en tuhwong Kolaiad.
40 Tomou o seu cajado na mão, e escolheu para si cinco pedras lisas do ribeiro, e as pôs no alforje de pastor, que trazia, a saber, no surrão; e, lançando mão da sua funda, foi-se chegando ao filisteu.
41 Mehn Pilisdiao ahpw tapihada aludohng Depit, nah sounwa mehn sansaro me tieng. Eri, ni eh kerekerendohng Depit,
41 O filisteu também se vinha chegando a Davi; e o seu escudeiro ia adiante dele.
42 oh kadehdehda mwomwe, e kouruhrki, pwehki eh mwomwen kisin pwutak masamwahu kis.
42 Olhando o filisteu e vendo a Davi, o desprezou, porquanto era moço ruivo e de boa aparência.
43 Ih eri ndalahng Depit, “Mehnda sokon pwoaten? Ke lemeleme me ngehi kidi men?” E ahpw tapihada kahukihla ni mwaren eh koht kan oh peki re en keriahla Depit.
43 Disse o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para vires a mim com paus? E, pelos seus deuses, amaldiçoou o filisteu a Davi.
44 E ahpw nda, “Nna, keido pwe I en wiahkihla kenen menpihr kan oh kenen mahn akan uduken paliweromwen.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e darei a tua carne às aves do céu e às bestas-feras do campo.
45 Depit ahpw sapeng, nda, “Ke kohkodohng peikihong ie kedlahs, oh ketieu laud oh pil ketieu tikitik, a ngehi I pahn peikihong uhk mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht en karis en Israel kan, me ke peliandahr.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: Tu vens contra mim com espada, e com lança, e com escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Rahnwette KAUN-O pahn ketikihong uhk pahn ei manaman. I pahn poweiukedei, oh lupukasang moangomwen. Oh I pahn wiahkihla paliweren sounpei en Pilisdia kan kenen menpihr oh mahn akan kanarail kisin mwenge. Wehiet pwon pahn esehla me mie en Israel eh Koht.
46 Hoje mesmo, o Senhor te entregará nas minhas mãos; ferir-te-ei, tirar-te-ei a cabeça e os cadáveres do arraial dos filisteus darei, hoje mesmo, às aves dos céus e às bestas-feras da terra; e toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Eri, aramas koaros wasaht pahn kilang me e sohte ketin anahne kedlahs de ketieu pwe en kapitala sapwellime aramas akan. E kin ketin powehdi nan mahwen, oh e pahn ketikihong kumwail koaros pahn at manaman.”
47 Saberá toda esta multidão que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; porque do Senhor é a guerra, e ele vos entregará nas nossas mãos.
48 Kolaiad pil pwurehng tapihada keikeidohng Depit, a Depit mwadangete tenge lainen mahwen en mehn Pilisdia ko pwe en peiong.
48 Sucedeu que, dispondo-se o filisteu a encontrar-se com Davi, este se apressou e, deixando as suas fileiras, correu de encontro ao filisteu.
49 E ahpw ale takai ieu sang nan eh ehdo, oh kihong nan pahio oh kadaralahng Kolaiad. E lelete temwen Kolaiado kauwehla tihn moange. Kolaiad eri pwupwudiong nanpwel.
49 Davi meteu a mão no alforje, e tomou dali uma pedra, e com a funda lha atirou, e feriu o filisteu na testa; a pedra encravou-se-lhe na testa, e ele caiu com o rosto em terra.
50 Iei duwen Depit, ni eh sohte nah kedlahs, e ahpw kalowehdi oh kemehkihla Kolaiad pahi ehu oh takai ieu.
50 Assim, prevaleceu Davi contra o filisteu, com uma funda e com uma pedra, e o feriu, e o matou; porém não havia espada na mão de Davi.
51 E ahpw mwadangete tenge Kolaiad, uhda powe, oh usadahsang nein Kolaiad kedlahso nan kidipe, oh lupukasang moangeo.
51 Pelo que correu Davi, e, lançando-se sobre o filisteu, tomou-lhe a espada, e desembainhou-a, e o matou, cortando-lhe com ela a cabeça. Vendo os filisteus que era morto o seu herói, fugiram.
52 Mehn Israel ko oh mehn Suda ahpw pwakih irail weriwer lao irail koaros lel Kad oh ni ewen kelen Ekron. Mehn Pilisdia tohto me lellel nanial en kolahng Saaraim pil lellahng Kad oh Ekron.
52 Então, os homens de Israel e Judá se levantaram, e jubilaram, e perseguiram os filisteus, até Gate e até às portas de Ecrom. E caíram filisteus feridos pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Mehn Israel ko eri pwurodo sang ar pwakihirailla oh kauwehla kahnimpwal en mehn Pilisdia ko.
53 Então, voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus e lhes despojaram os acampamentos.
54 Depit eri ale moangen Kolaiado oh wahla Serusalem, ahpw e nekinekidte en Kolaiad eh dipwisoun mahwen ko nan imwe impwalo.
54 Tomou Davi a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém as armas dele pô-las Davi na sua tenda.
55 Eri, ni Sohl eh mahsanihada Depit eh kohkolahng peiong Kolaiad, e ahpw keinemwe rehn Apner, kaun lapalap en sapwellime karis kan, mahsanih, “Ihs pwutako?”
55 Quando Saul viu sair Davi a encontrar-se com o filisteu, disse a Abner, o comandante do exército: De quem é filho este jovem, Abner? Respondeu Abner: Tão certo como tu vives, ó rei, não o sei.
56 Sohl ahpw mahsanih, “Kohwei oh esehdo, ihs mwo.”
56 Disse o rei: Pergunta, pois, de quem é filho este jovem.
57 Eri, ni Depit eh pwuralahng nan kahnimpwalo mwurin eh kemehla Kolaiad, Apner ahpw kahrelahng rehn Sohl. Depit weuwahte ahnsowo moangen Kolaiad.
57 Voltando Davi de haver ferido o filisteu, Abner o tomou e o levou à presença de Saul, trazendo ele na mão a cabeça do filisteu.
58 Sohl eri keinemwe reh, mahsanih, “Nahn, nein ihs kowe?”
58 Então, Saul lhe perguntou: De quem és filho, jovem? Respondeu Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.